มหาภารตะ · อัธยายะ 16.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.2.1
कथं विनष्टा भगवन्नन्धका वृष्णिभिः सह ।
पश्यतो वासुदेवस्य भोजश्चैवक महारथाः ॥ १६.२.१ ॥
ข้าแต่ท่านผู้เจริญ พวกอันธกะ วฤษณิ และมหารถแห่งโภชะ ถูกทำลายพร้อมกันได้อย่างไร ในขณะที่พระวาสุเทพทอดพระเนตรอยู่
16.2.2
षट्त्रिंशेऽथ ततो वर्षे वृष्णीनामनयो महान् ।
अन्योन्यं मुसलैस्ते तु निजघ्नुः कालचोदिताः ॥ १६.२.२ ॥
ต่อมาในปีที่สามสิบหก วฤษณิประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่ ถูกกาลเวลาชักนำ พวกเขาจึงใช้กระบองเหล็กตีกันและกันจนล้มตาย
16.2.3
केनानुशप्तास्ते वीराः क्षयं वृष्ण्यन्धका गताः ।
भोजाश्च द्विजवर्य त्वं विस्तरेण वदस्व मे ॥ १६.२.३ ॥
พวกวีรบุรุษแห่งวฤษณิ อันธกะ และโภชะ ถึงความพินาศด้วยคำสาปของผู้ใด ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ทวิชาติ ขอท่านโปรดเล่าให้ข้าพเจ้าฟังโดยละเอียด
16.2.4
विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च तपोधनम् ।
सारणप्रमुखा वीरा ददृशुर्द्वारकां गतान् ॥ १६.२.४ ॥
วีรบุรุษมีสารณะเป็นหัวหน้าได้เห็นพระวิศวามิตร พระกัณวะ และพระนารทผู้บำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่ ซึ่งเสด็จมายังทวารกา
16.2.5
ते वै सांबं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा ।
अब्रुवन्नुपसङ्गम्य् दैवदण्डिनिपीडिताः ॥ १६.२.५ ॥
ถูกไม้เท้าแห่งโชคชะตาบีบคั้น พวกเขาจึงให้สามพะนำหน้า แต่งกายให้เหมือนสตรี เข้าไปหาฤๅษีแล้วกล่าวขึ้น
16.2.6
इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोरमिततेजसः ।
ऋषयः साधु जानीत किमियं जनयिष्यति ॥ १६.२.६ ॥
หญิงนี้เป็นของพระพภรุผู้มีพลานุภาพหาประมาณมิได้ ผู้ปรารถนาจะมีบุตร ข้าแต่ฤๅษีทั้งหลาย ขอท่านโปรดทราบให้แน่ชัดเถิดว่านางจะให้กำเนิดอะไร
16.2.7
इत्युक्तास्ते तदा राजन्विप्रलम्भप्रधर्षिताः ।
प्रत्यबुवंस्तान्मुनयो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १६.२.७ ॥
เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น ข้าแต่พระราชา ฤๅษีทั้งหลายซึ่งถูกการหลอกลวงทำให้ขุ่นเคือง จึงตอบพวกเขา ขอพระองค์โปรดฟังสิ่งที่ท่านกล่าว ข้าแต่จอมนรชน
16.2.8
वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुसलं घोरमायसम् ।
वासुदेवस्य दायादः सांबोऽयं जनयिष्यति ॥ १६.२.८ ॥
เพื่อความพินาศของวฤษณิและอันธกะ บุตรของพระวาสุเทพผู้นี้ คือสามพะ จะให้กำเนิดกระบองเหล็กอันน่ากลัว
16.2.9
येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः ।
उच्छेत्तारः कुलं कृत्स्नमृते रामजनार्दनौ ॥ १६.२.९ ॥
เพราะเหตุนี้ พวกท่านซึ่งประพฤติชั่วร้ายยิ่งนัก โหดร้าย และเต็มไปด้วยความโกรธ จะเป็นผู้ทำลายวงศ์ตระกูลทั้งหมด เว้นแต่พระรามและพระชนารทนะ
16.2.10
समुद्रं यास्यति श्रीमांस्त्यक्त्वा देहं हलायुधः ।
जरःकृष्णं महात्मानं शयानं भुवि भेत्स्यति ॥ १६.२.१० ॥
พระหลายุธผู้รุ่งโรจน์ จะละทิ้งร่างแล้วเสด็จไปยังมหาสมุทร และพรานชื่อชระจะแทงพระกฤษณะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ขณะที่พระองค์บรรทมอยู่บนพื้นดิน
16.2.11
इत्यब्रुवंस्ततो राजन्प्रलब्धास्तैर्दुरात्मभिः ।
मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्।
तथोक्त्वा मुनयस्ते तु यथागतमथो ययुः ॥ १६.२.११ ॥
ข้าแต่พระราชา เมื่อถูกคนชั่วเหล่านั้นหลอกลวง ฤๅษีทั้งหลายจึงกล่าวเช่นนั้น ดวงตาของพวกท่านแดงด้วยความโกรธ เมื่อมองหน้ากัน จากนั้นฤๅษีเหล่านั้นกล่าวดังนั้นแล้วก็เสด็จกลับไปทางที่มา
16.2.12
अथाब्रवीत्तदा वृष्णीञ्श्रुत्वैतन्मधुसूदनः ।
अन्तज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तान् ॥ १६.२.१२ ॥
ครั้งนั้น มธุสูทนะ ผู้มีปัญญาและรู้จุดจบ ได้ทรงสดับเรื่องนี้ จึงตรัสกับวฤษณิว่า “ต้องเป็นไปตามนั้น จงเป็นเช่นนั้นเถิด”
16.2.13
एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुरं तदा ।
कृतान्तमन्यथा नैच्छत्कर्तुं स जगतः प्रभुः ॥ १६.२.१३ ॥
เมื่อตรัสดังนี้แล้ว หฤษีเกศได้เสด็จเข้าสู่เมืองนั้น เพราะเจ้าแห่งโลกไม่ทรงประสงค์จะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมเป็นอย่างอื่น
16.2.14
श्वोभूतेऽथ ततः सांबो मुसलं तदसूकत वै ।
येन वृष्णन्धककुले पुरुषा भस्मसात्कृताः ॥ १६.२.१४ ॥
ในวันรุ่งขึ้น สามพะจึงได้ให้กำเนิดกระบองนั้น ซึ่งทำให้บุรุษแห่งวงศ์วฤษณิและอันธกะกลายเป็นเถ้าถ่าน
16.2.15
वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत् ।
असूत सापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन् ॥ १६.२.१५ ॥
เพื่อความพินาศของวฤษณิและอันธกะ เขาได้ให้กำเนิดสิ่งที่ยิ่งใหญ่และน่ากลัว เหมือนผู้รับใช้ของยมราช เกิดจากคำสาป และพวกเขาได้นำความนี้กราบทูลพระราชา
16.2.16
विषण्णरूपस्तद्राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत् ।
तच्चूर्णं सागरे चापि प्राक्षिपन्पुरुषा नृप ॥ १६.२.१६ ॥
พระราชาผู้มีสีพระพักตร์เศร้าหมอง จึงให้บดกระบองนั้นให้เป็นผงละเอียด ข้าแต่พระราชา บุรุษทั้งหลายก็ได้โปรยผงนั้นลงในมหาสมุทรด้วย
16.2.17
अघोषयंश्च नगरे वचनादाहुकस्य ते ।
जनार्दनस्य रामस्य बभ्रोश्चैव महात्मनः ॥ १६.२.१७ ॥
และในเมือง พวกเขาได้ประกาศตามคำสั่งของอาหุกะ ของชนารทนะ ของพระราม และของพระพภรุผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่
16.2.18
अद्यप्रभृति सर्वेषु वृष्ण्यन्धककुलेष्विह ।
सुरासवो न कर्तव्यः सर्वैर्नगरवासिभिः ॥ १६.२.१८ ॥
นับแต่วันนี้เป็นต้นไป ในหมู่วงศ์วฤษณิและอันธกะทั้งปวงที่นี่ ห้ามมิให้ผู้อาศัยในเมืองทุกคนทำสุราและเหล้าองุ่น
16.2.19
यश्च नो विदितं कुर्यात्पेयं कश्चिन्नरः क्वचित् ।
जीवन्स शूलमारोहेत्स्वयं कृत्वा सबान्धवः ॥ १६.२.१९ ॥
และผู้ใดที่เรารู้ว่าดื่มสุราอยู่ที่ใดก็ตาม ผู้นั้นจะต้องขึ้นหลาวทั้งเป็นพร้อมกับญาติพี่น้องของตนเอง ซึ่งตนเองเป็นผู้ก่อขึ้น
16.2.20
ततो राजभयात्सर्वे नियमं चक्रिरे तदा ।
नराः सासनमाज्ञाय तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १६.२.२० ॥
จากนั้น เพราะความกลัวต่อพระราชา ทุกคนจึงถือปฏิบัติตามข้อบังคับ เมื่อบุรุษทั้งหลายรับรู้คำสั่งของพระราชาผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่พร้อมโทษทัณฑ์ พวกเขาก็ทำตามนั้น