Mahābhārata · Adhyāya 16.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.3.1
एवं प्रयतमानानां वृष्णीनामन्धकैः सह ।
कालो गृहाणि सर्वेषां परिचक्राम नित्यशः ॥ १६.३.१ ॥
Así, mientras los Vṛṣṇis y los Andhakas se esforzaban, el Tiempo rondaba constantemente las casas de todos ellos.
16.3.2
करालो विकटो मुण्डः पुरुषः कृष्णपिङ्गलः ।
गृहाण्यावेक्ष्य वृष्णीनां नादृश्यतं पुनः क्वचित् ॥ १६.३.२ ॥
Un hombre terrible, deforme, de cabeza rapada, oscuro y leonado, tras contemplar las casas de los Vṛṣṇis, no volvió a ser visto en ningún lugar.
16.3.3
तमघ्नन्त महेष्वासाः शरैः शतसहस्रशः ।
न चाशक्यत वेद्धुं स सर्वभूतात्ययस्तदा ॥ १६.३.३ ॥
Los grandes arqueros lo golpearon con cientos de miles de flechas, pero entonces no pudieron atravesarlo, a él, el destructor de todos los seres.
16.3.4
उत्पेदिरे महावाता दारुणाश्च दिनेदिने ।
वृष्ण्यन्धकविनाशाय बहवो रोमहर्षणाः ॥ १६.३.४ ॥
Día tras día surgieron grandes vientos, terribles y numerosos, que erizaban el cabello, para la destrucción de los Vṛṣṇis y Andhakas.
16.3.5
विवृद्धमूषिका रथ्या विभिन्नमणिकास्तथा ।
केशा नखाश्च सुप्तानामद्यन्ते मूषिकैर्निशि ॥ १६.३.५ ॥
En las calles los ratones se habían multiplicado y las gemas estaban rotas; por la noche los ratones roen el cabello y las uñas de los que duermen.
16.3.6
चीचीकूचीति वाशन्ति शारिका वृष्णिवेश्मसु ।
नोपशाम्यति शब्दस्य सदिवारात्रमेव हि ॥ १६.३.६ ॥
En las casas de los Vṛṣṇis los pájaros śārikā gritan «chī-chī-kūcī»; el sonido nunca cesa, siempre, de día y de noche.
16.3.7
अन्वकुर्वन्नुलूकानां सारसा विरुतं तथा ।
अजाः शिवानां विरुतमन्वकुर्वत भारत ॥ १६.३.७ ॥
Las grullas imitaban el canto de los búhos, y asimismo las cabras imitaban el aullido de los chacales, ¡oh Bhārata!
16.3.8
पाण्डुरा रक्तपादाश्च विहगाः कालचोदिताः ।
वृष्ण्यन्धकानां गेहेषु कपोता व्यचरंस्तदा ॥ १६.३.८ ॥
Aves pálidas de patas rojas, impulsadas por el tiempo, y palomas vagaban entonces por las casas de los Vṛṣṇis y Andhakas.
16.3.9
व्यजायन्त खरा गोषु करभाश्वतरीषु च ।
शुनीष्वपि बिडालाश्च मूषिका नकुलीषु च ॥ १६.३.९ ॥
Nacían asnos entre las vacas; camellos y mulos entre las camellas y las mulas; gatos entre las perras, y ratones entre las hembras de mangosta.
16.3.10
नापत्रपन्त पापानि कुर्वन्तो वृष्णयस्तदा ।
प्रार्दयन्ब्राह्मणांश्चापि पितॄन्देवांस्तथैव च ॥ १६.३.१० ॥
Los Vṛṣṇis, cometiendo malas acciones, no sentían vergüenza entonces; atormentaban a los brahmanes, a los antepasados y hasta a los dioses.
16.3.11
गुरूंश्चाप्यवमन्यन्ते न तु रामजनार्दनौ ।
पत्न्यः पतीनुच्चरन्ति पत्नीश्चक पतयस्तथा ॥ १६.३.११ ॥
Deshonraban incluso a sus mayores y maestros, pero no a Rāma y Janārdana. Las esposas injuriaban a sus maridos, y los maridos a sus esposas.
16.3.12
विभावसुः प्रज्वलितो वामं विपरिवर्तते ।
नीललोहितमञ्जिष्ठा विसृजन्नर्चिषः पृथक् ॥ १६.३.१२ ॥
El fuego ardiente giraba hacia la izquierda, emitiendo llamas por separado, azul oscuro, rojas y color rubia.
16.3.13
उदयास्तमये नित्यं पुर्यां तस्यां दिवाकरः ।
व्यदृश्यतासकृत्पुंभिः कबन्धैः परिवारितः ॥ १६.३.१३ ॥
Al amanecer y al atardecer, en aquella ciudad, el sol era visto una y otra vez rodeado de hombres y de troncos sin cabeza.
16.3.14
महानसेषु सिद्धेषु संस्कृतेऽतीवि भारत ।
आहार्यमाणे कृमयो व्यदृश्यन्त सहस्रशः ॥ १६.३.१४ ॥
Oh Bhārata, cuando la comida bien cocida se llevaba de las cocinas, se vieron miles de gusanos.
16.3.15
पुण्याहे वाच्यमाने तु जपत्सु च महात्मसु ।
अभिधावन्तः श्रूयन्ते न चादृश्यत कश्चन ॥ १६.३.१५ ॥
Mientras se recitaba la bendición auspiciosa y los magnánimos murmuraban sus plegarias, se oyó correr a gente, pero no se vio a nadie.
16.3.16
परस्परं च नक्षत्रं हन्यमानं पुनःपुनः ।
ग्रहैरपश्यन्सर्वे ते नात्मनस्तु कथञ्चन ॥ १६.३.१६ ॥
Todos ellos veían cómo las mansiones lunares eran golpeadas una y otra vez unas contra otras por los planetas, pero no podían verse a sí mismos de ninguna manera.
16.3.17
नदन्तं पाञ्चिजन्यं च वृष्णन्धकनिवेशने ।
समन्तात्पर्यवाशन्त रासभा दारुणस्वराः ॥ १६.३.१७ ॥
Mientras la caracola Pāñcajanya resonaba en la morada de los Vṛṣṇis y Andhakas, asnos de voces espantosas rebuznaban por todas partes.
16.3.18
एवं पश्यन्हृषिकेशः संप्राप्तं कालपर्ययम् ।
त्रयोदश्याममावास्यां तान्दृष्ट्वा प्राब्रवीदिदम् ॥ १६.३.१८ ॥
Viendo así llegar el cambio del tiempo, Hṛṣīkeśa, habiéndolos mirado en la noche de luna nueva del decimotercer día, pronunció estas palabras.
16.3.19
चतुर्दशी पञ्चदशी कृतेयं राहुणा पुनः ।
प्राप्ते वै भारते युद्धे प्राप्ता चाद्य क्षंयाय नः ॥ १६.३.१९ ॥
El decimocuarto y el decimoquinto día lunar han sido nuevamente producidos por Rāhu; como cuando llegó la guerra de Bhārata, hoy ha llegado para nuestra destrucción.
16.3.20
विमृशन्नेव कालं तं परिचिन्त्य जनार्दनः ।
मेने प्राप्तं स षट्त्रिंशं वर्षं वै केशिसूदनः ॥ १६.३.२० ॥
Reflexionando sobre aquel tiempo, Janārdana pensó que el trigésimo sexto año había llegado para Keśisūdana.
16.3.21
पुत्रशोकाभिसंतप्ता गान्धारी हतबान्धवा ।
यदनुव्याजहारार्ता तदिदं समुपागमत् ॥ १६.३.२१ ॥
Lo que Gāndhārī, atormentada por el dolor de sus hijos y afligida por sus parientes muertos, había dicho con angustia, ahora se ha cumplido.
16.3.22
इदं च तदनुप्राप्तमब्रवीद्यद्युधिष्ठिरः ।
पुरा व्यूढेष्वनीकेषु दृष्ट्वेत्पातान्सुदारुणान् ॥ १६.३.२२ ॥
Y lo que ha ocurrido conforme a aquello, Yudhiṣṭhira lo había dicho antes, habiendo visto terribles presagios entre los ejércitos formados.
16.3.23
इत्युक्त्वा वासुदेवस्तु चिकीर्षुः सत्यमेव तत् ।
आज्ञापयामास तदा तीर्थयात्रामरिंदमः ॥ १६.३.२३ ॥
Habiendo dicho esto, Vāsudeva, deseando que se cumpliera esa misma verdad, ordenó entonces una peregrinación, el domador de enemigos.
16.3.24
अघोषयन्त पुरुषास्तत्र केशवशासनात् ।
तीर्थयात्रा समुद्रे वः कार्येति पुरुषर्षभाः ॥ १६.३.२४ ॥
Allí los hombres proclamaron por orden de Keśava: ¡Oh toros entre los hombres, debe hacerse vuestra peregrinación al océano!