மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.40.1
तथा महात्मनस्तस्य तपस्युग्रे च तस्थुषः ।
अनाथस्येव निधनं तिष्ठत्स्वस्मासु बन्धुषु ॥ १५.४०.१ ॥
மகாத்மாவான அவர் கடுமையான தவத்தில் நிலைத்திருந்தபோதும், நாம் உறவினர்கள் இருக்கையில் அனாதையைப் போல அவரது மரணம் நிகழ்ந்தது.
15.40.2
दुर्विज्ञेया गतिर्ब्रह्मन्पुरुषाणां मतिर्मम ।
यत्र वैचित्रवीर्योसौ दग्ध एवं वनाग्निना ॥ १५.४०.२ ॥
பிராமணரே, மனிதர்களின் கதி அறிய முடியாதது என்பது என் கருத்து; விசித்திரவீரியனின் மகன் வனத் தீயில் இவ்வாறு எரிந்துபோனான்.
15.40.3
यस्य पुत्रशतं श्रीमदभवद्बाहुशालिनः ।
नागायुतबलो राजा स दग्धो हि दवाग्निना ॥ १५.४०.३ ॥
நூறு புகழ்மிக்க மகன்களைக் கொண்டவரும், தோள்வலிமை மிக்கவரும், பதினாயிரம் யானைகளின் வலிமை கொண்டவருமான அந்த அரசன் காட்டுத் தீயில் எரிந்தான்.
15.40.4
यं पुरा पर्यवीजन्त तालवृन्तैर्वरस्त्रियः ।
तं गृध्राः पर्यवीजन्त दावाग्निपरिकालितम् ॥ १५.४०.४ ॥
முன்பு சிறந்த பெண்கள் பனையோலை விசிறிகளால் யாரை வீசினார்களோ, அவரை காட்டுத் தீயில் கருகியவராகக் கழுகுகள் சுற்றிச் சுழன்றன.
15.40.5
सूतमागधसङ्घैश्च शयानो यः प्रबोध्यते ।
धरण्यां स नृपः शेते विकृष्टो गृध्रवायसैः ॥ १५.४०.५ ॥
சூதர்களும் மாகதர்களும் கூட்டமாகத் துயிலெழுப்பிய அந்த அரசன், இப்போது கழுகுகளாலும் காக்கைகளாலும் இழுக்கப்பட்டு நிலத்தில் கிடக்கிறான்.
15.40.6
न च शोचामि गान्धारीं हतपुत्रां यशस्विनीम् ।
पतिलोकमनुप्राप्तां तथा भर्तृव्रते स्थिताम् ॥ १५.४०.६ ॥
புதல்வர்களை இழந்த புகழ்மிக்க காந்தாரிக்காக நான் வருந்தவில்லை; அவள் கணவனின் உலகை அடைந்தவள், கணவனுக்கான விரதத்தில் நிலைத்தவள்.
15.40.7
पृथामेव च शोचामि या पुत्रैश्वर्यमृद्धिमत् ।
उत्सृज्य् सुमहद्दीप्तं वनवासमरोचयत् ॥ १५.४०.७ ॥
புத்திரர்களின் செல்வமும் பெருமையும் நிறைந்த, மிகப் பெரிய ஒளிவீசும் அரசை விட்டுவிட்டு வனவாசத்தை விரும்பிய பிருதையையே நான் நினைத்து வருந்துகிறேன்.
15.40.8
धिग्राज्यमिदमस्माकं धिग्बलं धिक्पराक्रमम् ।
क्षत्रधर्मं च धिग्यस्मान्मृता जीवामहे वयम् ॥ १५.४०.८ ॥
நம் இந்த அரசுக்கு வெட்கம்; நம் பலத்திற்கு வெட்கம்; நம் பராக்கிரமத்திற்கு வெட்கம்; க்ஷத்ரிய தர்மத்திற்கும் வெட்கம், ஏனெனில் இறந்தவர்களைப் போல் நாம் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறோம்.
15.40.9
सुसूक्ष्मा किल लोकस्य गतिर्द्विजवरोत्तम ।
यत्समुत्सृज्य राज्यं सा वनवासमरोचयत् ॥ १५.४०.९ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, உலகின் போக்கு உண்மையில் மிகவும் நுட்பமானது; அவள் அரசை விட்டுவிட்டு வனவாசத்தை விரும்பினாள்.
15.40.10
युधिष्ठिरस्य जननी भीमस्य विजयस्य च ।
अनाथवत्कथं दग्धा इति मुह्यामि चिन्तयन् ॥ १५.४०.१० ॥
யுதிஷ்டிரரின் தாய், பீமனின் தாய், விஜயனின் தாய் — அனாதையைப் போல அவர் எவ்வாறு எரிந்தார் என்று சிந்தித்து நான் மயங்குகிறேன்.
15.40.11
वृथा संतर्पितो वह्निः खाण्डवे सव्यसाचिना ।
उपकारमजानन्स कृतघ्न इति मे मतिः ॥ १५.४०.११ ॥
காண்டவ வனத்தில் சவ்யசாசி வீணாகவே அக்கினியை திருப்திப்படுத்தினான். உதவியை அறியாத அவன் நன்றியற்றவன் என்பது என் கருத்து.
15.40.12
यत्रादहत्स भगवान्मातरं सव्यसाचिनः ।
कृत्वा यो ब्राह्मणच्छद्म भिक्षार्थी समुपागतः ॥ १५.४०.१२ ॥
பிராமணர் வேடம் பூண்டு, பிச்சை கேட்டு வந்து சவ்யசாசியின் தாயை எரித்த அந்த பகவான் அக்கினி அங்கே எரித்தார்.
15.40.13
धिगग्निं धिक् च पार्थस्य विश्रुतां सत्यसन्धताम् ।
इदं कष्टतरं चान्यद्भगवन्प्रतिभाति मे ॥ १५.४०.१३ ॥
நெருப்புக்கு இகழ்ச்சி! பார்த்தனின் புகழ்பெற்ற சத்தியப் பற்றுறுதிக்கும் இகழ்ச்சி! பகவானே, இதுவும் வேறொன்றும் எனக்கு மிகவும் துன்பமாகத் தோன்றுகிறது.
15.40.14
वृथाऽग्निना समायोगो यदभूत्पृथिवीपतेः ।
तथा तपस्विनस्तस्य राजर्षेः कौरवस्य ह ॥ १५.४०.१४ ॥
பூமியின் அதிபதிக்கு நெருப்புடன் ஏற்பட்ட தொடர்பு வீணாயிற்று; அதுபோலவே அந்தத் தவசியான ராஜரிஷியான கௌரவனுக்கும் அது வீணாயிற்று.
15.40.15
कथमेवंविधो मृत्युः प्रशास्य पृथिवीमिमाम् ॥ १५.४०.१५ ॥
இந்தப் பூமியை ஆண்ட ஒருவருக்கு இத்தகைய மரணம் எப்படி நேர்ந்தது?
15.40.16
तिष्ठत्सु मन्त्रपूतेषु तस्याग्निषु महावने ।
वृथाऽग्निना समायुक्तो निष्ठां प्राप्तः पिता मम ॥ १५.४०.१६ ॥
அந்தப் பெரிய காட்டில் மந்திரங்களால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட அவரது அக்னிகள் நிலைபெற்றிருக்கையில், என் தந்தை வீணாக நெருப்புடன் சேர்ந்து முடிவை அடைந்தார்.
15.40.17
मन्ये पृथा वेपमाना कृशा धमनिसंतता ।
हा तात धर्मराजेति मामाक्रन्दन्महाभये ॥ १५.४०.१७ ॥
நடுங்கிக் கொண்டும், மெலிந்து, நரம்புகள் புடைத்தவளாகவும் இருந்த பிருதை, பெரும் பயத்தில், 'ஐயோ மகனே தர்மராஜா!' என்று என்னை அழைத்துக் கதறியிருப்பாள் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
15.40.18
भीम पर्याप्नुहि भयादिति चैवाभिवाशती ।
समन्ततः परिक्षिप्ता माताऽभून्मे दवाग्निना ॥ १५.४०.१८ ॥
'பீமனே, பயத்திலிருந்து என்னைக் காப்பாற்று!' என்று கூவி அழைத்தவளாய், எல்லாப் பக்கங்களிலும் காட்டுத்தீயால் சூழப்பட்டவளாய் என் தாய் இருந்தாள்.
15.40.19
सहदेवः प्रियस्तस्याः पुत्रेभ्योधिक एव तु ।
न चैनां मोक्षयामास वीरो माद्रवतीसुतः ॥ १५.४०.१९ ॥
சகதேவன் அவளுக்குத் தன் மகன்களை விடவும் அதிகமாகப் பிரியமானவன்; ஆனாலும் மாத்ரவதியின் மகனாகிய அந்த வீரன் அவளை விடுவிக்கவில்லை.
15.40.20
तच्छ्रुत्वा रुरुदुः सर्वे समालिङ्ग्य परस्परम् ।
पाण्डवाःक पञ्च दुःखार्ता भूतानीव युगक्षये ॥ १५.४०.२० ॥
அதைக் கேட்டு ஐந்து பாண்டவர்களும் துயரத்தால் வருந்தி, ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொண்டு அனைவரும் அழுதனர்; யுகமுடிவில் உயிரினங்கள் அழுவது போல.
15.40.21
तेषां तु पुरुषेन्द्राणां रुदतां रुदितस्वनः ।
प्रासादाभोगसंरुद्धे अन्वरौत्सीत्स रोदसी ॥ १५.४०.२१ ॥
அந்த மனிதர்களின் தலைவர்கள் அழுத ஒலி அரண்மனையின் பரந்த பகுதியில் அடைபட்டிருந்தது; அது வானத்தையும் பூமியையும் எதிரொலிக்கச் செய்தது.