மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 16.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.2.1
कथं विनष्टा भगवन्नन्धका वृष्णिभिः सह ।
पश्यतो वासुदेवस्य भोजश्चैवक महारथाः ॥ १६.२.१ ॥
ஐயனே, வாசுதேவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, வൃஷ்ணிகளுடன் அந்தகர்களும் போஜர்களும் மகாரதர்களும் எவ்வாறு அழிந்தனர்?
16.2.2
षट्त्रिंशेऽथ ततो वर्षे वृष्णीनामनयो महान् ।
अन्योन्यं मुसलैस्ते तु निजघ्नुः कालचोदिताः ॥ १६.२.२ ॥
முப்பத்தாறாம் ஆண்டில் வೃஷ்ணிகளுக்கு பெரும் துயரம் வந்தது; காலத்தால் தூண்டப்பட்டு அவர்கள் உலக்கைகளால் ஒருவரையொருவர் கொன்றனர்.
16.2.3
केनानुशप्तास्ते वीराः क्षयं वृष्ण्यन्धका गताः ।
भोजाश्च द्विजवर्य त्वं विस्तरेण वदस्व मे ॥ १६.२.३ ॥
எவரின் சாபத்தால் அந்த வீரர்களான வ்ருஷ்ணிகளும் அந்தகர்களும் போஜர்களும் அழிவுற்றனர்? ஓ, இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.
16.2.4
विश्वामित्रं च कण्वं च नारदं च तपोधनम् ।
सारणप्रमुखा वीरा ददृशुर्द्वारकां गतान् ॥ १६.२.४ ॥
துவாரகைக்கு வந்திருந்த விஸ்வாமித்திரர், கண்வர், தவச்செல்வரான நாரதரை சாரணரைத் தலைமையாகக் கொண்ட வீரர்கள் கண்டனர்.
16.2.5
ते वै सांबं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा ।
अब्रुवन्नुपसङ्गम्य् दैवदण्डिनिपीडिताः ॥ १६.२.५ ॥
தெய்வத்தின் தண்டனையால் வாட்டப்பட்டவர்களாக, சாம்பனை முன்னிறுத்தி, அவனை ஒரு பெண்ணைப்போல் அலங்கரித்து, அவர்களிடம் சென்று கூறினர்.
16.2.6
इयं स्त्री पुत्रकामस्य बभ्रोरमिततेजसः ।
ऋषयः साधु जानीत किमियं जनयिष्यति ॥ १६.२.६ ॥
இவள் அளவற்ற ஒளியுடைய பப்ருவின் மகனை விரும்புபவனின் பெண். ரிஷிகளே, இவள் என்ன பெறுவாள் என்று நன்கு அறியுங்கள்.
16.2.7
इत्युक्तास्ते तदा राजन्विप्रलम्भप्रधर्षिताः ।
प्रत्यबुवंस्तान्मुनयो यत्तच्छृणु नराधिप ॥ १६.२.७ ॥
ஓ அரசே, அப்போது அந்த வஞ்சகத்தால் அவமானப்பட்ட முனிவர்கள் அவர்களுக்குப் பதிலளித்தனர். ஓ மன்னா, அதைக் கேள்.
16.2.8
वृष्ण्यन्धकविनाशाय मुसलं घोरमायसम् ।
वासुदेवस्य दायादः सांबोऽयं जनयिष्यति ॥ १६.२.८ ॥
விருஷ்ணி, அந்தகர் குலங்களின் அழிவுக்காக ஒரு பயங்கரமான இரும்பு உலக்கையை வாசுதேவரின் மகனான சாம்பன் பெற்றெடுப்பான்.
16.2.9
येन यूयं सुदुर्वृत्ता नृशंसा जातमन्यवः ।
उच्छेत्तारः कुलं कृत्स्नमृते रामजनार्दनौ ॥ १६.२.९ ॥
அதனால் நீங்கள், மிகவும் தீயவர்களும் கொடியவர்களும் சினம் நிறைந்தவர்களும், பலராமரையும் ஜனார்த்தனரையும் தவிர முழு குலத்தையும் அழிப்பீர்கள்.
16.2.10
समुद्रं यास्यति श्रीमांस्त्यक्त्वा देहं हलायुधः ।
जरःकृष्णं महात्मानं शयानं भुवि भेत्स्यति ॥ १६.२.१० ॥
மகிமைமிக்க ஹலாயுதர் (பலராமர்) உடலை விட்டு கடலுக்குச் செல்வார்; ஜரா என்பவன் நிலத்தில் படுத்திருக்கும் மகாத்மா கிருஷ்ணரை எய்வான்.
16.2.11
इत्यब्रुवंस्ततो राजन्प्रलब्धास्तैर्दुरात्मभिः ।
मुनयः क्रोधरक्ताक्षाः समीक्ष्याथ परस्परम्।
तथोक्त्वा मुनयस्ते तु यथागतमथो ययुः ॥ १६.२.११ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, அந்தத் தீய மனத்தவர்களால் ஏமாற்றப்பட்ட முனிவர்கள், சினத்தால் சிவந்த கண்களுடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர்; இவ்வாறு கூறிவிட்டு அந்த முனிவர்கள் வந்த வழியே சென்றனர்.
16.2.12
अथाब्रवीत्तदा वृष्णीञ्श्रुत्वैतन्मधुसूदनः ।
अन्तज्ञो मतिमांस्तस्य भवितव्यं तथेति तान् ॥ १६.२.१२ ॥
அப்போது மதுசூதனர் (கிருஷ்ணர்), முடிவை அறிந்த ஞானியானவர், இதைக் கேட்டு விருஷ்ணிகளிடம் கூறினார்: 'அது நிச்சயம் நடக்கும், அவ்வாறே ஆகட்டும்.'
16.2.13
एवमुक्त्वा हृषीकेशः प्रविवेश पुरं तदा ।
कृतान्तमन्यथा नैच्छत्कर्तुं स जगतः प्रभुः ॥ १६.२.१३ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு ஹ்ருஷீகேசன் அப்போது நகரில் நுழைந்தார். உலகின் அந்த இறைவன் விதியை மாற்ற விரும்பவில்லை.
16.2.14
श्वोभूतेऽथ ततः सांबो मुसलं तदसूकत वै ।
येन वृष्णन्धककुले पुरुषा भस्मसात्कृताः ॥ १६.२.१४ ॥
அடுத்த நாள் சாம்பன் அந்த உலக்கையை ஈன்றான்; அதனால் விருஷ்ணி, அந்தக குலத்து ஆண்கள் சாம்பலாக்கப்பட்டனர்.
16.2.15
वृष्ण्यन्धकविनाशाय किंकरप्रतिमं महत् ।
असूत सापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन् ॥ १६.२.१५ ॥
விருஷ்ணி, அந்தக குலங்களின் அழிவுக்காக, யமகிங்கரரைப் போன்ற பெரிய, சாபத்தால் பிறந்த கொடிய ஒன்றை அவன் ஈன்றான்; அதை அரசனுக்குத் தெரிவித்தனர்.
16.2.16
विषण्णरूपस्तद्राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत् ।
तच्चूर्णं सागरे चापि प्राक्षिपन्पुरुषा नृप ॥ १६.२.१६ ॥
துயருற்ற தோற்றமுடைய அந்த அரசன் அதை நுண்ணிய தூளாக்கச் செய்தான்; அந்தத் தூளை மனிதர்கள் கடலிலும் எறிந்தனர், அரசே.
16.2.17
अघोषयंश्च नगरे वचनादाहुकस्य ते ।
जनार्दनस्य रामस्य बभ्रोश्चैव महात्मनः ॥ १६.२.१७ ॥
நகரில் அவர்கள் ஆஹுகனின், ஜனார்த்தனனின், ராமனின் மற்றும் மகாத்மா பப்ருவின் ஆணையால் அறிவித்தனர்.
16.2.18
अद्यप्रभृति सर्वेषु वृष्ण्यन्धककुलेष्विह ।
सुरासवो न कर्तव्यः सर्वैर्नगरवासिभिः ॥ १६.२.१८ ॥
இன்று முதல் இங்குள்ள விருஷ்ணி, அந்தக குலங்கள் அனைத்திலும் நகரவாசிகள் அனைவரும் மதுவும் சாராயமும் காய்ச்சக்கூடாது.
16.2.19
यश्च नो विदितं कुर्यात्पेयं कश्चिन्नरः क्वचित् ।
जीवन्स शूलमारोहेत्स्वयं कृत्वा सबान्धवः ॥ १६.२.१९ ॥
எவனேனும் ஒருவன் எங்கேனும் நம் அறிவுக்குத் தெரிய மதுவை அருந்தினால், அவன் உறவினருடன் தானே உயிரோடு கழுவேற்றப்படுவான்.
16.2.20
ततो राजभयात्सर्वे नियमं चक्रिरे तदा ।
नराः सासनमाज्ञाय तस्य राज्ञो महात्मनः ॥ १६.२.२० ॥
அப்பொழுது அரசனின் பயத்தால் மனிதர்கள் அனைவரும் கட்டுப்பாட்டை மேற்கொண்டனர்; அந்த மகாத்மா அரசனின் கட்டளையையும் அதன் தண்டனையையும் அறிந்து அவர்கள் அவ்வாறு செய்தனர்.