మహాభారతం · అధ్యాయం 16.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.2.1
कथं विनष्टा भगवन्नन्धका वृष्णिभिः सह ।
पश्यतो वासुदेवस्य भोजश्चैवक महारथाः ॥ १६.२.१ ॥
ఓ భగవంతుడా, వాసుదేవుడు చూస్తుండగా వృష్ణులతో పాటు అంధకులు, భోజులు, మహారథులు ఎలా నశించారు?
16.2.2
षट्त्रिंशेऽथ ततो वर्षे वृष्णीनामनयो महान् ।
अन्योन्यं मुसलैस्ते तु निजघ्नुः कालचोदिताः ॥ १६.२.२ ॥
ముప్పై ఆరవ సంవత్సరంలో వృష్ణులపై గొప్ప విపత్తు వచ్చింది; కాలప్రేరితులై వారు మ్రోకలతో ఒకరినొకరు చంపుకున్నారు.
16.2.3
केनानुशप्तास्ते वीराः क्षयं वृष्ण्यन्धका गताः ।
भोजाश्च द्विजवर्य त्वं विस्तरेण वदस्व मे ॥ १६.२.३ ॥
ఏ శాపం వలన ఆ వీరులైన వృష్ణి, అంధక, భోజులు నశించారు? ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, నాకు విపులంగా చెప్పండి.
16.2.4
विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च तपोधनम् ।
सारणप्रमुखा वीरा ददृशुर्द्वारकां गतान् ॥ १६.२.४ ॥
ద్వారకకు వచ్చిన విశ్వామిత్రుడు, కణ్వుడు, తపోధనుడైన నారదుడిని సారణ ప్రముఖ వీరులు చూశారు.
16.2.5
ते वै सांबं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा ।
अब्रुवन्नुपसङ्गम्य् दैवदण्डिनिपीडिताः ॥ १६.२.५ ॥
దైవదండంతో పీడితులై వారు సాంబుడిని ముందుంచి, స్త్రీ వలె అలంకరించి, వారి దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా అన్నారు.
16.2.6
इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोरमिततेजसः ।
ऋषयः साधु जानीत किमियं जनयिष्यति ॥ १६.२.६ ॥
ఇదిగో ఈ స్త్రీ అమిత తేజస్వి బభ్రువు, పుత్రకాముడు. ఋషులారా, ఈమె ఏమి కంటుందో బాగా చెప్పండి.
16.2.7
इत्युक्तास्ते तदा राजन्विप्रलम्भप्रधर्षिताः ।
प्रत्यबुवंस्तान्मुनयो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १६.२.७ ॥
ఓ రాజా, అప్పుడు ఆ మోసంతో అవమానించబడిన మునులు వారికి ఇలా జవాబిచ్చారు. ఓ నరాధిపా, అది విను.
16.2.8
वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुसलं घोरमायसम् ।
वासुदेवस्य दायादः सांबोऽयं जनयिष्यति ॥ १६.२.८ ॥
వృష్ణి, అంధక వంశాల వినాశనానికి వాసుదేవుని కుమారుడైన ఈ సాంబుడు భయంకరమైన ఇనుప ముసలాన్ని కంటాడు.
16.2.9
येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः ।
उच्छेत्तारः कुलं कृत्स्नमृते रामजनार्दनौ ॥ १६.२.९ ॥
దాని వలన మీరు, అతి దుష్టులు, క్రూరులు, కోపంతో నిండినవారు, బలరాముడు మరియు జనార్దనుడు తప్ప సమస్త వంశాన్ని నాశనం చేసేవారవుతారు.
16.2.10
समुद्रं यास्यति श्रीमांस्त्यक्त्वा देहं हलायुधः ।
जरःकृष्णं महात्मानं शयानं भुवि भेत्स्यति ॥ १६.२.१० ॥
శ్రీమంతుడైన హలాయుధుడు (బలరాముడు) శరీరాన్ని విడిచి సముద్రానికి వెళ్తాడు; జర అనేవాడు నేలపై పడుకున్న మహాత్ముడైన కృష్ణుడిని గాయపరుస్తాడు.
16.2.11
इत्यब्रुवंस्ततो राजन्प्रलब्धास्तैर्दुरात्मभिः ।
मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्।
तथोक्त्वा मुनयस्ते तु यथागतमथो ययुः ॥ १६.२.११ ॥
అప్పుడు ఓ రాజా, ఆ దుష్టులచే మోసగించబడిన మునులు కోపంతో ఎర్రబడిన కళ్లతో ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు; అలా పలికి ఆ మునులు వచ్చిన దారినే తిరిగి వెళ్ళిపోయారు.
16.2.12
अथाब्रवीत्तदा वृष्णीञ्श्रुत्वैतन्मधुसूदनः ।
अन्तज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तान् ॥ १६.२.१२ ॥
అప్పుడు మధుసూదనుడు (కృష్ణుడు), అంతాన్ని తెలిసిన మేధావి, ఇది విని వృష్ణులతో ఇలా అన్నాడు: 'అది జరగక తప్పదు, అలాగే కానివ్వండి.'
16.2.13
एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुरं तदा ।
कृतान्तमन्यथा नैच्छत्कर्तुं स जगतः प्रभुः ॥ १६.२.१३ ॥
ఇలా చెప్పి హృషీకేశుడు అప్పుడు నగరంలో ప్రవేశించాడు. జగత్తుకు ప్రభువైన ఆయన విధిని మార్చాలని కోరలేదు.
16.2.14
श्वोभूतेऽथ ततः सांबो मुसलं तदसूकत वै ।
येन वृष्णन्धककुले पुरुषा भस्मसात्कृताः ॥ १६.२.१४ ॥
తరువాతి రోజు సాంబుడు ఆ ముసలాన్ని కన్నాడు; దాని ద్వారా వృష్ణి, అంధక వంశ పురుషులు భస్మమయ్యారు.
16.2.15
वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत् ।
असूत सापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन् ॥ १६.२.१५ ॥
వృష్ణి, అంధకుల వినాశం కోసం యమకింకరుని వలె మహాభయంకరమైన, శాపజాతమైనదాన్ని ఆయన కన్నాడు; దానిని రాజుకు నివేదించారు.
16.2.16
विषण्णरूपस्तद्राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत् ।
तच्चूर्णं सागरे चापि प्राक्षिपन्पुरुषा नृप ॥ १६.२.१६ ॥
విషాదవదనుడైన ఆ రాజు దానిని సూక్ష్మమైన పొడిగా చేయించాడు; ఓ రాజా, ఆ పొడిని మనుషులు సముద్రంలో కూడా పారవేశారు.
16.2.17
अघोषयंश्च नगरे वचनादाहुकस्य ते ।
जनार्दनस्य रामस्य बभ्रोश्चैव महात्मनः ॥ १६.२.१७ ॥
నగరంలో వారు ఆహుకుని, జనార్దనుని, రాముని, మహాత్ముడైన బభ్రువు ఆజ్ఞతో ప్రకటించారు.
16.2.18
अद्यप्रभृति सर्वेषु वृष्ण्यन्धककुलेष्विह ।
सुरासवो न कर्तव्यः सर्वैर्नगरवासिभिः ॥ १६.२.१८ ॥
ఈ రోజు నుండి ఇక్కడ వృష్ణి, అంధక కులాలన్నింటిలో నగరవాసులందరూ సురా, ఆసవాలను తయారు చేయరాదు.
16.2.19
यश्च नो विदितं कुर्यात्पेयं कश्चिन्नरः क्वचित् ।
जीवन्स शूलमारोहेत्स्वयं कृत्वा सबान्धवः ॥ १६.२.१९ ॥
ఎవడైనా ఎక్కడైనా మన దృష్టికి తెలియకుండా మద్యం తాగితే, అతడు తన బంధువులతో సహా సజీవంగానే శూలాన్ని ఎక్కవలసి వస్తుంది.
16.2.20
ततो राजभयात्सर्वे नियमं चक्रिरे तदा ।
नराः सासनमाज्ञाय तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १६.२.२० ॥
అప్పుడు రాజు భయంతో ప్రజలందరూ నియమాన్ని పాటించారు; ఆ మహాత్ముడైన రాజు ఆజ్ఞను దాని శిక్షతో సహా తెలుసుకుని మనుషులు అలా చేశారు.