மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 16.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.3.1
एवं प्रयतमानानां वृष्णीनामन्धकैः सह ।
कालो गृहाणि सर्वेषां परिचक्राम नित्यशः ॥ १६.३.१ ॥
இவ்வாறு முயன்றுகொண்டிருந்த வೃஷ்ணிகளுக்கும் அந்தகர்களுக்கும் இல்லங்களில் காலம் எல்லாரது வீடுகளையும் இடைவிடாமல் சுற்றிவந்தது.
16.3.2
करालो विकटो मुण्डः पुरुषः कृष्णपिङ्गलः ।
गृहाण्यावेक्ष्य वृष्णीनां नादृश्यतं पुनः क्वचित् ॥ १६.३.२ ॥
பயங்கரமான, விகாரமான, மொட்டைத் தலையுடைய, கருப்பும் மஞ்சளும் கலந்த ஒரு மனிதன் வೃஷ்ணிகளின் இல்லங்களைப் பார்த்த பின் மீண்டும் எங்கும் காணப்படவில்லை.
16.3.3
तमघ्नन्त महेष्वासाः शरैः शतसहस्रशः ।
न चाशक्यत वेद्धुं स सर्वभूतात्ययस्तदा ॥ १६.३.३ ॥
பெரிய வில்லாளிகள் அவனை நூறாயிரக்கணக்கான அம்புகளால் தாக்கினர்; ஆனால் அந்த உயிர்களையெல்லாம் அழிப்பவனை அப்போது அவர்களால் துளைக்க முடியவில்லை.
16.3.4
उत्पेदिरे महावाता दारुणाश्च दिनेदिने ।
वृष्ण्यन्धकविनाशाय बहवो रोमहर्षणाः ॥ १६.३.४ ॥
வೃஷ்ணி-அந்தகர்களின் அழிவுக்காக நாளுக்கு நாள் பயங்கரமான, பல மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் பெருங்காற்றுகள் எழுந்தன.
16.3.5
विवृद्धमूषिका रथ्या विभिन्नमणिकास्तथा ।
केशा नखाश्च सुप्तानामद्यन्ते मूषिकैर्निशि ॥ १६.३.५ ॥
தெருக்களில் எலிகள் பெருகின, மணிகள் உடைந்தன; தூங்குபவர்களின் முடியும் நகங்களும் இரவில் எலிகளால் கடித்துத் தின்னப்படுகின்றன.
16.3.6
चीचीकूचीति वाशन्ति शारिका वृष्णिवेश्मसु ।
नोपशाम्यति शब्दस्य सदिवारात्रमेव हि ॥ १६.३.६ ॥
வೃஷ்ணிகளின் இல்லங்களில் சாரிகைப் பறவைகள் "சீசீ-கூசீ" என்று கத்துகின்றன; ஒலி ஒருபோதும் அடங்குவதில்லை, பகலும் இரவும் எப்போதும் இதுவே.
16.3.7
अन्वकुर्वन्नुलूकानां सारसा विरुतं तथा ।
अजाः शिवानां विरुतमन्वकुर्वत भारत ॥ १६.३.७ ॥
ஆந்தைகளின் குரலை கொக்குகளும் பின்பற்றின; அவ்வாறே ஆடுகள் நரிகளின் ஊளையைப் பின்பற்றின. ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே!
16.3.8
पाण्डुरा रक्तपादाश्च विहगाः कालचोदिताः ।
वृष्ण्यन्धकानां गेहेषु कपोता व्यचरंस्तदा ॥ १६.३.८ ॥
காலத்தால் தூண்டப்பட்ட, வெளிர் நிறமும் சிவந்த கால்களும் கொண்ட பறவைகள், அப்போது வृष्णி, அந்தகர் குலங்களின் இல்லங்களில் திரிந்தன; புறாக்களும் அவ்வாறே திரிந்தன.
16.3.9
व्यजायन्त खरा गोषु करभाश्वतरीषु च ।
शुनीष्वपि बिडालाश्च मूषिका नकुलीषु च ॥ १६.३.९ ॥
பசுக்களில் கழுதைகள் பிறந்தன; ஒட்டகப்பெண்களிலும் கோவேறு கழுதைப் பெண்களிலும் ஒட்டகங்களும் கோவேறுகழுதைகளும்; பெண் நாய்களில் பூனைகளும், பெண் கீரிகளில் எலிகளும் பிறந்தன.
16.3.10
नापत्रपन्त पापानि कुर्वन्तो वृष्णयस्तदा ।
प्रार्दयन्ब्राह्मणांश्चापि पितॄन्देवांस्तथैव च ॥ १६.३.१० ॥
பாவங்களைச் செய்த வृष्णிகள் அப்போது வெட்கப்படவில்லை; பிராமணர்களையும், முன்னோர்களையும், தேவர்களையும் கூட துன்புறுத்தினர்.
16.3.11
गुरूंश्चाप्यवमन्यन्ते न तु रामजनार्दनौ ।
पत्न्यः पतीनुच्चरन्ति पत्नीश्चक पतयस्तथा ॥ १६.३.११ ॥
பெரியோர்களையும் குருமார்களையும் அவமதித்தனர்; ஆனால் ராமரையும் ஜனார்தனரையும் அவமதிக்கவில்லை. மனைவிகள் கணவர்களையும், கணவர்கள் மனைவிகளையும் கடுஞ்சொற்களால் பேசினர்.
16.3.12
विभावसुः प्रज्वलितो वामं विपरिवर्तते ।
नीललोहितमञ्जिष्ठा विसृजन्नर्चिषः पृथक् ॥ १६.३.१२ ॥
ஒளிரும் அக்கினி இடப்பக்கமாகச் சுழன்றது; நீல, சிவப்பு, மஞ்சிட்டி நிறங்களில் தனித்தனியாக சுடர்களை வீசியது.
16.3.13
उदयास्तमये नित्यं पुर्यां तस्यां दिवाकरः ।
व्यदृश्यतासकृत्पुंभिः कबन्धैः परिवारितः ॥ १६.३.१३ ॥
உதயத்திலும் அஸ்தமனத்திலும் அந்த நகரில் சூரியன் எப்போதும் மனிதர்களாலும் தலையற்ற உடல்களாலும் சூழப்பட்டவனாக பலமுறை காணப்பட்டான்.
16.3.14
महानसेषु सिद्धेषु संस्कृतेऽतीवि भारत ।
आहार्यमाणे कृमयो व्यदृश्यन्त सहस्रशः ॥ १६.३.१४ ॥
பாரதனே, சமையலறைகளில் நன்கு சமைக்கப்பட்ட உணவு எடுத்துச் செல்லப்படும்போது ஆயிரக்கணக்கான புழுக்கள் காணப்பட்டன.
16.3.15
पुण्याहे वाच्यमाने तु जपत्सु च महात्मसु ।
अभिधावन्तः श्रूयन्ते न चादृश्यत कश्चन ॥ १६.३.१५ ॥
புண்யாஹ வாசனம் ஓதப்படும்போதும், மகாத்மாக்கள் ஜபம் செய்யும்போதும், ஓடுபவர்கள் கேட்கப்பட்டனர்; ஆனால் ஒருவரும் காணப்படவில்லை.
16.3.16
परस्परं च नक्षत्रं हन्यमानं पुनःपुनः ।
ग्रहैरपश्यन्सर्वे ते नात्मनस्तु कथञ्चन ॥ १६.३.१६ ॥
கிரகங்களால் ஒன்றுக்கொன்று பலமுறை தாக்கப்படும் நட்சத்திரங்களை அவர்கள் அனைவரும் கண்டனர்; ஆனால் தங்களைத் தாங்களே எவ்வகையிலும் காணவில்லை.
16.3.17
नदन्तं पाञ्चिजन्यं च वृष्णन्धकनिवेशने ।
समन्तात्पर्यवाशन्त रासभा दारुणस्वराः ॥ १६.३.१७ ॥
விருஷ்ணிகளும் அந்தகர்களும் வாழும் இல்லத்தில் பாஞ்சஜந்யம் முழங்கியபோது, கொடிய குரலுடைய கழுதைகள் சுற்றிலும் கத்தின.
16.3.18
एवं पश्यन्हृषिकेशः संप्राप्तं कालपर्ययम् ।
त्रयोदश्याममावास्यां तान्दृष्ट्वा प्राब्रवीदिदम् ॥ १६.३.१८ ॥
இவ்வாறு காலத்தின் மாற்றம் வந்ததைக் கண்ட ஹ்ருஷீகேசன், பதின்மூன்றாம் நாள் அமாவாசையில் அவர்களைக் கண்டு இதனைச் சொன்னான்.
16.3.19
चतुर्दशी पञ्चदशी कृतेयं राहुणा पुनः ।
प्राप्ते वै भारते युद्धे प्राप्ता चाद्य क्षंयाय नः ॥ १६.३.१९ ॥
சதுர்தசியும் பௌர்ணமியும் ராகுவால் மீண்டும் இவ்வாறு ஆக்கப்பட்டுள்ளன; பாரத யுத்தம் வந்தபோது போலவே, இன்று அது நம் அழிவுக்காக வந்துவிட்டது.
16.3.20
विमृशन्नेव कालं तं परिचिन्त्य जनार्दनः ।
मेने प्राप्तं स षट्त्रिंशं वर्षं वै केशिसूदनः ॥ १६.३.२० ॥
அந்த காலத்தை ஆழ்ந்து சிந்தித்த ஜனார்தனர், கேசிசூதனனுக்கு முப்பத்தாறாம் ஆண்டு வந்துவிட்டதென்று நினைத்தார்.
16.3.21
पुत्रशोकाभिसंतप्ता गान्धारी हतबान्धवा ।
यदनुव्याजहारार्ता तदिदं समुपागमत् ॥ १६.३.२१ ॥
மகன் துயரால் வருந்திய, உறவினர்கள் கொல்லப்பட்ட காந்தாரி துன்பத்துடன் கூறியது அதுவே இப்போது வந்தடைந்துவிட்டது.
16.3.22
इदं च तदनुप्राप्तमब्रवीद्यद्युधिष्ठिरः ।
पुरा व्यूढेष्वनीकेषु दृष्ट्वेत्पातान्सुदारुणान् ॥ १६.३.२२ ॥
அதற்கேற்ப நடந்ததை யுதிஷ்டிரர் முன்பு கூறினார் — அணிவகுத்த படைகளில் கொடிய அபசகுனங்களைக் கண்டபோது.
16.3.23
इत्युक्त्वा वासुदेवस्तु चिकीर्षुः सत्यमेव तत् ।
आज्ञापयामास तदा तीर्थयात्रामरिंदमः ॥ १६.३.२३ ॥
இவ்வாறு கூறிய வாசுதேவர், அந்த உண்மையையே செய்ய விரும்பி, அப்போது புனித யாத்திரைக்கு ஆணையிட்டார் — எதிரிகளை அடக்கியவர்.
16.3.24
अघोषयन्त पुरुषास्तत्र केशवशासनात् ।
तीर्थयात्रा समुद्रे वः कार्येति पुरुषर्षभाः ॥ १६.३.२४ ॥
அங்கே மனிதர்கள் கேசவரின் ஆணையால் அறிவித்தனர் — ஆண்களில் சிறந்தவர்களே, கடலில் உங்கள் புனித யாத்திரை செய்யப்பட வேண்டும்.