Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 16.1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

16.1.1

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
षट्त्रिंशे त्वथ् संप्राप्ते वर्षे कौरवन्दनः ।
ददर्श विपरीतानि निमित्तानि युधिष्टिरः ॥ १६.१.१ ॥

ข้าพเจ้าถวายความนอบน้อมแด่พระนารายณ์และนระผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ แด่เทวีสรัสวดีและวยาสะ แล้วจึงควรกล่าวชัยชนะ เมื่อปีที่สามสิบหกมาถึง ยุธิษฐิระผู้เป็นที่รื่นรมย์ของชาวเการพได้เห็นนิมิตร้ายต่าง ๆ

16.1.2

ववुर्वाताश्च निर्घाता रूक्षाः शर्करवर्षिणः ।
अपसव्यानि शकुना मण्डलानि प्रचक्रिरे ॥ १६.१.२ ॥

ลมแรงพัดมา ฟ้าผ่าลงมา ฝนกรวดตกลงมา นกที่นำโชคร้ายเริ่มบินวนเป็นวงกลม

16.1.3

प्रत्यगूहुर्महानद्यो दिशो नीहारसंवृताः ।
उल्काश्चाङ्गारवर्षिण्यः प्रापतन्गगनाद्भुवि ॥ १६.१.३ ॥

แม่น้ำใหญ่ทั้งหลายไหลย้อนกลับ ทิศทั้งหลายถูกหมอกปกคลุม และอุกกาบาตที่โปรยประกายไฟตกลงมาจากท้องฟ้าสู่พื้นโลก

16.1.4

आदित्यो रजसा राजन्समवच्छन्नगनाद्भुवि ।
विरश्मिरुदये नित्यं कबन्धैः समलङ्कृतः ॥ १६.१.४ ॥

ข้าแต่พระราชา ดวงอาทิตย์ถูกฝุ่นปกคลุมทั้งดวง ดูเหมือนจะร่วงจากท้องฟ้าสู่พื้นดิน เมื่อขึ้นในเวลาอรุณก็ไร้รัศมี และประดับด้วยร่างไร้ศีรษะ

16.1.5

परिवेषाश्च दृश्यन्ते दारुणाश्च द्रसूर्ययोः ।
त्रिवर्णाः श्यामरुक्षान्तास्तथा भस्मारुणप्रभाः ॥ १६.१.५ ॥

มีวงรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏรอบดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ มีสามสี ดำและหยาบที่ขอบ และมีแสงสีเถ้าถ่านและสีแดง

16.1.6

एते चान्ये च बहव उत्पाता भयसंसिनः ।
दृश्यन्ते जगतो नाथ दिवमारोढुमिच्छति ॥ १६.१.६ ॥

ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่แห่งโลก นิมิตเหล่านี้และนิมิตร้ายอื่น ๆ อีกมากมายที่น่าหวาดหวั่นปรากฏให้เห็น โลกดูเหมือนปรารถนาจะขึ้นสู่สวรรค์

16.1.7

यस्य प्रसादाद्धर्मोऽयं कृते यद्वत्कलावपि ।
पाण्डवाश्च महाभाग युक्तास्तु यशसाऽनघ ॥ १६.१.७ ॥

ข้าแต่ผู้มีโชคยิ่ง ข้าแต่ผู้ไร้บาป ด้วยพระคุณของพระองค์ ธรรมนี้จึงคงอยู่ในยุคกลิเช่นเดียวกับในยุคกฤตะ และปาณฑพทั้งหลายก็ประกอบพร้อมด้วยเกียรติยศ

16.1.8

कस्य चित्त्वथ कालस्य कुरुराजो विशङ्कितः ।
शुश्राव वृष्णिचक्रस्य मुसलोत्सादनं कृतम् ॥ १६.१.८ ॥

ต่อมาหลังจากกาลเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง พระราชาแห่งกุรุซึ่งหวาดหวั่น ได้ทรงทราบว่าหมู่วฤษณิถูกทำลายด้วยสากเหล็ก

16.1.9

विमुक्तं वासुदेवं च श्रुत्वा रामं च पाण्डवः ।
समानीयाब्रवीद्भ्रातृन्कि करिष्याम इत्युत ॥ १६.१.९ ॥

เมื่อทรงทราบว่าวาสุเทพและพระราม ได้รับการปลดปล่อยแล้ว ปาณฑพจึงรวบรวมพี่น้องและตรัสว่า "บัดนี้พวกเราจะทำอย่างไรดี"

16.1.10

परस्परं समासाद्य ब्रह्मदण्डबलात्कृतान् ।
वृष्णिन्विनष्टास्ते श्रुत्वा व्यथिताः पाण्डवा भृशम् ॥ १६.१.१० ॥

วฤษณิทั้งหลายต่างปะทะกันเอง และถูกทำลายด้วยพลังแห่งคำสาปของพราหมณ์ เมื่อได้ทรงทราบเช่นนี้ ปาณฑพทั้งหลายก็เศร้าโศกอย่างยิ่ง

16.1.11

निधनं वासुदेवस्य समुद्रस्येव शोषणम् ।
वीरा न श्रद्दधुस्तस्य विनाशं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १६.१.११ ॥

การสิ้นพระชนม์ของวาสุเทพเปรียบเสมือนมหาสมุทรแห้งเหือด วีรชนทั้งหลายไม่อาจเชื่อว่าผู้ทรงธนูศารงคะจะพินาศ

16.1.12

मौसलं ते समाश्रित्य दुःखशोकसमन्विताः ।
विष्ण्णा हतसंकल्पाःकि पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १६.१.१२ ॥

เมื่อยึดถือสากเหล็กนั้น ปาณฑพทั้งหลายเต็มไปด้วยความทุกข์และความโศก ท้อแท้ และความปรารถนาถูกขัดขวาง เหตุใดจึงนั่งลงเช่นนั้น