مهابهاراتا · أدهيايا 17.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.1.1
नारायणं नमस्कृत्यि नरं चैव नरोत्तमम् ।
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
एवं वृष्ण्यन्धककुले श्रुत्वा मौसलमाहवम् ।
पाण्डवाः किमकुर्वन्त तथा कृष्णे दिवं गते ॥ १७.१.१ ॥
بعد أن يسجد لناراياناه ولنارا أفضل البشر، وللإلهة سارسفاتي ولفياسا، ينبغي عندئذ أن يتلو الجايا. فلما سمع بهذه المعركة المسالية الكبرى بين أسر الفريشنيين والأندهاكا، ماذا فعل البانداڤيون بعد أن صعد كريشنا إلى السماء؟
17.1.2
श्रुत्वैवं कौरवो राजा वृष्णीनां कदनं महत् ।
प्रस्थाने मतिमाधाय वाक्यमर्जुनमब्रवीत् ॥ १७.१.२ ॥
فلما سمع ملك الكورو بهذا الدمار العظيم للفريشنيين، عزم على الرحيل وقال لأرجونا هذه الكلمات.
17.1.3
कालः पचति भतानि सर्वाण्येव महामते ।
कालपाशमहं मन्ये त्वमपि द्रष्टुमर्हसि ॥ १७.१.३ ॥
أيها العظيم الفكر، إن الزمان هو ما ينضج جميع الكائنات. وأنا أعدّ حبل الزمان (الأعلى)، وأنت أيضًا ينبغي أن تراه.
17.1.4
इत्युक्तः स तु कौन्तेयः कालः काल इति ब्रुवन् ।
अन्वपद्यत तद्वाक्यं भ्रातुर्ज्येष्ठस्य धीमतः ॥ १७.१.४ ॥
فلما خوطب بذلك، ابن كونتي، قائلًا "الزمان، الزمان"، وافق على قول أخيه الأكبر الحكيم.
17.1.5
अर्जुनस्य मतं ज्ञात्वा भीमसेनो यमौ तथा ।
अन्वपद्यन्त तद्वाक्यं यदुक्तं सव्यसाचिना ॥ १७.१.५ ॥
فلما عرف بهيماسينا والتوأمان رأي أرجونا، وافقوا كذلك على القول الذي قاله سافياساشين (أرجونا).
17.1.6
ततो युयुत्सुमानाय्य प्रव्रजन्धर्मकाम्यया ।
राज्यं परिददौ सर्वं वैश्यापुत्रे युधिष्ठिरः ॥ १७.१.६ ॥
ثم استدعى يودشتهيرا يويوتسو، وأقبل على التخلي عن الدنيا رغبةً في الدارما، فسلّم المملكة كلها إلى ابن امرأة فايشيا.
17.1.7
अभिंषिच्य स्वराज्ये च राजानं च परिक्षितम् ।
दुःखार्तश्चाब्रवीद्राजा सुभद्रां पाण्डवाग्रजः ॥ १७.१.७ ॥
بعد أن نصّب بَريكشيت ملكًا في مملكته، تكلّم الملك، أكبر البانداڤا، المكلوم بالحزن، إلى سوبهدرا.
17.1.8
एष पुत्रस्य पुत्रस्ते कुरुराजो भविष्यति ।
यदूनां परिशेषश्च वज्रो राजा कृतश्च ह ॥ १७.१.८ ॥
هذا ابن ابنك، سيصبح ملك الكورو؛ وقد جُعل ڤاجرا، بقيّة اليادَڤ، ملكًا أيضًا.
17.1.9
परिक्षिद्धास्तिनपुरे शक्रप्रस्थे च यादवः ।
वज्रो राजा त्वया रक्ष्यो मा चाधर्मे मनः कृथाः ॥ १७.१.९ ॥
سيسكن بَريكشيت في هَستيناپورا، وسيسكن ڤاجرا اليادَڤي في إندرابراستها. يجب أن تحمي الملك ڤاجرا؛ ولا تُوجِّه عقلك إلى الإثم.
17.1.10
इत्युक्त्वा धर्मराजाः स वासुदेवस्य धीमतः ।
मातुलस्य च वृद्धस्य रामदीनां तथैव च ॥ १७.१.१० ॥
وبعد أن قال هذا، فعل ملك الدَّرما مثل ذلك لحكيم ڤاسوديڤا، ولخاله المسنّ، ولـرامة وغيره.
17.1.11
भ्रातृभिः सह धर्मात्मा कृत्वोदकमतन्द्रितः ।
श्राद्धान्यद्दिश्य सर्वेषां चकार विदिवत्तदा ॥ १७.१.११ ॥
مع إخوته، قام صاحب الروح الصالحة، دون كلل، بتقديم قربان الماء، ثم أدّى طقوس الشرادّا لجميعهم وفق القاعدة.
17.1.12
द्वैपायनं नारदं च मार्कण्डेयं तपोधनम् ।
भारद्वाजं याज्ञवल्क्यं हरिमुद्दिश्य यत्नवान्।
अभोजयत्स्वादु भोज्यं कीर्तयित्वा च शार्ङ्गिणं ॥ १७.१.१२ ॥
مُهديًا الطقس إلى دَڤيپايانا وناراداّ ومركانديا الغني بالتقشف وبهارادڤاجا وياجنيڤالكيا وهري، أطعمهم بعناية طعامًا لذيذًا، وحمد شارنگين.
17.1.13
ददौ रत्नानि वासांसि ग्रामानश्वान्रथांस्तथा ।
स्त्रियश्च द्विजमुख्येभ्यस्तदा शतसहस्रशः ॥ १७.१.१३ ॥
ثم أعطى بمئات الألوف الجواهر والثياب والقرى والخيل والعربات والنساء لأفضل المولودين مرتين.
17.1.14
कृपमभ्यर्च्य च गुरुमथ पौरपुरस्कृतम् ।
आहूय भरतश्रेष्ठ संनिवेश्यासने तदा।
शिष्यं परिक्षितं तस्मै तदौ भरतसत्तमः ॥ १७.१.१४ ॥
بعد أن أكرم كربا الذي قدّمه أهل المدينة، واستدعى معلمه، يا خير البهاراتا، وأجلسه على مقعد، سلّم خير البهاراتا حينئذ تلميذه باريكشيت إليه.
17.1.15
ततस्तु प्रकृतीः सर्वाः समानाय्य युधिष्ठिरः ।
सर्वमाचष्ट राजर्षिकीर्षितमथात्मनः ॥ १७.१.१५ ॥
ثم جمع يدهشتهيرا جميع الرعية، وأعلن كل شيء: عزم الحكيم الملكي بشأن نفسه.
17.1.16
ते श्रुत्वैव वचस्तस्य पौरजानपदा जनाः ।
भृशमुद्विग्रमनसो नाभ्यनन्दन्त तद्वचः ॥ १७.१.१६ ॥
ما إن سمع أهل المدينة والريف كلامه حتى لم يوافقوا على ذلك القول، وقد اضطربت نفوسهم اضطرابًا شديدًا.
17.1.17
नैवं कर्तव्यमिति ते तदोचुस्तं जनाधिपम् ।
न च राजा तथाऽकार्षीत्कालपर्यायधर्मिवित् ॥ १७.१.१७ ॥
"لا ينبغي أن يُفعل هكذا"، قالوا حينئذ لذلك سيد الناس؛ لكن الملك لم يفعل كذلك، لأنه كان عارفًا بواجبات تعاقب الزمن.
17.1.18
ततोऽनुमान्य धर्मात्मा पौरजानपदं जनम् ।
गमनाय मतिं चक्रे कृष्णस्य गमनादपि ॥ १७.१.१८ ॥
ثم بعد أن أقنع الرجل ذو النفس الصالحة أهل المدينة والريف، عزم على الرحيل، حتى مع رحيل كريشنا.
17.1.19
वर्तमाने विवादे तु वास्तुविक्रयिणं प्रति ।
धनेच्छा युगपत्प्राप्ता क्षेत्रतस्वामिभूभृताम् ॥ १७.१.१९ ॥
وبينما كان النزاع مع بائع العقار مستمرًا، نشأت في آنٍ واحد شهوة الثروة لدى مُلّاك الأراضي والملوك.
17.1.20
प्राप्तं कलियुगं ज्ञात्वा सहदेवो हसन्निव ।
राज्ञस्तु कथयामास धर्मो नष्टस्तु सङ्करः ॥ १७.१.२० ॥
وإذ علم سهديفا أن عصر كالي قد حلّ، قال للملك كأنه يبتسم: لقد هلك الدارما، وظهر اختلاط الطبقات.
17.1.21
श्रुत्वा तु दुर्मना राजा पर्याप्तं जीवनं मम ।
इति स्म राजा कौरव्यो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः।
उत्सृज्याभरणान्यङ्गाज्जगृहे वल्कलान्युत ॥ १७.१.२१ ॥
فلما سمع ذلك قال الملك وقد اعتراه الحزن: «حسبي من الحياة». وهكذا نزع الملك الكوروي يودهيشتهيرا، ابن الدارما، حليّه عن جسده، وارتدى ثياب اللحاء.
17.1.22
भीमार्जुनयमाश्चैव द्रौपदी च यशस्विनी ।
तथैव जगृहुः सर्वे वल्कलानि नराधिप ॥ १७.१.२२ ॥
وكذلك أخذ بهيما وأرجونا والتوأمان والدراوبدي المجيدة جميعًا ثياب اللحاء، يا سيد البشر!
17.1.23
विधिवत्कारयित्वेष्टिं नैष्ठिकीं भरतर्षभ ।
समुत्सृज्याप्सु सर्वेऽग्नीन्प्रतस्थुर्नरपुङ्गवाः ॥ १७.१.२३ ॥
يا ثور البهاراتا! بعد أن أقاموا الذبيحة الأخيرة على الوجه المشروع، ألقى جميع أولئك الثيران بين البشر النيران المقدسة في الماء ومضوا.
17.1.24
ततः प्ररुरुदुः सर्वाः स्त्रिंयो दृष्ट्वा नरोत्तमान् ।
प्रस्थितान्द्रौपदीषष्ठान्पुरा द्यूतजितान्यथा ॥ १७.१.२४ ॥
فصرخت النساء جميعًا بالبكاء حين رأين خيرة الرجال يمضون وديرابادي سادستهم، كما بكين من قبل حين خرجوا مغلوبين في لعب النرد.
17.1.25
हर्षोऽभवच्च सर्वेषां भ्रातॄणां गमनं प्रति ।
युधिष्ठिरमतं ज्ञात्वा वृष्णिक्षयमवेक्ष्य च। ॥ १७.१.२५ ॥
فرح جميع الإخوة بالرحيل، إذ عرفوا قرار يودهيشثيرا ورأوا فناء الفريشنيين.
17.1.26
भ्रातरः पञ्च कृष्णा च षष्ठी श्वा चैव सप्तमः ।
आत्मना सप्तमो राजा निर्ययौ गजसाह्वयात्।
पौरैरनुगतो दूरं सर्वैरन्तःपुरैस्तथा ॥ १७.१.२६ ॥
الإخوة الخمسة، وكريشنا (دراوبادي) سادسةً، وكلب سابعًا؛ وخرج الملك بنفسه سابعًا من غاجاسهفايا. وتبعهم أهل المدينة وكل نساء القصر الداخلي مسافةً بعيدة.
17.1.27
न चैनमशकत्कश्चिन्निवर्तस्वेति भाषितुम् ।
न्यवर्तन्त ततः सर्वे नरा नगरवासिनः ॥ १७.१.२७ ॥
لم يستطع أحد أن يقول له: «ارجع». فعاد جميع أهل المدينة.
17.1.28
कृपप्रभृतयश्चैव युयुत्सुं पर्यवारयन् ।
विवेश गङ्गां कौरव्य उलूपी भुजगात्मजा ॥ १७.१.२८ ॥
أحاط كريبا وغيره بيويوتسو. يا كاورافا، دخلت أولوبي، ابنة الثعبان، نهر الغانج.
17.1.29
चित्राङ्गदा ययौ चापि मणलूरपुरं प्रति ।
शिष्टाः परिक्षितं त्वन्या मातरः पर्यवारयन् ॥ १७.१.२९ ॥
وذهبت تشيترانغادا أيضًا نحو مدينة مانالورا؛ وأحاطت الأمهات الباقيات وسائر النساء بباريكشيت.
17.1.30
पाण्डवाश्च महात्मानो द्रौपदी च यशस्विनी ।
कृतोपवासाः कौरव्य प्रययुः प्राङ्मुखास्ततः ॥ १७.१.३० ॥
ثم انطلق الباندافا العظماء ودراوبادي المشهورة، بعد أن صاموا، متجهين نحو الشرق، يا كاورافا.
17.1.31
योगयुक्ता महात्मानस्त्यागधर्ममुपेयुषः ।
अभिजग्मुर्बहून्देसान्सरितः सागरांस्तथा ॥ १७.१.३१ ॥
مضى أولئك العظماء الثابتون في اليوغا، متبعين دَهرما التخلي، عبر بلاد كثيرة وأنهار وبحار.
17.1.32
युधिष्ठिरो ययावग्रे भीमस्तु तदनन्तरम् ।
अर्जुनस्तस्य चान्वेव यमौ चापि यथाक्रमम ॥ १७.१.३२ ॥
تقدّم يودهيشتهيرا، ثم بهيما بعده؛ وتبعه أرجونا، وكذلك التوأمان بحسب الترتيب.
17.1.33
पृष्ठतस्तु वरारोहा श्यामा पद्मदलेक्षणा ।
द्रौपदी योषितांश्रेष्ठा ययौ भरतसत्तम। ॥ १७.१.३३ ॥
وخلفهم مشت دراوباذي، ذات الخصر الجميل، السمراء، ذات العينين كبتلات اللوتس، أفضل النساء، يا أفضل البهارتا.
17.1.34
श्वा चैवानुयायावेकः प्रस्थितान्पाण्डवान्वनम् ।
क्रमेणि ते ययुर्वीरा लौहित्यं सलिलार्णवम् ॥ १७.१.३४ ॥
وتبعهم كلب واحد أيضاً، إذ انطلق البانداويون نحو الغابة؛ فوصل أولئك الأبطال بالترتيب إلى نهر لاوهيتيا والبحر المائي.
17.1.35
गाण्डीवं तु धनुर्दिव्यं न मुमोच धनंजयः ।
रत्नलोभान्महाराज ते चाक्षय्ये महेषुधी ॥ १७.१.३५ ॥
لكن دهنانجايا لم يُلقِ القوس الإلهي غاندِيفا. أيها الملك العظيم، إذ اشتهى الجواهر، لم يتخلَّ أيضاً عن الكنانتين الكبيرتين اللتين لا تنفدان.
17.1.36
अग्निं ते ददृशुस्तत्र स्थितं शैलमिवाग्रतः ।
मार्गमावृत्य तिष्ठन्तं साक्षात्पुरुषविग्रहम् ॥ १७.१.३६ ॥
هناك رأوا أغني واقفاً أمامهم كالجبل، يسدّ الطريق، حاضراً بهيئة إنسان ظاهرة.
17.1.37
ततो देवः स सप्तार्चिः पाण्डवानिदमब्रवीत् ।
भोभो पाण्डुसुता वीराः पावकं मां निबोधत ॥ १७.१.३७ ॥
فقال الإله سبتارتشي للبانداڤا: يا أبناء باندو الأبطال، اسمعوا مني، أنا النار.
17.1.38
युधिष्ठिर महाबाहो भीमसेन परंतप ।
अर्जुनाश्विसुतौ वीरौ निबोधत वचो मम ॥ १७.१.३८ ॥
يا يوديشثيرا ذا الذراعين القويتين، يا بهيمسينا مُحرق الأعداء، يا أرجونا، أيها الأبطال ابنا الأشفين، اسمعوا كلامي.
17.1.39
अहमग्निः कुरुश्रेष्ठा मया दग्धं च खाण्डवम् ।
अर्जुनस्य प्रभावेन तथा नारायणस्य च ॥ १७.१.३९ ॥
أنا أغني، خير الكورو. بقوة أرجونا، وكذلك بقوة ناراياناً، أحرقتُ غابة الخاندافا.
17.1.40
अयं वः फल्गुनो भ्राता गाण्डीवं परमायुधम् ।
परित्यज्य वने यातु नानेनार्थोस्ति कश्चन ॥ १७.१.४० ॥
هذا أخوكم فالغونا (أرجونا)، والغاندිفا هو السلاح الأعلى. فليتركه وليذهب إلى الغابة؛ فلا حاجة لكم به بعد الآن.
17.1.41
चक्ररत्नं तु यत्कृष्णे स्थितमासीन्महात्मनि ।
गतं तच्च पुनर्हस्ते कालेनैष्यति तस्य ह ॥ १७.१.४१ ॥
إن الدولاب الجوهرة الذي كان في كريشنا العظيم قد مضى؛ وفي الوقت المناسب سيعود إلى يده.
17.1.42
वरुणादाहृतं पूर्वं मयैतत्पार्थकारणात् ।
गाण्डीवं धनुषां श्रेष्ठं वरुणायैव दीयताम् ॥ १७.१.४२ ॥
في الماضي، من أجل بارثا، أخذتُ هذا من فارونا. فليُرَدَّ الغاندиفا، أفضلُ القِسِيّ، إلى فارونا نفسه.
17.1.43
ततस्ते भ्रातरः सर्वे धनंजयमचोदयन् ।
स जले प्राक्षिपच्चैतत्तथाऽक्षय्ये महेषुधी ॥ १७.१.४३ ॥
فحثّ الإخوة جميعهم دهنجaya. فألقى هذا والجعبتين العظيمتين اللتين لا تنفدان في الماء.
17.1.44
ततोऽग्निर्भरतश्रेष्ठ तत्रैवान्तरधीयत ।
ययुस्च पाण्डवा वीरास्ततस्ते दक्षिणामुखाः ॥ १७.१.४४ ॥
ثم، يا خير البهاراتا، اختفى أغني هناك. وانطلق الأبطال البانداويون متجهين نحو الجنوب.
17.1.45
ततस्ते तूत्तरेणैव तीरेण लवणांभसः ।
जग्मुर्भरतशार्दूल दिशं दक्षिणपश्चिमाम् ॥ १७.१.४५ ॥
ثم ساروا على طول الشاطئ الشمالي للبحر المالح، يا نمر البهاراتا، نحو الاتجاه الجنوبي الغربي.
17.1.46
ततः पुनः समावृत्ताः पश्चिमां दिशमेव ते ।
ददृशुर्द्वारकां चापि सागरेण परिप्लुताम् ॥ १७.१.४६ ॥
ثم عادوا ثانيةً نحو الجهة الغربية، ورأوا أيضاً دفارقا وقد غمرها البحر.
17.1.47
उदीचीं पुनरावृत्त्य ययुर्भरतसत्तमाः ।
प्रादक्षिण्यं चिकीर्षन्तः पृथिव्या योगधर्मिणः ॥ १७.१.४७ ॥
وعادوا فاتجهوا نحو الشمال، فمضى خيرة البهاراتا، راغبين في الطواف حول الأرض، ممارسين دهرما اليوغا.