Mahābhārata · Adhyāya 16.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.3.1
एवं प्रयतमानानां वृष्णीनामन्धकैः सह ।
कालो गृहाणि सर्वेषां परिचक्राम नित्यशः ॥ १६.३.१ ॥
Assim, enquanto os Vṛṣṇis e os Andhakas se esforçavam, o Tempo rondava continuamente as casas de todos.
16.3.2
करालो विकटो मुण्डः पुरुषः कृष्णपिङ्गलः ।
गृहाण्यावेक्ष्य वृष्णीनां नादृश्यतं पुनः क्वचित् ॥ १६.३.२ ॥
Um homem terrível, disforme, de cabeça raspada, escuro e acastanhado, após contemplar as casas dos Vṛṣṇis, não foi mais visto em parte alguma.
16.3.3
तमघ्नन्त महेष्वासाः शरैः शतसहस्रशः ।
न चाशक्यत वेद्धुं स सर्वभूतात्ययस्तदा ॥ १६.३.३ ॥
Os grandes arqueiros o atingiram com centenas de milhares de flechas, mas não conseguiram perfurá-lo, a ele, o destruidor de todos os seres.
16.3.4
उत्पेदिरे महावाता दारुणाश्च दिनेदिने ।
वृष्ण्यन्धकविनाशाय बहवो रोमहर्षणाः ॥ १६.३.४ ॥
Dia após dia surgiram grandes ventos, terríveis e numerosos, de arrepiar, para a destruição dos Vṛṣṇis e dos Andhakas.
16.3.5
विवृद्धमूषिका रथ्या विभिन्नमणिकास्तथा ।
केशा नखाश्च सुप्तानामद्यन्ते मूषिकैर्निशि ॥ १६.३.५ ॥
Nas ruas os ratos se multiplicaram e as gemas foram quebradas; à noite, os cabelos e unhas dos que dormem são roídos por ratos.
16.3.6
चीचीकूचीति वाशन्ति शारिका वृष्णिवेश्मसु ।
नोपशाम्यति शब्दस्य सदिवारात्रमेव हि ॥ १६.३.६ ॥
Nas casas dos Vṛṣṇis, os pássaros śārikā gritam «chī-chī-kūcī»; o som nunca cessa, sempre, dia e noite.
16.3.7
अन्वकुर्वन्नुलूकानां सारसा विरुतं तथा ।
अजाः शिवानां विरुतमन्वकुर्वत भारत ॥ १६.३.७ ॥
As grous imitavam o canto das corujas, e igualmente as cabras imitavam o uivo dos chacais, ó Bhārata.
16.3.8
पाण्डुरा रक्तपादाश्च विहगाः कालचोदिताः ।
वृष्ण्यन्धकानां गेहेषु कपोता व्यचरंस्तदा ॥ १६.३.८ ॥
Aves pálidas de patas vermelhas, impelidas pelo tempo, e pombas então vagavam pelas casas dos Vṛṣṇis e Andhakas.
16.3.9
व्यजायन्त खरा गोषु करभाश्वतरीषु च ।
शुनीष्वपि बिडालाश्च मूषिका नकुलीषु च ॥ १६.३.९ ॥
Nasciam burros entre as vacas; camelos e mulas entre as camelas e as mulas; gatos entre as cadelas, e ratos entre as fêmeas das mangustos.
16.3.10
नापत्रपन्त पापानि कुर्वन्तो वृष्णयस्तदा ।
प्रार्दयन्ब्राह्मणांश्चापि पितॄन्देवांस्तथैव च ॥ १६.३.१० ॥
Os Vṛṣṇis, cometendo ações pecaminosas, não se envergonhavam então; atormentavam os brâmanes, os ancestrais e até os deuses.
16.3.11
गुरूंश्चाप्यवमन्यन्ते न तु रामजनार्दनौ ।
पत्न्यः पतीनुच्चरन्ति पत्नीश्चक पतयस्तथा ॥ १६.३.११ ॥
Desonravam até os mais velhos e mestres, mas não Rāma e Janārdana. As esposas injuriavam os maridos, e os maridos, as esposas.
16.3.12
विभावसुः प्रज्वलितो वामं विपरिवर्तते ।
नीललोहितमञ्जिष्ठा विसृजन्नर्चिषः पृथक् ॥ १६.३.१२ ॥
O fogo flamejante girava para a esquerda, emitindo chamas separadas, azul-escuras, vermelhas e cor de garança.
16.3.13
उदयास्तमये नित्यं पुर्यां तस्यां दिवाकरः ।
व्यदृश्यतासकृत्पुंभिः कबन्धैः परिवारितः ॥ १६.३.१३ ॥
Ao nascer e ao pôr do sol, naquela cidade, o sol era visto repetidamente cercado por homens e troncos sem cabeça.
16.3.14
महानसेषु सिद्धेषु संस्कृतेऽतीवि भारत ।
आहार्यमाणे कृमयो व्यदृश्यन्त सहस्रशः ॥ १६.३.१४ ॥
Ó Bhārata, quando a comida bem cozida era levada das cozinhas, viram-se milhares de vermes.
16.3.15
पुण्याहे वाच्यमाने तु जपत्सु च महात्मसु ।
अभिधावन्तः श्रूयन्ते न चादृश्यत कश्चन ॥ १६.३.१५ ॥
Enquanto a bênção auspiciosa era recitada e os magnânimos murmuravam suas preces, ouviu-se gente correndo, mas ninguém foi visto.
16.3.16
परस्परं च नक्षत्रं हन्यमानं पुनःपुनः ।
ग्रहैरपश्यन्सर्वे ते नात्मनस्तु कथञ्चन ॥ १६.३.१६ ॥
Todos eles viam as mansões lunares serem golpeadas repetidamente umas pelas outras pelos planetas, mas não conseguiam ver a si mesmos de modo algum.
16.3.17
नदन्तं पाञ्चिजन्यं च वृष्णन्धकनिवेशने ।
समन्तात्पर्यवाशन्त रासभा दारुणस्वराः ॥ १६.३.१७ ॥
Enquanto a concha Pāñcajanya ressoava na morada dos Vṛṣṇi e dos Andhaka, asnos de vozes terríveis zurravam por todos os lados.
16.3.18
एवं पश्यन्हृषिकेशः संप्राप्तं कालपर्ययम् ।
त्रयोदश्याममावास्यां तान्दृष्ट्वा प्राब्रवीदिदम् ॥ १६.३.१८ ॥
Vendo assim chegar a virada do tempo, Hṛṣīkeśa, tendo-os contemplado na noite de lua nova do décimo terceiro dia, proferiu estas palavras.
16.3.19
चतुर्दशी पञ्चदशी कृतेयं राहुणा पुनः ।
प्राप्ते वै भारते युद्धे प्राप्ता चाद्य क्षंयाय नः ॥ १६.३.१९ ॥
O décimo quarto e o décimo quinto dias lunares foram novamente causados por Rāhu; como quando veio a guerra de Bhārata, hoje chegou para a nossa destruição.
16.3.20
विमृशन्नेव कालं तं परिचिन्त्य जनार्दनः ।
मेने प्राप्तं स षट्त्रिंशं वर्षं वै केशिसूदनः ॥ १६.३.२० ॥
Refletindo sobre aquele tempo, Janārdana pensou que o trigésimo sexto ano chegara para Keśisūdana.
16.3.21
पुत्रशोकाभिसंतप्ता गान्धारी हतबान्धवा ।
यदनुव्याजहारार्ता तदिदं समुपागमत् ॥ १६.३.२१ ॥
O que Gāndhārī, atormentada pelo luto dos filhos e aflita pela morte dos parentes, dissera em angústia, agora se cumpriu.
16.3.22
इदं च तदनुप्राप्तमब्रवीद्यद्युधिष्ठिरः ।
पुरा व्यूढेष्वनीकेषु दृष्ट्वेत्पातान्सुदारुणान् ॥ १६.३.२२ ॥
E o que aconteceu em conformidade com isso, Yudhiṣṭhira dissera antes, tendo visto terríveis presságios entre os exércitos dispostos.
16.3.23
इत्युक्त्वा वासुदेवस्तु चिकीर्षुः सत्यमेव तत् ।
आज्ञापयामास तदा तीर्थयात्रामरिंदमः ॥ १६.३.२३ ॥
Tendo dito isso, Vāsudeva, desejando realizar exatamente essa verdade, então ordenou uma peregrinação, ele, o domador de inimigos.
16.3.24
अघोषयन्त पुरुषास्तत्र केशवशासनात् ।
तीर्थयात्रा समुद्रे वः कार्येति पुरुषर्षभाः ॥ १६.३.२४ ॥
Ali homens proclamaram por ordem de Keśava: Ó touros entre os homens, deve ser feita por vós uma peregrinação ao oceano.