മഹാഭാരതം · അധ്യായം 17.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
17.2.1
ततस्ते नियतात्मान उदीचीं दिशमास्थिताः ।
ददृशुर्योगयुक्ताश्च हिमवन्तं महागिरिम् ॥ १७.२.१ ॥
അപ്പോൾ ആത്മസംയമമുള്ള അവർ വടക്കൻ ദിക്കിലേക്ക് നീങ്ങി, യോഗയുക്തരായി മഹാപർവതമായ ഹിമവാനെ കണ്ടു.
17.2.2
तं चाप्यतिक्रमन्तस्ते ददृशुर्वालुकार्णवम् ।
अवैक्षन्त महाशैलं मेरुं शिखरिणां वरम् ॥ १७.२.२ ॥
അതു കടന്നുപോകുമ്പോൾ അവർ മണൽക്കടൽ കണ്ടു; ശിഖരമുള്ള പർവതങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാശൈലം മേരുവിനെയും കണ്ടു.
17.2.3
तेषां तु गच्छतां शीघ्रं सर्वेषां योगधार्मिणाम् ।
याज्ञसेनी भ्रष्टयोगा निपपात महीतले ॥ १७.२.३ ॥
എന്നാൽ വേഗത്തിൽ നടന്നുപോയ യോഗധർമികളായ അവരിൽ, യാജ്ഞസേനി (ദ്രൗപദി) യോഗഭ്രഷ്ടയായി ഭൂമിയിൽ വീണു.
17.2.4
तां तु प्रपतितां दृष्ट्वा भीमसेनो महाबलः ।
उवाच धर्मराजानं याज्ञसेनीमवेक्ष्य ह ॥ १७.२.४ ॥
അവൾ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ട മഹാബലനായ ഭീമസേനൻ, യാജ്ഞസേനിയെ നോക്കി ധർമരാജനോട് പറഞ്ഞു.
17.2.5
नाधर्मश्चरितः कश्चिद्राजपुत्र्या परंतप ।
कारणं किंनु तद्ब्रूहि यत्कृष्णा पतिता भुवि ॥ १७.२.५ ॥
ഹേ പരന്തപാ! ഈ രാജപുത്രി യാതൊരു അധർമവും ചെയ്തിട്ടില്ല; എന്നാൽ കൃഷ്ണ എന്തിന് ഭൂമിയിൽ വീണു? ആ കാരണം പറയൂ.
17.2.6
पक्षपातो महानस्या विशेषेण धनंजये ।
तस्यैतत्फलमद्यैषा भुङ्क्ते पुरुषसत्तम ॥ १७.२.६ ॥
ഇവൾക്ക് ധനഞ്ജയനോട് വിശേഷിച്ചും വലിയ പക്ഷപാതമുണ്ടായിരുന്നു. ഹേ പുരുഷോത്തമാ! അതിന്റെ ഫലമാണ് ഇന്ന് ഇവൾ അനുഭവിക്കുന്നത്.
17.2.7
एवमुक्त्वाऽनवेक्ष्यैनां ययौ भरतसत्तमः ।
समाधाय मनो धीमान्धर्मात्मा पुरुषर्षभः ॥ १७.२.७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവളെ ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ, ഭരതന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ബുദ്ധിമാനും ധർമ്മാത്മാവും പുരുഷന്മാരിൽ വൃഷഭവുമായവൻ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി പോയി.
17.2.8
सहदेवस्ततो विद्वान्निपपात महीतले ।
तं चापि पतितं दृष्ट्वा भीमो राजानमब्रवीत् ॥ १७.२.८ ॥
അപ്പോൾ വിദ്വാനായ സഹദേവൻ ഭൂമിയിൽ വീണു. അവനും വീണതു കണ്ട് ഭീമൻ രാജാവിനോടു പറഞ്ഞു.
17.2.9
योऽयमस्मासु सर्वेषु शुश्रूषुरनहंकृतः ।
सोयं माद्रवतीपुत्रः कस्मान्निपतितो भुवि ॥ १७.२.९ ॥
നമ്മളിൽ എല്ലാവരിലും സേവനതത്പരനും അഹങ്കാരമില്ലാത്തവനുമായ ഇവൻ — മാദ്രിയുടെ പുത്രനായ ഇവൻ — എന്തിനു ഭൂമിയിൽ വീണു?
17.2.10
आत्मनः सदृशं प्राज्ञं नैषोऽमन्यत कञ्चन ।
तेन दोषेण पतितो विद्वानेष नृपात्मजः ॥ १७.२.१० ॥
തനിക്കു തുല്യനായ ഒരു ജ്ഞാനിയെയും ഇവൻ കരുതിയില്ല. ആ ദോഷം കൊണ്ടാണ് ഈ വിദ്വാനായ രാജകുമാരൻ വീണത്.
17.2.11
इत्युक्त्वा तं समुत्सृज्य सहदेवं ययौ तदा ।
भ्रातृभिः सह कौन्तेयः शुना चैव युधिष्ठिरः ॥ १७.२.११ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സഹദേവനെ ഉപേക്ഷിച്ച് അപ്പോൾ കൗന്തേയൻ യുധിഷ്ഠിരൻ സഹോദരന്മാരോടും ഒരു നായയോടും കൂടി പോയി.
17.2.12
कृष्णं निपतितां दृष्ट्वा सहदेवं च पाण्डवम् ।
आर्तो बन्धुप्रियः शूरो नकुलो निपपात ह ॥ १७.२.१२ ॥
വീണുകിടക്കുന്ന കൃഷ്ണയെയും പാണ്ഡവനായ സഹദേവനെയും കണ്ട്, ബന്ധുപ്രിയനും ശൂരനുമായ നകുലൻ ദുഃഖത്താൽ വീണു.
17.2.13
तस्मिन्निपतिते वीरे नकुले चारुदर्शने ।
पुनरेव तदा भीमो राजानमिदमब्रवीत् ॥ १७.२.१३ ॥
ആ സുന്ദരരൂപനായ വീരൻ നകുലൻ വീണപ്പോൾ ഭീമൻ വീണ്ടും അപ്പോൾ രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
17.2.14
योऽयमक्षतधर्मात्मा भ्राता वचनकारकः ।
रूपेणाप्रतिमो लोके नकुलः पतितो भुवि ॥ १७.२.१४ ॥
കളങ്കമില്ലാത്ത ധർമ്മാത്മാവും അനുസരണയുള്ള സഹോദരനും ലോകത്തിൽ രൂപത്തിൽ സമനില്ലാത്തവനുമായ ഈ നകുലൻ ഭൂമിയിൽ വീണിരിക്കുന്നു.
17.2.15
इत्युक्तो भीमसेनेन प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
नकुलं प्रति धर्मात्मा सर्वबुद्धिमतांवरः ॥ १७.२.१५ ॥
ഭീമസേനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സർവബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ധർമ്മാത്മാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ നകുലനെക്കുറിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞു.
17.2.16
रूपेणि मत्समो नास्ति कश्चिदित्यस्य दर्शनम् ।
अधिकश्चाहमेवैक इत्यस्य मनसि स्थितम् ॥ १७.२.१६ ॥
"രൂപത്തിൽ എന്നോടു സമനായി ആരുമില്ല" എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ അഭിപ്രായം; "ഞാൻ മാത്രമാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ" എന്നത് അവന്റെ മനസ്സിൽ സ്ഥിതമായിരുന്നു.
17.2.17
नकुलः पतितस्तस्मादागच्छ त्वं वृकोदर ।
यस्य यद्विहितं वीर सोऽवश्यं तदुपाश्नुते ॥ १७.२.१७ ॥
നകുലൻ വീണിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ വൃകോദരാ, നീ വരിക. വീരാ, ആർക്ക് എന്ത് വിധിക്കപ്പെട്ടുവോ അത് അവൻ അവശ്യം അനുഭവിക്കും.
17.2.18
तांस्तु प्रपतितान्दृष्ट्वा पाण्डवः श्वेतवाहनः ।
पपात शोकसंतप्तस्ततोनु परवीरहा ॥ १७.२.१८ ॥
അവരെല്ലാം വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ട്, പാണ്ഡവനായ ശ്വേതവാഹനൻ (അർജുനൻ), ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്നവൻ, ശോകത്താൽ വേവലാതിപ്പെട്ട് അപ്പോൾ വീണു.
17.2.19
तस्मिंस्तु पुरुषव्याघ्रे पतिते शक्रतेजसि ।
म्रियमाणे दुराधर्षे भीमो राजानमब्रवीत् ॥ १७.२.१९ ॥
ആ പുരുഷവ്യാഘ്രൻ, ഇന്ദ്രതേജസ്സുള്ളവൻ വീണപ്പോൾ, ദുർധർഷൻ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ഭീമൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
17.2.20
अनृतं न स्मराम्यस्य स्वैरेष्वपि महात्मनः ।
अथ कस्य विकारोऽयं येनायं पतितो भुवि ॥ १७.२.२० ॥
സ്വൈരസംഭാഷണങ്ങളിൽപോലും ഈ മഹാത്മാവിന്റെ അസത്യം ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇത് ആരുടെ വികാരമാണ്, ഇതുമൂലം ഇവൻ ഭൂമിയിൽ വീണത്?
17.2.21
एकोहं निर्दहेयं वै शत्रूनित्यर्जुनोऽब्रवीत् ।
न च तत्कृतवानेष शूरमानी ततोपतत् ॥ १७.२.२१ ॥
"ഞാൻ ഒരാൾ തന്നെ ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കും" എന്ന് അർജുനൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവൻ അത് ചെയ്തില്ല; ശൂരാഭിമാനി ആയതുകൊണ്ട് അവൻ വീണു.
17.2.22
अवमेने धनुर्ग्राहानेष सर्वांश्च फल्गुनः ।
तथा चैतन्न तु तथा कर्तव्यं भूतिमिच्छता ॥ १७.२.२२ ॥
ഈ ഫൽഗുനൻ അർജുനൻ എല്ലാ വില്ലാളികളെയും അവമതിച്ചു. ഇവനും അങ്ങനെതന്നെ ആയിരുന്നു; എന്നാൽ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
17.2.23
इत्युक्त्वा प्रस्थितो राजा भीमोथ निपपात ह ।
पतितश्चाब्रवीद्भीमो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ १७.२.२३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാജാവ് മുന്നോട്ടുപോയി; അപ്പോൾ ഭീമൻ വീണു. വീണ ഭീമൻ ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരനോട് പറഞ്ഞു.
17.2.24
भोभो राजन्नवेक्षस्व पतितोहं प्रियस्तव ।
किंनिमित्तं च पतनं ब्रूहि मे यदि वेत्थ ह ॥ १७.२.२४ ॥
"ഓ രാജാവേ! നോക്കൂ, നിന്റെ പ്രിയനായ ഞാൻ വീണിരിക്കുന്നു. നിനക്ക് അറിയാമെങ്കിൽ എന്റെ വീഴ്ചയ്ക്ക് കാരണം പറയൂ."
17.2.25
अतिभुक्तं च भवता प्राणेन च विकत्थसे ।
अनवेक्ष्य परं पार्थ तेनासि पतितः क्षितौ ॥ १७.२.२५ ॥
പാർത്ഥേ, നീ അതിഭോഗം ചെയ്തു; പ്രാണബലത്താൽ വമ്പു പറഞ്ഞു; മറ്റുള്ളവരെ നോക്കാതെ നിന്നു. അതിനാൽ നീ ഭൂമിയിൽ വീണിരിക്കുന്നു.
17.2.26
इत्युक्त्वा तं महाबाहुर्जगामानवलोकयन् ।
श्वाप्येकोनुययौ यस्ते बहुशः कीर्तितो मया ॥ १७.२.२६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാബാഹുവായവൻ അവളെ നോക്കാതെ പോയി; നിന്നോട് ഞാൻ പലവട്ടം പറഞ്ഞ ഒരു നായയും അവനെ പിന്തുടർന്നു.