Mahābhārata · Adhyāya 16.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.2.1
कथं विनष्टा भगवन्नन्धका वृष्णिभिः सह ।
पश्यतो वासुदेवस्य भोजश्चैवक महारथाः ॥ १६.२.१ ॥
Oh venerable, ¿cómo fueron destruidos los Andhakas junto con los Vṛṣṇis, y los grandes carreristas Bhojas, mientras Vāsudeva miraba?
16.2.2
षट्त्रिंशेऽथ ततो वर्षे वृष्णीनामनयो महान् ।
अन्योन्यं मुसलैस्ते तु निजघ्नुः कालचोदिताः ॥ १६.२.२ ॥
En el trigésimo sexto año cayó una gran calamidad sobre los Vṛṣṇis; impulsados por el tiempo, se mataron unos a otros con mazas de hierro.
16.2.3
केनानुशप्तास्ते वीराः क्षयं वृष्ण्यन्धका गताः ।
भोजाश्च द्विजवर्य त्वं विस्तरेण वदस्व मे ॥ १६.२.३ ॥
¿Por la maldición de quién aquellos héroes Vṛṣṇis, Andhakas y Bhojas perecieron? Oh mejor de los nacidos dos veces, cuéntamelo con detalle.
16.2.4
विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च तपोधनम् ।
सारणप्रमुखा वीरा ददृशुर्द्वारकां गतान् ॥ १६.२.४ ॥
Los héroes encabezados por Sāraṇa vieron a Viśvāmitra, Kaṇva y Nārada, rico en austeridad, que habían llegado a Dvārakā.
16.2.5
ते वै सांबं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा ।
अब्रुवन्नुपसङ्गम्य् दैवदण्डिनिपीडिताः ॥ १६.२.५ ॥
Atormentados por la vara del destino, pusieron a Sāmba al frente, lo adornaron como a una mujer, se acercaron a ellos y dijeron:
16.2.6
इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोरमिततेजसः ।
ऋषयः साधु जानीत किमियं जनयिष्यति ॥ १६.२.६ ॥
Esta mujer pertenece a Babhru, de esplendor sin límites, que desea un hijo. Oh sabios, sabed bien qué dará a luz.
16.2.7
इत्युक्तास्ते तदा राजन्विप्रलम्भप्रधर्षिताः ।
प्रत्यबुवंस्तान्मुनयो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १६.२.७ ॥
Así interpelados, oh rey, los sabios, heridos por el engaño, les respondieron entonces. Escucha, oh señor de los hombres, lo que dijeron.
16.2.8
वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुसलं घोरमायसम् ।
वासुदेवस्य दायादः सांबोऽयं जनयिष्यति ॥ १६.२.८ ॥
Para la destrucción de los Vṛṣṇis y los Andhakas, este hijo de Vāsudeva, Sāmba, dará a luz una terrible maza de hierro.
16.2.9
येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः ।
उच्छेत्तारः कुलं कृत्स्नमृते रामजनार्दनौ ॥ १६.२.९ ॥
Por ello, vosotros, muy perversos, crueles y llenos de ira, seréis los destructores de toda la familia, salvo Rāma y Janārdana.
16.2.10
समुद्रं यास्यति श्रीमांस्त्यक्त्वा देहं हलायुधः ।
जरःकृष्णं महात्मानं शयानं भुवि भेत्स्यति ॥ १६.२.१० ॥
El glorioso Halāyudha (Balarāma), tras abandonar su cuerpo, irá al océano, y el cazador Jara herirá a Kṛṣṇa, el de gran alma, mientras yace en tierra.
16.2.11
इत्यब्रुवंस्ततो राजन्प्रलब्धास्तैर्दुरात्मभिः ।
मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्।
तथोक्त्वा मुनयस्ते तु यथागतमथो ययुः ॥ १६.२.११ ॥
Entonces, oh rey, los sabios engañados por aquellos malvados se miraron unos a otros con los ojos enrojecidos de ira; tras hablar así, aquellos sabios partieron por donde habían venido.
16.2.12
अथाब्रवीत्तदा वृष्णीञ्श्रुत्वैतन्मधुसूदनः ।
अन्तज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तान् ॥ १६.२.१२ ॥
Entonces Madhusūdana (Kṛṣṇa), el sabio que conoce el fin, al oír esto habló a los Vṛṣṇis: 'Debe suceder; que así sea.'
16.2.13
एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुरं तदा ।
कृतान्तमन्यथा नैच्छत्कर्तुं स जगतः प्रभुः ॥ १६.२.१३ ॥
Habiendo dicho esto, Hṛṣīkeśa entró entonces en la ciudad; el señor del mundo no quiso alterar de otro modo el destino.
16.2.14
श्वोभूतेऽथ ततः सांबो मुसलं तदसूकत वै ।
येन वृष्णन्धककुले पुरुषा भस्मसात्कृताः ॥ १६.२.१४ ॥
Al día siguiente Sāmba dio a luz aquella maza, por la cual los hombres de los linajes Vṛṣṇi y Andhaka fueron reducidos a cenizas.
16.2.15
वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत् ।
असूत सापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन् ॥ १६.२.१५ ॥
Para la destrucción de los Vṛṣṇi y Andhaka dio a luz algo grande y terrible, semejante a un servidor de la Muerte, nacido de una maldición; y lo informaron al rey.
16.2.16
विषण्णरूपस्तद्राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत् ।
तच्चूर्णं सागरे चापि प्राक्षिपन्पुरुषा नृप ॥ १६.२.१६ ॥
Aquel rey, de semblante afligido, hizo reducirlo a polvo fino; y aquel polvo, oh rey, los hombres lo arrojaron también al océano.
16.2.17
अघोषयंश्च नगरे वचनादाहुकस्य ते ।
जनार्दनस्य रामस्य बभ्रोश्चैव महात्मनः ॥ १६.२.१७ ॥
Y en la ciudad proclamaron, por orden de Āhuka, de Janārdana, de Rāma y del magnánimo Babhru.
16.2.18
अद्यप्रभृति सर्वेषु वृष्ण्यन्धककुलेष्विह ।
सुरासवो न कर्तव्यः सर्वैर्नगरवासिभिः ॥ १६.२.१८ ॥
Desde hoy, aquí, entre todos los linajes Vṛṣṇi y Andhaka, ningún habitante de la ciudad debe elaborar licor ni vino.
16.2.19
यश्च नो विदितं कुर्यात्पेयं कश्चिन्नरः क्वचित् ।
जीवन्स शूलमारोहेत्स्वयं कृत्वा सबान्धवः ॥ १६.२.१९ ॥
Y quien, de nuestro conocimiento, beba licor en cualquier lugar, subirá él mismo, junto con sus parientes, al poste mientras esté vivo.
16.2.20
ततो राजभयात्सर्वे नियमं चक्रिरे तदा ।
नराः सासनमाज्ञाय तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १६.२.२० ॥
Entonces, por temor al rey, todos observaron la norma; los hombres, habiendo comprendido la orden de aquel rey magnánimo junto con su castigo, así lo hicieron.