Mahābhārata · Adhyāya 16.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.4.1
काली स्त्री पाण्डुरैर्दन्तैः प्रविश्य हसती निशि ।
स्त्रियः स्वप्नेषु मुष्णन्ती द्वारकां परिधावति ॥ १६.४.१ ॥
Uma mulher escura, de dentes pálidos, entra à noite rindo e corre por Dvārakā roubando mulheres nos sonhos.
16.4.2
अग्निहोत्रनिकेतेषु वास्तुमध्येषु वेश्मसु ।
वृष्ण्यन्धकानखादन्त स्वप्ने गृध्रा भयानकाः ॥ १६.४.२ ॥
Nos recintos do sacrifício do fogo, no meio dos pátios, nas casas, num sonho, abutres terríveis devoraram os Vṛṣṇis e os Andhakas.
16.4.3
अलङ्काराश्च च्छत्रं च ध्वजाश्च कवचानि च ।
ह्रियमाणान्यदृश्यन्त रक्षोभिः सुभयानकैः ॥ १६.४.३ ॥
Ornamentos, o guarda-sol, os estandartes e as armaduras foram vistos sendo levados por rākṣasas terríveis.
16.4.4
तच्चाग्निदत्तं कृष्णस्य वज्रनाभमयोमयम् ।
दिवमाचक्रमे चक्रं वृष्णीनां पश्यतां तदा ॥ १६.४.४ ॥
Aquele disco de ferro de Kṛṣṇa, dado por Agni e chamado Vajranābha, elevou-se ao céu enquanto os Vṛṣṇis observavam.
16.4.5
युक्तं रथं दिव्यमादित्यवर्णं ।
हयाऽहरन्पश्यतो दारुकस्य।
ते सागरस्योपरिष्टादगच्छ-
न्मनोजवाश्चतुरो वाजिमुख्याः ॥ १६.४.५ ॥
Enquanto Dāruka observava, os cavalos levaram o carro divino, atrelado e da cor do sol; aqueles quatro cavalos principais, rápidos como o pensamento, foram sobre o oceano.
16.4.6
तालः सुपर्णश्च महाध्वजौ तौ ।
सुपूजितौ रामजनार्धनाभ्याम्।
उच्चैर्जह्रुरप्सरसश्च दिव्या ।
देवा ऊचुर्गम्यतां तीर्थयात्राः ॥ १६.४.६ ॥
As duas grandes bandeiras, a palmeira e Suparṇa (Garuḍa), bem honradas por Rāma e Janārdana, foram levadas com estrondo por apsarases divinas; e os deuses disseram: «Que partam em peregrinação».
16.4.7
भगवद्दर्शनस्पर्शस्नेहैर्विततभोगिनः ।
दिवः प्रवेशानार्थं ते विमानैर्दिवमाययुः ॥ १६.४.७ ॥
Pela visão, toque e afeto do Bem-aventurado, eles, com seus prazeres ampliados, foram ao céu em carros celestes para nele entrar.
16.4.8
ततो जिगमिषन्तस्ते वृष्ण्यन्धकमहारथाः ।
सान्तःपुरास्तदा तीर्थयात्रामैच्छन्नरर्षभाः ॥ १६.४.८ ॥
Então os grandes guerreiros de carro dos Vṛṣṇi e Andhaka, desejosos de partir, junto com seus aposentos femininos, aqueles touros entre os homens desejaram uma peregrinação aos vaus sagrados.
16.4.9
ततो मनोहरा हृष्टाःक पेयं मांसं मधूनि च ।
बहु नानाविधं चक्रुस्त्वरिताः कालचोदिताः ॥ १६.४.९ ॥
Então os alegres e encantadores, impelidos pelo tempo, prepararam apressadamente a bebida kapeya, carne, mel e muitas coisas de muitos tipos.
16.4.10
ततः सीधुषु सक्ताश्च निर्ययुर्नगराद्बहिः ।
यानैरश्वैर्गजैश्चैव श्रीमन्तस्तिग्मतेजसः ॥ १६.४.१० ॥
Então, entregues ao vinho sīdhu, aqueles homens esplendorosos de brilho feroz saíram da cidade em veículos, cavalos e elefantes.
16.4.11
ततः प्रभासे न्यवसन्यथोद्दिष्टं यथागृहम् ।
प्रभूतभक्ष्यपेयास्ते सदारा यादवास्तदा ॥ १६.४.११ ॥
Então, em Prabhāsa, se estabeleceram, cada um na casa designada, os Yādava com suas esposas, abundantes em comida e bebida.
16.4.12
निविष्टांस्तान्निशाम्याथ समुद्रान्ते स योगवित् ।
जगामामन्त्र्य तान्वीरानुद्धवोऽर्थविशारदः ॥ १६.४.१२ ॥
Ao vê-los estabelecidos à beira do oceano, Uddhava, conhecedor do yoga, hábil no sentido, despediu-se daqueles heróis e partiu.
16.4.13
तं प्रस्थितं महात्मानमभिवाद्य कृताञ्जलिम् ।
जानन्विनाशं वृष्णीनां नैच्छद्वारयितुं हरिः ॥ १६.४.१३ ॥
Quando aquele magnânimo partiu e o saudou de mãos postas, Hari, conhecendo a destruição dos Vṛṣṇis, não quis impedi-lo.
16.4.14
ततः कालपरीतास्ते वृष्ण्यन्धकमहारथाः ।
अपश्यन्नुद्धवं यान्तं तेजसाऽऽवृत्य रोदसी ॥ १६.४.१४ ॥
Então os grandes guerreiros dos Vṛṣṇi e dos Andhaka, tomados pelo tempo, viram Uddhava partir, cobrindo céu e terra com seu esplendor.
16.4.15
ब्राह्मणार्थेषु यत्सिद्धमन्नं तेषां महात्मनाम् ।
तद्वानरेभ्यः प्रददुः सुरागन्धसमन्वितम् ॥ १६.४.१५ ॥
A comida preparada para os brâmanes, misturada ao aroma de licor, aqueles magnânimos deram aos macacos.
16.4.16
ततस्तूर्यशताकीर्णं नटनर्तकसंकुलम् ।
अवर्तत महापानं प्रभासे तिग्मतेजसाम् ॥ १६.४.१६ ॥
Então teve lugar em Prabhāsa um grande banquete de bebida, cheio de centenas de instrumentos e repleto de atores e dançarinos, para os de brilho ardente.
16.4.17
कृष्णस्य सन्निधौ रामः सहितः कृतवर्मणा ।
अपिबद्युयुधानश्च गदो बभ्रुस्तथैव च ॥ १६.४.१७ ॥
Na presença de Kṛṣṇa, Rāma bebia junto com Kṛtavarman; Yuyudhāna, Gada e Babhru também bebiam.
16.4.18
ततः परिषदो मध्ये युयुधानो मदोत्कटः ।
अब्रवीत्कृतवर्माणमवहास्यावमत्य च ॥ १६.४.१८ ॥
Então, no meio da assembleia, Yuyudhāna, feroz de embriaguez, zombando e desdenhando, falou a Kṛtavarman.
16.4.19
कः क्षत्रियो हन्यमानः सुप्तान्हन्यान्मृतानिव ।
तन्न मृष्यन्ति हार्दिक्य यादवा यत्त्वया कृतम् ॥ १६.४.१९ ॥
Que guerreiro, sendo atingido, mataria os que dormem como se estivessem mortos? Ó Hārdikya, os Yādavas não tolerarão o que você fez.
16.4.20
इत्युक्ते युयुधानेन पूजयामास तद्वचः ।
प्रद्युम्नो रथिनांश्रेष्ठो हार्दिक्यमवमत्य व ॥ १६.४.२० ॥
Quando Yuyudhāna assim falou, Pradyumna, o melhor dos condutores de carros, louvou suas palavras e, desprezando Hārdikya, ...
16.4.21
ततः परमसंक्रुद्धः कृतवर्मा तमब्रवीत् ।
निर्दिशन्निव सावज्ञं तदा सव्येन पाणिना ॥ १६.४.२१ ॥
Então Kṛtavarman, muito irado, falou-lhe, apontando com desprezo, por assim dizer, com a mão esquerda.
16.4.22
भूरिश्रवाश्छिन्नबाहुर्युर्द्धे प्रायगतस्त्वया ।
वधेन सुनृशंसेन कथं वीरेण पातितः ॥ १६.४.२२ ॥
Bhūriśravas, de braços cortados, encontrou seu fim em batalha; como derrubaste aquele herói com uma morte tão cruel?
16.4.23
इति तस्य वचः श्रुत्वा केशवः परवीरहा ।
तिर्यक्सरोषया दृष्ट्या वीक्षांचक्रे स मन्युमान् ॥ १६.४.२३ ॥
Ouvindo essas palavras, Keśava, matador de heróis inimigos, olhou-o de soslaio com um olhar colérico; cheio de ira, fitou.
16.4.24
मणिः स्यमन्तकश्चैव यः स सत्राजितोऽभवत् ।
तां कथां श्रावयामास सात्यकिर्मधुसूदनम् ॥ १६.४.२४ ॥
A joia Syamantaka, que pertencera a Satrājit — essa história Sātyaki fez Madhusūdana ouvir.
16.4.25
तच्छ्रुत्वा केशवस्याङ्कमगमद्रुदती तदा ।
सत्यभामा प्रकुपिता कोपयन्ती जनार्दनम् ॥ १६.४.२५ ॥
Ao ouvir isso, Satyabhāmā, chorando e muito irada, foi para o colo de Keśava e incitou Janārdana.
16.4.26
तत उत्थाय सक्रोधः सात्यकिर्वाक्यमब्रवीत्। ॥ १६.४.२६ ॥
Então Sātyaki, levantando-se cheio de ira, proferiu estas palavras.
16.4.27
पञ्चानां द्रौपदेयानां धृष्टद्युम्नशिखण्डिनोः ।
एष गच्छामि पदवीं सत्येन च तथा शपे ॥ १६.४.२७ ॥
Sigo o caminho dos cinco filhos de Draupadī, de Dhṛṣṭadyumna e de Śikhaṇḍin; juro pela verdade.
16.4.28
सौप्तिके ये च निहताः सुप्ता येन दुरात्मना ।
द्रोणपुत्रसहायेन पापेन कृतवर्मणा ॥ १६.४.२८ ॥
Aqueles que foram mortos enquanto dormiam no massacre noturno, pelo malvado com a ajuda do filho de Droṇa e do pecador Kṛtavarman.
16.4.29
समाप्तमायुरस्याद्य यशश्चैव सुमध्यते ।
इत्येवमुक्त्वा खङ्गेन केशवस्य समीपतः।
अभिद्रुत्य शिरः क्रुद्धश्चिच्छेद कृतवर्मणः ॥ १६.४.२९ ॥
"Hoje sua vida e sua fama chegaram ao fim, ó Sumadhyā!" Dizendo isso, enfurecido, lançou-se para longe de Keśava e cortou a cabeça de Kṛtavarman com a espada.
16.4.30
तथाऽन्यानपि निघ्नन्तं युयुधानं समन्ततः ।
अभ्यधावद्धृषीकेशो विनिवारयितुं तदा ॥ १६.४.३० ॥
Então Hṛṣīkeśa correu para conter Yuyudhāna, que matava outros por todos os lados.
16.4.31
एकीभूतास्ततः सर्वे कालपर्यायचोदिताः ।
भोजान्धका महाराज शैनेयं पर्यवारयन् ॥ १६.४.३१ ॥
Então, todos unidos e impelidos pelo curso do tempo, ó grande rei, os Bhojas e Andhakas cercaram Śainya.
16.4.32
तान्दृष्ट्वा पततस्तूर्णमभिक्रुद्धाञ्जनार्दनः ।
न चुक्रोध महातेजा जानन्कालस्य पर्ययम् ॥ १६.४.३२ ॥
Vendo-os precipitar-se rapidamente, muito irados, Janārdana, de grande esplendor, não se irou, pois conhecia a virada do tempo.
16.4.33
ते तु पानमदाविष्टाश्चोदिताः कालधर्मणा ।
युयुधानमथाभ्यघ्नन्नुच्छिष्टैर्भाजनैस्तदा ॥ १६.४.३३ ॥
Eles, possuídos pela embriaguez da bebida e impelidos pela lei do tempo, então golpearam Yuyudhāna com vasilhas usadas.
16.4.34
हन्यमाने तु शैनेये क्रुद्धो रुक्मिणिनन्दनः ।
तदनन्तरमागच्छन्मोचयिष्यञ्शिनेः सुतम् ॥ १६.४.३४ ॥
Enquanto Śainya era atingido, o filho de Rukmiṇī, irado, então avançou para libertar o filho de Śini.
16.4.35
स भोजैः सह संयुक्तः सात्यकिश्चान्धकैः सह ।
व्यायच्छमानौ तौ वीरौ बाहुद्रविणशालिनौ।
बहुत्वान्निहतौ तत्र उभौ कुष्णस्य पश्यतः ॥ १६.४.३५ ॥
Ele se uniu aos Bhojas, e Sātyaki aos Andhakas. Ambos os heróis, brilhantes pela riqueza de seus braços, foram mortos ali por causa do número, diante dos olhos de Kṛṣṇa.
16.4.36
हतं दृष्ट्वा च शैनेयं पुत्रं च यदुनन्दनः ।
एरकाणां ततो मुष्टिं कोपाज्जग्राह केशवः ॥ १६.४.३६ ॥
Vendo Śainya e seu filho mortos, Keśava, deleite dos Yadus, em cólera apanhou um punhado de erva eraka.
16.4.37
तदभून्मुसलं घोरं वज्रकल्पमयोमयम् ।
जघान कुष्णस्तांस्तेनि येये प्रमुखतोऽभवन् ॥ १६.४.३७ ॥
Aquilo tornou-se uma terrível maça, semelhante ao raio, de ferro. Kṛṣṇa golpeou com ela os que estavam à frente.
16.4.38
ततोऽन्धकाश्च भोजाश्च शैनेया वृष्णयस्तथा ।
जघ्नुरन्योन्यमाक्रन्दे मुसलैः कालचोदिताः ॥ १६.४.३८ ॥
Então os Andhakas, os Bhojas, os Śaineyas e os Vṛṣṇis, impelidos pelo tempo, golpeavam-se uns aos outros com maças no tumulto.
16.4.39
यस्तेषामेरकां कश्चिज्जग्राह कुपितो नृपः ।
वज्रभूतेव सा राजन्नदृश्यत तदा विभो ॥ १६.४.३९ ॥
Quem deles, enfurecido, agarrou um caule de erakā, ó rei, ó senhor, então ele pareceu um raio.
16.4.40
तृणं च मुसलीभूतमपि तत्र व्यदृश्यत ।
ब्रह्मदण्डकृतं सर्वमिति तद्विद्वि पार्थिव ॥ १६.४.४० ॥
Ali até a erva apareceu como uma maça. Ó rei, saiba que tudo isto foi causado pela maldição do brâmane.
16.4.41
आविध्याविध्य ते राजन्प्रहरन्ति स्म तैस्तृणैः ।
तद्वज्रभूतं मुसलं व्यदृश्यत तदा दृढम् ॥ १६.४.४१ ॥
Ó rei, eles brandiam e brandiam aquelas ervas e golpeavam com elas; então aquela maça aparecia firme como um raio.
16.4.42
अवधीत्पितरं पुत्रः पिता पुत्रं च भारत ।
मत्ताः परिपतन्ति स्म योधयन्तः परस्परम् ॥ १६.४.४२ ॥
Ó descendente de Bharata, o filho matou o pai e o pai matou o filho; enlouquecidos, corriam de um lado para outro combatendo-se mutuamente.
16.4.43
पतङ्गा इव चाग्नौ ते निपेतुः कुकुरान्धकाः ।
नासीत्पलायने बुद्धिर्वधअयमानस्य कस्यचित् ॥ १६.४.४३ ॥
Como mariposas caindo no fogo, os Kukuras e os Andhakas tombaram. Nenhum dos que estavam sendo mortos teve a intenção de fugir.
16.4.44
तत्रापश्यन्महाबाहुर्जानन्कालस्य पर्ययम् ।
मुसलं समवष्टभ्य तस्थौ स मधुसूदनः ॥ १६.४.४४ ॥
Ali o de braços poderosos, conhecendo o curso do tempo, olhou. Segurando firmemente o mūsala, Madhusūdana permaneceu em pé.
16.4.45
सांबं च निहतं दृष्ट्वा चारुदेष्णं च माधवः ।
प्रद्युम्नं चानिरुद्धं च ततश्चुक्रोध भारत ॥ १६.४.४५ ॥
Ó Bhārata, ao ver Sāmba e o abatido Cārudeṣṇa, e então Pradyumna e Aniruddha, Mādhava então se inflamou de ira.
16.4.46
गदं वीक्ष्य शयानं च भृशं कोपसमन्वितः ।
स निःशेषं तदा चक्रे शार्ङ्गचक्रगंदाधरः ॥ १६.४.४६ ॥
Ao ver Gada estendido, encheu-se de grande ira. Então ele, portador do arco Śārṅga, do disco e da maça, aniquilou tudo por completo.
16.4.47
तं निघ्नन्तं महातेजा बभ्रुः परपुरंजयः ।
दारुकश्चैव दाशार्हमूवतुर्यन्निबोध तत् ॥ १६.४.४७ ॥
Enquanto os matava, Babhru de grande esplendor, conquistador de cidades inimigas, e Dāruka falaram ao descendente de Daśārha. Ouve o que disseram.
16.4.48
भगवन्निहताः सर्वे त्वया भूयिष्ठशो नराः ।
रामस्य पदमन्विच्छ तत्र गच्छाम यत्र सः ॥ १६.४.४८ ॥
Ó Bem-aventurado, por ti quase todos os homens foram abatidos. Procurando as pegadas de Rāma, vamos para onde ele está.