Mahābhārata · Adhyāya 16.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
षट्त्रिंशे त्वथ् संप्राप्ते वर्षे कौरवन्दनः ।
ददर्श विपरीतानि निमित्तानि युधिष्टिरः ॥ १६.१.१ ॥
Tras inclinarse ante Nārāyaṇa y ante Nara, el mejor de los hombres, y ante la diosa Sarasvatī y Vyāsa, debe recitarse entonces el Jaya. Cuando llegó el trigésimo sexto año, Yudhiṣṭhira, gozo de los Kauravas, vio presagios adversos.
16.1.2
ववुर्वाताश्च निर्घाता रूक्षाः शर्करवर्षिणः ।
अपसव्यानि शकुना मण्डलानि प्रचक्रिरे ॥ १६.१.२ ॥
Soplaron vientos ásperos, cayeron rayos, llovió grava; las aves de mal agüero comenzaron a trazar círculos.
16.1.3
प्रत्यगूहुर्महानद्यो दिशो नीहारसंवृताः ।
उल्काश्चाङ्गारवर्षिण्यः प्रापतन्गगनाद्भुवि ॥ १६.१.३ ॥
Los grandes ríos fluyeron hacia atrás, los cuatro rumbos quedaron envueltos en niebla, y meteoros que llovían brasas cayeron del cielo a la tierra.
16.1.4
आदित्यो रजसा राजन्समवच्छन्नगनाद्भुवि ।
विरश्मिरुदये नित्यं कबन्धैः समलङ्कृतः ॥ १६.१.४ ॥
Oh rey, el sol, completamente cubierto de polvo, parecía caer del cielo a la tierra; al amanecer carecía de rayos y aparecía adornado con troncos sin cabeza.
16.1.5
परिवेषाश्च दृश्यन्ते दारुणाश्च द्रसूर्ययोः ।
त्रिवर्णाः श्यामरुक्षान्तास्तथा भस्मारुणप्रभाः ॥ १६.१.५ ॥
Se ven halos terribles alrededor del sol y de la luna; son de tres colores, oscuros y ásperos en los bordes, y tienen el brillo de la ceniza y el rojo.
16.1.6
एते चान्ये च बहव उत्पाता भयसंसिनः ।
दृश्यन्ते जगतो नाथ दिवमारोढुमिच्छति ॥ १६.१.६ ॥
Oh señor del mundo, estos y muchos otros presagios terribles se ven; el mundo parece querer ascender al cielo.
16.1.7
यस्य प्रसादाद्धर्मोऽयं कृते यद्वत्कलावपि ।
पाण्डवाश्च महाभाग युक्तास्तु यशसाऽनघ ॥ १६.१.७ ॥
Por cuya gracia este dharma perdura en la edad de Kali como lo hizo en la edad de Kṛta, y los Pāṇḍavas también están unidos a la gloria, oh bienaventurado, oh sin mancha.
16.1.8
कस्य चित्त्वथ कालस्य कुरुराजो विशङ्कितः ।
शुश्राव वृष्णिचक्रस्य मुसलोत्सादनं कृतम् ॥ १६.१.८ ॥
Después de un tiempo, el rey de los Kurus, alarmado, supo que el linaje de los Vṛṣṇi había sido destruido por la maza.
16.1.9
विमुक्तं वासुदेवं च श्रुत्वा रामं च पाण्डवः ।
समानीयाब्रवीद्भ्रातृन्कि करिष्याम इत्युत ॥ १६.१.९ ॥
Al oír que Vāsudeva y Rāma habían sido liberados, el Pāṇḍava reunió a sus hermanos y dijo: '¿Qué haremos ahora?'
16.1.10
परस्परं समासाद्य ब्रह्मदण्डबलात्कृतान् ।
वृष्णिन्विनष्टास्ते श्रुत्वा व्यथिताः पाण्डवा भृशम् ॥ १६.१.१० ॥
Tras enfrentarse entre sí, los Vṛṣṇi perecieron por el poder de la maldición brahmánica; al oírlo, los Pāṇḍavas quedaron profundamente afligidos.
16.1.11
निधनं वासुदेवस्य समुद्रस्येव शोषणम् ।
वीरा न श्रद्दधुस्तस्य विनाशं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १६.१.११ ॥
La muerte de Vāsudeva fue como la desecación del océano; los héroes no creyeron en la destrucción del portador del arco Śārṅga.
16.1.12
मौसलं ते समाश्रित्य दुःखशोकसमन्विताः ।
विष्ण्णा हतसंकल्पाःकि पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १६.१.१२ ॥
Habiéndose acogido a la maza, llenos de dolor y pena, abatidos y con sus propósitos frustrados, ¿por qué se sentaron los Pāṇḍavas?