மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 16.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
षट्त्रिंशे त्वथ् संप्राप्ते वर्षे कौरवन्दनः ।
ददर्श विपरीतानि निमित्तानि युधिष्टिरः ॥ १६.१.१ ॥
நாராயணரையும், மனிதர்களில் சிறந்த நரரையும் வணங்கி, தேவி சரஸ்வதியையும் வியாசரையும் வணங்கி, பின்னர் 'ஜய' என்று ஓத வேண்டும். முப்பத்தாறாம் ஆண்டு வந்தபோது, கௌரவர்களின் மகிழ்ச்சியான யுதிஷ்டிரர் எதிரான சகுனங்களைக் கண்டார்.
16.1.2
ववुर्वाताश्च निर्घाता रूक्षाः शर्करवर्षिणः ।
अपसव्यानि शकुना मण्डलानि प्रचक्रिरे ॥ १६.१.२ ॥
கடுமையான கடுங்காற்றுகள் வீசின, இடிகளும் விழுந்தன, கல்மழை பொழிந்தது; பறவைகள் இடப்புறமாகச் சுற்றி வட்டமிட்டன.
16.1.3
प्रत्यगूहुर्महानद्यो दिशो नीहारसंवृताः ।
उल्काश्चाङ्गारवर्षिण्यः प्रापतन्गगनाद्भुवि ॥ १६.१.३ ॥
பெரிய ஆறுகள் பின்னோக்கி ஓடின, திசைகள் பனிமூட்டத்தால் மூடப்பட்டன; தணல் மழை பொழியும் எரிகற்கள் வானிலிருந்து பூமியில் விழுந்தன.
16.1.4
आदित्यो रजसा राजन्समवच्छन्नगनाद्भुवि ।
विरश्मिरुदये नित्यं कबन्धैः समलङ्कृतः ॥ १६.१.४ ॥
ஓ அரசே! தூசியால் முழுவதும் மறைக்கப்பட்ட சூரியன் வானிலிருந்து பூமியில் (விழுவது போல்) இருந்தான்; உதயத்தில் அவன் ஒளிக்கதிர்கள் இல்லாதவனாய், உடலற்ற முண்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய்த் தோன்றினான்.
16.1.5
परिवेषाश्च दृश्यन्ते दारुणाश्च द्रसूर्ययोः ।
त्रिवर्णाः श्यामरुक्षान्तास्तथा भस्मारुणप्रभाः ॥ १६.१.५ ॥
சந்திரனையும் சூரியனையும் சுற்றி கொடிய ஒளிவட்டங்கள் காணப்படுகின்றன; அவை மூன்று நிறமுடையவை, விளிம்புகளில் கருமையும் கடுமையும் கொண்டவை, சாம்பல் நிறமும் சிவப்பு ஒளியும் கொண்டவை.
16.1.6
एते चान्ये च बहव उत्पाता भयसंसिनः ।
दृश्यन्ते जगतो नाथ दिवमारोढुमिच्छति ॥ १६.१.६ ॥
ஓ உலகநாதனே! இவையும், இன்னும் பல அச்சம் தரும் கேடு அறிகுறிகளும் காணப்படுகின்றன; உலகம் வானுலகில் ஏற விரும்புவது போல் உள்ளது.
16.1.7
यस्य प्रसादाद्धर्मोऽयं कृते यद्वत्कलावपि ।
पाण्डवाश्च महाभाग युक्तास्तु यशसाऽनघ ॥ १६.१.७ ॥
எவருடைய அருளால் இந்த தர்மம் கிருத யுகத்தில் இருந்ததுபோல் கலியுகத்திலும் உள்ளது; ஓ மகாபாகனே, ஓ பாவமற்றவனே, பாண்டவர்களும் புகழுடன் இணைந்துள்ளனர்.
16.1.8
कस्य चित्त्वथ कालस्य कुरुराजो विशङ्कितः ।
शुश्राव वृष्णिचक्रस्य मुसलोत्सादनं कृतम् ॥ १६.१.८ ॥
சில காலத்திற்குப் பின், குரு மன்னன் கலங்கி, வ்ருஷ்ணி குலம் முசலத்தால் அழிக்கப்பட்டதை கேட்டான்.
16.1.9
विमुक्तं वासुदेवं च श्रुत्वा रामं च पाण्डवः ।
समानीयाब्रवीद्भ्रातृन्कि करिष्याम इत्युत ॥ १६.१.९ ॥
வாசுதேவரும் ராமரும் விடுவிக்கப்பட்டனர் என்று கேட்ட பாண்டவன், சகோதரர்களை அழைத்து, 'நாம் இப்போது என்ன செய்வோம்?' என்றான்.
16.1.10
परस्परं समासाद्य ब्रह्मदण्डबलात्कृतान् ।
वृष्णिन्विनष्टास्ते श्रुत्वा व्यथिताः पाण्डवा भृशम् ॥ १६.१.१० ॥
ஒருவரோடொருவர் மோதி பிராமண சாபத்தின் வலிமையால் வ்ருஷ்ணிகள் அழிந்தனர் என்று கேட்ட பாண்டவர்கள் மிகவும் துயருற்றனர்.
16.1.11
निधनं वासुदेवस्य समुद्रस्येव शोषणम् ।
वीरा न श्रद्दधुस्तस्य विनाशं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १६.१.११ ॥
வாசுதேவரின் மரணம் கடல் வற்றுவது போல இருந்தது; வீரர்கள் சார்ங்கதனுஷ் ஏந்திய அவரின் அழிவை நம்பவில்லை.
16.1.12
मौसलं ते समाश्रित्य दुःखशोकसमन्विताः ।
विष्ण्णा हतसंकल्पाःकि पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १६.१.१२ ॥
முசலத்தால் அழிவுற்ற அவர்களைக் குறித்து துக்கமும் சோகமும் நிறைந்து, மனம் சோர்ந்து, தம் எண்ணம் தளர்ந்த பாண்டவர்கள் ஏன் அமர்ந்தனர்?