مهابهاراتا · أدهيايا 16.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
षट्त्रिंशे त्वथ् संप्राप्ते वर्षे कौरवन्दनः ।
ददर्श विपरीतानि निमित्तानि युधिष्टिरः ॥ १६.१.१ ॥
بعد السجود لنارايانا ولناراي، أفضل الرجال، وللإلهة سارَسوتي ولفياسا، ينبغي حينئذٍ تلاوة الجاية. ولما حلّت السنة السادسة والثلاثون، رأى يودهيشثيرا، فرح الكوراويين، علامات مشؤومة.
16.1.2
ववुर्वाताश्च निर्घाता रूक्षाः शर्करवर्षिणः ।
अपसव्यानि शकुना मण्डलानि प्रचक्रिरे ॥ १६.१.२ ॥
هبّت رياح قاسية، وضربت الصواعق، وهطل مطر من الحصى؛ وأخذت الطيور المشؤومة تدور في دوائر.
16.1.3
प्रत्यगूहुर्महानद्यो दिशो नीहारसंवृताः ।
उल्काश्चाङ्गारवर्षिण्यः प्रापतन्गगनाद्भुवि ॥ १६.१.३ ॥
جرت الأنهار العظيمة إلى الوراء، واحتجبت الجهات بالضباب، وسقطت من السماء إلى الأرض شهب تمطر جمرًا.
16.1.4
आदित्यो रजसा राजन्समवच्छन्नगनाद्भुवि ।
विरश्मिरुदये नित्यं कबन्धैः समलङ्कृतः ॥ १६.१.४ ॥
أيها الملك، الشمس مغطاة تمامًا بالغبار، وكأنها تسقط من السماء إلى الأرض؛ وعند الشروق كانت بلا أشعة ومزدانة بجذوع بلا رؤوس.
16.1.5
परिवेषाश्च दृश्यन्ते दारुणाश्च द्रसूर्ययोः ।
त्रिवर्णाः श्यामरुक्षान्तास्तथा भस्मारुणप्रभाः ॥ १६.१.५ ॥
تُرى هالات مرعبة حول الشمس والقمر؛ وهي ذات ثلاثة ألوان، سوداء خشنة عند الأطراف، ولها بريق الرماد والأحمر.
16.1.6
एते चान्ये च बहव उत्पाता भयसंसिनः ।
दृश्यन्ते जगतो नाथ दिवमारोढुमिच्छति ॥ १६.१.६ ॥
أيها سيد العالم، تُرى هذه وكثير غيرها من العلامات المرعبة؛ ويبدو أن العالم يريد أن يصعد إلى السماء.
16.1.7
यस्य प्रसादाद्धर्मोऽयं कृते यद्वत्कलावपि ।
पाण्डवाश्च महाभाग युक्तास्तु यशसाऽनघ ॥ १६.१.७ ॥
بفضل من بقي هذا الدارما في عصر كالي كما كان في عصر كريتا، والباندافا أيضاً متصلون بالمجد، أيها المبارك العظيم، أيها الطاهر.
16.1.8
कस्य चित्त्वथ कालस्य कुरुराजो विशङ्कितः ।
शुश्राव वृष्णिचक्रस्य मुसलोत्सादनं कृतम् ॥ १६.१.८ ॥
وبعد حين، سمع ملك الكوروس، وقد اضطرب، أن جماعة الفريشنيين قد أُبيدت بالمِسَل.
16.1.9
विमुक्तं वासुदेवं च श्रुत्वा रामं च पाण्डवः ।
समानीयाब्रवीद्भ्रातृन्कि करिष्याम इत्युत ॥ १६.१.९ ॥
ولما سمع البانداوي أن فاسوديفا وراما قد انفكّا، جمع إخوته وقال: «ماذا سنفعل الآن؟»
16.1.10
परस्परं समासाद्य ब्रह्मदण्डबलात्कृतान् ।
वृष्णिन्विनष्टास्ते श्रुत्वा व्यथिताः पाण्डवा भृशम् ॥ १६.१.१० ॥
لما تصادموا فيما بينهم، هلك الفريشنيون بقوة لعنة البراهمة؛ ولما سمع البانداويون ذلك، حزنوا حزناً شديداً.
16.1.11
निधनं वासुदेवस्य समुद्रस्येव शोषणम् ।
वीरा न श्रद्दधुस्तस्य विनाशं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १६.१.११ ॥
كان موت فاسوديفا كجفاف المحيط؛ ولم يصدّق الأبطال هلاك حامل قوس شارنغا.
16.1.12
मौसलं ते समाश्रित्य दुःखशोकसमन्विताः ।
विष्ण्णा हतसंकल्पाःकि पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १६.१.१२ ॥
لجأوا إلى المِسَل، وامتلأوا بالحزن والأسى، وانكسرت عزائمهم، فلماذا جلس البانداويون؟