ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
नेह पश्यामि विबुधा राधेयममितौजसम् ।
भ्रातरौ च महात्मानौ युधामन्यूत्तमौजसौ ॥ १८.२.१ ॥
ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ರಾಧೇಯನನ್ನು (ಕರ್ಣನನ್ನು) ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಯುಧಾಮನ್ಯು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮೌಜಸ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
18.2.2
जुहुवुर्ये शरीराणि रणवह्नौ महारथाः ।
राजानो राजपुत्राश्च ये मदर्थे हता रणे ॥ १८.२.२ ॥
ಯುದ್ಧವೆಂಬ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನೇ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಮಹಾರಥರು, ನನಗಾಗಿ ರಣದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ರಾಜರು ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರರು.
18.2.3
क्व ते महारथाः सर्वे शार्दूलसमविक्रमाः ।
तैरप्ययं जितो लोकः कच्चित्पुरुषसत्तमैः ॥ १८.२.३ ॥
ಹುಲಿಗಳ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾರಥರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮರಿಂದ ಈ ಲೋಕ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿತೇ?
18.2.4
यदि लोकानिमान्प्राप्तास्ते च सर्वे महारथाः ।
स्थितं वित्त हि मां देवाः सहितं तैर्महात्मभिः ॥ १८.२.४ ॥
ಆ ಮಹಾರಥರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ನಾನೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.
18.2.5
कच्चिन्न तैरवाप्तोऽयं नृपैर्लोकोऽक्षयः शुभः ।
न तैरहं विना वत्स्ये भ्रातृभिर्ज्ञातिभिस्तथा ॥ १८.२.५ ॥
ಆ ರಾಜರಿಂದ ಈ ಅಕ್ಷಯ, ಶುಭ ಲೋಕ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲವೇ? ಅವರಿಲ್ಲದೆ, ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
18.2.6
मातुर्हि वचनं श्रुत्वा तदा सलिलकर्मणि ।
कर्णस्य क्रियतां तोयमिति तप्यामि तेन वै ॥ १८.२.६ ॥
ತಾಯಿಯ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ತರ್ಪಣ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ 'ಕರ್ಣನಿಗೆ ನೀರು ಕೊಡಬೇಕು' ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದರಿಂದಲೇ ನಾನು ಸಂತಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
18.2.7
इदं च परितप्यामि पुनःपुनरहं सुराः ।
यन्मातुः सदृशौ पादौ तस्याहममितात्मनः ॥ १८.२.७ ॥
ಓ ದೇವತೆಗಳೇ, ಅಮಿತಾತ್ಮನ ಪಾದಗಳು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಪಾದಗಳಂತೆ ಇದ್ದವು ಎಂದು ನಾನು ಪದೇ ಪದೇ ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
18.2.8
दृष्ट्वैव तं नानुगतः कर्णं परबलार्दनम् ।
न ह्यस्मान्कर्णसहिताञ्जयेच्छक्रोऽपि संयुगे ॥ १८.२.८ ॥
ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಆ ಕರ್ಣನನ್ನು ಕಂಡೂ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಕರ್ಣನೊಡಗೂಡಿದ ನಮ್ಮನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೂ ಗೆಲ್ಲಲಾರ.
18.2.9
तमहं यत्रतत्रस्थं द्रष्टुमिच्छामि सूर्यजम् ।
अविज्ञातो मया योसौ घातितः सव्यसाचिना ॥ १८.२.९ ॥
ಸೂರ್ಯಪುತ್ರನನ್ನು ಅವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೋಡಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಅರಿಯದೆ ಸವ್ಯಸಾಚಿಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವನು ಅವನೇ.
18.2.10
भीमं च भीमविक्रान्तं प्राणेभ्योऽपि प्रियं मम ।
अर्जुनं चेन्द्रसंकाशं यमौ चैव यमोपमौ ॥ १८.२.१० ॥
ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮನನ್ನು, ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯನಾದವನನ್ನು, ಇಂದ್ರನಂತಿರುವ ಅರ್ಜುನನನ್ನು, ಯಮನಂತಿರುವ ಅವಳಿ ಸೋದರರನ್ನೂ ನೋಡಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
18.2.11
द्रष्टुमिच्छामि तां चाहं पाञ्चालीं धर्मचारिणीम् ।
न चेह स्थातुमिच्छामि सत्यमेवं ब्रवीमि वः ॥ १८.२.११ ॥
ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡುವ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನೂ ನೋಡಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಇರಲು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿಯೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
18.2.12
किं मे भ्रातृविहीनस्य स्वर्गेण सुरसत्तमाः ।
यत्र ते मम स स्वर्गो नायं स्वर्गो मतो मम ॥ १८.२.१२ ॥
ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಸೋದರರಿಲ್ಲದ ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಅವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅದೇ ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗ; ಇದು ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
18.2.13
यदि वै तत्र ते श्रद्धा गम्यतां तत्र माचिरम् ।
प्रिये हि तव वर्तामो देवराजस्य शासनात् ॥ १८.२.१३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇದ್ದರೆ, ತಡಮಾಡದೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ. ದೇವರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯರೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇವೆ.
18.2.14
इत्युक्त्वा तं ततो देवा देवदूतमुपादिशन् ।
युधिष्ठिरस्य सुहृदो दर्शयेतदि परंतप ॥ १८.२.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು ಆ ದೇವದೂತನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು: ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಇದನ್ನು ತೋರಿಸು.
18.2.15
ततः कुन्तीसुतो राजा देवदूतश्च जग्मतुः ।
सहितौ राजशार्दूल यत्र ते पुरुषर्षभाः ॥ १८.२.१५ ॥
ಆಗ ಕುಂತಿಯ ಮಗ ರಾಜನೂ ದೇವದೂತನೂ ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೊರಟರು, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹನೇ, ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ.
18.2.16
अग्रतो देवदूतश्च ययौ राजा च पृष्ठतः ।
पन्थानमशुभं दुर्गं सेवितं पापकर्मभिः ॥ १८.२.१६ ॥
ಮುಂದೆ ದೇವದೂತ ಹೋದನು, ರಾಜ ಹಿಂದೆ ಹೋದನು. ಆ ದಾರಿ ಅಶುಭವಾಗಿತ್ತು, ದುರ್ಗಮವಾಗಿತ್ತು, ಪಾಪಿಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು.
18.2.17
तमसा संवृतं घोरं केशशैवलशाद्वलम् ।
युक्तं पापकृतां गन्धैर्मासशोणितकर्दमम् ॥ १८.२.१७ ॥
ಅದು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು, ಕೂದಲು, ಪಾಚಿ, ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಪಾಪಿಗಳ ದುರ್ವಾಸನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಮಾಂಸ ರಕ್ತದ ಕೆಸರಿನಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
18.2.18
दंशोत्पातकभल्लूकमक्षिकामशकावृतम् ।
इतश्चेतश्च कुणपैः समन्तात्परिवारितम् ॥ १८.२.१८ ॥
ಅದು ಸೊಳ್ಳೆ, ನೊಣ, ಕರಡಿ, ಕೀಟಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶವಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು.
18.2.19
अस्थिकेशसमाकीर्णं कृमिकीटसमाकुलम् ।
ज्वलनेन प्रदीप्तेन समन्तात्परिवेष्टितम् ॥ १८.२.१९ ॥
ಮೂಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೂದಲುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹುಳುಗಳು ಮತ್ತು ಕೀಟಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸುತ್ತಲೂ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
18.2.20
अयोमुखैश्च काकाद्यैर्गृध्रैश्च समभिद्रुतम् ।
सूचीमुखैस्तथा प्रेतैर्विन्ध्यशैलोपमैर्वृतम् ॥ १८.२.२० ॥
ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೊಕ್ಕಿನ ಕಾಗೆಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಮತ್ತು ರಣಹದ್ದುಗಳು ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು; ಸೂಜಿಯಂತಹ ಮುಖದ, ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರೇತಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು.
18.2.21
मेदोरुधिरयुक्तैश्च च्छिन्नबाहूरुपाणिभिः ।
निकृत्तोदरपदैश्च तत्रतत्र प्रवेशितैः ॥ १८.२.२१ ॥
ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ, ತುಂಡಾದ ತೋಳು, ತೊಡೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಳುಳ್ಳ, ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ತುರುಕಲ್ಪಟ್ಟ (ದೇಹಗಳು).
18.2.22
स तत्कुणपदुर्गन्धमशिवं रोमहर्षणम् ।
जगाम राजा धर्मान्मा मध्ये बहु विचिन्तयन् ॥ १८.२.२२ ॥
ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಜನು, ಶವಗಳ ದುರ್ವಾಸನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಅಮಂಗಳಕರವಾದ, ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುವ ಆ ಸ್ಥಳದ ನಡುವೆ ಬಹಳ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದನು.
18.2.23
ददर्शोष्णोदकैः पूर्णां नदीं चापि सुदुर्गमाम् ।
असिपत्रवनं चैव निशितं क्षुरसंवृतम् ॥ १८.२.२३ ॥
ಬಿಸಿನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ, ದಾಟಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ನದಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಮತ್ತು ಹರಿತವಾದ, ಕ್ಷುರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಖಡ್ಗ-ಎಲೆಗಳ ಕಾಡನ್ನೂ ಕಂಡನು.
18.2.24
करम्भवालुकास्तप्ता आयसीश्चि शिलाः पृथक् ।
लोहकुंभीश्च तैलस्य क्वाथ्यमानाः समन्ततः ॥ १८.२.२४ ॥
ಕರಿದ ಧಾನ್ಯದಂತೆ ಬಿಸಿಯಾದ ಮರಳು, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಂಡೆಗಳು, ಎಣ್ಣೆ ಸುತ್ತಲೂ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೊಪ್ಪರಿಗೆಗಳು.
18.2.25
कूटशाल्मलिकं तापि दुःस्पर्शं तीक्ष्णकण्टकम् ।
ददर्शान्याश्च कौन्तेयो यातनाः पापकर्मिणाम् ॥ १८.२.२५ ॥
ಕೂಟಶಾಲ್ಮಲಿ ಮರವೂ ಇತ್ತು; ಅದು ಬಿಸಿಯಾಗಿದ್ದು, ಮುಟ್ಟಲು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಹರಿತವಾದ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರ ಇತರ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ಕೌಂತೇಯನು ಕಂಡನು.
18.2.26
स तं दुर्गन्धमालक्ष्य देवदूतमुवाच ह ।
कियदध्वानमस्माभिर्गन्तव्यमिममीदृशम् ॥ १८.२.२६ ॥
ಆ ದುರ್ವಾಸನೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಅವನು ದೇವದೂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಇಂತಹ ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಬೇಕು?"
18.2.27
क्व च ते भ्रातरो मह्यं तन्ममाख्यातुमर्हसि ।
देशोऽयं कश्च देवानामेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १८.२.२७ ॥
ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಇದು ದೇವತೆಗಳ ಯಾವ ಸ್ಥಳ? ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
18.2.28
स संनिववृते श्रुत्वा धर्मराजस्य भाषितम् ।
देवदूतोऽब्रवीचैनमेतावद्गमनं तव ॥ १८.२.२८ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಹಿಂದಿರುಗಿದನು. ಆಗ ದೇವದೂತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಿನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ಇಷ್ಟೇ."
18.2.29
निवर्तितव्यो हि मया तताऽस्म्युक्तो दिवौकसैः ।
यदि श्रान्तोसि राजेन्द्रि त्वमथागन्तुमर्हसि ॥ १८.२.२९ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕೆಂದು ದೇವತೆಗಳು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ದಣಿದಿದ್ದರೆ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಬರಬೇಕು.
18.2.30
युधिष्ठिरस्तु निर्विण्णस्तेनि गन्धेन मूर्छितः ।
निवर्तने धृतमनाः पर्यावर्तत भारत ॥ १८.२.३० ॥
ಆದರೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆ ದುರ್ವಾಸನೆಯಿಂದ ಖಿನ್ನನಾಗಿ ಮೂರ್ಛೆಗೊಂಡನು. ಓ ಭಾರತ, ಹಿಂದಿರುಗಲು ಮನಸ್ಸನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನು ತಿರುಗಿದನು.
18.2.31
सं संनिवृत्तो धर्मात्मा दुःखशोकसमाहतः ।
शुश्राव तत्र वदतां दीना वाचः समन्ततः ॥ १८.२.३१ ॥
ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುವವರ ದೀನ ವಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
18.2.32
भोभो धर्मज राजर्षे पुण्याभिजन पाण्वन ।
अनुग्रहार्थमस्माकं तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम् ॥ १८.२.३२ ॥
ಓ ಧರ್ಮಪುತ್ರನೇ, ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ಪವಿತ್ರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಪಾಂಡವನೇ! ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಇಲ್ಲಿರು.
18.2.33
आयाति त्वयि दुर्धर्षे वाति पुण्यः समीरणः ।
तव गन्धानुगस्तात येनास्मान्सुखमागमत् ॥ १८.२.३३ ॥
ಓ ದುರ್ಧರ್ಷನೇ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಅದು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಸುಖದಿಂದ ಬಂದಿದೆ.
18.2.34
ते वयं पार्थ दीर्घस्य कालस्य पुरुषर्षभ ।
सुखमासादयिष्यामस्त्वां दृष्ट्वा राजसत्तम ॥ १८.२.३४ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥನೇ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಸುಖ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.
18.2.35
संतिष्ठस्व महाबाहो मुहूर्तमिह भारत ।
त्वयि तिष्ठति कौरव्य यातनाऽस्मान्न बाधते ॥ १८.२.३५ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನಿಲ್ಲು. ಓ ಕೌರವನೇ, ನೀನು ನಿಂತಿರುವಾಗ ಯಾತನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
18.2.36
एवं बहुविधा वाचः कृपणा वेदनावताम् ।
तस्मिन्देशे स शुश्राव समन्ताद्वदतां नृप ॥ १८.२.३६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವೇದನೆಯಿಂದ ಬಳಲುವವರ ಈ ಬಗೆಬಗೆಯ ದೀನ ವಾಣಿಗಳನ್ನು ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದನು.
18.2.37
तेषां तु वचनं श्रुत्वा दयावान्दीनभाषिणाम् ।
अहो कृच्छ्रमिति प्राह तस्थौ स च युधिष्ठिरः ॥ १८.२.३७ ॥
ದೀನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದಯಾಳುವಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು "ಅಯ್ಯೋ, ಎಂಥ ಕಷ್ಟ!" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತನು.
18.2.38
स ता गिरः पुरस्ताद्वै श्रुतपूर्वाः पुनःपुनः ।
ग्लानानां दुःखितानां च नाभ्यजानत पाण्डवः ॥ १८.२.३८ ॥
ಆ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಅವನು ಮೊದಲೂ ಹಲವು ಬಾರಿ ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ದಣಿದು ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದವರನ್ನು ಪಾಂಡವನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.
18.2.39
अबुध्यमानस्ता वाचो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच के भवन्तो वै किमर्थमिह तिष्ठथ ॥ १८.२.३९ ॥
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, "ನೀವು ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ನಿಂತಿದ್ದೀರಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
18.2.40
इत्युक्तास्ते ततः सर्वे समन्तादवभाषिरे ।
कर्णोऽहं भीमसेनोऽहमर्जुनोऽहमिति प्रभो ॥ १८.२.४० ॥
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಮಾತನಾಡಿದರು: "ಪ್ರಭುವೇ! ನಾನು ಕರ್ಣ, ನಾನು ಭೀಮಸೇನ, ನಾನು ಅರ್ಜುನ."
18.2.41
नकुलः सहदेवोऽहं धृष्टद्युम्नोऽहमित्युत ।
द्रौप्दी द्रौपदेयाश्चि इत्येवं ते विचुक्रुशुः ॥ १८.२.४१ ॥
"ನಾನು ನಕುಲ, ನಾನು ಸಹದೇವ, ನಾನು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ" ಎಂದೂ, "ನಾನು ದ್ರೌಪದಿ, ನಾವು ದ್ರೌಪದಿಯ ಪುತ್ರರು" ಎಂದೂ ಅವರು ಕೂಗಿದರು.
18.2.42
ता वाचः स तदा श्रुत्वा तद्देशसदृशीर्नृप ।
ततो विममृशे राजा किंत्विदं दैवकारितम् ॥ १८.२.४२ ॥
ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಯೋಚಿಸಿದನು: "ಇದು ದೈವ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ?"
18.2.43
किन्तु तत्कलुषं कर्म कृतमेभिर्महात्मभिः ।
कर्णेन द्रौपदेयैर्वा पाञ्चाल्या वा सुमध्यया ॥ १८.२.४३ ॥
ಆದರೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ಕರ್ಣ, ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳು, ಅಥವಾ ಪಾಂಚಾಲಿ ಸುಮಧ್ಯಮೆ ಈ ಕಲುಷ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು.
18.2.44
य इमे पापगन्धेऽस्मिन्देशे सन्ति सुदारुणे ।
नाहं जानामि सर्वेषां दुष्कृतं पुण्यकर्मणाम् ॥ १८.२.४४ ॥
ಪಾಪದ ದುರ್ವಾಸನೆ ತುಂಬಿದ ಈ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವ ಇವರೆಲ್ಲರ ದುಷ್ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
18.2.45
किं कृत्वा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो राजा सुयोधनः ।
तथा श्रिया युतः पापैः सहसर्वैः पदानुगैः ॥ १८.२.४५ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ ರಾಜ ಸುಯೋಧನ ಏನು ಮಾಡಿ ಇಂತಹ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆ, ಅವನ ಸಕಲ ಪಾಪಿ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ?
18.2.46
महेन्द्रि इव लक्ष्मीवानास्ते परमपूजितः ।
कस्येदानीं विकारोऽयं य इमे नरकं गताः ॥ १८.२.४६ ॥
ಮಹೇಂದ್ರನಂತೆ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೂಡಿ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಿತನಾಗಿ ಇದ್ದಾನೆ; ಹಾಗಾದರೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ಇವರ ಈ ವಿಕಾರ ಯಾರದು?
18.2.47
सर्वे धर्मविदः शूराः सत्यागमपरायणाः ।
क्षत्रधर्मरताः सन्तो यज्वानो भूरिदक्षिणाः ॥ १८.२.४७ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮ ತಿಳಿದ ಶೂರರು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರು, ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವರು, ಸಜ್ಜನರು, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು, ಅಧಿಕ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡುವವರು.
18.2.48
किंनु सुप्तोस्मि जागर्मि चेतयामि न चेतये ।
अहो चित्तविकारोऽयं स्याद्वा मे चित्तविभ्रमः ॥ १८.२.४८ ॥
ನಾನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ, ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದೇನೆಯೇ? ಅರಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೂ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಅಯ್ಯೋ! ಇದು ನನ್ನ ಚಿತ್ತದ ವಿಕಾರವೇ, ಅಥವಾ ನನ್ನ ಮನೋಭ್ರಮೆಯೇ?
18.2.49
एवं बहुविधं राजा विममर्श युधिष्ठिरः ।
दुःखशोकसमाविष्टश्चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ॥ १८.२.४९ ॥
ಹೀಗೆ ಅರಸ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು; ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕಲಕಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ.
18.2.50
क्रोधमाहारयच्चैव तीव्रं धर्मसुतो नृपः ।
देवांश्च गर्हयामास धर्मं चैव युधिष्ठिरः ॥ १८.२.५० ॥
ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಅರಸ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತೀವ್ರ ಕೋಪವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನೂ ನಿಂದಿಸಿದನು.
18.2.51
स तीव्रशोकसंतप्तो देवदूतमुवाच ह ।
गम्यतां तत्र येषां त्वं दूतस्तेषामुपान्तिकम् ॥ १८.२.५१ ॥
ತೀವ್ರ ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾದ ಅವನು ದೇವದೂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಯಾರ ದೂತನೋ ಅವರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು."
18.2.52
न ह्यहं तत्र यास्यामि स्थितोस्मीति निवेद्यताम् ।
मत्संश्रयादिमे दूनाः सुखिनो भ्रातरो हि मे ॥ १८.२.५२ ॥
ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಿ. ನನ್ನ ಆಶ್ರಯದಿಂದಲೇ ದುಃಖಿತರಾಗಿರುವ ಈ ನನ್ನ ಸಹೋದರರು ಸುಖಿಗಳಾಗುವರು.
18.2.53
इत्युक्तः स तदा दूतः पाण्डुपुत्रेण धीमता ।
जगामि तत्र यत्रास्ते देवराजः शतक्रतुःठ ॥ १८.२.५३ ॥
ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ದೂತನು ದೇವರಾಜ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ) ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
18.2.54
निवेदयामास च तद्धर्मराजचिकीर्षितम् ।
यथोक्तं धर्मपुत्रेण सर्वमेव जनाधिप ॥ १८.२.५४ ॥
ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಧರ್ಮರಾಜನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ನಿವೇದಿಸಿದನು; ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ.