Mahābhārata · Adhyāya 16.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.6.1
दारुकोपि कुरून्गत्वा दृष्ट्वा पार्थान्महारथान् ।
आचष्ट मौसले वृष्णीनन्योन्येनोपसंहृतान् ॥ १६.६.१ ॥
También Dāruka fue a los Kurus, y al ver a los grandes carroceros Pārthas, les contó cómo los Vṛṣṇis se habían destruido unos a otros en la riña de Mausala.
16.6.2
श्रुत्वा विनष्टान्वार्ष्णेयान्सभोजान्धककौकुरान् ।
पाण्डवाः शोकसंतप्ता वित्रस्तमनसोऽभवन् ॥ १६.६.२ ॥
Al oír que los descendientes de Vṛṣṇi, junto con los Bhojas, Andhakas y Kukuras, habían sido destruidos, los Pāṇḍavas, atormentados por el dolor, se llenaron de temor en el corazón.
16.6.3
ततोऽर्जुनस्तानामन्त्र्य केशवस्य प्रियः सखा ।
प्रययौ मातुलं द्रष्टुं नेदमस्तीति चाब्रवीत् ॥ १६.६.३ ॥
Entonces Arjuna, el querido amigo de Keśava, se despidió de ellos y partió a ver a su tío materno, diciendo: «Esto no puede ser cierto».
16.6.4
स वृष्णिनिलयं गत्वा दारुकेण सह प्रभो ।
ददर्श द्वारकां वीरो मृतनाथामिव स्त्रियम् ॥ १६.६.४ ॥
Oh señor, el héroe fue con Dāruka a la morada de los Vṛṣṇis y contempló Dvārakā como a una mujer cuyo protector ha muerto.
16.6.5
याः स्म ता लोकनाथेन नाथवत्यः पुराऽभवन् ।
तास्त्वनाथास्तदा नाथं पार्थं दृष्ट्वा विचुक्रुशुः ॥ १६.६.५ ॥
Las mujeres que antes tenían como protector al señor de los mundos, ahora sin protección, al ver a Pārtha como su protector, lloraron en voz alta.
16.6.6
षोडश स्त्रीसहस्राणि वासुदेवपरिग्रहाः ।
तासामासीन्महान्नादो दृष्ट्वैवार्जुनमागतम् ॥ १६.६.६ ॥
Vāsudeva tenía dieciséis mil mujeres; al ver llegar a Arjuna, se levantó entre ellas un gran lamento.
16.6.7
तास्तु दृष्ट्वैव कौरव्यो बाष्पेणापिहितेक्षणः ।
हीनाः कृष्णेन पुत्रैश्च नाशकत्सोभिवीक्षितुम् ॥ १६.६.७ ॥
Al verlas, el Kaurava (Arjuna), con los ojos cubiertos de lágrimas, no pudo mirar bien a aquellas mujeres, privadas de Kṛṣṇa y de los hijos.
16.6.8
स तां वृष्ण्यन्धकजलां हयमीनां रथोडुपाम् ।
वादित्ररथघोषौघां वेश्मतीर्थमहाग्रहाम् ॥ १६.६.८ ॥
Contempló aquella Dvārakā —con los Vṛṣṇi y los Andhaka por aguas, los caballos por peces, los carros por barcas, un torrente de música y estruendo de carros, sus casas como vados sagrados y grandes cocodrilos.
16.6.9
रत्नशैवलसंघातां वज्रप्राकारमालिनीम् ।
रथ्यास्रोतोजलावर्तां चत्वरस्तिमितह्रदाम् ॥ १६.६.९ ॥
Con montones de gemas por musgo, ceñida de murallas de diamante, sus calles como corrientes y remolinos, sus plazas como pozos quietos.
16.6.10
रामकृष्णमहाग्राहां द्वारकां सरितं तदा ।
कालपाशग्रहां भीमां नदीं वैतरणीमिव ॥ १६.६.१० ॥
Entonces contempló aquel río Dvārakā, con Rāma y Kṛṣṇa por grandes cocodrilos, con el lazo del Tiempo por presa, terrible como el río Vaitaraṇī.
16.6.11
ददर्श वासविर्धीमान्विहीनां वृष्णिपुङ्गवैः ।
गतश्रियं विरानन्दां पद्मिनीं शिशिरे यथा। ॥ १६.६.११ ॥
El sabio hijo de Vāsava (Arjuna) la contempló, privada de los mejores Vṛṣṇi, despojada de esplendor y alegría, como un estanque de lotos en invierno.
16.6.12
तां दृष्ट्वा द्वारकां पार्थस्ताश्च कृष्णस्य योषितः ।
सस्वनं बाष्पमुत्सृज्य निपात महीतले ॥ १६.६.१२ ॥
Al ver aquella Dvārakā y aquellas mujeres de Kṛṣṇa, Pārtha (Arjuna) soltó un grito, derramó lágrimas y cayó al suelo.
16.6.13
सात्राजिती ततः सत्या रुक्मिणी च विशांपते ।
अभिपत्य प्ररुरुदुः परिवार्य धनंजयम् ॥ १६.६.१३ ॥
Entonces Satrājitī, Satyā y Rukmiṇī, oh señor de los pueblos, se precipitaron, rodearon a Dhanañjaya y lloraron en voz alta.
16.6.14
ततस्तं काञ्चने पीठे समुत्ताप्योपवेश्य च ।
अभिनन्द्य महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ १६.६.१४ ॥
Entonces, levantándolo del asiento de oro y sentándolo, saludando a aquel magnánimo, se pusieron de pie a su alrededor.
16.6.15
ततः संस्तूय गोविन्दं कथयित्वा च पाण्डवः ।
आश्वास्य ताः स्त्रियश्चापि मातुलं द्रष्टुमभ्यगात् ॥ १६.६.१५ ॥
Entonces el Pāṇḍava, habiendo alabado a Govinda y hablado, y habiendo consolado también a aquellas mujeres, fue a ver a su tío materno.