ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
नेह पश्यामि विबुधा राधेयममितौजसम् ।
भ्रातरौ च महात्मानौ युधामन्यूत्तमौजसौ ॥ १८.२.१ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ରାଧେୟଙ୍କୁ (କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ) ମୁଁ ଏଠାରେ ଦେଖୁନାହିଁ; ମହାତ୍ମା ଯୁଧାମନ୍ୟୁ ଓ ଉତ୍ତମୌଜସ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁନାହିଁ।
18.2.2
जुहुवुर्ये शरीराणि रणवह्नौ महारथाः ।
राजानो राजपुत्राश्च ये मदर्थे हता रणे ॥ १८.२.२ ॥
ଯେଉଁ ମହାରଥୀମାନେ ରଣାଗ୍ନିରେ ନିଜ ଶରୀର ଆହୁତି ଦେଲେ, ଯେଉଁ ରାଜା ଓ ରାଜକୁମାରମାନେ ମୋ ପାଇଁ ରଣରେ ହତ ହେଲେ।
18.2.3
क्व ते महारथाः सर्वे शार्दूलसमविक्रमाः ।
तैरप्ययं जितो लोकः कच्चित्पुरुषसत्तमैः ॥ १८.२.३ ॥
ବାଘ ସମାନ ପରାକ୍ରମୀ ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ସମସ୍ତେ କେଉଁଠି? ସେହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ'ଣ ଏ ଲୋକ ଜିତାଯାଇଛି?
18.2.4
यदि लोकानिमान्प्राप्तास्ते च सर्वे महारथाः ।
स्थितं वित्त हि मां देवाः सहितं तैर्महात्मभिः ॥ १८.२.४ ॥
ଯଦି ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ଏହି ଲୋକସମୂହ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିବେ, ତେବେ ହେ ଦେବଗଣ, ଜାଣିବେ ଯେ ମୁଁ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ସହିତ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି।
18.2.5
कच्चिन्न तैरवाप्तोऽयं नृपैर्लोकोऽक्षयः शुभः ।
न तैरहं विना वत्स्ये भ्रातृभिर्ज्ञातिभिस्तथा ॥ १८.२.५ ॥
ସେହି ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅକ୍ଷୟ ଓ ଶୁଭ ଲୋକ କ'ଣ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇନାହିଁ? ସେମାନଙ୍କ ବିନା, ଭାଇ ଓ ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ବିନା ମୁଁ କିପରି ରହିବି?
18.2.6
मातुर्हि वचनं श्रुत्वा तदा सलिलकर्मणि ।
कर्णस्य क्रियतां तोयमिति तप्यामि तेन वै ॥ १८.२.६ ॥
ମାତାଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ସେତେବେଳେ ଜଳକ୍ରିୟାରେ 'କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଜଳ ଦିଆଯାଉ' ବୋଲି କୁହାଗଲା; ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ସନ୍ତପ୍ତ।
18.2.7
इदं च परितप्यामि पुनःपुनरहं सुराः ।
यन्मातुः सदृशौ पादौ तस्याहममितात्मनः ॥ १८.२.७ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଅମିତାତ୍ମା ସେ ବୀରଙ୍କ ଚରଣ ମୋ ମାତାଙ୍କ ଚରଣ ସଦୃଶ ଥିଲା, ଏହା ଭାବି ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ଅନୁତାପ କରେ।
18.2.8
दृष्ट्वैव तं नानुगतः कर्णं परबलार्दनम् ।
न ह्यस्मान्कर्णसहिताञ्जयेच्छक्रोऽपि संयुगे ॥ १८.२.८ ॥
ଶତ୍ରୁସେନା ବିନାଶକାରୀ ସେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତାଙ୍କ ପଛେ ଯାଇ ନ ଥିଲି; କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଆମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଜିତି ପାରନ୍ତେ ନାହିଁ।
18.2.9
तमहं यत्रतत्रस्थं द्रष्टुमिच्छामि सूर्यजम् ।
अविज्ञातो मया योसौ घातितः सव्यसाचिना ॥ १८.२.९ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ସେ ଯେଉଁଠି ଥାଆନ୍ତୁ, ମୁଁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ନ ଚିହ୍ନି ସବ୍ୟସାଚୀ ବଧ କରିଥିଲେ, ସେ ସେହି।
18.2.10
भीमं च भीमविक्रान्तं प्राणेभ्योऽपि प्रियं मम ।
अर्जुनं चेन्द्रसंकाशं यमौ चैव यमोपमौ ॥ १८.२.१० ॥
ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମଙ୍କୁ, ଯିଏ ମୋ ପ୍ରାଣଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ, ଇନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏବଂ ଯମତୁଲ୍ୟ ଯମଜ ଭାଇ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
18.2.11
द्रष्टुमिच्छामि तां चाहं पाञ्चालीं धर्मचारिणीम् ।
न चेह स्थातुमिच्छामि सत्यमेवं ब्रवीमि वः ॥ १८.२.११ ॥
ଧର୍ମାଚରଣ କରୁଥିବା ପାଞ୍ଚାଳୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ମୋର ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି।
18.2.12
किं मे भ्रातृविहीनस्य स्वर्गेण सुरसत्तमाः ।
यत्र ते मम स स्वर्गो नायं स्वर्गो मतो मम ॥ १८.२.१२ ॥
ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ଭାଇ ବିନା ମୋ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ କ'ଣ ଲାଭ? ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ଅଛନ୍ତି ସେଇଠି ମୋ ସ୍ୱର୍ଗ; ଏହା ମୋ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ବୋଲି ମନେ ହେଉନାହିଁ।
18.2.13
यदि वै तत्र ते श्रद्धा गम्यतां तत्र माचिरम् ।
प्रिये हि तव वर्तामो देवराजस्य शासनात् ॥ १८.२.१३ ॥
ସେଠାରେ ଯଦି ଆପଣଙ୍କର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥାଏ, ତେବେ ବିଳମ୍ବ ନ କରି ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ଦେବରାଜଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟଜନମାନଙ୍କ ସହିତ ଏଠାରେ ରହୁଛୁ।
18.2.14
इत्युक्त्वा तं ततो देवा देवदूतमुपादिशन् ।
युधिष्ठिरस्य सुहृदो दर्शयेतदि परंतप ॥ १८.२.१४ ॥
ଏହା କହି ଦେବତାମାନେ ସେହି ଦେବଦୂତଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ: ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଏହା ଦେଖାଅ।
18.2.15
ततः कुन्तीसुतो राजा देवदूतश्च जग्मतुः ।
सहितौ राजशार्दूल यत्र ते पुरुषर्षभाः ॥ १८.२.१५ ॥
ତାପରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ରାଜା ଓ ସେହି ଦେବଦୂତ ଦୁହେଁ ଏକତ୍ର ଗଲେ, ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ଯେଉଁଠାରେ ସେହି ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଥିଲେ।
18.2.16
अग्रतो देवदूतश्च ययौ राजा च पृष्ठतः ।
पन्थानमशुभं दुर्गं सेवितं पापकर्मभिः ॥ १८.२.१६ ॥
ଆଗରେ ଦେବଦୂତ ଚାଲିଲେ ଏବଂ ରାଜା ପଛରେ ଚାଲିଲେ। ସେହି ପଥ ଅଶୁଭ, ଦୁର୍ଗମ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଥିଲା।
18.2.17
तमसा संवृतं घोरं केशशैवलशाद्वलम् ।
युक्तं पापकृतां गन्धैर्मासशोणितकर्दमम् ॥ १८.२.१७ ॥
ତାହା ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ, କେଶ, ଶୈବାଳ ଓ ତୃଣରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପାପୀମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ଯୁକ୍ତ ଏବଂ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତର କାଦୁଆ ଥିଲା।
18.2.18
दंशोत्पातकभल्लूकमक्षिकामशकावृतम् ।
इतश्चेतश्च कुणपैः समन्तात्परिवारितम् ॥ १८.२.१८ ॥
ତାହା ଡାଁଶ, ମାଛି, ଭାଲୁ, ମଶାମାନଙ୍କରେ ଆବୃତ ଥିଲା; ଏଣେତେଣେ ସବୁଆଡ଼େ ଶବରେ ଘେରା ଥିଲା।
18.2.19
अस्थिकेशसमाकीर्णं कृमिकीटसमाकुलम् ।
ज्वलनेन प्रदीप्तेन समन्तात्परिवेष्टितम् ॥ १८.२.१९ ॥
ହାଡ଼ ଓ କେଶରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କୀଟ ଓ ପୋକରେ ଆକୁଳ, ଚାରିପଟେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ଘେରା ହୋଇଥିଲା।
18.2.20
अयोमुखैश्च काकाद्यैर्गृध्रैश्च समभिद्रुतम् ।
सूचीमुखैस्तथा प्रेतैर्विन्ध्यशैलोपमैर्वृतम् ॥ १८.२.२० ॥
ଲୁହାର ଠେଁଚାଥିବା କାଉ ଆଦି ଓ ଗଧୁଆ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ; ସୂଚିମୁଖ ଓ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ସଦୃଶ ପ୍ରେତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା।
18.2.21
मेदोरुधिरयुक्तैश्च च्छिन्नबाहूरुपाणिभिः ।
निकृत्तोदरपदैश्च तत्रतत्र प्रवेशितैः ॥ १८.२.२१ ॥
ମେଦ ଓ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ, କଟା ହାତ, ଜଙ୍ଘ ଓ ଗୋଡ଼ ବିଶିଷ୍ଟ, ପେଟ ଓ ପାଦ ଚିରା ହୋଇ ଏଠି-ସେଠି ପୂରିତ (ଶରୀର)।
18.2.22
स तत्कुणपदुर्गन्धमशिवं रोमहर्षणम् ।
जगाम राजा धर्मान्मा मध्ये बहु विचिन्तयन् ॥ १८.२.२२ ॥
ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା, ଶବର ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅମଙ୍ଗଳ ଓ ରୋମାଞ୍ଚକର ସେହି ସ୍ଥାନର ମଝି ଦେଇ ବହୁ ଚିନ୍ତା କରି ଗଲେ।
18.2.23
ददर्शोष्णोदकैः पूर्णां नदीं चापि सुदुर्गमाम् ।
असिपत्रवनं चैव निशितं क्षुरसंवृतम् ॥ १८.२.२३ ॥
ସେ ଉଷ୍ଣ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପାର ହେବା ଅତି କଷ୍ଟକର ଏକ ନଦୀ ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, କ୍ଷୁରରେ ଘେରା ଖଡ୍ଗପତ୍ରର ବନ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
18.2.24
करम्भवालुकास्तप्ता आयसीश्चि शिलाः पृथक् ।
लोहकुंभीश्च तैलस्य क्वाथ्यमानाः समन्ततः ॥ १८.२.२४ ॥
ଭଜା ଶସ୍ୟ ପରି ତପ୍ତ ବାଲୁକା, ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ତପ୍ତ ଲୌହ ଶିଳା, ଏବଂ ଚାରିପଟେ ତେଲ ଫୁଟୁଥିବା ଲୌହ କଢ଼େଇ।
18.2.25
कूटशाल्मलिकं तापि दुःस्पर्शं तीक्ष्णकण्टकम् ।
ददर्शान्याश्च कौन्तेयो यातनाः पापकर्मिणाम् ॥ १८.२.२५ ॥
କୂଟଶାଳ୍ମଳି ବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲା, ଯାହା ଉତ୍ତପ୍ତ, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା କଷ୍ଟକର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଣ୍ଟକଯୁକ୍ତ ଥିଲା। ପାପକର୍ମୀମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣାମାନ ମଧ୍ୟ କୌନ୍ତେୟ ଦେଖିଲେ।
18.2.26
स तं दुर्गन्धमालक्ष्य देवदूतमुवाच ह ।
कियदध्वानमस्माभिर्गन्तव्यमिममीदृशम् ॥ १८.२.२६ ॥
ସେହି ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଅନୁଭବ କରି ସେ ଦେବଦୂତଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଏପରି ଏହି ପଥରେ ଆମକୁ ଆହୁରି କେତେ ଦୂର ଯିବାକୁ ହେବ?"
18.2.27
क्व च ते भ्रातरो मह्यं तन्ममाख्यातुमर्हसि ।
देशोऽयं कश्च देवानामेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १८.२.२७ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଭାଇମାନେ କୁଆଡ଼େ ଅଛନ୍ତି? ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କର କେଉଁ ସ୍ଥାନ? ଏହା ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
18.2.28
स संनिववृते श्रुत्वा धर्मराजस्य भाषितम् ।
देवदूतोऽब्रवीचैनमेतावद्गमनं तव ॥ १८.२.२८ ॥
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେ ଫେରିଲେ। ସେତେବେଳେ ଦେବଦୂତ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ତୁମର ଗମନ ଏତିକି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।"
18.2.29
निवर्तितव्यो हि मया तताऽस्म्युक्तो दिवौकसैः ।
यदि श्रान्तोसि राजेन्द्रि त्वमथागन्तुमर्हसि ॥ १८.२.२९ ॥
ତୁମକୁ ଫେରାଇବା ଉଚିତ ବୋଲି ଦେବତାମାନେ ମୋତେ କହିଛନ୍ତି। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ତୁମେ କ୍ଳାନ୍ତ ଥାଅ, ତେବେ ତୁମକୁ ପୁଣି ଆସିବା ଉଚିତ।
18.2.30
युधिष्ठिरस्तु निर्विण्णस्तेनि गन्धेन मूर्छितः ।
निवर्तने धृतमनाः पर्यावर्तत भारत ॥ १८.२.३० ॥
କିନ୍ତୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେହି ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ଖିନ୍ନ ହୋଇ ମୂର୍ଛିତ ହେଲେ। ହେ ଭାରତ, ଫେରିବାର ସଂକଳ୍ପ ମନେ ରଖି ସେ ଘୂରି ପଡ଼ିଲେ।
18.2.31
सं संनिवृत्तो धर्मात्मा दुःखशोकसमाहतः ।
शुश्राव तत्र वदतां दीना वाचः समन्ततः ॥ १८.२.३१ ॥
ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ଆହତ ସେ ଧର୍ମାତ୍ମା ଫେରି ସେଠାରେ ଚାରିଆଡ଼ୁ କହୁଥିବା ଦୀନ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲେ।
18.2.32
भोभो धर्मज राजर्षे पुण्याभिजन पाण्वन ।
अनुग्रहार्थमस्माकं तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम् ॥ १८.२.३२ ॥
ହେ ଧର୍ମପୁତ୍ର, ରାଜର୍ଷି, ପବିତ୍ର ବଂଶରେ ଜନ୍ମିତ ପାଣ୍ଡବ! ଆମ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଟିକିଏ ସମୟ ଏଠାରେ ରହନ୍ତୁ।
18.2.33
आयाति त्वयि दुर्धर्षे वाति पुण्यः समीरणः ।
तव गन्धानुगस्तात येनास्मान्सुखमागमत् ॥ १८.२.३३ ॥
ହେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ତୁମ ସହିତ ପବିତ୍ର ପବନ ବହୁଛି। ହେ ପ୍ରିୟ, ତୁମ ସୁଗନ୍ଧକୁ ଅନୁସରଣ କରି ତାହା ସୁଖରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
18.2.34
ते वयं पार्थ दीर्घस्य कालस्य पुरुषर्षभ ।
सुखमासादयिष्यामस्त्वां दृष्ट्वा राजसत्तम ॥ १८.२.३४ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୀର୍ଘକାଳ ପରେ, ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମକୁ ଦେଖି ଆମେ ସୁଖ ପାଇବା।
18.2.35
संतिष्ठस्व महाबाहो मुहूर्तमिह भारत ।
त्वयि तिष्ठति कौरव्य यातनाऽस्मान्न बाधते ॥ १८.२.३५ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ହେ ଭରତବଂଶଜ, ଏଠାରେ ଟିକିଏ ରୁହ। ହେ କୌରବ, ତୁମେ ରହିଲେ ଯାତନା ଆମକୁ କଷ୍ଟ ଦିଏ ନାହିଁ।
18.2.36
एवं बहुविधा वाचः कृपणा वेदनावताम् ।
तस्मिन्देशे स शुश्राव समन्ताद्वदतां नृप ॥ १८.२.३६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଏପରି ବହୁବିଧ ଦୀନ ସ୍ୱର ସେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଶୁଣିଲେ।
18.2.37
तेषां तु वचनं श्रुत्वा दयावान्दीनभाषिणाम् ।
अहो कृच्छ्रमिति प्राह तस्थौ स च युधिष्ठिरः ॥ १८.२.३७ ॥
ଦୀନ ସ୍ୱରରେ କଥା କହୁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଦୟାଳୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର "ଅହୋ, କେତେ କଷ୍ଟ!" କହି ସେଠାରେ ଠିଆ ହେଲେ।
18.2.38
स ता गिरः पुरस्ताद्वै श्रुतपूर्वाः पुनःपुनः ।
ग्लानानां दुःखितानां च नाभ्यजानत पाण्डवः ॥ १८.२.३८ ॥
ସେହି ସ୍ୱର ସେ ପୂର୍ବରୁ ବାରମ୍ବାର ଶୁଣିଥିଲେ, ତଥାପି କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ଦୁଃଖିତ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡବ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
18.2.39
अबुध्यमानस्ता वाचो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच के भवन्तो वै किमर्थमिह तिष्ठथ ॥ १८.२.३९ ॥
ସେହି ବାକ୍ୟ ବୁଝି ନ ପାରି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ, "ଆପଣମାନେ କିଏ? ଏଠାରେ କାହିଁକି ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି?"
18.2.40
इत्युक्तास्ते ततः सर्वे समन्तादवभाषिरे ।
कर्णोऽहं भीमसेनोऽहमर्जुनोऽहमिति प्रभो ॥ १८.२.४० ॥
ଏହିପରି ପଚରାଗଲେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଚାରିପଟରୁ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୋ! ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣ, ମୁଁ ଭୀମସେନ, ମୁଁ ଅର୍ଜୁନ।"
18.2.41
नकुलः सहदेवोऽहं धृष्टद्युम्नोऽहमित्युत ।
द्रौप्दी द्रौपदेयाश्चि इत्येवं ते विचुक्रुशुः ॥ १८.२.४१ ॥
"ମୁଁ ନକୁଳ, ମୁଁ ସହଦେବ, ମୁଁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ," ଏବଂ "ମୁଁ ଦ୍ରୌପଦୀ, ଆମେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ର" — ଏହିପରି ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
18.2.42
ता वाचः स तदा श्रुत्वा तद्देशसदृशीर्नृप ।
ततो विममृशे राजा किंत्विदं दैवकारितम् ॥ १८.२.४२ ॥
ସେହି ସ୍ଥାନ ସହ ମେଳ ଖାଉଥିବା ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ହେ ରାଜନ, ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାବିଲେ, "ଏହା କ'ଣ ଦୈବକୃତ?"
18.2.43
किन्तु तत्कलुषं कर्म कृतमेभिर्महात्मभिः ।
कर्णेन द्रौपदेयैर्वा पाञ्चाल्या वा सुमध्यया ॥ १८.२.४३ ॥
କିନ୍ତୁ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ, କର୍ଣ୍ଣ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚାଳୀ ସୁମଧ୍ୟମା ଏହି କଳୁଷିତ କର୍ମ କରିଥିଲେ।
18.2.44
य इमे पापगन्धेऽस्मिन्देशे सन्ति सुदारुणे ।
नाहं जानामि सर्वेषां दुष्कृतं पुण्यकर्मणाम् ॥ १८.२.४४ ॥
ପାପର ଦୁର୍ଗନ୍ଧମୟ ଏହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ଦେଶରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୁଷ୍କର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟକର୍ମ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।
18.2.45
किं कृत्वा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो राजा सुयोधनः ।
तथा श्रिया युतः पापैः सहसर्वैः पदानुगैः ॥ १८.२.४५ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ସୁଯୋଧନ କଣ କରି ଏପରି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପୀ ଅନୁଚରମାନେ ମଧ୍ୟ?
18.2.46
महेन्द्रि इव लक्ष्मीवानास्ते परमपूजितः ।
कस्येदानीं विकारोऽयं य इमे नरकं गताः ॥ १८.२.४६ ॥
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଅତି ପୂଜିତ ହୋଇ ସେ ରହିଛନ୍ତି; ତେବେ ନର୍କକୁ ଯାଇଥିବା ଏମାନଙ୍କର ଏହି ବିକାର କାହାର?
18.2.47
सर्वे धर्मविदः शूराः सत्यागमपरायणाः ।
क्षत्रधर्मरताः सन्तो यज्वानो भूरिदक्षिणाः ॥ १८.२.४७ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବୀର, ସତ୍ୟ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପରାୟଣ, କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମରେ ରତ, ସଜ୍ଜନ, ଯଜ୍ଞକାରୀ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣା ଦାତା ଥିଲେ।
18.2.48
किंनु सुप्तोस्मि जागर्मि चेतयामि न चेतये ।
अहो चित्तविकारोऽयं स्याद्वा मे चित्तविभ्रमः ॥ १८.२.४८ ॥
ମୁଁ ଶୋଇଛି ନା ଜାଗ୍ରତ ଅଛି? ମୁଁ ଚେତନା ଅନୁଭବ କରୁଛି, ତଥାପି ଯେପରି ଚେତନା ନାହିଁ। ଅହୋ! ଏହା ମୋ ଚିତ୍ତର ବିକାର, ନା ମୋ ମନର ଭ୍ରମ?
18.2.49
एवं बहुविधं राजा विममर्श युधिष्ठिरः ।
दुःखशोकसमाविष्टश्चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ॥ १८.२.४९ ॥
ଏହିପରି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବହୁ ପ୍ରକାରେ ବିଚାର କଲେ; ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ଚିନ୍ତାରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବ୍ୟାକୁଳ।
18.2.50
क्रोधमाहारयच्चैव तीव्रं धर्मसुतो नृपः ।
देवांश्च गर्हयामास धर्मं चैव युधिष्ठिरः ॥ १८.२.५० ॥
ଧର୍ମପୁତ୍ର ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ ଏବଂ ଦେବତା ଓ ଧର୍ମଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲେ।
18.2.51
स तीव्रशोकसंतप्तो देवदूतमुवाच ह ।
गम्यतां तत्र येषां त्वं दूतस्तेषामुपान्तिकम् ॥ १८.२.५१ ॥
ତୀବ୍ର ଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ ସେ ଦେବଦୂତଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯାହାଙ୍କର ଦୂତ, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ସେଠାକୁ ଯାଅ।"
18.2.52
न ह्यहं तत्र यास्यामि स्थितोस्मीति निवेद्यताम् ।
मत्संश्रयादिमे दूनाः सुखिनो भ्रातरो हि मे ॥ १८.२.५२ ॥
ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି ନାହିଁ; ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଛି ବୋଲି ଜଣାଅ। ମୋ ଆଶ୍ରୟରୁ ହିଁ ଏହି ଦୁଃଖିତ ଭାଇମାନେ ସୁଖୀ ହେବେ।
18.2.53
इत्युक्तः स तदा दूतः पाण्डुपुत्रेण धीमता ।
जगामि तत्र यत्रास्ते देवराजः शतक्रतुःठ ॥ १८.२.५३ ॥
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଏହିପରି କହିବା ପରେ ସେହି ଦୂତ ଦେବରାଜ ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର) ରହୁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
18.2.54
निवेदयामास च तद्धर्मराजचिकीर्षितम् ।
यथोक्तं धर्मपुत्रेण सर्वमेव जनाधिप ॥ १८.२.५४ ॥
ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯେପରି କହିଥିଲେ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସବୁ ସେ ନିବେଦନ କଲେ; ହେ ଜନାଧିପ।