مهابهاراتا · أدهيايا 16.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.6.1
दारुकोपि कुरून्गत्वा दृष्ट्वा पार्थान्महारथान् ।
आचष्ट मौसले वृष्णीनन्योन्येनोपसंहृतान् ॥ १६.६.१ ॥
وذهب داروكا أيضًا إلى الكوروس، ولما رأى الفرسان العظام البارثا، أخبرهم بأن الفريشنيين أهلكوا بعضهم بعضًا في نزاع موسالا.
16.6.2
श्रुत्वा विनष्टान्वार्ष्णेयान्सभोजान्धककौकुरान् ।
पाण्डवाः शोकसंतप्ता वित्रस्तमनसोऽभवन् ॥ १६.६.२ ॥
ولما سمع البانداڤا أن نسل فريشني مع البهوجا والأندهاكا والكوكورا قد هلكوا، امتلأوا حزنًا وصارت قلوبهم مرتعبة.
16.6.3
ततोऽर्जुनस्तानामन्त्र्य केशवस्य प्रियः सखा ।
प्रययौ मातुलं द्रष्टुं नेदमस्तीति चाब्रवीत् ॥ १६.६.३ ॥
ثم استأذن أرجونا، الصديق الحبيب لكيشافا، منهم وانطلق ليرى خاله، قائلًا: «لا يمكن أن يكون هذا حقًا».
16.6.4
स वृष्णिनिलयं गत्वा दारुकेण सह प्रभो ।
ददर्श द्वारकां वीरो मृतनाथामिव स्त्रियम् ॥ १६.६.४ ॥
يا سيدي، ذهب البطل مع داروكا إلى مسكن الفريشنيين، فرأى دفاركا كأنها امرأة مات سندها.
16.6.5
याः स्म ता लोकनाथेन नाथवत्यः पुराऽभवन् ।
तास्त्वनाथास्तदा नाथं पार्थं दृष्ट्वा विचुक्रुशुः ॥ १६.६.५ ॥
أما النساء اللواتي كان لهن في الماضي سيد العوالم وليًّا، فقد صرن الآن بلا سند، ولما رأين البارثا سندًا لهن، صرخن بصوت عالٍ.
16.6.6
षोडश स्त्रीसहस्राणि वासुदेवपरिग्रहाः ।
तासामासीन्महान्नादो दृष्ट्वैवार्जुनमागतम् ॥ १६.६.६ ॥
كان لفاسوديفا ستة عشر ألف زوجة؛ وما إن رأين أرجونا قادمًا حتى ارتفع بينهن صراخ عظيم.
16.6.7
तास्तु दृष्ट्वैव कौरव्यो बाष्पेणापिहितेक्षणः ।
हीनाः कृष्णेन पुत्रैश्च नाशकत्सोभिवीक्षितुम् ॥ १६.६.७ ॥
وحين رآهنّ، غطّت الدموع عينَي الكوروي (أرجونا)، فلم يستطع أن ينظر إليهنّ، وقد حُرمن كريشنا والأبناء.
16.6.8
स तां वृष्ण्यन्धकजलां हयमीनां रथोडुपाम् ।
वादित्ररथघोषौघां वेश्मतीर्थमहाग्रहाम् ॥ १६.६.८ ॥
وأبصر تلك الدوارقا، التي كان الفريشنيّون والأندهكا ماءها، والخيول أسماكها، والعربات زوارقها، وتيار الموسيقى وضجيج العربات تيارها، والبيوت مشاعرها المقدسة وتماسيحها الكبيرة.
16.6.9
रत्नशैवलसंघातां वज्रप्राकारमालिनीम् ।
रथ्यास्रोतोजलावर्तां चत्वरस्तिमितह्रदाम् ॥ १६.६.९ ॥
كان الأحجار الكريمة المكدّسة طحلبها، وأسوار الماس عقدها المحيط بها، وشوارعها تيارها ودوّاماتها، وساحاتها أحواضها الساكنة.
16.6.10
रामकृष्णमहाग्राहां द्वारकां सरितं तदा ।
कालपाशग्रहां भीमां नदीं वैतरणीमिव ॥ १६.६.१० ॥
ورأى حينئذٍ ذلك النهر دوارقا، الذي كان راما وكريشنا تماسيحه الكبيرة، وقبضته حبل الزمن، رهيبًا كنهر فيتارانيّ.
16.6.11
ददर्श वासविर्धीमान्विहीनां वृष्णिपुङ्गवैः ।
गतश्रियं विरानन्दां पद्मिनीं शिशिरे यथा। ॥ १६.६.११ ॥
ورآها ابن فاسافا الحكيم (أرجونا)، خالية من خيار الفريشنيين، مجرّدة من البهاء والبهجة، كبركة اللوتس في الشتاء.
16.6.12
तां दृष्ट्वा द्वारकां पार्थस्ताश्च कृष्णस्य योषितः ।
सस्वनं बाष्पमुत्सृज्य निपात महीतले ॥ १६.६.१२ ॥
ولمّا رأى تلك الدوارقا ونساء كريشنا، أطلق برثا (أرجونا) صرخة، وأرسل الدموع، وسقط على الأرض.
16.6.13
सात्राजिती ततः सत्या रुक्मिणी च विशांपते ।
अभिपत्य प्ररुरुदुः परिवार्य धनंजयम् ॥ १६.६.१३ ॥
فعند ذلك، يا سيد الشعوب، اندفعت ساتراجيتي وساتيا ورُكمِني، فأحطن بدهنانجايا وبكين بصوت عالٍ.
16.6.14
ततस्तं काञ्चने पीठे समुत्ताप्योपवेश्य च ।
अभिनन्द्य महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ १६.६.१४ ॥
ثم أنهضوه من المقعد الذهبي وأجلسوه، ورحبن بذلك العظيم، ووقفن حوله.
16.6.15
ततः संस्तूय गोविन्दं कथयित्वा च पाण्डवः ।
आश्वास्य ताः स्त्रियश्चापि मातुलं द्रष्टुमभ्यगात् ॥ १६.६.१५ ॥
ثم مدح الباندافي غوفيندا وتكلم، وواسى أولئك النساء أيضًا، ومضى ليرى خاله.