మహాభారతం · అధ్యాయం 15.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.36.1
एतच्छ्रुत्वा नृपो विद्वान्हृष्टोऽभूज्जनमेजयः ।
पितामहानां सर्वेषां गमनागमनं तदा ॥ १५.३६.१ ॥
ఇది విని విద్వాంసుడైన రాజు జనమేజయుడు సంతోషించాడు; అప్పుడు పితామహులందరి రాకపోకలను గురించి విన్నాడు.
15.36.2
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पुनरागमनं प्रति ।
कथं न त्यक्तदेहानां पुनस्तद्रूपदर्शनम् ॥ १५.३६.२ ॥
సంతోషంతో అతడు మళ్లీ రావడం గురించి ఇలా అన్నాడు: దేహాన్ని విడిచినవారు ఆ రూపంలో మళ్లీ కనిపించడం ఎలా కాదు?
15.36.3
इत्युक्तः स द्विजश्रेष्ठो व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वदतांश्रेष्ठस्तं नृपं जनमेजयम् ॥ १५.३६.३ ॥
ఇలా అడగబడినవాడు, ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడు, వ్యాసుని ప్రతాపవంతుడైన శిష్యుడు, వక్తలలో శ్రేష్ఠుడు ఆ రాజు జనమేజయునితో ఇలా చెప్పాడు.
15.36.4
अविप्रणाशः सर्वेषां कर्मणामिति निश्चयः ।
कर्मजानि शरीराणि शरीराकृतयस्तथा ॥ १५.३६.४ ॥
అన్ని కర్మలకు నాశనం ఉండదని నిశ్చయం. కర్మల వల్ల పుట్టిన శరీరాలు, వాటి రూపాలు కూడా అలాగే.
15.36.5
महाभूतानि नित्यानि भूताधिपतिसंश्रयात् ।
तेषां च नित्यसंवासो न विनाशो वियुज्यताम् ॥ १५.३६.५ ॥
మహాభూతాలు శాశ్వతమైనవి; అవి భూతాధిపతిని ఆశ్రయించి ఉన్నందున. వాటి నిత్య సంయోగం నాశం కాదు; అవి విడిపోయినా అలాగే ఉంటాయి.
15.36.6
अनाशया कृतं कर्म तस्य चेष्टः फलागमः ।
आत्मा चैभिः समायुक्तः सुखदुःखमुपाश्नुते ॥ १५.३६.६ ॥
కోరిక లేకుండా చేసిన కర్మ; దాని ఇష్ట ఫలం వస్తుంది. ఆత్మ వీటితో కలిసి సుఖదుఃఖాలను అనుభవిస్తుంది.
15.36.7
अविनाश्यस्तथा नित्यं क्षेत्रज्ञ इति निश्चयः ।
भूतानामात्मभावो यो ध्रुवोसौ संविजानताम् ॥ १५.३६.७ ॥
క్షేత్రజ్ఞుడు నాశరహితుడు, సదా నిత్యుడు అన్నది నిశ్చయం. సత్యాన్ని తెలిసినవారికి, ప్రాణుల ఆత్మస్వభావమైనది స్థిరమైనది.
15.36.8
यावन्न क्षीयते कर्म तावत्तस्य स्वरूपता ।
क्षीणकर्मा नरो लोके रूपान्यत्वमुपाश्नुते ॥ १५.३६.८ ॥
కర్మ క్షీణించే వరకు దాని స్వరూపం కొనసాగుతుంది. కర్మ క్షీణించిన మనిషి లోకంలో మరో రూపాన్ని పొందుతాడు.
15.36.9
नानाभूतास्तथैकत्वं शरीरं प्राप्य संहताः ।
भवन्ति ते तथा नित्याः पृथग्भावं विजानताम् ॥ १५.३६.९ ॥
వివిధ భూతాలు శరీరాన్ని పొంది ఏకంగా కలిసి ఉంటాయి. అవి కూడా అలాగే నిత్యమైనవే; పృథక్ భావాన్ని తెలిసినవారికి ఇది తెలుస్తుంది.
15.36.10
अश्वमेधश्रुतिश्चेयमश्वसंज्ञपनं प्रति ।
लोकान्तरगता नित्यं प्राणा नित्या हि वाजिनः ॥ १५.३६.१० ॥
ఇది అశ్వమేధ శ్రుతి; గుర్రాన్ని చంపడం గురించినది. గుర్రాల ప్రాణాలు ఇతర లోకాలకు వెళ్లి ఎల్లప్పుడూ నిత్యమైనవే.
15.36.11
अहं हितं वदाम्येतत्प्रियं चेत्तव पार्थिव ।
देवयाना हि पन्थानः श्रुतास्ते यज्ञसंस्तरे ॥ १५.३६.११ ॥
రాజా, నీకు ప్రియమైతే నేను ఈ హితవాక్యాన్ని చెబుతున్నాను. యజ్ఞవిధిలో నీవు దేవయాన మార్గాలను విన్నావు.
15.36.12
सुकृतो यत्र यज्ञस्ते तत्र देवा हितास्तव ।
यदा समन्विता देवाः पशूनां गमनेश्वराः ॥ १५.३६.१२ ॥
నీ యజ్ఞం సుకృతంగా జరిగే చోట దేవతలు నీకు అనుకూలురై ఉంటారు. దేవతలు కలిసినప్పుడు వారు పశువుల గమనానికి ప్రభువులు అవుతారు.
15.36.13
गमिमन्तश्च तेनेष्ट्वा नान्ये नित्या भवन्त्युत ।
नित्येऽस्मिन्पञ्चके वर्गे नित्ये चात्मनि पूरुषः ॥ १५.३६.१३ ॥
ఆ (యజ్ఞం) ద్వారా గమనశీలురు అవుతారు; ఇతరులు నిత్యులు కారు. ఈ నిత్య పంచక వర్గంలో, నిత్య ఆత్మలో పురుషుడు (నిలుస్తాడు).
15.36.14
अस्य नाशं समायोगं यः पश्यति वृथामतिः ।
वियोगे शोचतेऽत्यर्थं स बाल इति मे मतिः ॥ १५.३६.१४ ॥
దీని నాశాన్ని, సంయోగాన్ని చూసేవాడు వ్యర్థబుద్ధి గలవాడు. వియోగంలో అతడు అత్యంతంగా శోకిస్తాడు; అతడు బాలుడు అని నా అభిప్రాయం.
15.36.15
वियोगे दोषदर्शी यः संयोगं स विसर्जयेत् ।
असङ्गे सङ्गमो नास्ति दुःखं भावि वियोगजम ॥ १५.३६.१५ ॥
వియోగంలో దోషాన్ని చూసేవాడు సంయోగాన్ని విడిచిపెట్టాలి. అసంగంలో సంగమం ఉండదు; వియోగం వల్ల కలిగే దుఃఖం భవిష్యత్తులో ఉండదు.
15.36.16
परापरज्ञस्त्वपरो नाभिमानादुदीक्षितः ।
अपरज्ञः परां बुद्धिं स्पृष्ट्वा मोहाद्विमुच्यते ॥ १५.३६.१६ ॥
పరాపరాన్ని తెలిసినవాడు; కానీ మరొకడు అభిమానం వల్ల చూడబడడు. అపరజ్ఞుడు పరమ బుద్ధిని స్పృశించి మోహం నుండి విముక్తుడవుతాడు.
15.36.17
अदर्शनादापतितः पुनश्चादर्शनं गतः ।
नाहं तं वेद्मि नासौ मां न च मेऽस्ति विरागता ॥ १५.३६.१७ ॥
కనబడకపోవడం నుండి వచ్చినవాడు మళ్ళీ కనబడకపోవడాన్ని పొందాడు. నేను అతడిని ఎరుగను; అతడూ నన్ను ఎరుగడు; నాలో విరాగం కూడా లేదు.
15.36.18
येनयेन शरीरेणि करोत्ययमनीश्वरः ।
तेनतेन शरीरेण तदवश्यमुपाश्नुते।
मानसं मनसाऽऽप्नोति शरीरं च शरीरवान् ॥ १५.३६.१८ ॥
ఈ అసమర్థుడు ఏ ఏ శరీరంతో కర్మ చేస్తాడో, ఆ ఆ శరీరంతోనే దాని ఫలాన్ని తప్పక అనుభవిస్తాడు. మానస ఫలాన్ని మనసుతో పొందుతాడు; శరీరధారి శరీర ఫలాన్ని పొందుతాడు.