Mahābhārata · Adhyāya 16.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.1.1
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
षट्त्रिंशे त्वथ् संप्राप्ते वर्षे कौरवन्दनः ।
ददर्श विपरीतानि निमित्तानि युधिष्टिरः ॥ १६.१.१ ॥
Nachdem man sich vor Nārāyaṇa und Nara, dem besten der Menschen, sowie vor der Göttin Sarasvatī und Vyāsa verneigt hat, soll man dann das Jaya rezitieren. Als das sechsunddreißigste Jahr gekommen war, sah Yudhiṣṭhira, die Freude der Kaurava, widrige Vorzeichen.
16.1.2
ववुर्वाताश्च निर्घाता रूक्षाः शर्करवर्षिणः ।
अपसव्यानि शकुना मण्डलानि प्रचक्रिरे ॥ १६.१.२ ॥
Rauhe Winde wehten, Donnerschläge fielen, Kies regnete herab; unheilvolle Vögel begannen, Kreise zu ziehen.
16.1.3
प्रत्यगूहुर्महानद्यो दिशो नीहारसंवृताः ।
उल्काश्चाङ्गारवर्षिण्यः प्रापतन्गगनाद्भुवि ॥ १६.१.३ ॥
Die großen Flüsse flossen rückwärts, die Himmelsrichtungen waren in Nebel gehüllt, und Meteore, die Glut regneten, fielen vom Himmel auf die Erde.
16.1.4
आदित्यो रजसा राजन्समवच्छन्नगनाद्भुवि ।
विरश्मिरुदये नित्यं कबन्धैः समलङ्कृतः ॥ १६.१.४ ॥
O König, die Sonne, ganz von Staub bedeckt, schien vom Himmel auf die Erde zu fallen; bei Sonnenaufgang war sie strahlenlos und mit kopflosen Rümpfen geschmückt.
16.1.5
परिवेषाश्च दृश्यन्ते दारुणाश्च द्रसूर्ययोः ।
त्रिवर्णाः श्यामरुक्षान्तास्तथा भस्मारुणप्रभाः ॥ १६.१.५ ॥
Schreckliche Höfe sind um Sonne und Mond zu sehen; sie sind dreifarbig, an den Rändern dunkel und rau und haben den Glanz von Asche und Rot.
16.1.6
एते चान्ये च बहव उत्पाता भयसंसिनः ।
दृश्यन्ते जगतो नाथ दिवमारोढुमिच्छति ॥ १६.१.६ ॥
O Herr der Welt, diese und viele andere furchtbare Vorzeichen sind zu sehen; die Welt scheint sich zum Himmel erheben zu wollen.
16.1.7
यस्य प्रसादाद्धर्मोऽयं कृते यद्वत्कलावपि ।
पाण्डवाश्च महाभाग युक्तास्तु यशसाऽनघ ॥ १६.१.७ ॥
Durch dessen Gnade dieser Dharma im Kali-Zeitalter besteht wie im Kṛta-Zeitalter, und auch die Pāṇḍavas mit Ruhm verbunden sind, o Hochgesegneter, o Makelloser.
16.1.8
कस्य चित्त्वथ कालस्य कुरुराजो विशङ्कितः ।
शुश्राव वृष्णिचक्रस्य मुसलोत्सादनं कृतम् ॥ १६.१.८ ॥
Nach einiger Zeit hörte der König der Kurus, beunruhigt, dass die Schar der Vṛṣṇi durch den Mörser vernichtet worden war.
16.1.9
विमुक्तं वासुदेवं च श्रुत्वा रामं च पाण्डवः ।
समानीयाब्रवीद्भ्रातृन्कि करिष्याम इत्युत ॥ १६.१.९ ॥
Als der Pāṇḍava hörte, dass Vāsudeva und Rāma befreit worden waren, rief er seine Brüder zusammen und sprach: 'Was sollen wir nun tun?'
16.1.10
परस्परं समासाद्य ब्रह्मदण्डबलात्कृतान् ।
वृष्णिन्विनष्टास्ते श्रुत्वा व्यथिताः पाण्डवा भृशम् ॥ १६.१.१० ॥
Nachdem sie einander bekämpft hatten, gingen die Vṛṣṇi durch die Macht des brahmanischen Fluches zugrunde; als die Pāṇḍava dies hörten, waren sie tief betrübt.
16.1.11
निधनं वासुदेवस्य समुद्रस्येव शोषणम् ।
वीरा न श्रद्दधुस्तस्य विनाशं शार्ङ्गधन्वनः ॥ १६.१.११ ॥
Der Tod Vāsudevas war wie das Austrocknen des Ozeans; die Helden glaubten nicht an den Untergang des Trägers des Śārṅga-Bogens.
16.1.12
मौसलं ते समाश्रित्य दुःखशोकसमन्विताः ।
विष्ण्णा हतसंकल्पाःकि पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १६.१.१२ ॥
Nachdem sie zum Mörser gegriffen hatten, voller Leid und Kummer, niedergeschlagen und ihre Vorhaben vereitelt, warum setzten sich die Pāṇḍava nieder?