മഹാഭാരതം · അധ്യായം 16.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
षट्त्रिंशे त्वथ् संप्राप्ते वर्षे कौरवन्दनः ।
ददर्श विपरीतानि निमित्तानि युधिष्टिरः ॥ १६.१.१ ॥
നാരായണനെയും നരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നരനെയും നമസ്കരിച്ച്, ദേവി സരസ്വതിയെയും വ്യാസനെയും നമസ്കരിച്ച്, അനന്തരം 'ജയ' ചൊല്ലണം. മുപ്പത്തിയാറാം വർഷം വന്നപ്പോൾ കൗരവരുടെ ആനന്ദമായ യുധിഷ്ഠിരൻ വിപരീത ശകുനങ്ങൾ കണ്ടു.
16.1.2
ववुर्वाताश्च निर्घाता रूक्षाः शर्करवर्षिणः ।
अपसव्यानि शकुना मण्डलानि प्रचक्रिरे ॥ १६.१.२ ॥
കഠിനമായ കാറ്റുകൾ വീശി, ഇടിമിന്നലുകൾ വീണു, കല്ലുമഴ പെയ്തു; അപസവ്യമായി പക്ഷികൾ വട്ടമിട്ടു പറന്നു.
16.1.3
प्रत्यगूहुर्महानद्यो दिशो नीहारसंवृताः ।
उल्काश्चाङ्गारवर्षिण्यः प्रापतन्गगनाद्भुवि ॥ १६.१.३ ॥
വലിയ നദികൾ പിന്നോട്ടൊഴുകി, ദിക്കുകൾ മഞ്ഞുമൂടി; തീക്കനൽ മഴ പെയ്യിച്ച ഉൽക്കകൾ ആകാശത്തുനിന്ന് ഭൂമിയിൽ വീണു.
16.1.4
आदित्यो रजसा राजन्समवच्छन्नगनाद्भुवि ।
विरश्मिरुदये नित्यं कबन्धैः समलङ्कृतः ॥ १६.१.४ ॥
ഓ രാജാവേ! പൊടിയാൽ പൂർണ്ണമായി മൂടപ്പെട്ട സൂര്യൻ ആകാശത്തുനിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് (വീഴുന്നതുപോലെ) ആയിരുന്നു; ഉദയത്തിൽ അവൻ രശ്മികളില്ലാത്തവനായി, തലയില്ലാത്ത ഉടലുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി കാണപ്പെട്ടു.
16.1.5
परिवेषाश्च दृश्यन्ते दारुणाश्च द्रसूर्ययोः ।
त्रिवर्णाः श्यामरुक्षान्तास्तथा भस्मारुणप्रभाः ॥ १६.१.५ ॥
ചന്ദ്രന്റെയും സൂര്യന്റെയും ചുറ്റും ഭയങ്കരമായ പരിവേഷങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു; അവ മൂന്ന് നിറങ്ങളുള്ളവയും അരികുകളിൽ കറുത്തതും പരുഷവുമായവയും, ചാരത്തിന്റെയും ചുവപ്പിന്റെയും പ്രഭയുള്ളവയുമാണ്.
16.1.6
एते चान्ये च बहव उत्पाता भयसंसिनः ।
दृश्यन्ते जगतो नाथ दिवमारोढुमिच्छति ॥ १६.१.६ ॥
ഓ ലോകനാഥാ! ഇവയും ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്ന മറ്റനേകം ഉത്പാതങ്ങളും കാണപ്പെടുന്നു; ലോകം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.
16.1.7
यस्य प्रसादाद्धर्मोऽयं कृते यद्वत्कलावपि ।
पाण्डवाश्च महाभाग युक्तास्तु यशसाऽनघ ॥ १६.१.७ ॥
ആരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഈ ധർമ്മം കൃതയുഗത്തിലെന്നപോലെ കലിയുഗത്തിലും നിലനിൽക്കുന്നുവോ; ഓ മഹാഭാഗ, ഓ നിഷ്പാപ, പാണ്ഡവരും യശസ്സോടുകൂടിയവരാണ്.
16.1.8
कस्य चित्त्वथ कालस्य कुरुराजो विशङ्कितः ।
शुश्राव वृष्णिचक्रस्य मुसलोत्सादनं कृतम् ॥ १६.१.८ ॥
കുറച്ചുകാലത്തിനുശേഷം കുരുരാജാവ് ഭയചകിതനായി, വൃഷ്ണിവംശം മുസലത്താൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് കേട്ടു.
16.1.9
विमुक्तं वासुदेवं च श्रुत्वा रामं च पाण्डवः ।
समानीयाब्रवीद्भ्रातृन्कि करिष्याम इत्युत ॥ १६.१.९ ॥
വാസുദേവനും രാമനും വിമുക്തരായി എന്ന് കേട്ട പാണ്ഡവൻ സഹോദരന്മാരെ വിളിച്ചുകൂട്ടി, 'ഇനി നാം എന്തുചെയ്യും?' എന്നു ചോദിച്ചു.
16.1.10
परस्परं समासाद्य ब्रह्मदण्डबलात्कृतान् ।
वृष्णिन्विनष्टास्ते श्रुत्वा व्यथिताः पाण्डवा भृशम् ॥ १६.१.१० ॥
പരസ്പരം പോരടിച്ച് ബ്രഹ്മദണ്ഡത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ വൃഷ്ണികൾ നശിച്ചുവെന്ന് കേട്ട് പാണ്ഡവർ അത്യന്തം വ്യസനിച്ചു.
16.1.11
निधनं वासुदेवस्य समुद्रस्येव शोषणम् ।
वीरा न श्रद्दधुस्तस्य विनाशं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १६.१.११ ॥
വാസുദേവന്റെ നിര്യാണം സമുദ്രം വറ്റിപ്പോകുന്നതുപോലെയായിരുന്നു; ശാർങ്ഗധനുസ്സ് ധരിച്ചവന്റെ നാശം വീരന്മാർ വിശ്വസിച്ചില്ല.
16.1.12
मौसलं ते समाश्रित्य दुःखशोकसमन्विताः ।
विष्ण्णा हतसंकल्पाःकि पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १६.१.१२ ॥
മുസലത്തെ ആശ്രയിച്ച് (അവർ നശിച്ചു); ദുഃഖശോകങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ്, വിഷണ്ണരായി, സങ്കൽപം തകർന്ന പാണ്ഡവർ എന്തിന് ഇരുന്നു?