Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 16.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

16.2.1

कथं विनष्टा भगवन्नन्धका वृष्णिभिः सह ।
पश्यतो वासुदेवस्य भोजश्चैवक महारथाः ॥ १६.२.१ ॥

ହେ ଭଗବନ୍! ବାସୁଦେବ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ସହ ଅନ୍ଧକ ଓ ଭୋଜ ମହାରଥୀମାନେ କିପରି ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ?

16.2.2

षट्त्रिंशेऽथ ततो वर्षे वृष्णीनामनयो महान् ।
अन्योन्यं मुसलैस्ते तु निजघ्नुः कालचोदिताः ॥ १६.२.२ ॥

ଷଟ୍‌ତ୍ରିଂଶ ବର୍ଷରେ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ଉପରେ ମହା ବିପଦ ଆସିଲା; କାଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସେମାନେ ମୂଷଳରେ ପରସ୍ପରକୁ ମାରିଦେଲେ।

16.2.3

केनानुशप्तास्ते वीराः क्षयं वृष्ण्यन्धका गताः ।
भोजाश्च द्विजवर्य त्वं विस्तरेण वदस्व मे ॥ १६.२.३ ॥

କାହାର ଅଭିଶାପରେ ସେଇ ବୀର ବୃଷ୍ଣି, ଅନ୍ଧକ ଓ ଭୋଜମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ? ହେ ଦ୍ୱିଜବର, ମୋତେ ବିସ୍ତାରରେ କୁହନ୍ତୁ।

16.2.4

विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च तपोधनम् ।
सारणप्रमुखा वीरा ददृशुर्द्वारकां गतान् ॥ १६.२.४ ॥

ଦ୍ୱାରକାକୁ ଆସିଥିବା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, କଣ୍ୱ ଓ ତପୋଧନ ନାରଦଙ୍କୁ ସାରଣ ପ୍ରମୁଖ ବୀରମାନେ ଦେଖିଲେ।

16.2.5

ते वै सांबं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा ।
अब्रुवन्नुपसङ्गम्य् दैवदण्डिनिपीडिताः ॥ १६.२.५ ॥

ଦୈବଦଣ୍ଡରେ ପୀଡ଼ିତ ସେମାନେ ସାମ୍ବକୁ ଆଗରେ ରଖି, ତାକୁ ସ୍ତ୍ରୀ ପରି ସଜାଇ, ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ।

16.2.6

इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोरमिततेजसः ।
ऋषयः साधु जानीत किमियं जनयिष्यति ॥ १६.२.६ ॥

ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ ପୁତ୍ରକାମୀ ଅମିତତେଜସ୍ୱୀ ବଭ୍ରୁଙ୍କ। ହେ ଋଷିଗଣ, ଏ କ'ଣ ପ୍ରସବ କରିବ ତାହା ଭଲ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତୁ।

16.2.7

इत्युक्तास्ते तदा राजन्विप्रलम्भप्रधर्षिताः ।
प्रत्यबुवंस्तान्मुनयो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १६.२.७ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ସେତେବେଳେ ସେହି ପ୍ରତାରଣାରେ ଅପମାନିତ ମୁନିମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ହେ ନରାଧିପ, ତାହା ଶୁଣ।

16.2.8

वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुसलं घोरमायसम् ।
वासुदेवस्य दायादः सांबोऽयं जनयिष्यति ॥ १६.२.८ ॥

ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ ବଂଶର ବିନାଶ ପାଇଁ ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର ସାମ୍ବ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଲୌହ ମୁଷଳ ପ୍ରସବ କରିବ।

16.2.9

येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः ।
उच्छेत्तारः कुलं कृत्स्नमृते रामजनार्दनौ ॥ १६.२.९ ॥

ଯେଣୁ ତୁମେ, ଅତି ଦୁରାଚାରୀ, ନିଷ୍ଠୁର ଓ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବ୍ୟତୀତ ସମଗ୍ର କୁଳର ଉଚ୍ଛେଦକାରୀ ହେବ।

16.2.10

समुद्रं यास्यति श्रीमांस्त्यक्त्वा देहं हलायुधः ।
जरःकृष्णं महात्मानं शयानं भुवि भेत्स्यति ॥ १६.२.१० ॥

ଶ୍ରୀମାନ ହଳାୟୁଧ (ବଳରାମ) ଦେହତ୍ୟାଗ କରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଯିବେ; ଜର ନାମକ ବ୍ୟାଧ ଭୂମିରେ ଶୋଇଥିବା ମହାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରିବ।

16.2.11

इत्यब्रुवंस्ततो राजन्प्रलब्धास्तैर्दुरात्मभिः ।
मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्।
तथोक्त्वा मुनयस्ते तु यथागतमथो ययुः ॥ १६.२.११ ॥

ତେଣୁ ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ଦୁରାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତାରିତ ମୁନିମାନେ କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖିରେ ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁଲେ; ଏହିପରି କହି ସେ ମୁନିମାନେ ଆସିଥିବା ପଥରେ ଫେରିଗଲେ।

16.2.12

अथाब्रवीत्तदा वृष्णीञ्श्रुत्वैतन्मधुसूदनः ।
अन्तज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तान् ॥ १६.२.१२ ॥

ତେବେ ଅନ୍ତ ଜାଣୁଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ମଧୁସୂଦନ (କୃଷ୍ଣ) ଏହା ଶୁଣି ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ତାହା ଅବଶ୍ୟ ହେବ, ଏହିପରି ହେଉ।'

16.2.13

एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुरं तदा ।
कृतान्तमन्यथा नैच्छत्कर्तुं स जगतः प्रभुः ॥ १६.२.१३ ॥

ଏପରି କହି ହୃଷୀକେଶ ସେତେବେଳେ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଜଗତର ସେ ପ୍ରଭୁ ଭାଗ୍ୟକୁ ଅନ୍ୟଥା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ।

16.2.14

श्वोभूतेऽथ ततः सांबो मुसलं तदसूकत वै ।
येन वृष्णन्धककुले पुरुषा भस्मसात्कृताः ॥ १६.२.१४ ॥

ପରଦିନ ସାମ୍ବ ସେହି ମୁସଳ ପ୍ରସବ କଲେ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ କୁଳର ପୁରୁଷମାନେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲେ।

16.2.15

वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत् ।
असूत सापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन् ॥ १६.२.१५ ॥

ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଯମକିଙ୍କର ସମାନ ମହାନ, ଶାପଜ ଘୋର ବସ୍ତୁ ସେ ପ୍ରସବ କଲେ; ତାହା ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।

16.2.16

विषण्णरूपस्तद्राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत् ।
तच्चूर्णं सागरे चापि प्राक्षिपन्पुरुषा नृप ॥ १६.२.१६ ॥

ବିଷଣ୍ଣ ରୂପ ଧାରୀ ସେ ରାଜା ତାହାକୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରାଇଲେ; ହେ ନୃପ, ସେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକମାନେ ସମୁଦ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ପକାଇଲେ।

16.2.17

अघोषयंश्च नगरे वचनादाहुकस्य ते ।
जनार्दनस्य रामस्य बभ्रोश्चैव महात्मनः ॥ १६.२.१७ ॥

ଏବଂ ନଗରରେ ସେମାନେ ଆହୁକ, ଜନାର୍ଦନ, ରାମ ଓ ମହାତ୍ମା ବଭ୍ରୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଘୋଷଣା କଲେ।

16.2.18

अद्यप्रभृति सर्वेषु वृष्ण्यन्धककुलेष्विह ।
सुरासवो न कर्तव्यः सर्वैर्नगरवासिभिः ॥ १६.२.१८ ॥

ଆଜିଠାରୁ ଏଠାରେ ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ କୁଳରେ ସମସ୍ତ ନଗରବାସୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରା ଓ ଆସବ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

16.2.19

यश्च नो विदितं कुर्यात्पेयं कश्चिन्नरः क्वचित् ।
जीवन्स शूलमारोहेत्स्वयं कृत्वा सबान्धवः ॥ १६.२.१९ ॥

ଆମ ଜ୍ଞାନରେ ଯଦି କେହି କେଉଁଠି ମଦ ପିଏ, ସେ ନିଜ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ସହିତ ଜୀବିତ ଅବସ୍ଥାରେ ନିଜେ ଶୂଳରେ ଚଢ଼ିବ।

16.2.20

ततो राजभयात्सर्वे नियमं चक्रिरे तदा ।
नराः सासनमाज्ञाय तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १६.२.२० ॥

ତେବେ ରାଜାଙ୍କ ଭୟରୁ ସମସ୍ତେ ନିୟମ ପାଳନ କଲେ; ସେ ମହାତ୍ମା ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଦଣ୍ଡ ସହିତ ଜାଣି ମଣିଷମାନେ ସେପରି କଲେ।