مهابهاراتا · أدهيايا 15.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.40.1
तथा महात्मनस्तस्य तपस्युग्रे च तस्थुषः ।
अनाथस्येव निधनं तिष्ठत्स्वस्मासु बन्धुषु ॥ १५.४०.१ ॥
وهكذا، بينما كان ذلك العظيم النفس ثابتًا في التقشف الشديد، جاء موته كموت من لا معين له، ونحن أقاربه واقفون.
15.40.2
दुर्विज्ञेया गतिर्ब्रह्मन्पुरुषाणां मतिर्मम ।
यत्र वैचित्रवीर्योसौ दग्ध एवं वनाग्निना ॥ १५.४०.२ ॥
أيها البراهمي، إن مسار البشر عسير الفهم في رأيي؛ هكذا احترق ابن فيتشيتراويريا بنار الغابة.
15.40.3
यस्य पुत्रशतं श्रीमदभवद्बाहुशालिनः ।
नागायुतबलो राजा स दग्धो हि दवाग्निना ॥ १५.४०.३ ॥
ذلك الملك الذي كان له مئة ابن مجيد، قوي الذراعين، ذو قوة عشرة آلاف فيل، احترق حقًا بنار الغابة.
15.40.4
यं पुरा पर्यवीजन्त तालवृन्तैर्वरस्त्रियः ।
तं गृध्राः पर्यवीजन्त दावाग्निपरिकालितम् ॥ १५.४०.४ ॥
من كان في الماضي تروّحه أجمل النساء بمراوح من سعف النخيل، صار الرخم يحوم حوله بعد أن لفحته نار الغابة.
15.40.5
सूतमागधसङ्घैश्च शयानो यः प्रबोध्यते ।
धरण्यां स नृपः शेते विकृष्टो गृध्रवायसैः ॥ १५.४०.५ ॥
ذلك الملك الذي كانت جماعات من الرواة والمداحين توقظه، يرقد الآن على الأرض، تجرّه النسور والغربان.
15.40.6
न च शोचामि गान्धारीं हतपुत्रां यशस्विनीम् ।
पतिलोकमनुप्राप्तां तथा भर्तृव्रते स्थिताम् ॥ १५.४०.६ ॥
ولا أحزن على غاندهاري المجيدة، التي قُتل أبناؤها؛ فقد بلغت عالم زوجها وثبتت في وفائها لزوجها.
15.40.7
पृथामेव च शोचामि या पुत्रैश्वर्यमृद्धिमत् ।
उत्सृज्य् सुमहद्दीप्तं वनवासमरोचयत् ॥ १५.४०.७ ॥
إنني أحزن على بريثا، التي تركت المملكة الواسعة المتلألئة، الغنية بازدهار أبنائها، واختارت حياة الغابة.
15.40.8
धिग्राज्यमिदमस्माकं धिग्बलं धिक्पराक्रमम् ।
क्षत्रधर्मं च धिग्यस्मान्मृता जीवामहे वयम् ॥ १५.४०.८ ॥
العار على مملكتنا هذه، والعار على قوتنا، والعار على بسالتنا، والعار على واجب المحارب، إذ نحيا وإن كنا كالأموات.
15.40.9
सुसूक्ष्मा किल लोकस्य गतिर्द्विजवरोत्तम ।
यत्समुत्सृज्य राज्यं सा वनवासमरोचयत् ॥ १५.४०.९ ॥
يا أفضل المولودين مرتين، إن مسار العالم لدقيق حقًا، إذ تركت المملكة واختارت حياة الغابة.
15.40.10
युधिष्ठिरस्य जननी भीमस्य विजयस्य च ।
अनाथवत्कथं दग्धा इति मुह्यामि चिन्तयन् ॥ १५.४०.१० ॥
أم يودهيشثيرا وبهيما وفيجايا — كيف احترقت كأنها بلا حامٍ؟ وأنا أفكر في ذلك أتحير.
15.40.11
वृथा संतर्पितो वह्निः खाण्डवे सव्यसाचिना ।
उपकारमजानन्स कृतघ्न इति मे मतिः ॥ १५.४०.११ ॥
في غابة خاندافا أشبع سافياساتشين النار عبثًا. ولأنه لا يعرف الجميل فهو جاحد — هذا رأيي.
15.40.12
यत्रादहत्स भगवान्मातरं सव्यसाचिनः ।
कृत्वा यो ब्राह्मणच्छद्म भिक्षार्थी समुपागतः ॥ १५.४०.१२ ॥
هناك أحرقت تلك النار المباركة، التي اتخذت هيئة برهمي وجاءت تطلب الصدقة، أم سافياساتشين.
15.40.13
धिगग्निं धिक् च पार्थस्य विश्रुतां सत्यसन्धताम् ।
इदं कष्टतरं चान्यद्भगवन्प्रतिभाति मे ॥ १५.४०.१३ ॥
عارٌ على النار، وعارٌ على الثبات المشهور في الحق لدى ابن بريثا! أيها الجليل، يبدو لي هذا وشيء آخر أشد إيلامًا.
15.40.14
वृथाऽग्निना समायोगो यदभूत्पृथिवीपतेः ।
तथा तपस्विनस्तस्य राजर्षेः कौरवस्य ह ॥ १५.४०.१४ ॥
وقد ذهب اتصال سيد الأرض بالنار سدىً، وكذلك اتصال ذلك الزاهد الحكيم الملكي، الكوروي، هباءً.
15.40.15
कथमेवंविधो मृत्युः प्रशास्य पृथिवीमिमाम् ॥ १५.४०.१५ ॥
كيف أصاب الموتُ من هذا النوع من حكم هذه الأرض؟
15.40.16
तिष्ठत्सु मन्त्रपूतेषु तस्याग्निषु महावने ।
वृथाऽग्निना समायुक्तो निष्ठां प्राप्तः पिता मम ॥ १५.४०.१६ ॥
وبينما كانت نيرانه المقدسة المطهَّرة بالتعاويذ قائمةً في تلك الغابة الكبرى، اتحد أبي عبثًا بالنار وبلغ نهايته.
15.40.17
मन्ये पृथा वेपमाना कृशा धमनिसंतता ।
हा तात धर्मराजेति मामाक्रन्दन्महाभये ॥ १५.४०.१७ ॥
أظنّ بريثا، ترتجف هزيلةً مغطاةً بالعروق، تصيح بي في رعبٍ عظيم: «آهِ يا بنيّ، يا ملك الدارما!»
15.40.18
भीम पर्याप्नुहि भयादिति चैवाभिवाशती ।
समन्ततः परिक्षिप्ता माताऽभून्मे दवाग्निना ॥ १५.४०.१८ ॥
كانت أمي محاطةً بنار الغابة من كل جانب، تصيح: «يا بِهيما، أنقذني من الخوف!»
15.40.19
सहदेवः प्रियस्तस्याः पुत्रेभ्योधिक एव तु ।
न चैनां मोक्षयामास वीरो माद्रवतीसुतः ॥ १५.४०.१९ ॥
كان سهاديفا أحب إليها من أبنائها، لكن البطل ابن مادرافاتي لم يستطع أن يخلّصها.
15.40.20
तच्छ्रुत्वा रुरुदुः सर्वे समालिङ्ग्य परस्परम् ।
पाण्डवाःक पञ्च दुःखार्ता भूतानीव युगक्षये ॥ १५.४०.२० ॥
ولما سمع ذلك، عانق الأبطال الخمسة بعضهم بعضاً مثقلين بالحزن، وبكوا جميعاً كما تبكي الكائنات عند نهاية الدهر.
15.40.21
तेषां तु पुरुषेन्द्राणां रुदतां रुदितस्वनः ।
प्रासादाभोगसंरुद्धे अन्वरौत्सीत्स रोदसी ॥ १५.४०.२१ ॥
تردّد صوت بكاء أولئك الأبطال، محصوراً في القصر الفسيح، فدوّى في السماء والأرض.