ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 16.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
षट्त्रिंशे त्वथ् संप्राप्ते वर्षे कौरवन्दनः ।
ददर्श विपरीतानि निमित्तानि युधिष्टिरः ॥ १६.१.१ ॥
ನಾರಾಯಣನಿಗೆ, ನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅನಂತರ 'ಜಯ' ಎಂದು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಮೂವತ್ತಾರನೆಯ ವರ್ಷ ಬಂದಾಗ ಕೌರವರ ಆನಂದವಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿಪರೀತ ಶಕುನಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.
16.1.2
ववुर्वाताश्च निर्घाता रूक्षाः शर्करवर्षिणः ।
अपसव्यानि शकुना मण्डलानि प्रचक्रिरे ॥ १६.१.२ ॥
ಒರಟಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ಸಿಡಿಲುಗಳು ಬಿದ್ದವು, ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು; ಅಪಸವ್ಯ ಪಕ್ಷಿಗಳು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ಸುತ್ತಿದವು.
16.1.3
प्रत्यगूहुर्महानद्यो दिशो नीहारसंवृताः ।
उल्काश्चाङ्गारवर्षिण्यः प्रापतन्गगनाद्भुवि ॥ १६.१.३ ॥
ದೊಡ್ಡ ನದಿಗಳು ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಹರಿದವು, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮಂಜಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದವು; ಕೆಂಡಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದವು.
16.1.4
आदित्यो रजसा राजन्समवच्छन्नगनाद्भुवि ।
विरश्मिरुदये नित्यं कबन्धैः समलङ्कृतः ॥ १६.१.४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಧೂಳಿನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ (ಬೀಳುವಂತೆ) ಇದ್ದನು; ಉದಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಿರಣಗಳಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ತಲೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಹಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಂತೆ ಕಂಡನು.
16.1.5
परिवेषाश्च दृश्यन्ते दारुणाश्च द्रसूर्ययोः ।
त्रिवर्णाः श्यामरुक्षान्तास्तथा भस्मारुणप्रभाः ॥ १६.१.५ ॥
ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತ ಭಯಂಕರ ಪರಿವೇಷಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ; ಅವು ಮೂರು ಬಣ್ಣದವು, ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪಾದ ಮತ್ತು ಒರಟಾದವು, ಬೂದಿಯ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವು.
16.1.6
एते चान्ये च बहव उत्पाता भयसंसिनः ।
दृश्यन्ते जगतो नाथ दिवमारोढुमिच्छति ॥ १६.१.६ ॥
ಓ ಜಗನ್ನಾಥನೇ! ಇವು ಮತ್ತು ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಉತ್ಪಾತಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ; ಜಗತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಬಯಸುವಂತಿದೆ.
16.1.7
यस्य प्रसादाद्धर्मोऽयं कृते यद्वत्कलावपि ।
पाण्डवाश्च महाभाग युक्तास्तु यशसाऽनघ ॥ १६.१.७ ॥
ಯಾರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಈ ಧರ್ಮವು ಕೃತಯುಗದಂತೆಯೇ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲೂ ಉಳಿದಿದೆಯೋ; ಓ ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಪಾಂಡವರೂ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವರು.
16.1.8
कस्य चित्त्वथ कालस्य कुरुराजो विशङ्कितः ।
शुश्राव वृष्णिचक्रस्य मुसलोत्सादनं कृतम् ॥ १६.१.८ ॥
ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ಕುರುರಾಜನು ಶಂಕಿತನಾಗಿ, ವೃಷ್ಣಿ ಕುಲವು ಮುಸಲದಿಂದ ನಾಶವಾಯಿತೆಂದು ಕೇಳಿದನು.
16.1.9
विमुक्तं वासुदेवं च श्रुत्वा रामं च पाण्डवः ।
समानीयाब्रवीद्भ्रातृन्कि करिष्याम इत्युत ॥ १६.१.९ ॥
ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ರಾಮರು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರೆಂದು ಕೇಳಿದ ಪಾಂಡವನು ಸಹೋದರರನ್ನು ಕರೆದು, 'ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡೋಣ?' ಎಂದನು.
16.1.10
परस्परं समासाद्य ब्रह्मदण्डबलात्कृतान् ।
वृष्णिन्विनष्टास्ते श्रुत्वा व्यथिताः पाण्डवा भृशम् ॥ १६.१.१० ॥
ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿ ಬ್ರಹ್ಮದಂಡದ ಬಲದಿಂದ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ನಾಶವಾದರೆಂದು ಕೇಳಿ ಪಾಂಡವರು ಬಹಳ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡರು.
16.1.11
निधनं वासुदेवस्य समुद्रस्येव शोषणम् ।
वीरा न श्रद्दधुस्तस्य विनाशं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १६.१.११ ॥
ವಾಸುದೇವನ ನಿಧನವು ಸಮುದ್ರ ಒಣಗಿದಂತಿತ್ತು; ವೀರರು ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವಿಯ ವಿನಾಶವನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ.
16.1.12
मौसलं ते समाश्रित्य दुःखशोकसमन्विताः ।
विष्ण्णा हतसंकल्पाःकि पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १६.१.१२ ॥
ಮುಸಲದ ಆಶ್ರಯದಿಂದ (ಅವರು ನಾಶವಾದರು); ದುಃಖ ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಖಿನ್ನರಾಗಿ, ಸಂಕಲ್ಪ ಭಗ್ನರಾದ ಪಾಂಡವರು ಏಕೆ ಕುಳಿತರು?