ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 16.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.6.1
दारुकोपि कुरून्गत्वा दृष्ट्वा पार्थान्महारथान् ।
आचष्ट मौसले वृष्णीनन्योन्येनोपसंहृतान् ॥ १६.६.१ ॥
ದಾರುಕನು ಕುರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮಹಾರಥರಾದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕಂಡು, ಮೌಸಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ನಾಶವಾದುದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
16.6.2
श्रुत्वा विनष्टान्वार्ष्णेयान्सभोजान्धककौकुरान् ।
पाण्डवाः शोकसंतप्ता वित्रस्तमनसोऽभवन् ॥ १६.६.२ ॥
ವೃಷ್ಣಿವಂಶೀಯರು, ಭೋಜರು, ಅಂಧಕರು, ಕುಕುರರು ನಾಶವಾದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಾಂಡವರು ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತರಾಗಿ ಭಯಭೀತ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಾದರು.
16.6.3
ततोऽर्जुनस्तानामन्त्र्य केशवस्य प्रियः सखा ।
प्रययौ मातुलं द्रष्टुं नेदमस्तीति चाब्रवीत् ॥ १६.६.३ ॥
ಆಗ ಕೇಶವನ ಪ್ರಿಯ ಸಖನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಅವರಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಮಾವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟನು; "ಇದು ನಿಜವಲ್ಲ" ಎಂದೂ ಹೇಳಿದನು.
16.6.4
स वृष्णिनिलयं गत्वा दारुकेण सह प्रभो ।
ददर्श द्वारकां वीरो मृतनाथामिव स्त्रियम् ॥ १६.६.४ ॥
ಓ ಪ್ರಭು, ಆ ವೀರನು ದಾರುಕನೊಂದಿಗೆ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಪತಿ ಮೃತನಾದ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ಇದ್ದ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
16.6.5
याः स्म ता लोकनाथेन नाथवत्यः पुराऽभवन् ।
तास्त्वनाथास्तदा नाथं पार्थं दृष्ट्वा विचुक्रुशुः ॥ १६.६.५ ॥
ಹಿಂದೆ ಲೋಕನಾಥ (ಕೃಷ್ಣ) ರಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಈಗ ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ನೋಡಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದರು.
16.6.6
षोडश स्त्रीसहस्राणि वासुदेवपरिग्रहाः ।
तासामासीन्महान्नादो दृष्ट्वैवार्जुनमागतम् ॥ १६.६.६ ॥
ವಾಸುದೇವನ (ಕೃಷ್ಣನ) ಪತ್ನಿಯರು ಹದಿನರಡು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ; ಅರ್ಜುನನು ಬಂದುದನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಅವರಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಆಕ್ರಂದನ ಉಂಟಾಯಿತು.
16.6.7
तास्तु दृष्ट्वैव कौरव्यो बाष्पेणापिहितेक्षणः ।
हीनाः कृष्णेन पुत्रैश्च नाशकत्सोभिवीक्षितुम् ॥ १६.६.७ ॥
ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆ ಕೌರವ್ಯನು (ಅರ್ಜುನ) ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಿಲ್ಲದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಅವನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲಾರದಾದನು.
16.6.8
स तां वृष्ण्यन्धकजलां हयमीनां रथोडुपाम् ।
वादित्ररथघोषौघां वेश्मतीर्थमहाग्रहाम् ॥ १६.६.८ ॥
ಅವನು ಆ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು—ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರೇ ಅದರ ನೀರು, ಕುದುರೆಗಳೇ ಮೀನುಗಳು, ರಥಗಳೇ ದೋಣಿಗಳು, ವಾದ್ಯ ಮತ್ತು ರಥಘೋಷದ ಪ್ರವಾಹ, ಮನೆಗಳೇ ತೀರ್ಥಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಮೊಸಳೆಗಳು.
16.6.9
रत्नशैवलसंघातां वज्रप्राकारमालिनीम् ।
रथ्यास्रोतोजलावर्तां चत्वरस्तिमितह्रदाम् ॥ १६.६.९ ॥
ರತ್ನರಾಶಿಯೇ ಅದರ ಪಾಚಿ, ವಜ್ರಪ್ರಾಕಾರಗಳ ಮಾಲೆ ಅದನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವುದು, ಬೀದಿಗಳೇ ಹರಿವು ಸುಳಿಗಳು, ಚೌಕಗಳೇ ನಿಶ್ಚಲ ಕೊಳಗಳು.
16.6.10
रामकृष्णमहाग्राहां द्वारकां सरितं तदा ।
कालपाशग्रहां भीमां नदीं वैतरणीमिव ॥ १६.६.१० ॥
ರಾಮ-ಕೃಷ್ಣರೇ ದೊಡ್ಡ ಮೊಸಳೆಗಳಾಗಿದ್ದ ದ್ವಾರಕಾ ನದಿಯನ್ನು ಆಗ ನೋಡಿದನು—ಕಾಲಪಾಶವೇ ಹಿಡಿತವಾಗಿದ್ದ, ಭಯಂಕರ, ವೈತರಣಿ ನದಿಯಂತೆ.
16.6.11
ददर्श वासविर्धीमान्विहीनां वृष्णिपुङ्गवैः ।
गतश्रियं विरानन्दां पद्मिनीं शिशिरे यथा। ॥ १६.६.११ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಾಸವಿ (ಅರ್ಜುನ) ವೃಷ್ಣಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಲ್ಲದ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದನು—ಕಾಂತಿ ಕಳೆದು, ಆನಂದವಿಲ್ಲದೆ, ಚಳಿಗಾಲದ ಕಮಲದ ಕೊಳದಂತೆ.
16.6.12
तां दृष्ट्वा द्वारकां पार्थस्ताश्च कृष्णस्य योषितः ।
सस्वनं बाष्पमुत्सृज्य निपात महीतले ॥ १६.६.१२ ॥
ಆ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನೂ ಕೃಷ್ಣನ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ) ಆರ್ತನಾದದೊಂದಿಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.
16.6.13
सात्राजिती ततः सत्या रुक्मिणी च विशांपते ।
अभिपत्य प्ररुरुदुः परिवार्य धनंजयम् ॥ १६.६.१३ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಆಗ ಸತ್ರಾಜಿತಿ, ಸತ್ಯಾ ಮತ್ತು ರುಕ್ಮಿಣಿ ಧನಂಜಯನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದರು.
16.6.14
ततस्तं काञ्चने पीठे समुत्ताप्योपवेश्य च ।
अभिनन्द्य महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ १६.६.१४ ॥
ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಪೀಠದಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತರು.
16.6.15
ततः संस्तूय गोविन्दं कथयित्वा च पाण्डवः ।
आश्वास्य ताः स्त्रियश्चापि मातुलं द्रष्टुमभ्यगात् ॥ १६.६.१५ ॥
ನಂತರ ಪಾಂಡವನು ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿ, ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಮಾವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟನು.