മഹാഭാരതം · അധ്യായം 15.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.36.1
एतच्छ्रुत्वा नृपो विद्वान्हृष्टोऽभूज्जनमेजयः ।
पितामहानां सर्वेषां गमनागमनं तदा ॥ १५.३६.१ ॥
ഇതു കേട്ട് പണ്ഡിതനായ രാജാവ് ജനമേജയൻ സന്തുഷ്ടനായി; അപ്പോൾ എല്ലാ പിതാമഹന്മാരുടെയും പോക്കുവരവിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം കേട്ടു.
15.36.2
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पुनरागमनं प्रति ।
कथं न त्यक्तदेहानां पुनस्तद्रूपदर्शनम् ॥ १५.३६.२ ॥
സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം വീണ്ടും വരവിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു: ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചവർ ആ രൂപത്തിൽ വീണ്ടും കാണപ്പെടാതിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?
15.36.3
इत्युक्तः स द्विजश्रेष्ठो व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वदतांश्रेष्ठस्तं नृपं जनमेजयम् ॥ १५.३६.३ ॥
ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ട ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ, വ്യാസശിഷ്യനും പ്രതാപവാനുമായവൻ, വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ആ രാജാവായ ജനമേജയനോട് പറഞ്ഞു.
15.36.4
अविप्रणाशः सर्वेषां कर्मणामिति निश्चयः ।
कर्मजानि शरीराणि शरीराकृतयस्तथा ॥ १५.३६.४ ॥
എല്ലാ കർമ്മങ്ങൾക്കും നാശമില്ല എന്നത് ഉറപ്പാണ്. കർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ശരീരങ്ങളും അവയുടെ രൂപങ്ങളും അങ്ങനെതന്നെ.
15.36.5
महाभूतानि नित्यानि भूताधिपतिसंश्रयात् ।
तेषां च नित्यसंवासो न विनाशो वियुज्यताम् ॥ १५.३६.५ ॥
മഹാഭൂതങ്ങൾ നിത്യമാണ്; അവ ഭൂതാധിപതിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ. അവയുടെ നിത്യസംയോഗം നാശമല്ല; അവ വേർപിരിഞ്ഞാലും നശിക്കുന്നില്ല.
15.36.6
अनाशया कृतं कर्म तस्य चेष्टः फलागमः ।
आत्मा चैभिः समायुक्तः सुखदुःखमुपाश्नुते ॥ १५.३६.६ ॥
ആശയില്ലാതെ ചെയ്ത കർമ്മം; അതിന്റെ ഇഷ്ടഫലം വന്നുചേരുന്നു. ആത്മാവ് ഇവയോടു ചേർന്ന് സുഖദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
15.36.7
अविनाश्यस्तथा नित्यं क्षेत्रज्ञ इति निश्चयः ।
भूतानामात्मभावो यो ध्रुवोसौ संविजानताम् ॥ १५.३६.७ ॥
ക്ഷേത്രജ്ഞൻ നാശമില്ലാത്തവനും എന്നും നിത്യനുമാണ് എന്നത് നിശ്ചയം. സത്യമറിയുന്നവർക്ക്, ജീവികളുടെ ആത്മസ്വരൂപമായത് സ്ഥിരമാണ്.
15.36.8
यावन्न क्षीयते कर्म तावत्तस्य स्वरूपता ।
क्षीणकर्मा नरो लोके रूपान्यत्वमुपाश्नुते ॥ १५.३६.८ ॥
കർമ്മം ക്ഷയിക്കുന്നതുവരെ അതിന്റെ സ്വരൂപം നിലനിൽക്കുന്നു. കർമ്മം ക്ഷയിച്ച മനുഷ്യൻ ലോകത്ത് മറ്റൊരു രൂപം പ്രാപിക്കുന്നു.
15.36.9
नानाभूतास्तथैकत्वं शरीरं प्राप्य संहताः ।
भवन्ति ते तथा नित्याः पृथग्भावं विजानताम् ॥ १५.३६.९ ॥
വിവിധ ഭൂതങ്ങൾ ശരീരം പ്രാപിച്ച് ഏകമായി ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. അവയും അങ്ങനെതന്നെ നിത്യമാണ്; വേർപാട് അറിയുന്നവർക്ക് അത് വ്യക്തമാണ്.
15.36.10
अश्वमेधश्रुतिश्चेयमश्वसंज्ञपनं प्रति ।
लोकान्तरगता नित्यं प्राणा नित्या हि वाजिनः ॥ १५.३६.१० ॥
ഇത് അശ്വമേധ ശ്രുതിയാണ്; കുതിരയെ വധിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ളത്. കുതിരകളുടെ പ്രാണങ്ങൾ മറ്റു ലോകങ്ങളിൽ എത്തി എന്നും നിത്യമാണ്.
15.36.11
अहं हितं वदाम्येतत्प्रियं चेत्तव पार्थिव ।
देवयाना हि पन्थानः श्रुतास्ते यज्ञसंस्तरे ॥ १५.३६.११ ॥
രാജാവേ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമാകുമെങ്കിൽ ഈ ഹിതവചനം ഞാൻ പറയുന്നു. യജ്ഞവിധിയിൽ നീ ദേവയാന മാർഗ്ഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ.
15.36.12
सुकृतो यत्र यज्ञस्ते तत्र देवा हितास्तव ।
यदा समन्विता देवाः पशूनां गमनेश्वराः ॥ १५.३६.१२ ॥
നിന്റെ യജ്ഞം സുകൃതമായി നടക്കുന്നിടത്ത് ദേവന്മാർ നിനക്ക് അനുകൂലരാണ്. ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ചുചേരുമ്പോൾ അവർ മൃഗങ്ങളുടെ ഗതിയുടെ നാഥന്മാരാകുന്നു.
15.36.13
गमिमन्तश्च तेनेष्ट्वा नान्ये नित्या भवन्त्युत ।
नित्येऽस्मिन्पञ्चके वर्गे नित्ये चात्मनि पूरुषः ॥ १५.३६.१३ ॥
അതിനാൽ യാഗം ചെയ്തവർ ഗമിക്കുന്നവരാകുന്നു; മറ്റുള്ളവർ നിത്യരാകുന്നില്ല. ഈ നിത്യമായ പഞ്ചകവർഗ്ഗത്തിലും നിത്യമായ ആത്മാവിലും പുരുഷൻ (സ്ഥിതനാകുന്നു).
15.36.14
अस्य नाशं समायोगं यः पश्यति वृथामतिः ।
वियोगे शोचतेऽत्यर्थं स बाल इति मे मतिः ॥ १५.३६.१४ ॥
ഇതിന്റെ നാശവും സംയോഗവും കാണുന്നവൻ വൃഥാബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്. വിയോഗത്തിൽ അവൻ അത്യധികം ദുഃഖിക്കുന്നു; അവൻ ബാലനാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
15.36.15
वियोगे दोषदर्शी यः संयोगं स विसर्जयेत् ।
असङ्गे सङ्गमो नास्ति दुःखं भावि वियोगजम ॥ १५.३६.१५ ॥
വിയോഗത്തിൽ ദോഷം കാണുന്നവൻ സംയോഗത്തെ ഉപേക്ഷിക്കണം. അസംഗത്തിൽ സംഗമമില്ല; വിയോഗത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ദുഃഖം ഭാവിയിലുണ്ടാവില്ല.
15.36.16
परापरज्ञस्त्वपरो नाभिमानादुदीक्षितः ।
अपरज्ञः परां बुद्धिं स्पृष्ट्वा मोहाद्विमुच्यते ॥ १५.३६.१६ ॥
പരാപരം അറിയുന്നവൻ; എന്നാൽ മറ്റൊരുവൻ അഭിമാനത്താൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല. അപരജ്ഞൻ പരമബുദ്ധിയെ സ്പർശിച്ച് മോഹത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
15.36.17
अदर्शनादापतितः पुनश्चादर्शनं गतः ।
नाहं तं वेद्मि नासौ मां न च मेऽस्ति विरागता ॥ १५.३६.१७ ॥
കാണാതിരിക്കലിൽ നിന്ന് വന്നവൻ വീണ്ടും കാണാതിരിക്കലിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ അവനെ അറിയുന്നില്ല; അവനും എന്നെ അറിയുന്നില്ല; എനിക്ക് വിരാഗതയുമില്ല.
15.36.18
येनयेन शरीरेणि करोत्ययमनीश्वरः ।
तेनतेन शरीरेण तदवश्यमुपाश्नुते।
मानसं मनसाऽऽप्नोति शरीरं च शरीरवान् ॥ १५.३६.१८ ॥
ഈ അസമർത്ഥൻ ഏത് ഏത് ശരീരം കൊണ്ട് കർമ്മം ചെയ്യുന്നുവോ, ആ ആ ശരീരം കൊണ്ടുതന്നെ അതിന്റെ ഫലം അവശ്യം അനുഭവിക്കുന്നു. മാനസഫലം മനസ്സുകൊണ്ട് നേടുന്നു; ശരീരധാരി ശരീരഫലം നേടുന്നു.