മഹാഭാരതം · അധ്യായം 16.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.6.1
दारुकोपि कुरून्गत्वा दृष्ट्वा पार्थान्महारथान् ।
आचष्ट मौसले वृष्णीनन्योन्येनोपसंहृतान् ॥ १६.६.१ ॥
ദാരുകൻ കുരുക്കളുടെ അടുത്തുചെന്ന്, മഹാരഥരായ പാണ്ഡവരെ കണ്ട്, മൗസലയുദ്ധത്തിൽ വൃഷ്ണികൾ പരസ്പരം നശിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
16.6.2
श्रुत्वा विनष्टान्वार्ष्णेयान्सभोजान्धककौकुरान् ।
पाण्डवाः शोकसंतप्ता वित्रस्तमनसोऽभवन् ॥ १६.६.२ ॥
വൃഷ്ണിവംശജരും ഭോജരും അന്ധകരും കുകുരരും നശിച്ചത് കേട്ട് പാണ്ഡവർ ദുഃഖതപ്തരും ഭയവിഹ്വലമനസ്സുള്ളവരുമായി.
16.6.3
ततोऽर्जुनस्तानामन्त्र्य केशवस्य प्रियः सखा ।
प्रययौ मातुलं द्रष्टुं नेदमस्तीति चाब्रवीत् ॥ १६.६.३ ॥
അപ്പോൾ കേശവന്റെ പ്രിയസഖാവായ അർജുനൻ അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അമ്മാവനെ കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു; "ഇത് സത്യമാകരുത്" എന്നും പറഞ്ഞു.
16.6.4
स वृष्णिनिलयं गत्वा दारुकेण सह प्रभो ।
ददर्श द्वारकां वीरो मृतनाथामिव स्त्रियम् ॥ १६.६.४ ॥
പ്രഭോ, ആ വീരൻ ദാരുകനോടൊപ്പം വൃഷ്ണികളുടെ വാസസ്ഥലത്ത് ചെന്ന്, നാഥൻ മരിച്ച സ്ത്രീയെപ്പോലെയുള്ള ദ്വാരകയെ കണ്ടു.
16.6.5
याः स्म ता लोकनाथेन नाथवत्यः पुराऽभवन् ।
तास्त्वनाथास्तदा नाथं पार्थं दृष्ट्वा विचुक्रुशुः ॥ १६.६.५ ॥
മുമ്പ് ലോകനാഥനാൽ (കൃഷ്ണനാൽ) സനാഥകളായിരുന്ന സ്ത്രീകൾ ഇപ്പോൾ അനാഥരായി, പാർത്ഥനെ (അർജുനനെ) കണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ വിലപിച്ചു.
16.6.6
षोडश स्त्रीसहस्राणि वासुदेवपरिग्रहाः ।
तासामासीन्महान्नादो दृष्ट्वैवार्जुनमागतम् ॥ १६.६.६ ॥
വാസുദേവന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) പതിനാറായിരം സ്ത്രീകളുണ്ടായിരുന്നു; അർജുനൻ വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അവരിൽ മഹത്തായ നിലവിളി ഉയർന്നു.
16.6.7
तास्तु दृष्ट्वैव कौरव्यो बाष्पेणापिहितेक्षणः ।
हीनाः कृष्णेन पुत्रैश्च नाशकत्सोभिवीक्षितुम् ॥ १६.६.७ ॥
അവരെ കണ്ടമാത്രയിൽ കൗരവ്യൻ (അർജുനൻ) കണ്ണീരാൽ കണ്ണുകൾ മൂടപ്പെട്ടവനായി. കൃഷ്ണനും പുത്രന്മാരും ഇല്ലാതായ ആ സ്ത്രീകളെ അദ്ദേഹത്തിന് ശരിയായി നോക്കാനായില്ല.
16.6.8
स तां वृष्ण्यन्धकजलां हयमीनां रथोडुपाम् ।
वादित्ररथघोषौघां वेश्मतीर्थमहाग्रहाम् ॥ १६.६.८ ॥
അദ്ദേഹം ആ ദ്വാരകയെ കണ്ടു—വൃഷ്ണികളും അന്ധകരും ജലമായും, കുതിരകൾ മത്സ്യങ്ങളായും, രഥങ്ങൾ തോണികളായും, വാദ്യരഥഘോഷങ്ങളുടെ പ്രവാഹമായും, ഭവനങ്ങൾ തീർത്ഥങ്ങളായും വലിയ മുതലകളായും ഉള്ളത്.
16.6.9
रत्नशैवलसंघातां वज्रप्राकारमालिनीम् ।
रथ्यास्रोतोजलावर्तां चत्वरस्तिमितह्रदाम् ॥ १६.६.९ ॥
രത്നക്കൂട്ടമാണ് അതിലെ പായൽ, വജ്രമതിലുകളുടെ മാല അതിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു, വീഥികളാണ് ഒഴുക്കും ചുഴികളും, ചത്വരങ്ങളാണ് ഇളക്കമില്ലാത്ത കുളങ്ങൾ.
16.6.10
रामकृष्णमहाग्राहां द्वारकां सरितं तदा ।
कालपाशग्रहां भीमां नदीं वैतरणीमिव ॥ १६.६.१० ॥
രാമനും കൃഷ്ണനും മഹാമുതലകളായുള്ള ആ ദ്വാരകാനദിയെ അപ്പോൾ അദ്ദേഹം കണ്ടു—കാലപാശമാണ് അതിന്റെ പിടി, ഭയാനകമായ, വൈതരണി നദിപോലെ.
16.6.11
ददर्श वासविर्धीमान्विहीनां वृष्णिपुङ्गवैः ।
गतश्रियं विरानन्दां पद्मिनीं शिशिरे यथा। ॥ १६.६.११ ॥
ബുദ്ധിമാനായ വാസവി (അർജുനൻ) വൃഷ്ണിശ്രേഷ്ഠന്മാരില്ലാത്ത അതിനെ കണ്ടു—ശോഭയറ്റ്, ആനന്ദമറ്റ്, ശിശിരത്തിലെ താമരക്കുളം പോലെ.
16.6.12
तां दृष्ट्वा द्वारकां पार्थस्ताश्च कृष्णस्य योषितः ।
सस्वनं बाष्पमुत्सृज्य निपात महीतले ॥ १६.६.१२ ॥
ആ ദ്വാരകയെയും കൃഷ്ണന്റെ ആ സ്ത്രീകളെയും കണ്ട്, പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) അലറിക്കരഞ്ഞ് കണ്ണീർ ചൊരിഞ്ഞ് നിലത്ത് വീണു.
16.6.13
सात्राजिती ततः सत्या रुक्मिणी च विशांपते ।
अभिपत्य प्ररुरुदुः परिवार्य धनंजयम् ॥ १६.६.१३ ॥
ഹേ പ്രജാപതേ, അപ്പോൾ സത്രാജിതിയും സത്യയും രുക്മിണിയും ധനഞ്ജയന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി അദ്ദേഹത്തെ വളഞ്ഞ് ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
16.6.14
ततस्तं काञ्चने पीठे समुत्ताप्योपवेश्य च ।
अभिनन्द्य महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ १६.६.१४ ॥
പിന്നെ അവർ അദ്ദേഹത്തെ സ്വർണ്ണപീഠത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ഇരുത്തി, ആ മഹാത്മാവിനെ അഭിനന്ദിച്ച്, ചുറ്റും നിന്നു.
16.6.15
ततः संस्तूय गोविन्दं कथयित्वा च पाण्डवः ।
आश्वास्य ताः स्त्रियश्चापि मातुलं द्रष्टुमभ्यगात् ॥ १६.६.१५ ॥
പിന്നെ പാണ്ഡവൻ ഗോവിന്ദനെ സ്തുതിച്ച്, തന്റെ വാക്ക് പറഞ്ഞ്, ആ സ്ത്രീകളെയും ആശ്വസിപ്പിച്ച്, അമ്മാവനെ കാണാൻ പോയി.