Mahābhārata · Adhyāya 15.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.9.1
एवमेतत्करिष्यामि यथाऽऽत्थ पृथिवीपते ।
भूयश्चैवानुशास्योऽहं भवता पार्थिवर्षभ ॥ १५.९.१ ॥
Haré tal como has dicho, oh señor de la tierra. Oh toro de los reyes, instrúyeme aún más.
15.9.2
भीष्मे स्वर्गमनुप्राप्तो गते च मधुसूदने ।
विदुरे संजये चैव कोऽन्यो मां वक्तुमर्हति ॥ १५.९.२ ॥
Bhīṣma ha alcanzado el cielo, Madhusūdana se ha marchado, y también Vidura y Sañjaya; ¿quién más es digno de aconsejarme ahora?
15.9.3
यत्तु मामनुशास्तीह भवानद्य हिते स्थितः ।
कर्तास्मि तन्महीपाल निर्वृतो भव पार्थिव ॥ १५.९.३ ॥
Lo que hoy me aconsejas, tú que estás firme en el bien, oh protector de la tierra, eso haré. Oh rey, mantente en paz y contento.
15.9.4
एवमुक्तः स राजर्षिर्धर्मराजेन धीमता ।
कौन्तेयं समनुज्ञातुमियेष भरतर्षभ ॥ १५.९.४ ॥
Así interpelado por el sabio rey de la justicia, aquel rey sabio deseó conceder licencia al hijo de Kuntī, oh toro de los Bharatas.
15.9.5
पुत्र विश्राम्यतां तावन्ममापि बलवाञ्श्रमः ।
इत्युक्त्वा प्राविशद्राजा गान्धार्या भवनं तदा ॥ १५.९.५ ॥
«Hijo, descansa ahora; yo también estoy muy cansado», diciendo esto, el rey entró entonces en la morada de Gāndhārī.
15.9.6
तमासनगतं देवी गान्धारी धर्मचारिणी ।
उवाच काले कालज्ञा प्रजापतिसमं पतिम् ॥ १५.९.६ ॥
A él, sentado en su asiento, la diosa Gāndhārī, practicante del dharma, que conocía el momento oportuno, habló a su esposo, igual a Prajāpati, en el momento adecuado.
15.9.7
अनुज्ञातः स्वयं तेन व्यासेनि त्वं महर्षिणा ।
युधिष्ठिरस्यानुमते कदाऽरण्यं गमिष्यसि ॥ १५.९.७ ॥
El gran vidente Vyāsa mismo te dio permiso. Con el consentimiento de Yudhiṣṭhira, ¿cuándo irás al bosque?
15.9.8
गान्धार्यहमनुज्ञातः स्वयं पित्रा महात्मना ।
युधिष्ठिरस्यानुमते गन्तास्मि नचिराद्वनम् ॥ १५.९.८ ॥
Gāndhārī dijo: Mi padre, el magnánimo, me dio permiso él mismo. Con el consentimiento de Yudhiṣṭhira, iré al bosque dentro de poco.
15.9.9
अहं हि तावत्सर्वेषां तेषां दुर्द्यूतदेविनाम् ।
पुत्राणां दातुमिच्छामि प्रेत्यभावानुगं वसु।
सर्वप्रकृतितिसान्निध्यं कारयित्वा स्ववेश्मनि ॥ १५.९.९ ॥
Dhṛtarāṣṭra dijo: Deseo primero dar riquezas que acompañen en la otra vida a todos aquellos hijos apegados al funesto juego de dados. Lo haré en mi palacio, en presencia de todos los súbditos.
15.9.10
इत्युक्त्वा धर्मराजाय प्रेषयामास वै तदा ।
स च तद्वचनात्सर्वं समानिन्ये महीपतिः ॥ १५.९.१० ॥
Habiendo dicho esto, Dhṛtarāṣṭra entonces envió un mensajero al rey Yudhiṣṭhira. Y el señor de la tierra reunió todo según sus palabras.
15.9.11
ततः प्रतीतमनसो ब्राह्मणाः कुरुजाङ्गलाः ।
क्षत्रियाश्चैव वैश्याश्च शूद्राश्चैव समाययुः ॥ १५.९.११ ॥
Entonces acudieron juntos los brahmanes de ánimo complacido, los pueblos de Kuru y Jāṅgala, los kṣatriyas, los vaiśyas y también los śūdras.
15.9.12
ततो निष्क्रम्य नृपतिस्तस्मादन्तःकपुरात्तदा ।
दद्दशे तं जनं सर्वं सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा ॥ १५.९.१२ ॥
Entonces el rey, saliendo de aquellos aposentos interiores, vio a toda aquella gente y a todos los súbditos.
15.9.13
समवेतांश्च तान्सर्वान्पौराञ्जानपदांस्तथा ।
तानागतानभिप्रेक्ष्य समस्तं च सुहृञ्जनम् ॥ १५.९.१३ ॥
Al ver reunidos a todos los ciudadanos y habitantes del campo, y a todo el conjunto de los amigos que habían llegado,
15.9.14
ब्राह्मणांश्च महीपाल नानादेशसमागतान् ।
उवाच मतिमान्राजा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ॥ १५.९.१४ ॥
Oh protector de la tierra, a los brahmanes llegados de muchos países, el sabio rey Dhṛtarāṣṭra, hijo de Ambikā, habló:
15.9.15
भवन्तः कुरुवश्चैव चिरकालं सहोषिताः ।
परस्परस्य सुहृदः परस्परहिते रताः ॥ १५.९.१५ ॥
Vosotros, los Kurus, habéis vivido juntos durante mucho tiempo, amigos los unos de los otros, dedicados al bien mutuo.
15.9.16
यदिदानीमहं ब्रूयामस्मिन्काल उपस्थिते ।
तथा भवद्भिः कर्तव्यमविचार्य वचो मम ॥ १५.९.१६ ॥
Ahora que ha llegado este momento, lo que voy a decir debéis hacerlo según mi palabra, sin deliberar.
15.9.17
अरण्यगमने बुद्धिर्गान्धारीसहितस्य मे ।
व्यासस्यानुमते राज्ञस्तथा कुन्तीसुतस्य मे ॥ १५.९.१७ ॥
Mi decisión es ir al bosque junto con Gāndhārī, con el consentimiento de Vyāsa y también con el consentimiento del hijo de Kuntī.
15.9.18
भवन्तोप्यनुजानन्तु मान्या वोऽभूद्विचारणा ॥ १५.९.१८ ॥
Que también vosotros deis vuestro consentimiento; esta deliberación surgió de vuestro honorable consejo.
15.9.19
अस्माकं भवतां चैव येयं प्रीतिर्हि शाश्वती ।
न च साऽन्येषु देशेषु राज्ञामिति मतिर्मम ॥ १५.९.१९ ॥
Este afecto nuestro y vuestro es eterno, y tal afecto entre reyes no existe en otras tierras; esta es mi opinión.
15.9.20
शान्तोस्मि वयसाऽनेन तथा पुत्रविनाकृतः ।
उपवासकृशश्चास्मि गान्धारीसहितोऽनघाः ॥ १५.९.२० ॥
Oh irreprochables, estoy sosegado por esta edad, privado de hijos, consumido por el ayuno, y estoy con Gāndhārī.
15.9.21
युधिष्ठिरगते राज्ये प्राप्तश्चास्मि सुखं महत् ।
मन्ये दुर्योधनैश्वर्याद्विशिष्टं बहुभिर्गुणैः ॥ १५.९.२१ ॥
Con Yudhiṣṭhira gobernando el reino, he alcanzado gran felicidad; creo que es superior al poder de Duryodhana en muchas cualidades.
15.9.22
मम चान्धस्य वृद्धस्य हतपुत्रस्य का गतिः ।
ऋते वनं महाभागास्तन्माऽनुज्ञातुमर्हथ ॥ १५.९.२२ ॥
Para mí, ciego, viejo y privado de mis hijos, ¿qué camino hay sino el bosque? Por tanto, oh afortunados, debéis concederme permiso.
15.9.23
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते कुरुजाङ्गलाः ।
बाप्पसंदिग्धया वाचा रुरुदुर्भरतर्षभ ॥ १५.९.२३ ॥
Al oír sus palabras, todos los pueblos de Kuru y Jāṅgala lloraron con la voz ahogada en lágrimas, oh toro de los Bharatas.
15.9.24
तानविब्रुवतः किञ्चित्सर्वाञ्शोकपरायणान् ।
पुनरेव महातेजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ १५.९.२४ ॥
A todos ellos, sumidos en el dolor y sin decir nada, el gloriosísimo Dhṛtarāṣṭra volvió a hablar de esta manera.