ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 16.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.2.1
कथं विनष्टा भगवन्नन्धका वृष्णिभिः सह ।
पश्यतो वासुदेवस्य भोजश्चैवक महारथाः ॥ १६.२.१ ॥
ಓ ಭಗವನ್, ವಾಸುದೇವನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ವೃಷ್ಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂಧಕರು ಮತ್ತು ಭೋಜರು, ಮಹಾರಥರು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾದರು?
16.2.2
षट्त्रिंशेऽथ ततो वर्षे वृष्णीनामनयो महान् ।
अन्योन्यं मुसलैस्ते तु निजघ्नुः कालचोदिताः ॥ १६.२.२ ॥
ಮೂವತ್ತಾರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ವಿಪತ್ತು ಬಂದಿತು; ಕಾಲಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಅವರು ಒನಕೆಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಕೊಂದರು.
16.2.3
केनानुशप्तास्ते वीराः क्षयं वृष्ण्यन्धका गताः ।
भोजाश्च द्विजवर्य त्वं विस्तरेण वदस्व मे ॥ १६.२.३ ॥
ಯಾರ ಶಾಪದಿಂದ ಆ ವೀರರಾದ ವೃಷ್ಣಿ, ಅಂಧಕ ಮತ್ತು ಭೋಜರು ನಾಶವಾದರು? ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನಗೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿ.
16.2.4
विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च तपोधनम् ।
सारणप्रमुखा वीरा ददृशुर्द्वारकां गतान् ॥ १६.२.४ ॥
ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಕಣ್ವ ಮತ್ತು ತಪೋಧನ ನಾರದರನ್ನು ಸಾರಣ ಮುಖ್ಯರಾದ ವೀರರು ಕಂಡರು.
16.2.5
ते वै सांबं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा ।
अब्रुवन्नुपसङ्गम्य् दैवदण्डिनिपीडिताः ॥ १६.२.५ ॥
ದೈವದಂಡದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಅವರು ಸಾಂಬನನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದರು.
16.2.6
इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोरमिततेजसः ।
ऋषयः साधु जानीत किमियं जनयिष्यति ॥ १६.२.६ ॥
ಇವಳು ಪುತ್ರಕಾಮನಾದ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ಬಭ್ರುವಿನವಳು. ಋಷಿಗಳೇ, ಇವಳು ಏನನ್ನು ಹೆರುವಳು ಎಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿಯಿರಿ.
16.2.7
इत्युक्तास्ते तदा राजन्विप्रलम्भप्रधर्षिताः ।
प्रत्यबुवंस्तान्मुनयो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १६.२.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಆ ವಂಚನೆಯಿಂದ ಅಪಮಾನಿತರಾದ ಮುನಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
16.2.8
वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुसलं घोरमायसम् ।
वासुदेवस्य दायादः सांबोऽयं जनयिष्यति ॥ १६.२.८ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕ ವಂಶಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ವಾಸುದೇವನ ಪುತ್ರನಾದ ಈ ಸಾಂಬನು ಭಯಂಕರ ಕಬ್ಬಿಣದ ಒನಕೆಯನ್ನು ಹೆರುವನು.
16.2.9
येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः ।
उच्छेत्तारः कुलं कृत्स्नमृते रामजनार्दनौ ॥ १६.२.९ ॥
ನೀವು, ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಟರೂ ಕ್ರೂರರೂ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದವರೂ ಆದ ನೀವು, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರಾಗುವಿರಿ.
16.2.10
समुद्रं यास्यति श्रीमांस्त्यक्त्वा देहं हलायुधः ।
जरःकृष्णं महात्मानं शयानं भुवि भेत्स्यति ॥ १६.२.१० ॥
ಶ್ರೀಮಂತ ಹಲಾಯುಧನು (ಬಲರಾಮನು) ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು; ಜರನೆಂಬ ಬೇಡನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವ ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಇರಿಯುವನು.
16.2.11
इत्यब्रुवंस्ततो राजन्प्रलब्धास्तैर्दुरात्मभिः ।
मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्।
तथोक्त्वा मुनयस्ते तु यथागतमथो ययुः ॥ १६.२.११ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ದುರಾತ್ಮರಿಂದ ವಂಚಿತರಾದ ಮುನಿಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡರು; ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮುನಿಗಳು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
16.2.12
अथाब्रवीत्तदा वृष्णीञ्श्रुत्वैतन्मधुसूदनः ।
अन्तज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तान् ॥ १६.२.१२ ॥
ಆಗ ಮಧುಸೂದನನು (ಕೃಷ್ಣನು), ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತ ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವೃಷ್ಣಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಅದು ಆಗಲೇಬೇಕು, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ.'
16.2.13
एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुरं तदा ।
कृतान्तमन्यथा नैच्छत्कर्तुं स जगतः प्रभुः ॥ १६.२.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಆಗ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಜಗತ್ತಿನ ಆ ಪ್ರಭುವು ವಿಧಿಯನ್ನು ಬೇರೆಯಾಗಿ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ.
16.2.14
श्वोभूतेऽथ ततः सांबो मुसलं तदसूकत वै ।
येन वृष्णन्धककुले पुरुषा भस्मसात्कृताः ॥ १६.२.१४ ॥
ಮರುದಿನ ಸಾಂಬನು ಆ ಮುಸಲವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕ ಕುಲದ ಪುರುಷರು ಭಸ್ಮವಾದರು.
16.2.15
वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत् ।
असूत सापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन् ॥ १६.२.१५ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಯಮಕಿಂಕರನಂತಿರುವ ಮಹಾ, ಶಾಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಘೋರವನ್ನು ಅವನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು; ಅದನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.
16.2.16
विषण्णरूपस्तद्राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत् ।
तच्चूर्णं सागरे चापि प्राक्षिपन्पुरुषा नृप ॥ १६.२.१६ ॥
ದುಃಖಿತ ರೂಪದ ಆ ರಾಜನು ಅದನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪುಡಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಸಿದನು; ಓ ನೃಪ, ಆ ಪುಡಿಯನ್ನು ಜನರು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಎಸೆದರು.
16.2.17
अघोषयंश्च नगरे वचनादाहुकस्य ते ।
जनार्दनस्य रामस्य बभ्रोश्चैव महात्मनः ॥ १६.२.१७ ॥
ನಗರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆಹುಕ, ಜನಾರ್ದನ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಬಭ್ರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಘೋಷಿಸಿದರು.
16.2.18
अद्यप्रभृति सर्वेषु वृष्ण्यन्धककुलेष्विह ।
सुरासवो न कर्तव्यः सर्वैर्नगरवासिभिः ॥ १६.२.१८ ॥
ಇಂದಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ನಗರವಾಸಿಗಳೂ ಸುರೆ ಮತ್ತು ಆಸವವನ್ನು ತಯಾರಿಸಬಾರದು.
16.2.19
यश्च नो विदितं कुर्यात्पेयं कश्चिन्नरः क्वचित् ।
जीवन्स शूलमारोहेत्स्वयं कृत्वा सबान्धवः ॥ १६.२.१९ ॥
ಯಾವನಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಮದ್ಯ ಕುಡಿದರೆ, ಅವನು ಬಂಧುಗಳ ಸಹಿತ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಶೂಲವನ್ನು ಏರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
16.2.20
ततो राजभयात्सर्वे नियमं चक्रिरे तदा ।
नराः सासनमाज्ञाय तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १६.२.२० ॥
ಆಗ ರಾಜನ ಭಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರು; ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅದರ ದಂಡನೆಯೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿದು ಜನರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರು.