Mahābhārata · Adhyāya 15.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.9.1
एवमेतत्करिष्यामि यथाऽऽत्थ पृथिवीपते ।
भूयश्चैवानुशास्योऽहं भवता पार्थिवर्षभ ॥ १५.९.१ ॥
Ich werde genau so tun, wie du gesagt hast, o Herr der Erde. O Stier unter den Königen, unterweise mich noch weiter.
15.9.2
भीष्मे स्वर्गमनुप्राप्तो गते च मधुसूदने ।
विदुरे संजये चैव कोऽन्यो मां वक्तुमर्हति ॥ १५.९.२ ॥
Bhīṣma ist in den Himmel eingegangen, Madhusūdana ist gegangen, und auch Vidura und Sañjaya sind fort; wer sonst ist nun würdig, mir zu raten?
15.9.3
यत्तु मामनुशास्तीह भवानद्य हिते स्थितः ।
कर्तास्मि तन्महीपाल निर्वृतो भव पार्थिव ॥ १५.९.३ ॥
Was du mir heute, fest im Heilsamen stehend, zu tun lehrst, o Hüter der Erde, das werde ich tun. O König, sei ruhig und zufrieden.
15.9.4
एवमुक्तः स राजर्षिर्धर्मराजेन धीमता ।
कौन्तेयं समनुज्ञातुमियेष भरतर्षभ ॥ १५.९.४ ॥
So angesprochen von dem weisen König des Dharma, wünschte jener königliche Weise dem Sohn der Kuntī den Abschied zu gewähren, o Stier der Bharatas.
15.9.5
पुत्र विश्राम्यतां तावन्ममापि बलवाञ्श्रमः ।
इत्युक्त्वा प्राविशद्राजा गान्धार्या भवनं तदा ॥ १५.९.५ ॥
»Sohn, ruhe dich nun aus; auch ich bin sehr müde«, sprach er, und der König trat darauf in das Gemach der Gāndhārī ein.
15.9.6
तमासनगतं देवी गान्धारी धर्मचारिणी ।
उवाच काले कालज्ञा प्रजापतिसमं पतिम् ॥ १५.९.६ ॥
Zu ihm, der auf seinem Sitz saß, sprach die Göttin Gāndhārī, die das Dharma übte und den rechten Zeitpunkt kannte, zur rechten Zeit zu ihrem Gemahl, der Prajāpati gleich war.
15.9.7
अनुज्ञातः स्वयं तेन व्यासेनि त्वं महर्षिणा ।
युधिष्ठिरस्यानुमते कदाऽरण्यं गमिष्यसि ॥ १५.९.७ ॥
Der große Seher Vyāsa hat dir selbst die Erlaubnis gegeben. Mit Yudhiṣṭhiras Zustimmung: Wann wirst du in den Wald gehen?
15.9.8
गान्धार्यहमनुज्ञातः स्वयं पित्रा महात्मना ।
युधिष्ठिरस्यानुमते गन्तास्मि नचिराद्वनम् ॥ १५.९.८ ॥
Gāndhārī sprach: Mein großherziger Vater hat mir selbst die Erlaubnis gegeben. Mit Yudhiṣṭhiras Zustimmung werde ich bald in den Wald gehen.
15.9.9
अहं हि तावत्सर्वेषां तेषां दुर्द्यूतदेविनाम् ।
पुत्राणां दातुमिच्छामि प्रेत्यभावानुगं वसु।
सर्वप्रकृतितिसान्निध्यं कारयित्वा स्ववेश्मनि ॥ १५.९.९ ॥
Dhṛtarāṣṭra sprach: Ich möchte zuerst allen jenen Söhnen, die dem unseligen Würfelspiel ergeben waren, Reichtümer geben, die ihnen ins Jenseits folgen. In meinem Palast will ich es vor allen Untertanen vollziehen lassen.
15.9.10
इत्युक्त्वा धर्मराजाय प्रेषयामास वै तदा ।
स च तद्वचनात्सर्वं समानिन्ये महीपतिः ॥ १५.९.१० ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, sandte Dhṛtarāṣṭra dann einen Boten zu König Yudhiṣṭhira. Und der Herrscher der Erde brachte alles gemäß seinen Worten zusammen.
15.9.11
ततः प्रतीतमनसो ब्राह्मणाः कुरुजाङ्गलाः ।
क्षत्रियाश्चैव वैश्याश्च शूद्राश्चैव समाययुः ॥ १५.९.११ ॥
Dann kamen die Brahmanen mit erfreuten Gemütern, die Leute von Kuru und Jāṅgala, die Kṣatriyas, die Vaiśyas und auch die Śūdras zusammen.
15.9.12
ततो निष्क्रम्य नृपतिस्तस्मादन्तःकपुरात्तदा ।
दद्दशे तं जनं सर्वं सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा ॥ १५.९.१२ ॥
Dann trat der König aus den inneren Gemächern heraus und sah all jene Menschen und alle Untertanen.
15.9.13
समवेतांश्च तान्सर्वान्पौराञ्जानपदांस्तथा ।
तानागतानभिप्रेक्ष्य समस्तं च सुहृञ्जनम् ॥ १५.९.१३ ॥
Als er die versammelten Bürger und Landbewohner sah und alle herbeigekommenen Wohlgesinnten,
15.9.14
ब्राह्मणांश्च महीपाल नानादेशसमागतान् ।
उवाच मतिमान्राजा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ॥ १५.९.१४ ॥
O Beschützer der Erde, zu den Brahmanen, die aus vielen Ländern gekommen waren, sprach der weise König Dhṛtarāṣṭra, Sohn der Ambikā:
15.9.15
भवन्तः कुरुवश्चैव चिरकालं सहोषिताः ।
परस्परस्य सुहृदः परस्परहिते रताः ॥ १५.९.१५ ॥
Ihr Kuru habt lange zusammengelebt, einander wohlgesinnt, dem Wohl des anderen zugetan.
15.9.16
यदिदानीमहं ब्रूयामस्मिन्काल उपस्थिते ।
तथा भवद्भिः कर्तव्यमविचार्य वचो मम ॥ १५.९.१६ ॥
Da nun diese Zeit gekommen ist, sollt ihr, was ich jetzt sage, ohne lange zu überlegen nach meinem Wort tun.
15.9.17
अरण्यगमने बुद्धिर्गान्धारीसहितस्य मे ।
व्यासस्यानुमते राज्ञस्तथा कुन्तीसुतस्य मे ॥ १५.९.१७ ॥
Mein Entschluss ist, mit Gāndhārī in den Wald zu gehen, mit Zustimmung Vyāsas und auch mit der Zustimmung des Sohnes der Kuntī.
15.9.18
भवन्तोप्यनुजानन्तु मान्या वोऽभूद्विचारणा ॥ १५.९.१८ ॥
Auch ihr sollt zustimmen; diese Überlegung ist aus eurem ehrwürdigen Rat entstanden.
15.9.19
अस्माकं भवतां चैव येयं प्रीतिर्हि शाश्वती ।
न च साऽन्येषु देशेषु राज्ञामिति मतिर्मम ॥ १५.९.१९ ॥
Diese Zuneigung zwischen uns und euch ist ewig, und eine solche Zuneigung zwischen Königen findet sich in anderen Ländern nicht – das ist meine Meinung.
15.9.20
शान्तोस्मि वयसाऽनेन तथा पुत्रविनाकृतः ।
उपवासकृशश्चास्मि गान्धारीसहितोऽनघाः ॥ १५.९.२० ॥
O ihr Makellosen, ich bin durch dieses Alter beruhigt, meiner Söhne beraubt, durch Fasten abgemagert, und ich bin mit Gāndhārī hier.
15.9.21
युधिष्ठिरगते राज्ये प्राप्तश्चास्मि सुखं महत् ।
मन्ये दुर्योधनैश्वर्याद्विशिष्टं बहुभिर्गुणैः ॥ १५.९.२१ ॥
Da Yudhiṣṭhira das Königreich erlangt hat, habe ich großes Glück erlangt; ich denke, es übertrifft Duryodhanas Herrschaft in vielen Eigenschaften.
15.9.22
मम चान्धस्य वृद्धस्य हतपुत्रस्य का गतिः ।
ऋते वनं महाभागास्तन्माऽनुज्ञातुमर्हथ ॥ १५.९.२२ ॥
Für mich, blind, alt und meiner Söhne beraubt, welcher Weg bleibt außer dem Wald? Daher, o Hochbeglückte, möget ihr mir die Erlaubnis gewähren.
15.9.23
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते कुरुजाङ्गलाः ।
बाप्पसंदिग्धया वाचा रुरुदुर्भरतर्षभ ॥ १५.९.२३ ॥
Als sie seine Worte hörten, weinten alle Leute von Kuru und Jāṅgala, mit tränenerstickter Stimme, o Stier der Bharatas.
15.9.24
तानविब्रुवतः किञ्चित्सर्वाञ्शोकपरायणान् ।
पुनरेव महातेजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ १५.९.२४ ॥
Zu all jenen, die in Kummer versunken nichts sagten, sprach der hochglänzende Dhṛtarāṣṭra wieder diese Worte.