ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 15.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.36.1
एतच्छ्रुत्वा नृपो विद्वान्हृष्टोऽभूज्जनमेजयः ।
पितामहानां सर्वेषां गमनागमनं तदा ॥ १५.३६.१ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿದ್ವಾಂಸನಾದ ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಪಿತಾಮಹರ ಬರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಹೋಗುವಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದನು.
15.36.2
अब्रवीच्च मुदा युक्तः पुनरागमनं प्रति ।
कथं न त्यक्तदेहानां पुनस्तद्रूपदर्शनम् ॥ १५.३६.२ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಬರುವಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು: ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರು ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸದಿರುವುದು ಹೇಗೆ?
15.36.3
इत्युक्तः स द्विजश्रेष्ठो व्यासशिष्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वदतांश्रेष्ठस्तं नृपं जनमेजयम् ॥ १५.३६.३ ॥
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು, ವ್ಯಾಸನ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಶಿಷ್ಯನು, ವಕ್ತಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
15.36.4
अविप्रणाशः सर्वेषां कर्मणामिति निश्चयः ।
कर्मजानि शरीराणि शरीराकृतयस्तथा ॥ १५.३६.४ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ನಾಶವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ. ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಆಕಾರಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.
15.36.5
महाभूतानि नित्यानि भूताधिपतिसंश्रयात् ।
तेषां च नित्यसंवासो न विनाशो वियुज्यताम् ॥ १५.३६.५ ॥
ಮಹಾಭೂತಗಳು ನಿತ್ಯವಾದವು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಭೂತಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿವೆ. ಅವುಗಳ ನಿತ್ಯ ಸಂಯೋಗ ನಾಶವಲ್ಲ; ಅವು ಬೇರ್ಪಟ್ಟರೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
15.36.6
अनाशया कृतं कर्म तस्य चेष्टः फलागमः ।
आत्मा चैभिः समायुक्तः सुखदुःखमुपाश्नुते ॥ १५.३६.६ ॥
ಆಸೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ; ಅದರ ಇಷ್ಟ ಫಲ ಬರುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವು ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ.
15.36.7
अविनाश्यस्तथा नित्यं क्षेत्रज्ञ इति निश्चयः ।
भूतानामात्मभावो यो ध्रुवोसौ संविजानताम् ॥ १५.३६.७ ॥
ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು ಅವಿನಾಶಿ ಮತ್ತು ಸದಾ ನಿತ್ಯನು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತವರಿಗೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವಾದುದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.
15.36.8
यावन्न क्षीयते कर्म तावत्तस्य स्वरूपता ।
क्षीणकर्मा नरो लोके रूपान्यत्वमुपाश्नुते ॥ १५.३६.८ ॥
ಕರ್ಮವು ಕ್ಷೀಣವಾಗುವವರೆಗೂ ಅದರ ಸ್ವರೂಪವು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಕರ್ಮ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
15.36.9
नानाभूतास्तथैकत्वं शरीरं प्राप्य संहताः ।
भवन्ति ते तथा नित्याः पृथग्भावं विजानताम् ॥ १५.३६.९ ॥
ನಾನಾ ಭೂತಗಳು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಅವು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ನಿತ್ಯವಾಗಿವೆ; ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಭಾವವನ್ನು ಅರಿತವರಿಗೆ ಇದು ತಿಳಿದಿದೆ.
15.36.10
अश्वमेधश्रुतिश्चेयमश्वसंज्ञपनं प्रति ।
लोकान्तरगता नित्यं प्राणा नित्या हि वाजिनः ॥ १५.३६.१० ॥
ಇದು ಅಶ್ವಮೇಧದ ಶ್ರುತಿ; ಕುದುರೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದರ ಕುರಿತಾದುದು. ಕುದುರೆಗಳ ಪ್ರಾಣಗಳು ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಸದಾ ನಿತ್ಯವಾಗಿವೆ.
15.36.11
अहं हितं वदाम्येतत्प्रियं चेत्तव पार्थिव ।
देवयाना हि पन्थानः श्रुतास्ते यज्ञसंस्तरे ॥ १५.३६.११ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದರೆ ಈ ಹಿತವಚನವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಯಜ್ಞವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರುವೆ.
15.36.12
सुकृतो यत्र यज्ञस्ते तत्र देवा हितास्तव ।
यदा समन्विता देवाः पशूनां गमनेश्वराः ॥ १५.३६.१२ ॥
ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞವು ಸುಕೃತವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಕಡೆ ದೇವತೆಗಳು ನಿನಗೆ ಅನುಕೂಲರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳು ಒಂದಾದಾಗ ಅವರು ಪಶುಗಳ ಗತಿಯ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
15.36.13
गमिमन्तश्च तेनेष्ट्वा नान्ये नित्या भवन्त्युत ।
नित्येऽस्मिन्पञ्चके वर्गे नित्ये चात्मनि पूरुषः ॥ १५.३६.१३ ॥
ಅದರಿಂದ ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರು ಗಮನಶೀಲರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ನಿತ್ಯರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ನಿತ್ಯ ಪಂಚಕ ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಿತ್ಯ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಪುರುಷನು (ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ).
15.36.14
अस्य नाशं समायोगं यः पश्यति वृथामतिः ।
वियोगे शोचतेऽत्यर्थं स बाल इति मे मतिः ॥ १५.३६.१४ ॥
ಇದರ ನಾಶ ಮತ್ತು ಸಂಯೋಗವನ್ನು ನೋಡುವವನು ವ್ಯರ್ಥಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು. ವಿಯೋಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಬಾಲಕ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
15.36.15
वियोगे दोषदर्शी यः संयोगं स विसर्जयेत् ।
असङ्गे सङ्गमो नास्ति दुःखं भावि वियोगजम ॥ १५.३६.१५ ॥
ವಿಯೋಗದಲ್ಲಿ ದೋಷ ಕಾಣುವವನು ಸಂಯೋಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಅಸಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂಗಮವಿಲ್ಲ; ವಿಯೋಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ದುಃಖ ಮುಂದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
15.36.16
परापरज्ञस्त्वपरो नाभिमानादुदीक्षितः ।
अपरज्ञः परां बुद्धिं स्पृष्ट्वा मोहाद्विमुच्यते ॥ १५.३६.१६ ॥
ಪರಾಪರವನ್ನು ತಿಳಿದವನು; ಆದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ನೋಡಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪರಜ್ಞನು ಪರಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಮೋಹದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
15.36.17
अदर्शनादापतितः पुनश्चादर्शनं गतः ।
नाहं तं वेद्मि नासौ मां न च मेऽस्ति विरागता ॥ १५.३६.१७ ॥
ಕಾಣದಿರುವಿಕೆಯಿಂದ ಬಂದವನು ಮತ್ತೆ ಕಾಣದಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಅರಿಯೆ; ಅವನೂ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯನು; ನನ್ನಲ್ಲಿ ವಿರಾಗವೂ ಇಲ್ಲ.
15.36.18
येनयेन शरीरेणि करोत्ययमनीश्वरः ।
तेनतेन शरीरेण तदवश्यमुपाश्नुते।
मानसं मनसाऽऽप्नोति शरीरं च शरीरवान् ॥ १५.३६.१८ ॥
ಈ ಅಸಮರ್ಥನು ಯಾವ ಯಾವ ದೇಹದಿಂದ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ಆ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾನಸ ಫಲವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೇಹಧಾರಿ ದೇಹದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.