மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.9.1
एवमेतत्करिष्यामि यथाऽऽत्थ पृथिवीपते ।
भूयश्चैवानुशास्योऽहं भवता पार्थिवर्षभ ॥ १५.९.१ ॥
பூமியின் தலைவரே, நீர் சொன்னபடியே செய்வேன். மன்னர்களில் சிறந்தவரே, நீர் எனக்கு மேலும் அறிவுரை வழங்க வேண்டும்.
15.9.2
भीष्मे स्वर्गमनुप्राप्तो गते च मधुसूदने ।
विदुरे संजये चैव कोऽन्यो मां वक्तुमर्हति ॥ १५.९.२ ॥
பீஷ்மர் சொர்க்கம் சென்றுவிட்டார், மதுசூதனரும் சென்றுவிட்டார், விதுரரும் சஞ்சயரும் கூட சென்றுவிட்டனர்; இப்போது எனக்கு அறிவுரை கூறத் தகுதியுடையவர் வேறு யார்?
15.9.3
यत्तु मामनुशास्तीह भवानद्य हिते स्थितः ।
कर्तास्मि तन्महीपाल निर्वृतो भव पार्थिव ॥ १५.९.३ ॥
நீர் இன்று நன்மையில் நிலைபெற்று எனக்கு எது அறிவுறுத்துகிறீரோ, அதை நான் செய்வேன். மன்னரே, நீர் அமைதியுடன் இருங்கள்.
15.9.4
एवमुक्तः स राजर्षिर्धर्मराजेन धीमता ।
कौन्तेयं समनुज्ञातुमियेष भरतर्षभ ॥ १५.९.४ ॥
ஞானமுள்ள தர்மராஜனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அந்த ராஜரிஷி, குந்தியின் மகனுக்கு அனுமதி அளிக்க விரும்பினார், பரதர்களில் சிறந்தவரே.
15.9.5
पुत्र विश्राम्यतां तावन्ममापि बलवाञ्श्रमः ।
इत्युक्त्वा प्राविशद्राजा गान्धार्या भवनं तदा ॥ १५.९.५ ॥
"மகனே, இப்போது ஓய்வெடு; எனக்கும் கடுமையான களைப்பு இருக்கிறது" என்று சொல்லி, அரசன் அப்போது காந்தாரியின் மாளிகைக்குள் நுழைந்தான்.
15.9.6
तमासनगतं देवी गान्धारी धर्मचारिणी ।
उवाच काले कालज्ञा प्रजापतिसमं पतिम् ॥ १५.९.६ ॥
ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த அவனிடம், தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் தேவி காந்தாரி, காலத்தை அறிந்தவளாய், உரிய நேரத்தில் பிரஜாபதியைப் போன்ற கணவனிடம் பேசினாள்.
15.9.7
अनुज्ञातः स्वयं तेन व्यासेनि त्वं महर्षिणा ।
युधिष्ठिरस्यानुमते कदाऽरण्यं गमिष्यसि ॥ १५.९.७ ॥
மகரிஷி வியாசர் தாமே உனக்கு அனுமதி அளித்துள்ளார். யுதிஷ்டிரனின் சம்மதத்துடன் நீ எப்போது காட்டிற்குச் செல்வாய்?
15.9.8
गान्धार्यहमनुज्ञातः स्वयं पित्रा महात्मना ।
युधिष्ठिरस्यानुमते गन्तास्मि नचिराद्वनम् ॥ १५.९.८ ॥
காந்தாரி கூறினாள்: மகாத்மாவான என் தந்தை தாமே எனக்கு அனுமதி அளித்துள்ளார். யுதிஷ்டிரனின் சம்மதத்துடன் நான் விரைவில் காட்டிற்குச் செல்வேன்.
15.9.9
अहं हि तावत्सर्वेषां तेषां दुर्द्यूतदेविनाम् ।
पुत्राणां दातुमिच्छामि प्रेत्यभावानुगं वसु।
सर्वप्रकृतितिसान्निध्यं कारयित्वा स्ववेश्मनि ॥ १५.९.९ ॥
திருதராஷ்டிரன் கூறினான்: சூதாட்டத்தில் மோகித்த அந்தப் புதல்வர்கள் அனைவருக்கும், மறுமைக்குத் துணையாகும் செல்வத்தை முதலில் கொடுக்க விரும்புகிறேன். என் அரண்மனையில் அனைத்து குடிமக்களின் முன்னிலையில் அதைச் செய்விக்கிறேன்.
15.9.10
इत्युक्त्वा धर्मराजाय प्रेषयामास वै तदा ।
स च तद्वचनात्सर्वं समानिन्ये महीपतिः ॥ १५.९.१० ॥
இவ்வாறு கூறி, அப்போது திருதராஷ்டிரன் தருமராஜனான யுதிஷ்டிரனிடம் ஆளனுப்பினான். அந்த அரசன் அவனுடைய சொற்படியே அனைத்தையும் ஒன்று சேர்த்தான்.
15.9.11
ततः प्रतीतमनसो ब्राह्मणाः कुरुजाङ्गलाः ।
क्षत्रियाश्चैव वैश्याश्च शूद्राश्चैव समाययुः ॥ १५.९.११ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த மனத்துடன் பிராமணர்களும், குரு-ஜாங்கல நாட்டு மக்களும், சத்திரியர்களும், வைசியர்களும், சூத்திரர்களும் ஒன்று கூடினர்.
15.9.12
ततो निष्क्रम्य नृपतिस्तस्मादन्तःकपुरात्तदा ।
दद्दशे तं जनं सर्वं सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा ॥ १५.९.१२ ॥
பின்னர் அரசன் அந்த அந்தப்புரத்திலிருந்து வெளியே வந்து, அந்த முழு மக்கள் கூட்டத்தையும், எல்லா குடிமக்களையும் கண்டான்.
15.9.13
समवेतांश्च तान्सर्वान्पौराञ्जानपदांस्तथा ।
तानागतानभिप्रेक्ष्य समस्तं च सुहृञ्जनम् ॥ १५.९.१३ ॥
அங்கு கூடியிருந்த அனைத்து நகரவாசிகளையும் கிராமவாசிகளையும், வந்திருந்த நண்பர்கள் அனைவரையும் கண்டு.
15.9.14
ब्राह्मणांश्च महीपाल नानादेशसमागतान् ।
उवाच मतिमान्राजा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ॥ १५.९.१४ ॥
மன்னனே! பல நாடுகளிலிருந்து வந்திருந்த அந்தணர்களிடம், அறிவுடைய அம்பிகையின் மகன் மன்னன் திருதராஷ்டிரன் கூறினான்.
15.9.15
भवन्तः कुरुवश्चैव चिरकालं सहोषिताः ।
परस्परस्य सुहृदः परस्परहिते रताः ॥ १५.९.१५ ॥
நீங்கள் குருக்களாகிய நீங்கள் நீண்ட காலமாக ஒன்றாக வாழ்ந்தவர்கள்; ஒருவருக்கொருவர் நண்பர்களாய், ஒருவர் நலத்தில் ஈடுபட்டவர்கள்.
15.9.16
यदिदानीमहं ब्रूयामस्मिन्काल उपस्थिते ।
तथा भवद्भिः कर्तव्यमविचार्य वचो मम ॥ १५.९.१६ ॥
இப்போது இந்தக் காலம் வந்திருக்கையில் நான் கூறுவதை, நீங்கள் ஆராயாமல் என் சொல்லின்படி செய்ய வேண்டும்.
15.9.17
अरण्यगमने बुद्धिर्गान्धारीसहितस्य मे ।
व्यासस्यानुमते राज्ञस्तथा कुन्तीसुतस्य मे ॥ १५.९.१७ ॥
காந்தாரியுடன் நான் காட்டுக்குச் செல்ல முடிவு செய்துவிட்டேன்; வியாசரின் அனுமதியுடனும், குந்தியின் மகனின் அனுமதியுடனும்.
15.9.18
भवन्तोप्यनुजानन्तु मान्या वोऽभूद्विचारणा ॥ १५.९.१८ ॥
நீங்களும் அனுமதி தரவேண்டும்; உங்கள் மதிப்புக்குரிய ஆலோசனையால் இந்த முடிவு எழுந்தது.
15.9.19
अस्माकं भवतां चैव येयं प्रीतिर्हि शाश्वती ।
न च साऽन्येषु देशेषु राज्ञामिति मतिर्मम ॥ १५.९.१९ ॥
நமக்கும் உங்களுக்கும் உள்ள இந்த அன்பு நிலையானது; அரசர்களுக்கு இத்தகைய அன்பு பிற நாடுகளில் இல்லை என்பது என் கருத்து.
15.9.20
शान्तोस्मि वयसाऽनेन तथा पुत्रविनाकृतः ।
उपवासकृशश्चास्मि गान्धारीसहितोऽनघाः ॥ १५.९.२० ॥
பாவமற்றவர்களே, இந்த வயதால் நான் அமைதியடைந்தவன்; மகன்களை இழந்தவன்; உபவாசத்தால் மெலிந்தவன்; காந்தாரியுடன் இருக்கிறேன்.
15.9.21
युधिष्ठिरगते राज्ये प्राप्तश्चास्मि सुखं महत् ।
मन्ये दुर्योधनैश्वर्याद्विशिष्टं बहुभिर्गुणैः ॥ १५.९.२१ ॥
யுதிஷ்டிரன் அரசைப் பெற்றதால் நான் பெரும் இன்பம் அடைந்தேன்; துரியோதனனின் செல்வத்தைவிட அது பல குணங்களில் உயர்ந்தது என்று நான் கருதுகிறேன்.
15.9.22
मम चान्धस्य वृद्धस्य हतपुत्रस्य का गतिः ।
ऋते वनं महाभागास्तन्माऽनुज्ञातुमर्हथ ॥ १५.९.२२ ॥
கண்ணற்ற, முதியவனும், மகன்களை இழந்தவனுமான எனக்கு காட்டைத் தவிர வேறு என்ன கதி? ஆகையால், மகாபாக்கியவான்களே, நான் செல்ல எனக்கு அனுமதி அளியுங்கள்.
15.9.23
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते कुरुजाङ्गलाः ।
बाप्पसंदिग्धया वाचा रुरुदुर्भरतर्षभ ॥ १५.९.२३ ॥
அவருடைய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அந்த குரு-ஜாங்கல மக்கள் அனைவரும் கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில் அழுதனர், பாரதர்களில் சிறந்தவனே.
15.9.24
तानविब्रुवतः किञ्चित्सर्वाञ्शोकपरायणान् ।
पुनरेव महातेजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ १५.९.२४ ॥
எதுவும் பேசாமல் துக்கத்தில் மூழ்கியிருந்த அவர்கள் அனைவரிடமும், மகா தேஜஸ்வியான த்ருதராஷ்டிரன் மீண்டும் இவ்வாறு கூறினான்.