મહાભારત · અધ્યાય 16.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
षट्त्रिंशे त्वथ् संप्राप्ते वर्षे कौरवन्दनः ।
ददर्श विपरीतानि निमित्तानि युधिष्टिरः ॥ १६.१.१ ॥
નારાયણ અને નરોમાં શ્રેષ્ઠ નરને નમસ્કાર કરીને, દેવી સરસ્વતી અને વ્યાસને નમસ્કાર કરીને, ત્યારબાદ 'જય' ઉચ્ચારવું. છત્રીસમું વર્ષ આવ્યું ત્યારે કૌરવોના આનંદ યુધિષ્ઠિરે વિપરીત શુકન જોયા.
16.1.2
ववुर्वाताश्च निर्घाता रूक्षाः शर्करवर्षिणः ।
अपसव्यानि शकुना मण्डलानि प्रचक्रिरे ॥ १६.१.२ ॥
રૂક્ષ પવન વાયા, વીજળીઓ પડી, કાંકરાનો વરસાદ થયો; અપસવ્ય પક્ષીઓ વર્તુળો રચવા લાગ્યા.
16.1.3
प्रत्यगूहुर्महानद्यो दिशो नीहारसंवृताः ।
उल्काश्चाङ्गारवर्षिण्यः प्रापतन्गगनाद्भुवि ॥ १६.१.३ ॥
મોટી નદીઓ ઊલટી વહેવા લાગી, દિશાઓ ધુમ્મસથી ઢંકાઈ ગઈ; અંગારાની વર્ષા કરતી ઉલ્કાઓ આકાશથી પૃથ્વી પર પડી.
16.1.4
आदित्यो रजसा राजन्समवच्छन्नगनाद्भुवि ।
विरश्मिरुदये नित्यं कबन्धैः समलङ्कृतः ॥ १६.१.४ ॥
હે રાજન! ધૂળથી સંપૂર્ણ ઢંકાયેલો સૂર્ય આકાશથી પૃથ્વી પર (પડતો હોય તેમ) હતો; ઉદય સમયે તે કિરણવિહીન હતો અને કબંધોથી શોભિત દેખાતો હતો.
16.1.5
परिवेषाश्च दृश्यन्ते दारुणाश्च द्रसूर्ययोः ।
त्रिवर्णाः श्यामरुक्षान्तास्तथा भस्मारुणप्रभाः ॥ १६.१.५ ॥
ચંદ્ર અને સૂર્યની આસપાસ ભયંકર પરિવેષો દેખાય છે; તે ત્રણ રંગના, કિનારે કાળા અને રૂક્ષ, તથા રાખ અને લાલ આભાવાળા છે.
16.1.6
एते चान्ये च बहव उत्पाता भयसंसिनः ।
दृश्यन्ते जगतो नाथ दिवमारोढुमिच्छति ॥ १६.१.६ ॥
હે જગન્નાથ! આ અને ભય ઉપજાવનારા બીજા ઘણા ઉત્પાતો દેખાય છે; જગત જાણે સ્વર્ગમાં ચઢવા ઇચ્છે છે.
16.1.7
यस्य प्रसादाद्धर्मोऽयं कृते यद्वत्कलावपि ।
पाण्डवाश्च महाभाग युक्तास्तु यशसाऽनघ ॥ १६.१.७ ॥
જેની કૃપાથી આ ધર્મ કૃતયુગમાં હતો તેમ કલિયુગમાં પણ છે; હે મહાભાગ, હે નિષ્પાપ, પાંડવો પણ યશથી યુક્ત છે.
16.1.8
कस्य चित्त्वथ कालस्य कुरुराजो विशङ्कितः ।
शुश्राव वृष्णिचक्रस्य मुसलोत्सादनं कृतम् ॥ १६.१.८ ॥
કોઈ સમય પછી કુરુરાજ શંકિત થયા અને સાંભળ્યું કે વૃષ્ણિ કુળનો મુસલ વડે સંહાર થયો છે.
16.1.9
विमुक्तं वासुदेवं च श्रुत्वा रामं च पाण्डवः ।
समानीयाब्रवीद्भ्रातृन्कि करिष्याम इत्युत ॥ १६.१.९ ॥
વાસુદેવ અને રામ મુક્ત થયા એ સાંભળીને પાંડવે ભાઈઓને બોલાવી કહ્યું, 'હવે આપણે શું કરીશું?'
16.1.10
परस्परं समासाद्य ब्रह्मदण्डबलात्कृतान् ।
वृष्णिन्विनष्टास्ते श्रुत्वा व्यथिताः पाण्डवा भृशम् ॥ १६.१.१० ॥
પરસ્પર ઝઘડીને બ્રહ્મદંડના બળથી વૃષ્ણિઓ નાશ પામ્યા એ સાંભળી પાંડવો અત્યંત વ્યથિત થયા.
16.1.11
निधनं वासुदेवस्य समुद्रस्येव शोषणम् ।
वीरा न श्रद्दधुस्तस्य विनाशं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १६.१.११ ॥
વાસુદેવનું નિધન સમુદ્ર સુકાઈ જવા જેવું હતું; વીરોએ શાર્ઙ્ગધન્વાના વિનાશ પર વિશ્વાસ ન કર્યો.
16.1.12
मौसलं ते समाश्रित्य दुःखशोकसमन्विताः ।
विष्ण्णा हतसंकल्पाःकि पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १६.१.१२ ॥
મુસલનો આશ્રય લઈ (તેઓ નાશ પામ્યા); દુઃખ-શોકથી ભરેલા, ખિન્ન, સંકલ્પ ભગ્ન થયેલા પાંડવો કેમ બેસી રહ્યા?