ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 16.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
16.7.1
तं प्रविष्टं महात्मानं वीरमानकदुन्दुभिः ।
पुत्रशोकेन संतप्तो ददर्श कुरुपुङ्गवम् ॥ १६.७.१ ॥
ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು, ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾದ ಆನಕದುಂದುಭಿ (ವಸುದೇವ) ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಕಂಡನು.
16.7.2
तस्याश्रुपरिपूर्णाक्षो व्यूढोरस्को महाभुजः ।
आर्तस्यार्ततरः पार्थः पादौ जग्राह भारत ॥ १६.७.२ ॥
ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ವಿಶಾಲ ಎದೆ, ಮಹಾಬಾಹುಗಳ ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ), ಪೀಡಿತನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಓ ಭಾರತ, ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
16.7.3
तस्य मूर्धानमाघ्रातुमियेषानकदुन्दुभिः ।
स्वस्रीयस्य महाबाहुर्न शशाक च शत्रुहन् ॥ १६.७.३ ॥
ಆನಕದುಂದುಭಿ (ವಸುದೇವ) ತನ್ನ ಸೋದರಿಯ ಮಗನ ತಲೆಯನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಲು ಬಯಸಿದನು; ಆದರೆ ಓ ಶತ್ರುಹಂತಕ, ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
16.7.4
समालिङ्ग्यार्जुनं वृद्धः स भुजाभ्यां महाभुजः ।
रुरोदाथ स्मरञ्शौरिं विललाप सुविह्वलः।
भ्रातॄन्पुत्रांश्च पौत्रांश्च दौहित्रान्स सखीनपि ॥ १६.७.४ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಆ ವೃದ್ಧನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅತ್ತನು; ನಂತರ ಶೌರಿಯನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ಸಹೋದರರು, ಪುತ್ರರು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಪುತ್ರಿಯ ಮಕ್ಕಳು, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದನು.
16.7.5
यैर्जिता भूमिपालाश्च दैत्याश्च शतशोऽर्जुन ।
तान्सर्वान्नेह पश्यामि जीवाम्यर्जुन दुर्मरः ॥ १६.७.५ ॥
ಓ ಅರ್ಜುನ, ಯಾರಿಂದ ನೂರಾರು ಭೂಪಾಲರು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೋ, ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಓ ಅರ್ಜುನ, ಸಾಯಲು ಕಷ್ಟವಾದ ನಾನು ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ.
16.7.6
यो तावर्जुनशिष्यौ ते प्रियौ बहुमतौ सदा ।
तयोरपनयात्पार्थ वृष्णयो निधनं गताः ॥ १६.७.६ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ನಿನ್ನ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರು ಸದಾ ಪ್ರಿಯರೂ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಾನ್ವಿತರೂ ಆಗಿದ್ದರು; ಅವರಿಬ್ಬರ ಅಗಲಿಕೆಯಿಂದಲೇ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ನಾಶವಾದರು.
16.7.7
यौ तौ वृष्णिप्रवीराणां द्वावेवातिरथौ मतौ ।
प्रद्युम्नो युयुधानश्चि कथनन्कत्थसे च यौ ॥ १६.७.७ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ವೀರರಲ್ಲಿ ಅತಿರಥರೆಂದು ಪರಿಗಣಿತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು — ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಯುಯುಧಾನ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಇಬ್ಬರೇ.
16.7.8
तौ सदा कुरुशार्दूल कृष्णस्य प्रियभाजनौ ।
तावुभौ वृष्णिनाशस्य मुखमास्तां धनंजय ॥ १६.७.८ ॥
ಕುರುಶಾರ್ದೂಲ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸದಾ ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರು; ಧನಂಜಯ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು.
16.7.9
न तु गर्हामि शैनेयं हार्दिक्यं चाहमर्जुन ।
अक्रूरं रौक्मिणेयं च शापो ह्येवात्र कारणम् ॥ १६.७.९ ॥
ಅರ್ಜುನ, ನಾನು ಶೈನೇಯನನ್ನು (ಸಾತ್ಯಕಿ), ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನನ್ನು (ಕೃತವರ್ಮ), ಅಕ್ರೂರನನ್ನು, ರೌಕ್ಮಿಣೇಯನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಶಾಪವೇ ಕಾರಣ.
16.7.10
केशिनं यस्तु कंसं च विक्रम्यि हतवान्प्रभुः ।
विदेहमकरोत्पार्थं चैद्यं च बलगर्वितम् ॥ १६.७.१० ॥
ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಕೇಶಿ ಮತ್ತು ಕಂಸರನ್ನು ಕೊಂದ ಆ ಪ್ರಭು, ಪಾರ್ಥ, ವಿದೇಹವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು; ಬಲಗರ್ವಿತ ಚೈದ್ಯನನ್ನೂ (ಗೆದ್ದನು).
16.7.11
नैषादिमेकलव्यं च चक्रे कालिङ्गमागधान् ।
गान्धारान्काशिराजं च मरुभूमौ च पार्थिवान् ॥ १६.७.११ ॥
ನಿಷಾದ ಪುತ್ರ ಏಕಲವ್ಯನನ್ನೂ (ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು); ಕಳಿಂಗರು, ಮಗಧರು, ಗಾಂಧಾರರು, ಕಾಶಿರಾಜ, ಮರುಭೂಮಿಯ ರಾಜರನ್ನೂ (ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು).
16.7.12
प्राच्यांश्च दाक्षिणात्यांश्च पार्वतीयांस्तथा नृपान् ।
सोभ्युपेक्षितवानेवमनयान्मधुसूदनः ॥ १६.७.१२ ॥
ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜರನ್ನು, ಪರ್ವತೀಯ ರಾಜರನ್ನೂ — ಹೀಗೆ ಮಧುಸೂದನನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದನು.
16.7.13
त्वं हि तं नारदश्चैव मुनयश्च सनातनम् ।
गोविन्दमनघं देवमभिजानीध्वमच्युतम् ॥ १६.७.१३ ॥
ನೀನು ಅವನನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವೆ; ನಾರದ ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳೂ ಆ ಸನಾತನ, ನಿರ್ದೋಷ ದೇವ ಅಚ್ಯುತ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
16.7.14
प्रत्यपश्यच्च स विभुर्ज्ञातिक्षयमधोक्षजः ।
समुपेक्षितवान्नित्यं स्वयं स मम पुत्रकः ॥ १६.७.१४ ॥
ಆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಅಧೋಕ್ಷಜನು ಬಂಧುಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಮೊದಲೇ ಕಂಡನು; ನನ್ನ ಮಗನಾದ ಅವನೇ ಅದನ್ನು ಸದಾ ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದನು.
16.7.15
गान्धार्या वचनं यत्तदृषीणां च परंतप ।
तन्नूनमन्यथा कर्तुं नैच्छत्स जगतः प्रभुः ॥ १६.७.१५ ॥
ಶತ್ರುತಾಪನನೇ, ಗಾಂಧಾರಿಯ ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಮಾತನ್ನು ಆ ಜಗತ್ಪ್ರಭು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬದಲಿಸಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ.
16.7.16
प्रत्यक्षं भवतश्चापि तव पौत्रः परंतप ।
अश्वत्थाम्ना हतश्चापि जीवितस्तस्य तेजसा।
इमांस्तु नैच्छत्स्वान्ज्ञातीन्रक्षितुं च सखा तव ॥ १६.७.१६ ॥
ಶತ್ರುತಾಪನನೇ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಕೊಂದನು; ಅವನು ಆ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪುನಃ ಜೀವ ಪಡೆದನು; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಸಖನು ತನ್ನದೇ ಈ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ.
16.7.17
ततः पुत्रांश्च पौत्रांश्च भ्रातॄनथ सखींस्तथा ।
शयानान्निहतान्दृष्ट्वा कृष्णो मामब्रवीदिदम् ॥ १६.७.१७ ॥
ಆಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಸಹೋದರರನ್ನು ಮತ್ತು ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಕೃಷ್ಣನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
16.7.18
सम्प्राप्तोऽद्यायमस्यान्तः कुलस्य भरतर्षभ ।
आगमिष्यति बीभत्सुरिमां द्वारवतीं पुरीम्।
आख्येयं तस्य यद्वृत्तं वृष्णीनां वैशसं महत् ॥ १६.७.१८ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಇಂದು ಈ ಕುಲಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯ ಬಂದಿದೆ; ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಈ ದ್ವಾರವತೀ ನಗರಕ್ಕೆ ಬರುವನು; ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಆ ಮಹಾ ವಿನಾಶದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.
16.7.19
स तु श्रुत्वा महातेजा यदूनां निधनं प्रभो ।
आगन्ता क्षिप्रमेवेह न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १६.७.१९ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಯಾದವರ ವಿನಾಶವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಶೀಘ್ರವೇ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವನು; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
16.7.20
योऽहं तमर्जुनं विद्धि योऽर्जुनः सोहमेव तु ।
यद्ब्रूयात्तत्तथा कार्यमिति बुद्ध्यस्व भारत ॥ १६.७.२० ॥
ನಾನು ಯಾರೋ ಅವನನ್ನೇ ಅರ್ಜುನನೆಂದು ತಿಳಿ; ಅರ್ಜುನನು ಯಾರೋ ಅವನೇ ನಾನು. ಓ ಭಾರತ, ಅವನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅರಿತುಕೋ.
16.7.21
स स्त्रीषु प्राप्तकालासु पाण्डवो बालकेषु च ।
प्रतिपत्स्यति बीभत्सुर्भवतश्चौर्ध्वद्गेहिकम् ॥ १६.७.२१ ॥
ಆ ಪಾಂಡವ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಕಾಲ ಬಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಹಾಗೂ ನಿಮಗೂ ಉರ್ಧ್ವದೈಹಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು.
16.7.22
इमां च नगरीं सद्यः प्रतियाते धनंजये ।
प्राकारट्टालकोपेतां समुद्रः प्लावयिष्यति ॥ १६.७.२२ ॥
ಧನಂಜಯನು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಪ್ರಾಕಾರ ಮತ್ತು ಅಟ್ಟಾಲಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ನಗರವನ್ನು ಸಮುದ್ರ ಮುಳುಗಿಸುವುದು.
16.7.23
अहं देशे तु कस्मिंश्चित्पुण्ये नियममास्थितः ।
कालं काङ्क्षे सद्य एव रामेण सहितो वने ॥ १६.७.२३ ॥
ನಾನು ಯಾವುದೋ ಪುಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಯಮವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಕಾಲನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ.
16.7.24
एवमुक्त्वा हृषीकेशो मामचिन्त्यपराक्रमः ।
हित्वा मां बालकैः सार्धं दिशं कामप्यगात्प्रभुः ॥ १६.७.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅಚಿಂತ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಹೃಷೀಕೇಶನು (ಕೃಷ್ಣ) ನನ್ನನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಯಾವುದೋ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದನು.
16.7.25
सोहं तौ च महात्मानौ चिन्तयन्रामकेशवौ ।
घोरं ज्ञातिवधं चैव न भुञ्जे शोककर्शितः ॥ १६.७.२५ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೇಶವರನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ, ಬಂಧುಗಳ ಘೋರ ವಧೆಯ ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶನಾಗಿ ನಾನು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
16.7.26
न मोक्ष्येन च जीविष्ये दिष्ट्या प्राप्तोसि पाण्डव ।
यदुक्तं पार्थं कृष्णेन तत्सर्वमखिलं कुरु ॥ १६.७.२६ ॥
ನಾನು ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ ನೀನು ಬಂದಿರುವೆ, ಪಾಂಡವ. ಕೃಷ್ಣನು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಡು.
16.7.27
एतत्ते पार्थ राज्यं च स्त्रियो रत्नानि चैव हि ।
इष्टान्प्राणानहं हीमांस्त्यक्ष्यामि रिपुसूदन ॥ १६.७.२७ ॥
ಇದು ನಿನಗೇ ಸೇರಿದ ರಾಜ್ಯ, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ರತ್ನಗಳು, ಪಾರ್ಥ. ಶತ್ರುಸೂದನನೇ, ಈ ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನೂ ನಾನು ತ್ಯಜಿಸುವೆನು.