مهابهاراتا · أدهيايا 16.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.4.1
काली स्त्री पाण्डुरैर्दन्तैः प्रविश्य हसती निशि ।
स्त्रियः स्वप्नेषु मुष्णन्ती द्वारकां परिधावति ॥ १६.४.१ ॥
تدخل امرأة سوداء ذات أسنان شاحبة ليلاً ضاحكةً، وتجري في دوارِكا تسرق النساء في الأحلام.
16.4.2
अग्निहोत्रनिकेतेषु वास्तुमध्येषु वेश्मसु ।
वृष्ण्यन्धकानखादन्त स्वप्ने गृध्रा भयानकाः ॥ १६.४.२ ॥
في أماكن الذبيحة النارية، وسط الأفنية والبيوت، في الحلم، التهمت النسور المرعبة الفريشنيين والأندَكَة.
16.4.3
अलङ्काराश्च च्छत्रं च ध्वजाश्च कवचानि च ।
ह्रियमाणान्यदृश्यन्त रक्षोभिः सुभयानकैः ॥ १६.४.३ ॥
رُئيت الحُلى والمظلة والأعلام والدروع تُحمل بعيداً على يد الرَّاكشاسا الشديدي الرعب.
16.4.4
तच्चाग्निदत्तं कृष्णस्य वज्रनाभमयोमयम् ।
दिवमाचक्रमे चक्रं वृष्णीनां पश्यतां तदा ॥ १६.४.४ ॥
ذلك القرص الحديدي لكرِشنا، الذي وهبه أغني واسمه فَجْرانابهَا، صعد إلى السماء والفريشنيون ينظرون.
16.4.5
युक्तं रथं दिव्यमादित्यवर्णं ।
हयाऽहरन्पश्यतो दारुकस्य।
ते सागरस्योपरिष्टादगच्छ-
न्मनोजवाश्चतुरो वाजिमुख्याः ॥ १६.४.५ ॥
وبينما كان دارُكا يشاهد، حملت الخيول المربوطة العربةَ الإلهية ذات اللون الشمسي؛ وتلك الخيول الأربعة الفائقة، السريعة كالفكر، مضت فوق البحر.
16.4.6
तालः सुपर्णश्च महाध्वजौ तौ ।
सुपूजितौ रामजनार्धनाभ्याम्।
उच्चैर्जह्रुरप्सरसश्च दिव्या ।
देवा ऊचुर्गम्यतां तीर्थयात्राः ॥ १६.४.६ ॥
الرايتان العظيمتان، رأية النخلة ورأية سوبارنا (غارودا)، اللتان أكرمهما راما وجاناردانا، حملتهما الأبسارا الإلهيات بصخب؛ وقالت الآلهة: «فلتمضيا في رحلة الحج».
16.4.7
भगवद्दर्शनस्पर्शस्नेहैर्विततभोगिनः ।
दिवः प्रवेशानार्थं ते विमानैर्दिवमाययुः ॥ १६.४.७ ॥
بالنظر إلى المبارك ولمسه ومحبته، ذهبوا إلى السماء بمركبات سماوية ليدخلوا السماء، وقد اتسعت متعهم.
16.4.8
ततो जिगमिषन्तस्ते वृष्ण्यन्धकमहारथाः ।
सान्तःपुरास्तदा तीर्थयात्रामैच्छन्नरर्षभाः ॥ १६.४.८ ॥
فأراد عظماء فرسان المركبات من الفريشنيين والأندهاكا، الراغبون في الرحيل مع حريمهم، أولئك الثيران بين البشر، الحج إلى المعابر المقدسة.
16.4.9
ततो मनोहरा हृष्टाःक पेयं मांसं मधूनि च ।
बहु नानाविधं चक्रुस्त्वरिताः कालचोदिताः ॥ १६.४.९ ॥
فأعدّ الفرحون الساحرون، مدفوعين بالزمن، بسرعة شراب الكابيا واللحم والعسل وأشياء كثيرة من أنواع شتى.
16.4.10
ततः सीधुषु सक्ताश्च निर्ययुर्नगराद्बहिः ।
यानैरश्वैर्गजैश्चैव श्रीमन्तस्तिग्मतेजसः ॥ १६.४.१० ॥
ثم خرج أولئك المهيبون ذوو البهاء الوهّاج، المنغمسون في شراب السيدهو، من المدينة بالمركبات والخيل والفيلة.
16.4.11
ततः प्रभासे न्यवसन्यथोद्दिष्टं यथागृहम् ।
प्रभूतभक्ष्यपेयास्ते सदारा यादवास्तदा ॥ १६.४.११ ॥
ثم استقر اليادافا في برابهاسا، كلٌّ في بيته المعيّن، مع زوجاتهم، وقد فاض عندهم الطعام والشراب.
16.4.12
निविष्टांस्तान्निशाम्याथ समुद्रान्ते स योगवित् ।
जगामामन्त्र्य तान्वीरानुद्धवोऽर्थविशारदः ॥ १६.४.१२ ॥
فلما رأى أولئك قد استقروا على حافة المحيط، ودّع أودّهافا العارف باليوغا، الماهر في المعنى، أولئك الأبطال ومضى.
16.4.13
तं प्रस्थितं महात्मानमभिवाद्य कृताञ्जलिम् ।
जानन्विनाशं वृष्णीनां नैच्छद्वारयितुं हरिः ॥ १६.४.१३ ॥
ولما انطلق ذلك العظيم وحيّاه بيدين مضمومتين، لم يشأ هاري أن يمنعه، وهو يعلم هلاك الفرع الوريشني.
16.4.14
ततः कालपरीतास्ते वृष्ण्यन्धकमहारथाः ।
अपश्यन्नुद्धवं यान्तं तेजसाऽऽवृत्य रोदसी ॥ १६.४.१४ ॥
فرأى كبار الفرسان من الوريشنيين والأندهكيين، المأخوذون بالزمن، أودّهَوا يمضي يغطي بنوره السماء والأرض.
16.4.15
ब्राह्मणार्थेषु यत्सिद्धमन्नं तेषां महात्मनाम् ।
तद्वानरेभ्यः प्रददुः सुरागन्धसमन्वितम् ॥ १६.४.१५ ॥
والطعام الذي أُعِدَّ للبراهمة، ممزوجًا برائحة الخمر، أعطاه أولئك العظماء للقرود.
16.4.16
ततस्तूर्यशताकीर्णं नटनर्तकसंकुलम् ।
अवर्तत महापानं प्रभासे तिग्मतेजसाम् ॥ १६.४.१६ ॥
ثم أُقيمت في برابهاسا وليمة شراب عظيمة، تملؤها مئات الآلات الموسيقية وتزدحم بالممثلين والراقصين، للذين نورهم متّقد.
16.4.17
कृष्णस्य सन्निधौ रामः सहितः कृतवर्मणा ।
अपिबद्युयुधानश्च गदो बभ्रुस्तथैव च ॥ १६.४.१७ ॥
في حضرة كريشنا شرب راما مع كريتافارمان؛ وشرب يويودهانا وغادا وبابرو كذلك.
16.4.18
ततः परिषदो मध्ये युयुधानो मदोत्कटः ।
अब्रवीत्कृतवर्माणमवहास्यावमत्य च ॥ १६.४.१८ ॥
ثم في وسط المجلس، تكلم يويودهانا، المتوقّد بالسكر، ساخرًا محتقرًا، إلى كريتافارمان.
16.4.19
कः क्षत्रियो हन्यमानः सुप्तान्हन्यान्मृतानिव ।
तन्न मृष्यन्ति हार्दिक्य यादवा यत्त्वया कृतम् ॥ १६.४.१९ ॥
أي محارب، وهو مضروب، يقتل النائمين كأنهم أموات؟ أيها الهاردِكيا، لن يتحمل اليادافا ما فعلته.
16.4.20
इत्युक्ते युयुधानेन पूजयामास तद्वचः ।
प्रद्युम्नो रथिनांश्रेष्ठो हार्दिक्यमवमत्य व ॥ १६.४.२० ॥
فلما قال يويودهانا ذلك، أثنى برادوماناه، أفضل الراكبين، على كلامه، واحتقر الهاردِكيا…
16.4.21
ततः परमसंक्रुद्धः कृतवर्मा तमब्रवीत् ।
निर्दिशन्निव सावज्ञं तदा सव्येन पाणिना ॥ १६.४.२१ ॥
فقال له كريتافارمان، وهو شديد الغضب، مشيراً بيده اليسرى في ازدراء كأنما…
16.4.22
भूरिश्रवाश्छिन्नबाहुर्युर्द्धे प्रायगतस्त्वया ।
वधेन सुनृशंसेन कथं वीरेण पातितः ॥ १६.४.२२ ॥
بهوريشراوس، مقطوع الذراعين، لقي حتفه في المعركة؛ كيف أسقطت ذلك البطل بقتلة قاسية إلى هذا الحد؟
16.4.23
इति तस्य वचः श्रुत्वा केशवः परवीरहा ।
तिर्यक्सरोषया दृष्ट्या वीक्षांचक्रे स मन्युमान् ॥ १६.४.२३ ॥
فلما سمع كلامه، نظر كيشافا، قاتل أبطال الأعداء، نظرةً جانبيةً مملوءةً غضباً؛ وكان مملوءاً بالغضب فنظر.
16.4.24
मणिः स्यमन्तकश्चैव यः स सत्राजितोऽभवत् ।
तां कथां श्रावयामास सात्यकिर्मधुसूदनम् ॥ १६.४.२४ ॥
الجوهرة سيامانتاكا التي كانت لساتراجيت — تلك القصة أسمع ساتياكي مادهوسودانا إياها.
16.4.25
तच्छ्रुत्वा केशवस्याङ्कमगमद्रुदती तदा ।
सत्यभामा प्रकुपिता कोपयन्ती जनार्दनम् ॥ १६.४.२५ ॥
فلما سمعت ذلك، ذهبت ساتياباما باكيةً غاضبةً جدًا إلى حِجر كيشافا، وأخذت تحرّض جاناردانا.
16.4.26
तत उत्थाय सक्रोधः सात्यकिर्वाक्यमब्रवीत्। ॥ १६.४.२६ ॥
ثم نهض ساتياكي مملوءًا غضبًا وقال هذه الكلمات.
16.4.27
पञ्चानां द्रौपदेयानां धृष्टद्युम्नशिखण्डिनोः ।
एष गच्छामि पदवीं सत्येन च तथा शपे ॥ १६.४.२७ ॥
أسير على درب أبناء دراوباضي الخمسة وعلى درب دريشتاديومنا وشيخاندين، وأقسم بالحق.
16.4.28
सौप्तिके ये च निहताः सुप्ता येन दुरात्मना ।
द्रोणपुत्रसहायेन पापेन कृतवर्मणा ॥ १६.४.२८ ॥
الذين قُتلوا وهم نيام في مذبحة الليل، قتلهم ذلك الشرير بمساعدة ابن درونا والآثم كريتافارمان.
16.4.29
समाप्तमायुरस्याद्य यशश्चैव सुमध्यते ।
इत्येवमुक्त्वा खङ्गेन केशवस्य समीपतः।
अभिद्रुत्य शिरः क्रुद्धश्चिच्छेद कृतवर्मणः ॥ १६.४.२९ ॥
«اليوم انتهت حياته وشهرته، يا سوماديا!» قال ذلك، ثم اندفع غاضبًا من جانب كيشافا، فقطع رأس كريتافارمان بسيفه.
16.4.30
तथाऽन्यानपि निघ्नन्तं युयुधानं समन्ततः ।
अभ्यधावद्धृषीकेशो विनिवारयितुं तदा ॥ १६.४.३० ॥
فاندفع هريشيكيشا ليكبح يويودهانا، الذي كان يقتل الآخرين من كل جانب.
16.4.31
एकीभूतास्ततः सर्वे कालपर्यायचोदिताः ।
भोजान्धका महाराज शैनेयं पर्यवारयन् ॥ १६.४.३१ ॥
فاجتمع الجميع مدفوعين بمسار الزمن، أيها الملك العظيم، فأحاط البهوجا والأندهaka بشايnya.
16.4.32
तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णमभिक्रुद्धाञ्जनार्दनः ।
न चुक्रोध महातेजा जानन्कालस्य पर्ययम् ॥ १६.४.३२ ॥
ولما رأى جنارذانا ذو البهاء العظيم أولئك ينقضّون بسرعة وهم شديدو الغضب، لم يغضب، لعلمه بتقلّب الزمان.
16.4.33
ते तु पानमदाविष्टाश्चोदिताः कालधर्मणा ।
युयुधानमथाभ्यघ्नन्नुच्छिष्टैर्भाजनैस्तदा ॥ १६.४.३३ ॥
فأولئك المستولى عليهم سكر الشراب، المدفوعون بقانون الزمان، ضربوا يُيُدهانا حينئذ بالأوعية المستعملة.
16.4.34
हन्यमाने तु शैनेये क्रुद्धो रुक्मिणिनन्दनः ।
तदनन्तरमागच्छन्मोचयिष्यञ्शिनेः सुतम् ॥ १६.४.३४ ॥
وحين كان شايnya يُضرب، جاء ابن روكميني غاضبًا حينئذٍ، عازمًا على تخليص ابن شيني.
16.4.35
स भोजैः सह संयुक्तः सात्यकिश्चान्धकैः सह ।
व्यायच्छमानौ तौ वीरौ बाहुद्रविणशालिनौ।
बहुत्वान्निहतौ तत्र उभौ कुष्णस्य पश्यतः ॥ १६.४.३५ ॥
انضمّ إلى البهوجا، وانضم ساتياكي إلى الأندهaka. وقُتل البطلان المتألقان بثروة سواعدهما هناك لكثرة عددهم، أمام عيني كريشنا.
16.4.36
हतं दृष्ट्वा च शैनेयं पुत्रं च यदुनन्दनः ।
एरकाणां ततो मुष्टिं कोपाज्जग्राह केशवः ॥ १६.४.३६ ॥
ولما رأى شايnya وابنه قد قُتلا، أمسك كيشافا، بهجة اليادافا، بغضب قبضة من عشب الإيراكا.
16.4.37
तदभून्मुसलं घोरं वज्रकल्पमयोमयम् ।
जघान कुष्णस्तांस्तेनि येये प्रमुखतोऽभवन् ॥ १६.४.३७ ॥
صار ذلك هراوة رهيبة كالصاعقة، من حديد. فضرب كريشنا بها من كانوا في المقدمة.
16.4.38
ततोऽन्धकाश्च भोजाश्च शैनेया वृष्णयस्तथा ।
जघ्नुरन्योन्यमाक्रन्दे मुसलैः कालचोदिताः ॥ १६.४.३८ ॥
ثم أخذ الأندهكا والبهوجا والشينيا والفرشني، مدفوعين بالزمن، يضرب بعضهم بعضا بالهراوات في الصخب.
16.4.39
यस्तेषामेरकां कश्चिज्जग्राह कुपितो नृपः ।
वज्रभूतेव सा राजन्नदृश्यत तदा विभो ॥ १६.४.३९ ॥
فمن بينهم، وقد غضب، أمسك ساقا من عشب الإراكا؛ أيها الملك، أيها السيد، فظهرت حينئذ كالصاعقة.
16.4.40
तृणं च मुसलीभूतमपि तत्र व्यदृश्यत ।
ब्रह्मदण्डकृतं सर्वमिति तद्विद्वि पार्थिव ॥ १६.४.४० ॥
وهناك ظهر حتى العشب هراوةً. أيها الملك، فاعلم أن هذا كله كان بلعنة البراهمي.
16.4.41
आविध्याविध्य ते राजन्प्रहरन्ति स्म तैस्तृणैः ।
तद्वज्रभूतं मुसलं व्यदृश्यत तदा दृढम् ॥ १६.४.४१ ॥
أيها الملك، كانوا يلوحون بتلك الأعشاب مراراً ويضربون بها؛ فظهرت تلك الهراوة صلبة كالصاعقة.
16.4.42
अवधीत्पितरं पुत्रः पिता पुत्रं च भारत ।
मत्ताः परिपतन्ति स्म योधयन्तः परस्परम् ॥ १६.४.४२ ॥
أيها السليل من بهاراتا، قتل الابن أباه والأب ابنه؛ وقد أُسكروا، فراحوا يركضون هنا وهناك يقاتل بعضهم بعضا.
16.4.43
पतङ्गा इव चाग्नौ ते निपेतुः कुकुरान्धकाः ।
नासीत्पलायने बुद्धिर्वधअयमानस्य कस्यचित् ॥ १६.४.४३ ॥
كالفراش يسقط في النار سقط الكوكورا والأندهاكا، ولم يخطر ببال أحد من المقتولين الفرار.
16.4.44
तत्रापश्यन्महाबाहुर्जानन्कालस्य पर्ययम् ।
मुसलं समवष्टभ्य तस्थौ स मधुसूदनः ॥ १६.४.४४ ॥
هناك نظر ذو الذراعين القويتين، عالمًا بدورة الزمن، وتمسّك بالمُوسَلة بقوة، ووقف مادهوسودانا.
16.4.45
सांबं च निहतं दृष्ट्वा चारुदेष्णं च माधवः ।
प्रद्युम्नं चानिरुद्धं च ततश्चुक्रोध भारत ॥ १६.४.४५ ॥
يا بهاراتا، لمّا رأى سامبا والمقتول تشارودشنا، ثم برادتيومنا وأنيرودها، اشتعل غضب مادهافا حينئذ.
16.4.46
गदं वीक्ष्य शयानं च भृशं कोपसमन्वितः ।
स निःशेषं तदा चक्रे शार्ङ्गचक्रगंदाधरः ॥ १६.४.४६ ॥
لمّا رأى غادا مطروحًا امتلأ غضبًا شديدًا، فأفنى حينئذ الجميع إفناءً تامًا، ذلك الحامل القوس شارنغا والقرص والمِقمعة.
16.4.47
तं निघ्नन्तं महातेजा बभ्रुः परपुरंजयः ।
दारुकश्चैव दाशार्हमूवतुर्यन्निबोध तत् ॥ १६.४.४७ ॥
وبينما كان يضربهم، تكلّم بابهرو ذو البهاء العظيم، فاتح مدن الأعداء، ودارُكا إلى سليل داشارها. فاستمع إلى ما قالا.
16.4.48
भगवन्निहताः सर्वे त्वया भूयिष्ठशो नराः ।
रामस्य पदमन्विच्छ तत्र गच्छाम यत्र सः ॥ १६.४.४८ ॥
أيها المبارك، لقد قُتل معظم الرجال كلّهم على يديك. فلنبحث عن أثر راما ونمضِ إلى حيث هو.