મહાભારત · અધ્યાય 16.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.2.1
कथं विनष्टा भगवन्नन्धका वृष्णिभिः सह ।
पश्यतो वासुदेवस्य भोजश्चैवक महारथाः ॥ १६.२.१ ॥
હે ભગવન્! વાસુદેવ જોતા રહ્યા ત્યારે વૃષ્ણિઓ સાથે અંધકો અને ભોજો, મહારથીઓ, કેવી રીતે નાશ પામ્યા?
16.2.2
षट्त्रिंशेऽथ ततो वर्षे वृष्णीनामनयो महान् ।
अन्योन्यं मुसलैस्ते तु निजघ्नुः कालचोदिताः ॥ १६.२.२ ॥
છત્રીસમા વર્ષમાં વૃષ્ણિઓ પર મોટી આફત આવી; કાળથી પ્રેરાઈને તેઓએ મુસળોથી એકબીજાને મારી નાખ્યા.
16.2.3
केनानुशप्तास्ते वीराः क्षयं वृष्ण्यन्धका गताः ।
भोजाश्च द्विजवर्य त्वं विस्तरेण वदस्व मे ॥ १६.२.३ ॥
કોના શાપથી તે વીર વૃષ્ણિ, અંધક અને ભોજો નાશ પામ્યા? હે દ્વિજવર્ય, તમે મને વિસ્તારથી કહો.
16.2.4
विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च तपोधनम् ।
सारणप्रमुखा वीरा ददृशुर्द्वारकां गतान् ॥ १६.२.४ ॥
દ્વારકામાં આવેલા વિશ્વામિત્ર, કણ્વ અને તપોધન નારદને સારણ આદિ વીરોએ જોયા.
16.2.5
ते वै सांबं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा ।
अब्रुवन्नुपसङ्गम्य् दैवदण्डिनिपीडिताः ॥ १६.२.५ ॥
દૈવદંડથી પીડિત તેઓ સાંબને આગળ કરીને, તેને સ્ત્રીની જેમ શણગારીને, તેમની પાસે જઈને બોલ્યા.
16.2.6
इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोरमिततेजसः ।
ऋषयः साधु जानीत किमियं जनयिष्यति ॥ १६.२.६ ॥
આ સ્ત્રી પુત્રની કામનાવાળા અમિતતેજસ્વી બભ્રુની છે. હે ઋષિઓ, આ શું જન્મ આપશે તે સારી રીતે જાણો.
16.2.7
इत्युक्तास्ते तदा राजन्विप्रलम्भप्रधर्षिताः ।
प्रत्यबुवंस्तान्मुनयो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १६.२.७ ॥
હે રાજા, ત્યારે એ છેતરપિંડીથી અપમાનિત થયેલા મુનિઓએ તેમને ઉત્તર આપ્યો. હે નરાધિપ, તે સાંભળો.
16.2.8
वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुसलं घोरमायसम् ।
वासुदेवस्य दायादः सांबोऽयं जनयिष्यति ॥ १६.२.८ ॥
વૃષ્ણિ અને અંધક વંશના વિનાશ માટે વાસુદેવનો આ પુત્ર સાંબ ભયંકર લોખંડનું મુસળ જન્માવશે.
16.2.9
येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः ।
उच्छेत्तारः कुलं कृत्स्नमृते रामजनार्दनौ ॥ १६.२.९ ॥
જેથી તમે, અતિ દુરાચારી, ક્રૂર અને ક્રોધથી ભરેલા, બલરામ અને જનાર્દન સિવાય સંપૂર્ણ કુળનો નાશ કરશો.
16.2.10
समुद्रं यास्यति श्रीमांस्त्यक्त्वा देहं हलायुधः ।
जरःकृष्णं महात्मानं शयानं भुवि भेत्स्यति ॥ १६.२.१० ॥
શ્રીમાન હલાયુધ (બલરામ) દેહ ત્યજીને સમુદ્રમાં જશે; જર નામનો શિકારી ભૂમિ પર સૂતેલા મહાત્મા કૃષ્ણને વીંધશે.
16.2.11
इत्यब्रुवंस्ततो राजन्प्रलब्धास्तैर्दुरात्मभिः ।
मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्।
तथोक्त्वा मुनयस्ते तु यथागतमथो ययुः ॥ १६.२.११ ॥
ત્યારે હે રાજા, એ દુરાત્માઓથી છેતરાયેલા મુનિઓ ક્રોધથી લાલ આંખો સાથે એકબીજા સામે જોવા લાગ્યા; એમ કહીને એ મુનિઓ જે રીતે આવ્યા હતા તે રીતે પાછા ચાલ્યા ગયા.
16.2.12
अथाब्रवीत्तदा वृष्णीञ्श्रुत्वैतन्मधुसूदनः ।
अन्तज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तान् ॥ १६.२.१२ ॥
ત્યારે અંત જાણનારા બુદ્ધિમાન મધુસૂદન (કૃષ્ણ) આ સાંભળીને વૃષ્ણિઓને બોલ્યા: 'તે અવશ્ય થવાનું છે, તેમ જ થાઓ.'
16.2.13
एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुरं तदा ।
कृतान्तमन्यथा नैच्छत्कर्तुं स जगतः प्रभुः ॥ १६.२.१३ ॥
આમ કહીને હૃષીકેશ ત્યારે નગરમાં પ્રવેશ્યા. જગતના તે પ્રભુએ પ્રારબ્ધને અન્યથા કરવાની ઇચ્છા ન કરી.
16.2.14
श्वोभूतेऽथ ततः सांबो मुसलं तदसूकत वै ।
येन वृष्णन्धककुले पुरुषा भस्मसात्कृताः ॥ १६.२.१४ ॥
બીજા દિવસે સાંબે તે મુસળ જન્માવ્યું; જેનાથી વૃષ્ણિ અને અંધક કુળના પુરુષો ભસ્મ થઈ ગયા.
16.2.15
वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत् ।
असूत सापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन् ॥ १६.२.१५ ॥
વૃષ્ણિ અને અંધકના વિનાશ માટે યમકિંકર સમાન, શાપથી જન્મેલું મહાન ભયંકર એવું તેણે જન્માવ્યું; તે રાજાને જણાવાયું.
16.2.16
विषण्णरूपस्तद्राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत् ।
तच्चूर्णं सागरे चापि प्राक्षिपन्पुरुषा नृप ॥ १६.२.१६ ॥
ખિન્ન રૂપવાળા તે રાજાએ તેને સૂક્ષ્મ ચૂર્ણ કરાવ્યું; હે નૃપ, તે ચૂર્ણ પુરુષોએ સમુદ્રમાં પણ ફેંકી દીધું.
16.2.17
अघोषयंश्च नगरे वचनादाहुकस्य ते ।
जनार्दनस्य रामस्य बभ्रोश्चैव महात्मनः ॥ १६.२.१७ ॥
અને નગરમાં તેમણે આહુક, જનાર્દન, રામ અને મહાત્મા બભ્રુના વચનથી ઘોષણા કરાવી.
16.2.18
अद्यप्रभृति सर्वेषु वृष्ण्यन्धककुलेष्विह ।
सुरासवो न कर्तव्यः सर्वैर्नगरवासिभिः ॥ १६.२.१८ ॥
આજથી અહીં વૃષ્ણિ અને અંધક કુળોમાં સર્વ નગરવાસીઓએ સુરા અને આસવ બનાવવા ન જોઈએ.
16.2.19
यश्च नो विदितं कुर्यात्पेयं कश्चिन्नरः क्वचित् ।
जीवन्स शूलमारोहेत्स्वयं कृत्वा सबान्धवः ॥ १६.२.१९ ॥
આપણી જાણમાં કોઈ માણસ ક્યાંય દારૂ પીએ, તો તેણે પોતાના બાંધવો સહિત જીવતાં જ જાતે શૂળી પર ચઢવું પડશે.
16.2.20
ततो राजभयात्सर्वे नियमं चक्रिरे तदा ।
नराः सासनमाज्ञाय तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १६.२.२० ॥
ત્યારે રાજાના ભયથી સૌએ નિયમ પાળ્યો; તે મહાત્મા રાજાની આજ્ઞા તેના દંડ સહિત જાણીને માણસોએ એમ કર્યું.