మహాభారతం · అధ్యాయం 16.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.6.1
दारुकोपि कुरून्गत्वा दृष्ट्वा पार्थान्महारथान् ।
आचष्ट मौसले वृष्णीनन्योन्येनोपसंहृतान् ॥ १६.६.१ ॥
దారుకుడు కురువుల వద్దకు వెళ్లి, మహారథులైన పాండవులను చూసి, మౌసల యుద్ధంలో వృష్ణులు ఒకరినొకరు నాశనం చేసుకున్న విషయాన్ని చెప్పాడు.
16.6.2
श्रुत्वा विनष्टान्वार्ष्णेयान्सभोजान्धककौकुरान् ।
पाण्डवाः शोकसंतप्ता वित्रस्तमनसोऽभवन् ॥ १६.६.२ ॥
వృష్ణివంశీయులు, భోజులు, అంధకులు, కుకురులు నాశనమయ్యారని విని, పాండవులు శోకంతో తపించి భయకలిత మనస్కులయ్యారు.
16.6.3
ततोऽर्जुनस्तानामन्त्र्य केशवस्य प्रियः सखा ।
प्रययौ मातुलं द्रष्टुं नेदमस्तीति चाब्रवीत् ॥ १६.६.३ ॥
అప్పుడు కేశవుని ప్రియ మిత్రుడైన అర్జునుడు వారి వద్ద సెలవు తీసుకుని మేనమామను చూడటానికి వెళ్ళాడు; "ఇది నిజం కాకూడదు" అని అన్నాడు.
16.6.4
स वृष्णिनिलयं गत्वा दारुकेण सह प्रभो ।
ददर्श द्वारकां वीरो मृतनाथामिव स्त्रियम् ॥ १६.६.४ ॥
ఓ ప్రభూ, ఆ వీరుడు దారుకునితో కలిసి వృష్ణుల నివాసానికి వెళ్లి, భర్త మరణించిన స్త్రీలాగా ఉన్న ద్వారకను చూశాడు.
16.6.5
याः स्म ता लोकनाथेन नाथवत्यः पुराऽभवन् ।
तास्त्वनाथास्तदा नाथं पार्थं दृष्ट्वा विचुक्रुशुः ॥ १६.६.५ ॥
పూర్వం లోకనాథుడు (కృష్ణుడు) రక్షకునిగా ఉన్న స్త్రీలు ఇప్పుడు రక్షకులు లేనివారై, పార్థుడిని (అర్జునుని) చూసి గట్టిగా విలపించారు.
16.6.6
षोडश स्त्रीसहस्राणि वासुदेवपरिग्रहाः ।
तासामासीन्महान्नादो दृष्ट्वैवार्जुनमागतम् ॥ १६.६.६ ॥
వాసుదేవుని (కృష్ణుని) భార్యలు పదహారువేల మంది; అర్జునుడు రావడం చూడగానే వారిలో గొప్ప ఆక్రందన ఏర్పడింది.
16.6.7
तास्तु दृष्ट्वैव कौरव्यो बाष्पेणापिहितेक्षणः ।
हीनाः कृष्णेन पुत्रैश्च नाशकत्सोभिवीक्षितुम् ॥ १६.६.७ ॥
వారిని చూడగానే కౌరవ్యుడు (అర్జునుడు) కన్నీళ్లతో కళ్లు మూసుకుపోయినవాడై, కృష్ణుడు మరియు కుమారులు లేనివారైన ఆ స్త్రీలను సరిగా చూడలేకపోయాడు.
16.6.8
स तां वृष्ण्यन्धकजलां हयमीनां रथोडुपाम् ।
वादित्ररथघोषौघां वेश्मतीर्थमहाग्रहाम् ॥ १६.६.८ ॥
అతడు ఆ ద్వారకను చూశాడు—వృష్ణి, అంధకులే జలంగా, గుర్రాలే చేపలుగా, రథాలే పడవలుగా, వాద్యాల రథధ్వని ప్రవాహంగా, భవనాలే తీర్థాలుగా, గొప్ప మొసళ్ళుగా కలిగినది.
16.6.9
रत्नशैवलसंघातां वज्रप्राकारमालिनीम् ।
रथ्यास्रोतोजलावर्तां चत्वरस्तिमितह्रदाम् ॥ १६.६.९ ॥
రత్నాల రాశులే దాని పాచి, వజ్ర ప్రాకారాల మాల దానిని అలంకరించేది, వీధులే ప్రవాహాలు సుడులు, కూడళ్లే నిశ్చలమైన మడుగులు.
16.6.10
रामकृष्णमहाग्राहां द्वारकां सरितं तदा ।
कालपाशग्रहां भीमां नदीं वैतरणीमिव ॥ १६.६.१० ॥
రామకృష్ణులే పెద్ద మొసళ్ళుగా ఉన్న ఆ ద్వారకా నదిని అప్పుడు చూశాడు—కాలపాశమే పట్టుగా ఉన్న, భయంకరమైన, వైతరణీ నదిలా.
16.6.11
ददर्श वासविर्धीमान्विहीनां वृष्णिपुङ्गवैः ।
गतश्रियं विरानन्दां पद्मिनीं शिशिरे यथा। ॥ १६.६.११ ॥
ధీమంతుడైన వాసవి (అర్జునుడు) వృష్ణి శ్రేష్ఠులు లేని ఆ ద్వారకను చూశాడు—కాంతి కోల్పోయి, ఆనందం లేక, శిశిరంలో పద్మినిలా.
16.6.12
तां दृष्ट्वा द्वारकां पार्थस्ताश्च कृष्णस्य योषितः ।
सस्वनं बाष्पमुत्सृज्य निपात महीतले ॥ १६.६.१२ ॥
ఆ ద్వారకను, కృష్ణుని ఆ స్త్రీలను చూసి, పార్థుడు (అర్జునుడు) ఆర్తనాదంతో కన్నీరు కారుస్తూ నేలపై పడిపోయాడు.
16.6.13
सात्राजिती ततः सत्या रुक्मिणी च विशांपते ।
अभिपत्य प्ररुरुदुः परिवार्य धनंजयम् ॥ १६.६.१३ ॥
ఓ ప్రజాపతీ! అప్పుడు సత్రాజితి, సత్య, రుక్మిణి పరుగున వచ్చి ధనంజయుని చుట్టుముట్టి బిగ్గరగా ఏడ్చారు.
16.6.14
ततस्तं काञ्चने पीठे समुत्ताप्योपवेश्य च ।
अभिनन्द्य महात्मानं परिवार्योपतस्थिरे ॥ १६.६.१४ ॥
అప్పుడు వారు ఆయనను బంగారు పీఠం నుండి లేపి కూర్చోబెట్టి, ఆ మహాత్ముని స్వాగతించి, చుట్టూ నిలబడ్డారు.
16.6.15
ततः संस्तूय गोविन्दं कथयित्वा च पाण्डवः ।
आश्वास्य ताः स्त्रियश्चापि मातुलं द्रष्टुमभ्यगात् ॥ १६.६.१५ ॥
తరువాత పాండవుడు గోవిందుని స్తుతించి, తన మాట చెప్పి, ఆ స్త్రీలను కూడా ఓదార్చి, మేనమామను చూడటానికి వెళ్ళాడు.