مهابهاراتا · أدهيايا 17.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.2.1
ततस्ते नियतात्मान उदीचीं दिशमास्थिताः ।
ददृशुर्योगयुक्ताश्च हिमवन्तं महागिरिम् ॥ १७.२.१ ॥
ثم اتجه أولئك المضبوطو النفوس نحو الجهة الشمالية، ومستغرقين في اليوغا رأوا الجبل العظيم هيمافانت.
17.2.2
तं चाप्यतिक्रमन्तस्ते ददृशुर्वालुकार्णवम् ।
अवैक्षन्त महाशैलं मेरुं शिखरिणां वरम् ॥ १७.२.२ ॥
وبينما كانوا يعبرونه، رأوا بحر الرمال، ونظروا إلى ميرو، الجبل العظيم، أفضل الجبال ذات القمم.
17.2.3
तेषां तु गच्छतां शीघ्रं सर्वेषां योगधार्मिणाम् ।
याज्ञसेनी भ्रष्टयोगा निपपात महीतले ॥ १७.२.३ ॥
لكن من بين أولئك السائرين بسرعة، الممارسين لليوغا والدارما، سقطت ياجنسيني، إذ فقدت يوغاها، على الأرض.
17.2.4
तां तु प्रपतितां दृष्ट्वा भीमसेनो महाबलः ।
उवाच धर्मराजानं याज्ञसेनीमवेक्ष्य ह ॥ १७.२.४ ॥
فلما رأى بهيمسينا القوي أنها سقطت، نظر إلى ياجنسيني وقال لملك الدارما.
17.2.5
नाधर्मश्चरितः कश्चिद्राजपुत्र्या परंतप ।
कारणं किंनु तद्ब्रूहि यत्कृष्णा पतिता भुवि ॥ १७.२.५ ॥
لم ترتكب ابنة الملك أي إثم، يا مُحرق الأعداء. فما السبب إذن؟ أخبرني لماذا سقطت كرشنا على الأرض.
17.2.6
पक्षपातो महानस्या विशेषेण धनंजये ।
तस्यैतत्फलमद्यैषा भुङ्क्ते पुरुषसत्तम ॥ १७.२.६ ॥
كان لديها تحيّز كبير، خصوصاً نحو دهنجَيّا (أرجونا). يا أفضل الرجال، إن ثمرة ذلك هي ما تذوقه الآن.
17.2.7
एवमुक्त्वाऽनवेक्ष्यैनां ययौ भरतसत्तमः ।
समाधाय मनो धीमान्धर्मात्मा पुरुषर्षभः ॥ १७.२.७ ॥
وبعد أن قال ذلك، دون أن ينظر إليها، مضى خير البهاراتا، الحكيم ذو النفس الصالحة، ثور الرجال، وقد هدأ قلبه.
17.2.8
सहदेवस्ततो विद्वान्निपपात महीतले ।
तं चापि पतितं दृष्ट्वा भीमो राजानमब्रवीत् ॥ १७.२.८ ॥
فسقط سهديفا العالم على الأرض. ولما رأى بهيما أنه قد سقط أيضا، قال للملك.
17.2.9
योऽयमस्मासु सर्वेषु शुश्रूषुरनहंकृतः ।
सोयं माद्रवतीपुत्रः कस्मान्निपतितो भुवि ॥ १७.२.९ ॥
لماذا سقط على الأرض ابن مادري هذا، الذي كان أكثرنا خدمة وأخلاها من الكبر؟
17.2.10
आत्मनः सदृशं प्राज्ञं नैषोऽमन्यत कञ्चन ।
तेन दोषेण पतितो विद्वानेष नृपात्मजः ॥ १७.२.१० ॥
لم يكن يرى أحدا حكيما مثل نفسه. وبذلك العيب سقط هذا الأمير العالم.
17.2.11
इत्युक्त्वा तं समुत्सृज्य सहदेवं ययौ तदा ।
भ्रातृभिः सह कौन्तेयः शुना चैव युधिष्ठिरः ॥ १७.२.११ ॥
وبعد أن قال ذلك وترك سهديفا خلفه، مضى كونتيّا يودهيشتيرا مع إخوته ومع كلب.
17.2.12
कृष्णं निपतितां दृष्ट्वा सहदेवं च पाण्डवम् ।
आर्तो बन्धुप्रियः शूरो नकुलो निपपात ह ॥ १७.२.१२ ॥
ولما رأى كريشنا (دراوبدي) والباندوي سهديفا قد سقطا، سقط ناكولا البطل المحب لأقاربه، متألما.
17.2.13
तस्मिन्निपतिते वीरे नकुले चारुदर्शने ।
पुनरेव तदा भीमो राजानमिदमब्रवीत् ॥ १७.२.१३ ॥
لما سقط ذلك البطل الجميل المنظر نكولا، قال بهيما مرة أخرى للملك هذا الكلام.
17.2.14
योऽयमक्षतधर्मात्मा भ्राता वचनकारकः ।
रूपेणाप्रतिमो लोके नकुलः पतितो भुवि ॥ १७.२.१४ ॥
هذا الأخ ذو النفس البارة التي لا تشوبها شائبة، المطيع للكلمة، الذي لا مثيل له في الجمال في العالم، نكولا، قد سقط على الأرض.
17.2.15
इत्युक्तो भीमसेनेन प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
नकुलं प्रति धर्मात्मा सर्वबुद्धिमतांवरः ॥ १७.२.१५ ॥
لما خاطبه بهيماسينا بذلك، أجاب يوديشتيرا، ذو النفس البارة، أفضل كل الحكماء، بشأن نكولا.
17.2.16
रूपेणि मत्समो नास्ति कश्चिदित्यस्य दर्शनम् ।
अधिकश्चाहमेवैक इत्यस्य मनसि स्थितम् ॥ १७.२.१६ ॥
كان رأيه أنه لا أحد يساويني في الجمال، وكان في قلبه ثابتًا أنني وحدي الأعلى.
17.2.17
नकुलः पतितस्तस्मादागच्छ त्वं वृकोदर ।
यस्य यद्विहितं वीर सोऽवश्यं तदुपाश्नुते ॥ १७.२.१७ ॥
لقد سقط نكولا؛ فتعال يا فركودارا. أيها البطل، ما قُدِّر لكل أحد، فهو لا محالة يحصده.
17.2.18
तांस्तु प्रपतितान्दृष्ट्वा पाण्डवः श्वेतवाहनः ।
पपात शोकसंतप्तस्ततोनु परवीरहा ॥ १७.२.१८ ॥
لما رأى أولئك جميعًا قد سقطوا، سقط بانداوا شفيتافاهانا (أرجونا)، قاتل أبطال الأعداء، يعذبه الحزن، عندئذ.
17.2.19
तस्मिंस्तु पुरुषव्याघ्रे पतिते शक्रतेजसि ।
म्रियमाणे दुराधर्षे भीमो राजानमब्रवीत् ॥ १७.२.१९ ॥
وحين سقط ذلك النمر بين البشر، ذو بهاء إندرا، وكان الذي لا يُقهر يحتضر، قال بهيما للملك.
17.2.20
अनृतं न स्मराम्यस्य स्वैरेष्वपि महात्मनः ।
अथ कस्य विकारोऽयं येनायं पतितो भुवि ॥ १७.२.२० ॥
لا أذكر كذبة لهذا العظيم النفس، ولو في أحاديث عابرة. فإذن، ما هذا الخلل، ومن أي أحد، حتى سقط على الأرض؟
17.2.21
एकोहं निर्दहेयं वै शत्रूनित्यर्जुनोऽब्रवीत् ।
न च तत्कृतवानेष शूरमानी ततोपतत् ॥ १७.२.२१ ॥
قال أرجуна: «وحدي سأحرق الأعداء». لكنه لم يفعل ذلك؛ ولهذا سقط هذا المدّعي للبطولة.
17.2.22
अवमेने धनुर्ग्राहानेष सर्वांश्च फल्गुनः ।
तथा चैतन्न तु तथा कर्तव्यं भूतिमिच्छता ॥ १७.२.२२ ॥
كان هذا الفالجونا أرجуна يزدري جميع الرماة؛ وكان هو كذلك أيضًا. لكن من يطلب الازدهار لا ينبغي له أن يفعل ذلك.
17.2.23
इत्युक्त्वा प्रस्थितो राजा भीमोथ निपपात ह ।
पतितश्चाब्रवीद्भीमो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ १७.२.२३ ॥
قال هذا ومضى الملك؛ ثم سقط بهيما. وبعد أن سقط، قال بهيما لـيُدهيشتهيرا، ملك الدهرما.
17.2.24
भोभो राजन्नवेक्षस्व पतितोहं प्रियस्तव ।
किंनिमित्तं च पतनं ब्रूहि मे यदि वेत्थ ह ॥ १७.२.२४ ॥
"أيها الملك، انظر: قد سقطتُ أنا محبوبك. إن كنتَ تعلم، فأخبرني بسبب سقوطي."
17.2.25
अतिभुक्तं च भवता प्राणेन च विकत्थसे ।
अनवेक्ष्य परं पार्थ तेनासि पतितः क्षितौ ॥ १७.२.२५ ॥
لقد أفرطتَ في التنعّم وتفاخرتَ بنَفَس حياتك غير ملتفت إلى غيرك، يا ابن بريتا؛ فلذلك سقطتَ على الأرض.
17.2.26
इत्युक्त्वा तं महाबाहुर्जगामानवलोकयन् ।
श्वाप्येकोनुययौ यस्ते बहुशः कीर्तितो मया ॥ १७.२.२६ ॥
وقال ذلك ومضى ذو الذراعين القويتين غير ملتفت إليها، وتبعه كلبٌ وحده، ذلك الكلب الذي ذكرتُه لك مراراً.