Mahābhārata · Adhyāya 16.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.3.1
एवं प्रयतमानानां वृष्णीनामन्धकैः सह ।
कालो गृहाणि सर्वेषां परिचक्राम नित्यशः ॥ १६.३.१ ॥
So ging die Zeit unablässig um die Häuser aller, während sich die Vṛṣṇis und Andhakas mühten.
16.3.2
करालो विकटो मुण्डः पुरुषः कृष्णपिङ्गलः ।
गृहाण्यावेक्ष्य वृष्णीनां नादृश्यतं पुनः क्वचित् ॥ १६.३.२ ॥
Ein furchtbarer, scheußlicher Mann mit kahlem Kopf, dunkel und gelblich, der die Häuser der Vṛṣṇis betrachtet hatte, wurde danach nirgends mehr gesehen.
16.3.3
तमघ्नन्त महेष्वासाः शरैः शतसहस्रशः ।
न चाशक्यत वेद्धुं स सर्वभूतात्ययस्तदा ॥ १६.३.३ ॥
Die großen Bogenschützen schlugen ihn mit Hunderttausenden von Pfeilen, doch sie konnten ihn damals nicht durchbohren, ihn, den Vernichter aller Wesen.
16.3.4
उत्पेदिरे महावाता दारुणाश्च दिनेदिने ।
वृष्ण्यन्धकविनाशाय बहवो रोमहर्षणाः ॥ १६.३.४ ॥
Tag für Tag erhoben sich gewaltige, schreckliche und zahlreiche Stürme, die die Haare zu Berge stehen ließen, zur Vernichtung der Vṛṣṇis und Andhakas.
16.3.5
विवृद्धमूषिका रथ्या विभिन्नमणिकास्तथा ।
केशा नखाश्च सुप्तानामद्यन्ते मूषिकैर्निशि ॥ १६.३.५ ॥
In den Straßen hatten sich die Mäuse vermehrt, die Edelsteine waren zerbrochen; nachts werden den Schlafenden Haare und Nägel von Mäusen angenagt.
16.3.6
चीचीकूचीति वाशन्ति शारिका वृष्णिवेश्मसु ।
नोपशाम्यति शब्दस्य सदिवारात्रमेव हि ॥ १६.३.६ ॥
In den Häusern der Vṛṣṇis schreien die Śārikā-Vögel »chī-chī-kūcī«; der Lärm verstummt nie, immer, Tag und Nacht.
16.3.7
अन्वकुर्वन्नुलूकानां सारसा विरुतं तथा ।
अजाः शिवानां विरुतमन्वकुर्वत भारत ॥ १६.३.७ ॥
Die Kraniche ahmten den Ruf der Eulen nach, und ebenso ahmten die Ziegen das Heulen der Schakale nach, o Bhārata.
16.3.8
पाण्डुरा रक्तपादाश्च विहगाः कालचोदिताः ।
वृष्ण्यन्धकानां गेहेषु कपोता व्यचरंस्तदा ॥ १६.३.८ ॥
Blasse Vögel mit roten Füßen, von der Zeit getrieben, und Tauben streiften damals in den Häusern der Vṛṣṇis und Andhakas umher.
16.3.9
व्यजायन्त खरा गोषु करभाश्वतरीषु च ।
शुनीष्वपि बिडालाश्च मूषिका नकुलीषु च ॥ १६.३.९ ॥
Unter den Kühen wurden Esel geboren, unter den Kamelstuten und Maultieren Kamele und Maultiere, unter den Hündinnen Katzen und unter den Mungohündinnen Mäuse.
16.3.10
नापत्रपन्त पापानि कुर्वन्तो वृष्णयस्तदा ।
प्रार्दयन्ब्राह्मणांश्चापि पितॄन्देवांस्तथैव च ॥ १६.३.१० ॥
Die Vṛṣṇis, die Sünden begingen, schämten sich damals nicht; sie quälten Brahmanen, die Ahnen und sogar die Götter.
16.3.11
गुरूंश्चाप्यवमन्यन्ते न तु रामजनार्दनौ ।
पत्न्यः पतीनुच्चरन्ति पत्नीश्चक पतयस्तथा ॥ १६.३.११ ॥
Sie verachteten sogar ihre Ältesten und Lehrer, nicht aber Rāma und Janārdana. Ehefrauen schmähten ihre Männer, und Männer ihre Frauen.
16.3.12
विभावसुः प्रज्वलितो वामं विपरिवर्तते ।
नीललोहितमञ्जिष्ठा विसृजन्नर्चिषः पृथक् ॥ १६.३.१२ ॥
Das lodernde Feuer wandte sich nach links und sandte getrennt dunkelblaue, rote und krappfarbene Flammen aus.
16.3.13
उदयास्तमये नित्यं पुर्यां तस्यां दिवाकरः ।
व्यदृश्यतासकृत्पुंभिः कबन्धैः परिवारितः ॥ १६.३.१३ ॥
Bei Sonnenaufgang und Sonnenuntergang wurde in jener Stadt die Sonne immer wieder von Männern und kopflosen Rümpfen umgeben gesehen.
16.3.14
महानसेषु सिद्धेषु संस्कृतेऽतीवि भारत ।
आहार्यमाणे कृमयो व्यदृश्यन्त सहस्रशः ॥ १६.३.१४ ॥
O Bhārata, als das gut gekochte Essen aus den Küchen weggetragen wurde, sah man Tausende von Würmern.
16.3.15
पुण्याहे वाच्यमाने तु जपत्सु च महात्मसु ।
अभिधावन्तः श्रूयन्ते न चादृश्यत कश्चन ॥ १६.३.१५ ॥
Während der glückverheißende Segen rezitiert wurde und die hochherzigen Männer murmelnd beteten, hörte man Menschen rennen, doch niemand war zu sehen.
16.3.16
परस्परं च नक्षत्रं हन्यमानं पुनःपुनः ।
ग्रहैरपश्यन्सर्वे ते नात्मनस्तु कथञ्चन ॥ १६.३.१६ ॥
Sie alle sahen, wie die Mondstationen von den Planeten immer wieder gegeneinander geschlagen wurden, doch sich selbst konnten sie auf keine Weise sehen.
16.3.17
नदन्तं पाञ्चिजन्यं च वृष्णन्धकनिवेशने ।
समन्तात्पर्यवाशन्त रासभा दारुणस्वराः ॥ १६.३.१७ ॥
Während die Muschel Pāñcajanya im Hause der Vṛṣṇi und Andhaka dröhnte, schrien ringsum Esel mit schrecklichen Stimmen.
16.3.18
एवं पश्यन्हृषिकेशः संप्राप्तं कालपर्ययम् ।
त्रयोदश्याममावास्यां तान्दृष्ट्वा प्राब्रवीदिदम् ॥ १६.३.१८ ॥
So den Umschwung der Zeit kommen sehend, sprach Hṛṣīkeśa, nachdem er sie am Neumondtag des dreizehnten Tages angesehen hatte, diese Worte.
16.3.19
चतुर्दशी पञ्चदशी कृतेयं राहुणा पुनः ।
प्राप्ते वै भारते युद्धे प्राप्ता चाद्य क्षंयाय नः ॥ १६.३.१९ ॥
Der vierzehnte und fünfzehnte Mondtag wurden erneut von Rāhu herbeigeführt; wie beim Kommen des Bhārata-Krieges ist er heute zu unserem Verderben gekommen.
16.3.20
विमृशन्नेव कालं तं परिचिन्त्य जनार्दनः ।
मेने प्राप्तं स षट्त्रिंशं वर्षं वै केशिसूदनः ॥ १६.३.२० ॥
Über jene Zeit nachsinnend, dachte Janārdana, dass das sechsunddreißigste Jahr für Keśisūdana wirklich gekommen sei.
16.3.21
पुत्रशोकाभिसंतप्ता गान्धारी हतबान्धवा ।
यदनुव्याजहारार्ता तदिदं समुपागमत् ॥ १६.३.२१ ॥
Was Gāndhārī, von Trauer um ihre Söhne gequält und vom Tod ihrer Verwandten betrübt, in ihrem Schmerz gesagt hatte, ist nun eingetreten.
16.3.22
इदं च तदनुप्राप्तमब्रवीद्यद्युधिष्ठिरः ।
पुरा व्यूढेष्वनीकेषु दृष्ट्वेत्पातान्सुदारुणान् ॥ १६.३.२२ ॥
Und was sich entsprechend ereignet hat, hatte Yudhiṣṭhira zuvor gesagt, nachdem er in den aufgestellten Heeren schreckliche Vorzeichen gesehen hatte.
16.3.23
इत्युक्त्वा वासुदेवस्तु चिकीर्षुः सत्यमेव तत् ।
आज्ञापयामास तदा तीर्थयात्रामरिंदमः ॥ १६.३.२३ ॥
So sprechend, und die Wahrheit eben verwirklichen wollend, befahl Vāsudeva da eine Pilgerfahrt, er, der die Feinde bezwingt.
16.3.24
अघोषयन्त पुरुषास्तत्र केशवशासनात् ।
तीर्थयात्रा समुद्रे वः कार्येति पुरुषर्षभाः ॥ १६.३.२४ ॥
Dort verkündeten Männer auf Keśavas Befehl: O Stiere unter den Menschen, eine Pilgerfahrt ans Meer ist von euch zu unternehmen.