مهابهاراتا · أدهيايا 16.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.2.1
कथं विनष्टा भगवन्नन्धका वृष्णिभिः सह ।
पश्यतो वासुदेवस्य भोजश्चैवक महारथाः ॥ १६.२.१ ॥
أيها الجليل، كيف هلك الأندهاكا مع الفريشنيين، وكذلك المهارثيون البهوجا، والفاسوديفا ينظر؟
16.2.2
षट्त्रिंशेऽथ ततो वर्षे वृष्णीनामनयो महान् ।
अन्योन्यं मुसलैस्ते तु निजघ्नुः कालचोदिताः ॥ १६.२.२ ॥
وفي العام السادس والثلاثين، أصاب الفريشنيين بلاء عظيم؛ فدفعهم الزمن فقتلوا بعضهم بعضاً بالمطارق الحديدية.
16.2.3
केनानुशप्तास्ते वीराः क्षयं वृष्ण्यन्धका गताः ।
भोजाश्च द्विजवर्य त्वं विस्तरेण वदस्व मे ॥ १६.२.३ ॥
بلعنة من هلك أولئك الأبطال من الفريشنيين والأندهاكا والبهوجا؟ أيها الأفضل بين المولودين مرتين، أخبرني بالتفصيل.
16.2.4
विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च तपोधनम् ।
सारणप्रमुखा वीरा ददृशुर्द्वारकां गतान् ॥ १६.२.४ ॥
رأى الأبطال بقيادة سارانا فيشفاميتْرا وكانفا والناسك الكثير التقشف ناراداً، وقد جاءوا إلى دفاراكا.
16.2.5
ते वै सांबं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा ।
अब्रुवन्नुपसङ्गम्य् दैवदण्डिनिपीडिताः ॥ १६.२.५ ॥
وقد أرهقتهم عصا القدر، فقدموا سامبا أمامهم، وزينوه كامرأة، ثم دنوا منهم وقالوا:
16.2.6
इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोरमिततेजसः ।
ऋषयः साधु जानीत किमियं जनयिष्यति ॥ १६.२.६ ॥
هذه المرأة لبابرو ذي البهاء اللامحدود، الذي يرغب في ابن. أيها الحكماء، اعلموا جيداً ماذا ستلد.
16.2.7
इत्युक्तास्ते तदा राजन्विप्रलम्भप्रधर्षिताः ।
प्रत्यबुवंस्तान्मुनयो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १६.२.७ ॥
فلما خوطبوا بذلك، أيها الملك، أجاب الحكماء المجروحون بالخداع، فاسمع يا سيد الرجال ما قالوه.
16.2.8
वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुसलं घोरमायसम् ।
वासुदेवस्य दायादः सांबोऽयं जनयिष्यति ॥ १६.२.८ ॥
من أجل إهلاك الفريشنيين والأندهاكا، سيلد هذا ابن فاسوديفا، سامبا، عمودًا حديديًا مرعبًا.
16.2.9
येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः ।
उच्छेत्तारः कुलं कृत्स्नमृते रामजनार्दनौ ॥ १६.२.९ ॥
ولذلك فإنكم، أيها الأشرار للغاية، القساة، الممتلئون غضبًا، ستكونون مدمري العائلة كلها، ما عدا راما وجاناردانا.
16.2.10
समुद्रं यास्यति श्रीमांस्त्यक्त्वा देहं हलायुधः ।
जरःकृष्णं महात्मानं शयानं भुवि भेत्स्यति ॥ १६.२.१० ॥
سيذهب الجليل هالاюدها (بلاراما) بعد أن يترك جسده إلى البحر، وسيطعن الصياد جارا كريشنا العظيم الروح وهو مستلقٍ على الأرض.
16.2.11
इत्यब्रुवंस्ततो राजन्प्रलब्धास्तैर्दुरात्मभिः ।
मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्।
तथोक्त्वा मुनयस्ते तु यथागतमथो ययुः ॥ १६.२.११ ॥
ثم نظر الحكماء، أيها الملك، الذين خدعهم أولئك الأشرار، إلى بعضهم البعض وأعينهم حمراء من الغضب؛ وبعد أن قالوا ذلك رحلوا من حيث أتوا.
16.2.12
अथाब्रवीत्तदा वृष्णीञ्श्रुत्वैतन्मधुसूदनः ।
अन्तज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तान् ॥ १६.२.१२ ॥
عندها تكلم مادوسودانا (كريشنا)، الحكيم العالم بالنهاية، بعد أن سمع هذا، إلى الفريشنيين: «لا بد أن يحدث ذلك؛ فليكن كذلك.»
16.2.13
एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुरं तदा ।
कृतान्तमन्यथा नैच्छत्कर्तुं स जगतः प्रभुः ॥ १६.२.१३ ॥
وبعد أن قال ذلك دخل هريشيكيشا المدينة حينئذ، ولم يرد رب العالم أن يغير القدر على خلاف ما هو.
16.2.14
श्वोभूतेऽथ ततः सांबो मुसलं तदसूकत वै ।
येन वृष्णन्धककुले पुरुषा भस्मसात्कृताः ॥ १६.२.१४ ॥
وفي اليوم التالي ولد سامبا تلك العصا الحديدية، التي بها صار رجال قبيلتي فرشني وأندهaka رمادا.
16.2.15
वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत् ।
असूत सापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन् ॥ १६.२.१५ ॥
من أجل إهلاك فرشني وأندهaka ولد شيئا عظيما مرعبا يشبه خادم الموت، مولودا من لعنة؛ فأبلغوا الملك بذلك.
16.2.16
विषण्णरूपस्तद्राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत् ।
तच्चूर्णं सागरे चापि प्राक्षिपन्पुरुषा नृप ॥ १६.२.१६ ॥
وأمر ذلك الملك الحزين الهيئة بأن يُسحق إلى مسحوق دقيق؛ وذلك المسحوق، يا ملك، ألقاه الرجال في المحيط أيضا.
16.2.17
अघोषयंश्च नगरे वचनादाहुकस्य ते ।
जनार्दनस्य रामस्य बभ्रोश्चैव महात्मनः ॥ १६.२.१७ ॥
وأعلنوا في المدينة بأمر آهوكا وجاناردانا وراما ومهاتما بابرو.
16.2.18
अद्यप्रभृति सर्वेषु वृष्ण्यन्धककुलेष्विह ।
सुरासवो न कर्तव्यः सर्वैर्नगरवासिभिः ॥ १६.२.१८ ॥
ابتداء من هذا اليوم، هنا في جميع قبيلتي فرشني وأندهaka، لا ينبغي لأي من سكان المدينة أن يصنع خمرا أو نبيذا.
16.2.19
यश्च नो विदितं कुर्यात्पेयं कश्चिन्नरः क्वचित् ।
जीवन्स शूलमारोहेत्स्वयं कृत्वा सबान्धवः ॥ १६.२.१९ ॥
ومن يشرب الخمر في أي مكان مما نعلمه، فإنه يصعد هو نفسه مع أقربائه إلى الخازوق وهو حي.
16.2.20
ततो राजभयात्सर्वे नियमं चक्रिरे तदा ।
नराः सासनमाज्ञाय तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १६.२.२० ॥
فحينئذ، خوفًا من الملك، التزم الجميع بالنظام؛ فقد فهم الناس أمر ذلك الملك العظيم مع عقوبته، فصنعوا ذلك.