மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.36.1
एतच्छ्रुत्वा नृपो विद्वान्हृष्टोऽभूज्जनमेजयः ।
पितामहानां सर्वेषां गमनागमनं तदा ॥ १५.३६.१ ॥
இதைக் கேட்ட அறிவுள்ள அரசன் ஜனமேஜயன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்; அப்போது அனைத்துப் பிதாமகர்களின் வருகையும் போகையும் பற்றி அவன் கேட்டான்.
15.36.2
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पुनरागमनं प्रति ।
कथं न त्यक्तदेहानां पुनस्तद्रूपदर्शनम् ॥ १५.३६.२ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அவன் மீண்டும் வருகை பற்றிக் கூறினான்: உடலைத் துறந்தவர்கள் அதே உருவத்தில் மீண்டும் காட்சியளிப்பது எப்படி இல்லாமல் போகும்?
15.36.3
इत्युक्तः स द्विजश्रेष्ठो व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वदतांश्रेष्ठस्तं नृपं जनमेजयम् ॥ १५.३६.३ ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட அவர், இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரும், வியாசரின் வலிமைமிக்க சீடரும், பேசுவோரில் சிறந்தவருமானவர், அந்த அரசன் ஜனமேஜயனிடம் கூறினார்.
15.36.4
अविप्रणाशः सर्वेषां कर्मणामिति निश्चयः ।
कर्मजानि शरीराणि शरीराकृतयस्तथा ॥ १५.३६.४ ॥
எல்லா கர்மங்களுக்கும் அழிவில்லை என்பது உறுதி. கர்மங்களால் பிறந்த உடல்களும், அவற்றின் வடிவங்களும் அப்படியே.
15.36.5
महाभूतानि नित्यानि भूताधिपतिसंश्रयात् ।
तेषां च नित्यसंवासो न विनाशो वियुज्यताम् ॥ १५.३६.५ ॥
பஞ்ச மகாபூதங்கள் நித்தியமானவை; ஏனெனில் அவை உயிர்களின் தலைவனைச் சார்ந்துள்ளன. அவற்றின் நித்திய இணைவு அழிவல்ல; அவை பிரிந்தாலும் அழிவதில்லை.
15.36.6
अनाशया कृतं कर्म तस्य चेष्टः फलागमः ।
आत्मा चैभिः समायुक्तः सुखदुःखमुपाश्नुते ॥ १५.३६.६ ॥
ஆசையின்றிச் செய்த செயல், அதன் விரும்பிய பலன் வந்து சேர்கிறது. ஆன்மா இவற்றுடன் இணைந்து இன்பதுன்பங்களை அனுபவிக்கிறது.
15.36.7
अविनाश्यस्तथा नित्यं क्षेत्रज्ञ इति निश्चयः ।
भूतानामात्मभावो यो ध्रुवोसौ संविजानताम् ॥ १५.३६.७ ॥
க்ஷேத்ரஜ்ஞன் அழிவற்றவனும் என்றும் நித்தியனும் ஆவான் என்பது நிச்சயம். உண்மையை அறிந்தவர்களுக்கு, உயிர்களின் ஆத்மஸ்வரூபமான அது நிலையானது.
15.36.8
यावन्न क्षीयते कर्म तावत्तस्य स्वरूपता ।
क्षीणकर्मा नरो लोके रूपान्यत्वमुपाश्नुते ॥ १५.३६.८ ॥
கர்மம் குறையும் வரை அதன் சுயரூபம் நிலைக்கும். கர்மம் தீர்ந்த மனிதன் உலகில் வேறு உருவத்தை அடைகிறான்.
15.36.9
नानाभूतास्तथैकत्वं शरीरं प्राप्य संहताः ।
भवन्ति ते तथा नित्याः पृथग्भावं विजानताम् ॥ १५.३६.९ ॥
பல்வேறு பூதங்கள் உடலைப் பெற்று ஒன்றாகக் கூடி இணைகின்றன. அவையும் இவ்வாறே நித்தியமானவை; பிரிவாக இருக்கும் நிலையை அறிந்தவர்களுக்கு அது உண்மை.
15.36.10
अश्वमेधश्रुतिश्चेयमश्वसंज्ञपनं प्रति ।
लोकान्तरगता नित्यं प्राणा नित्या हि वाजिनः ॥ १५.३६.१० ॥
இது குதிரை வேள்வியைப் பற்றிய வேத வாக்கியம்; குதிரையைக் கொல்வதைக் குறித்தது. குதிரைகளின் பிராணன்கள் மற்றோர் உலகை அடைந்து என்றும் நித்தியமானவை.
15.36.11
अहं हितं वदाम्येतत्प्रियं चेत्तव पार्थिव ।
देवयाना हि पन्थानः श्रुतास्ते यज्ञसंस्तरे ॥ १५.३६.११ ॥
அரசே, உனக்கு இனிமையானால், நன்மை தரும் இதை நான் சொல்கிறேன். வேள்வி விதியில் தேவயான வழிகளை நீ கேட்டிருக்கிறாய்.
15.36.12
सुकृतो यत्र यज्ञस्ते तत्र देवा हितास्तव ।
यदा समन्विता देवाः पशूनां गमनेश्वराः ॥ १५.३६.१२ ॥
உன் வேள்வி நல்ல முறையில் நடக்கும் இடத்தில் தேவர்கள் உனக்கு நன்மை செய்பவர்களாக இருக்கின்றனர். தேவர்கள் ஒன்றுகூடும்போது அவர்கள் விலங்குகளின் செலவுக்குத் தலைவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
15.36.13
गमिमन्तश्च तेनेष्ट्वा नान्ये नित्या भवन्त्युत ।
नित्येऽस्मिन्पञ्चके वर्गे नित्ये चात्मनि पूरुषः ॥ १५.३६.१३ ॥
அதன் மூலம் யாகம் செய்தவர்கள் செல்பவர்களாகிறார்கள்; மற்றவர்கள் நித்தியர்களாவதில்லை. இந்த நித்திய ஐந்தின் குழுவிலும், நித்திய ஆத்மாவிலும் புருஷன் (நிலைபெறுகிறான்).
15.36.14
अस्य नाशं समायोगं यः पश्यति वृथामतिः ।
वियोगे शोचतेऽत्यर्थं स बाल इति मे मतिः ॥ १५.३६.१४ ॥
இதன் அழிவையும் சேர்க்கையையும் காண்பவன் வீண் புத்தியுடையவன். பிரிவில் அவன் மிகவும் துயரடைகிறான்; அவன் குழந்தை என்பது என் கருத்து.
15.36.15
वियोगे दोषदर्शी यः संयोगं स विसर्जयेत् ।
असङ्गे सङ्गमो नास्ति दुःखं भावि वियोगजम ॥ १५.३६.१५ ॥
பிரிவில் குற்றம் காண்பவன் சேர்க்கையை விட்டுவிட வேண்டும். பற்றின்மையில் சேர்க்கை இல்லை; பிரிவிலிருந்து பிறக்கும் துயரம் எதிர்காலத்தில் இராது.
15.36.16
परापरज्ञस्त्वपरो नाभिमानादुदीक्षितः ।
अपरज्ञः परां बुद्धिं स्पृष्ट्वा मोहाद्विमुच्यते ॥ १५.३६.१६ ॥
உயர்ந்ததையும் தாழ்ந்ததையும் அறிந்தவன்; ஆனால் மற்றவன் அபிமானத்தால் காணப்படுவதில்லை. அறியாதவன் உயர்ந்த புத்தியைத் தொட்டு மோகத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
15.36.17
अदर्शनादापतितः पुनश्चादर्शनं गतः ।
नाहं तं वेद्मि नासौ मां न च मेऽस्ति विरागता ॥ १५.३६.१७ ॥
காணாமையிலிருந்து வந்தவன் மீண்டும் காணாமையை அடைந்தான். நான் அவனை அறியேன்; அவனும் என்னை அறியவில்லை; எனக்கு விராகமும் இல்லை.
15.36.18
येनयेन शरीरेणि करोत्ययमनीश्वरः ।
तेनतेन शरीरेण तदवश्यमुपाश्नुते।
मानसं मनसाऽऽप्नोति शरीरं च शरीरवान् ॥ १५.३६.१८ ॥
இந்த இயலாதவன் எந்த எந்த உடலால் செயல் செய்கிறானோ, அந்த அந்த உடலாலேயே அதன் பலனை அவசியம் அனுபவிக்கிறான். மனப் பலனை மனத்தால் அடைகிறான்; உடலுடையவன் உடல் பலனை அடைகிறான்.