மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 18.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.2.1
नेह पश्यामि विबुधा राधेयममितौजसम् ।
भ्रातरौ च महात्मानौ युधामन्यूत्तमौजसौ ॥ १८.२.१ ॥
தேவர்களே, அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட ராதேயனை (கர்ணனை) இங்கு நான் காணவில்லை; மகாத்மாக்களான யுதாமன்யு, உத்தமௌஜஸ் ஆகிய இரு சகோதரர்களையும் காணவில்லை.
18.2.2
जुहुवुर्ये शरीराणि रणवह्नौ महारथाः ।
राजानो राजपुत्राश्च ये मदर्थे हता रणे ॥ १८.२.२ ॥
போர் என்னும் நெருப்பில் தங்கள் உடல்களையே ஆகுதியாக இட்ட மகாரதர்கள், எனக்காகப் போரில் கொல்லப்பட்ட அரசர்களும் இளவரசர்களும்.
18.2.3
क्व ते महारथाः सर्वे शार्दूलसमविक्रमाः ।
तैरप्ययं जितो लोकः कच्चित्पुरुषसत्तमैः ॥ १८.२.३ ॥
புலிகளின் வீரத்திற்கு ஒப்பான அந்த மகாரதர்கள் அனைவரும் எங்கே? அந்த உத்தம புருஷர்களால் இந்த உலகம் வென்றடையப்பட்டதோ?
18.2.4
यदि लोकानिमान्प्राप्तास्ते च सर्वे महारथाः ।
स्थितं वित्त हि मां देवाः सहितं तैर्महात्मभिः ॥ १८.२.४ ॥
அந்த மகாரதர்கள் அனைவரும் இந்த உலகங்களை அடைந்திருந்தால், தேவர்களே, அந்த மகாத்மாக்களுடன் நானும் இருக்கிறேன் என்று அறியுங்கள்.
18.2.5
कच्चिन्न तैरवाप्तोऽयं नृपैर्लोकोऽक्षयः शुभः ।
न तैरहं विना वत्स्ये भ्रातृभिर्ज्ञातिभिस्तथा ॥ १८.२.५ ॥
அந்த அரசர்களால் இந்த அழியாத, சுபமான உலகம் அடையப்படவில்லையோ? அவர்கள் இன்றி, சகோதரர்களும் உறவினர்களும் இன்றி நான் வாழமாட்டேன்.
18.2.6
मातुर्हि वचनं श्रुत्वा तदा सलिलकर्मणि ।
कर्णस्य क्रियतां तोयमिति तप्यामि तेन वै ॥ १८.२.६ ॥
அன்னையின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, அப்போது நீர்க்கடன் நிகழ்வில் 'கர்ணனுக்கு நீர் அளிக்கப்படட்டும்' என்று கூறப்பட்டது; அதனாலேயே நான் வருந்துகிறேன்.
18.2.7
इदं च परितप्यामि पुनःपुनरहं सुराः ।
यन्मातुः सदृशौ पादौ तस्याहममितात्मनः ॥ १८.२.७ ॥
தேவர்களே, அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட அவருடைய பாதங்கள் என் தாயின் பாதங்களைப் போல இருந்தன என்பதை நினைத்து நான் மீண்டும் மீண்டும் வருந்துகிறேன்.
18.2.8
दृष्ट्वैव तं नानुगतः कर्णं परबलार्दनम् ।
न ह्यस्मान्कर्णसहिताञ्जयेच्छक्रोऽपि संयुगे ॥ १८.२.८ ॥
எதிரிப்படையை அழிப்பவனாகிய அந்தக் கர்ணனை கண்டும் நான் அவனைப் பின்தொடரவில்லை; கர்ணனுடன் இருந்த எங்களை போரில் இந்திரனும் வெல்ல முடியாது.
18.2.9
तमहं यत्रतत्रस्थं द्रष्टुमिच्छामि सूर्यजम् ।
अविज्ञातो मया योसौ घातितः सव्यसाचिना ॥ १८.२.९ ॥
சூரியனின் மகனான அவரை, அவர் எங்கு இருந்தாலும் காண விரும்புகிறேன்; நான் அறியாமல் சவ்யசாசியால் கொல்லப்பட்டவர் அவரே.
18.2.10
भीमं च भीमविक्रान्तं प्राणेभ्योऽपि प्रियं मम ।
अर्जुनं चेन्द्रसंकाशं यमौ चैव यमोपमौ ॥ १८.२.१० ॥
பயங்கர வீரம் கொண்ட பீமனையும், என் உயிரினும் அன்புக்குரிய அவனை, இந்திரனுக்கு ஒப்பான அர்ஜுனனையும், யமனுக்கு ஒப்பான இரட்டையர்களையும் காண விரும்புகிறேன்.
18.2.11
द्रष्टुमिच्छामि तां चाहं पाञ्चालीं धर्मचारिणीम् ।
न चेह स्थातुमिच्छामि सत्यमेवं ब्रवीमि वः ॥ १८.२.११ ॥
தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் பாஞ்சாலியையும் காண விரும்புகிறேன்; இங்கே தங்க நான் விரும்பவில்லை. உங்களிடம் உண்மையாகவே இவ்வாறு சொல்கிறேன்.
18.2.12
किं मे भ्रातृविहीनस्य स्वर्गेण सुरसत्तमाः ।
यत्र ते मम स स्वर्गो नायं स्वर्गो मतो मम ॥ १८.२.१२ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, சகோதரர்கள் இல்லாத எனக்கு சொர்க்கத்தால் என்ன பயன்? அவர்கள் எங்கே இருக்கிறார்களோ அதுவே எனக்குச் சொர்க்கம்; இது எனக்கு சொர்க்கமாகத் தோன்றவில்லை.
18.2.13
यदि वै तत्र ते श्रद्धा गम्यतां तत्र माचिरम् ।
प्रिये हि तव वर्तामो देवराजस्य शासनात् ॥ १८.२.१३ ॥
அங்கே உமக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், தாமதிக்காமல் அங்கே செல்லுங்கள். தேவராஜனின் கட்டளைப்படி நாங்கள் உமக்கு பிரியமானவர்களுடன் இங்கு இருக்கிறோம்.
18.2.14
इत्युक्त्वा तं ततो देवा देवदूतमुपादिशन् ।
युधिष्ठिरस्य सुहृदो दर्शयेतदि परंतप ॥ १८.२.१४ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், தேவர்கள் அந்த தேவதூதனுக்கு கட்டளையிட்டனர்: எதிரிகளைச் சுடுபவனே, யுதிஷ்டிரரின் நண்பர்களுக்கு இதைக் காட்டு.
18.2.15
ततः कुन्तीसुतो राजा देवदूतश्च जग्मतुः ।
सहितौ राजशार्दूल यत्र ते पुरुषर्षभाः ॥ १८.२.१५ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகனான அரசனும் தேவதூதனும் இருவரும் ஒன்றாகச் சென்றனர், மன்னர்களில் புலியே, அவர்கள் இருந்த இடத்திற்கு.
18.2.16
अग्रतो देवदूतश्च ययौ राजा च पृष्ठतः ।
पन्थानमशुभं दुर्गं सेवितं पापकर्मभिः ॥ १८.२.१६ ॥
முன்னால் தேவதூதன் சென்றான், அரசன் பின்னால் சென்றான். அந்தப் பாதை அசுபமானதும் கடக்க கடினமானதும் பாவிகளால் பயணிக்கப்படுவதுமாகும்.
18.2.17
तमसा संवृतं घोरं केशशैवलशाद्वलम् ।
युक्तं पापकृतां गन्धैर्मासशोणितकर्दमम् ॥ १८.२.१७ ॥
அது பயங்கர இருளால் மூடப்பட்டிருந்தது, முடி, பாசி, புல் நிறைந்திருந்தது, பாவிகளின் நாற்றங்களால் நிறைந்து, சதையும் இரத்தமுமான சேற்றுடன் இருந்தது.
18.2.18
दंशोत्पातकभल्लूकमक्षिकामशकावृतम् ।
इतश्चेतश्च कुणपैः समन्तात्परिवारितम् ॥ १८.२.१८ ॥
அது கொசுக்கள், ஈக்கள், கரடிகள், பூச்சிகளால் மூடப்பட்டிருந்தது; இங்கும் அங்கும் எங்கும் பிணங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.
18.2.19
अस्थिकेशसमाकीर्णं कृमिकीटसमाकुलम् ।
ज्वलनेन प्रदीप्तेन समन्तात्परिवेष्टितम् ॥ १८.२.१९ ॥
எலும்புகளும் முடிகளும் நிறைந்து, புழுக்களும் பூச்சிகளும் நெளிந்து, நாற்புறமும் எரியும் நெருப்பால் சூழப்பட்டிருந்தது.
18.2.20
अयोमुखैश्च काकाद्यैर्गृध्रैश्च समभिद्रुतम् ।
सूचीमुखैस्तथा प्रेतैर्विन्ध्यशैलोपमैर्वृतम् ॥ १८.२.२० ॥
இரும்பு அலகுகளுடைய காக்கைகளும் கழுகுகளும் தாக்கியது; ஊசி முகங்களுடைய, விந்திய மலைக்கு நிகரான பிரேதங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.
18.2.21
मेदोरुधिरयुक्तैश्च च्छिन्नबाहूरुपाणिभिः ।
निकृत्तोदरपदैश्च तत्रतत्र प्रवेशितैः ॥ १८.२.२१ ॥
கொழுப்பும் இரத்தமும் படிந்து, கைகளும் தொடைகளும் கைகளும் துண்டிக்கப்பட்டு, வயிறும் கால்களும் பிளக்கப்பட்டு, இங்கும் அங்கும் செருகப்பட்டிருந்த உடல்கள்.
18.2.22
स तत्कुणपदुर्गन्धमशिवं रोमहर्षणम् ।
जगाम राजा धर्मान्मा मध्ये बहु विचिन्तयन् ॥ १८.२.२२ ॥
அந்த அரசன், தர்மாத்மா, சவங்களின் துர்நாற்றம் நிறைந்த, அமங்கலமான, மயிர்சிலிர்க்க வைக்கும் அவ்விடத்தின் நடுவே பலவற்றை எண்ணிக்கொண்டு சென்றான்.
18.2.23
ददर्शोष्णोदकैः पूर्णां नदीं चापि सुदुर्गमाम् ।
असिपत्रवनं चैव निशितं क्षुरसंवृतम् ॥ १८.२.२३ ॥
சுடுநீரால் நிறைந்த, கடப்பதற்கு மிகக் கடினமான ஆற்றைக் கண்டான்; வாள்-இலைக் காடும், கூரிய, கத்திகளால் சூழப்பட்டதையும் கண்டான்.
18.2.24
करम्भवालुकास्तप्ता आयसीश्चि शिलाः पृथक् ।
लोहकुंभीश्च तैलस्य क्वाथ्यमानाः समन्ततः ॥ १८.२.२४ ॥
சூடேறிய கரம்ப மணல், தனித்தனியாகச் சுடும் இரும்புப் பாறைகள், எண்ணெய் சுற்றிலும் கொதித்துக்கொண்டிருந்த இரும்புச் சட்டிகள்.
18.2.25
कूटशाल्मलिकं तापि दुःस्पर्शं तीक्ष्णकण्टकम् ।
ददर्शान्याश्च कौन्तेयो यातनाः पापकर्मिणाम् ॥ १८.२.२५ ॥
போலியான சால்மலி மரமும் இருந்தது; அது சூடாக்கப்பட்டு, தொடுவதற்குக் கடினமாகவும் கூரிய முட்களுடனும் இருந்தது. பாவச் செயல் செய்தவர்களுக்கான பிற வேதனைகளையும் கௌந்தேயன் கண்டான்.
18.2.26
स तं दुर्गन्धमालक्ष्य देवदूतमुवाच ह ।
कियदध्वानमस्माभिर्गन्तव्यमिममीदृशम् ॥ १८.२.२६ ॥
அந்த துர்நாற்றத்தை உணர்ந்து அவன் தேவதூதனிடம் கூறினான்: "இத்தகைய இந்த வழியில் நாம் இன்னும் எவ்வளவு தூரம் செல்ல வேண்டியிருக்கும்?"
18.2.27
क्व च ते भ्रातरो मह्यं तन्ममाख्यातुमर्हसि ।
देशोऽयं कश्च देवानामेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १८.२.२७ ॥
உங்கள் சகோதரர்கள் எங்கே? அதை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும். இது தேவர்களின் எந்த இடம்? இதை நான் அறிய விரும்புகிறேன்.
18.2.28
स संनिववृते श्रुत्वा धर्मराजस्य भाषितम् ।
देवदूतोऽब्रवीचैनमेतावद्गमनं तव ॥ १८.२.२८ ॥
தர்மராஜனின் சொல்லைக் கேட்டு அவன் திரும்பினான். அப்போது தேவதூதன் அவனிடம் கூறினான்: "உன் பயணம் இவ்வளவுதான்."
18.2.29
निवर्तितव्यो हि मया तताऽस्म्युक्तो दिवौकसैः ।
यदि श्रान्तोसि राजेन्द्रि त्वमथागन्तुमर्हसि ॥ १८.२.२९ ॥
உன்னைத் திருப்பி அனுப்ப வேண்டும் என்று தேவர்கள் எனக்குச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அரசர்களின் அரசனே, நீ சோர்வடைந்திருந்தால் நீ மீண்டும் வர வேண்டும்.
18.2.30
युधिष्ठिरस्तु निर्विण्णस्तेनि गन्धेन मूर्छितः ।
निवर्तने धृतमनाः पर्यावर्तत भारत ॥ १८.२.३० ॥
ஆனால் யுதிஷ்டிரன் அந்த நாற்றத்தால் மனம் சோர்ந்து மயக்கமுற்றான். பாரதா, திரும்பிச் செல்ல உறுதி கொண்டு அவன் பின்திரும்பினான்.
18.2.31
सं संनिवृत्तो धर्मात्मा दुःखशोकसमाहतः ।
शुश्राव तत्र वदतां दीना वाचः समन्ततः ॥ १८.२.३१ ॥
துக்கத்தாலும் துயரத்தாலும் தாக்குண்ட அந்த தர்மாத்மா திரும்பி, அங்கே எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் பேசுபவர்களின் துயரக் குரல்களைக் கேட்டார்.
18.2.32
भोभो धर्मज राजर्षे पुण्याभिजन पाण्वन ।
अनुग्रहार्थमस्माकं तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम् ॥ १८.२.३२ ॥
ஓ தர்மனின் மகனே, ராஜரிஷியே, தூய குலத்தில் பிறந்த பாண்டவனே! எங்கள் மீது அருள்புரிய சிறிது நேரம் இங்கே நில்லுங்கள்.
18.2.33
आयाति त्वयि दुर्धर्षे वाति पुण्यः समीरणः ।
तव गन्धानुगस्तात येनास्मान्सुखमागमत् ॥ १८.२.३३ ॥
ஓ அடக்க முடியாதவனே, உன்னுடன் தூய காற்று வீசுகிறது. ஓ அன்பு மகனே, உன் வாசனையைப் பின்தொடர்ந்து அது எங்களிடம் இன்பமாக வந்தடைந்தது.
18.2.34
ते वयं पार्थ दीर्घस्य कालस्य पुरुषर्षभ ।
सुखमासादयिष्यामस्त्वां दृष्ट्वा राजसत्तम ॥ १८.२.३४ ॥
ஓ பிருதையின் மகனே, மனிதர்களில் காளையே, நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே, உன்னைக் கண்டு நாங்கள் இன்பம் அடைவோம்.
18.2.35
संतिष्ठस्व महाबाहो मुहूर्तमिह भारत ।
त्वयि तिष्ठति कौरव्य यातनाऽस्मान्न बाधते ॥ १८.२.३५ ॥
ஓ மகாபாகுவே, ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, இங்கே சிறிது நேரம் நில். ஓ கௌரவனே, நீ நிற்கும்போது வேதனை எங்களை வருத்தாது.
18.2.36
एवं बहुविधा वाचः कृपणा वेदनावताम् ।
तस्मिन्देशे स शुश्राव समन्ताद्वदतां नृप ॥ १८.२.३६ ॥
ஓ அரசே, அந்த இடத்தில் வேதனையுற்றவர்களின் பலவகையான துயரக் குரல்களை அவர் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் கேட்டார்.
18.2.37
तेषां तु वचनं श्रुत्वा दयावान्दीनभाषिणाम् ।
अहो कृच्छ्रमिति प्राह तस्थौ स च युधिष्ठिरः ॥ १८.२.३७ ॥
துன்பமாகப் பேசியவர்களின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு இரக்கமுள்ள யுதிஷ்டிரன் "ஐயோ, என்ன துன்பம்!" என்று கூறி அங்கே நின்றான்.
18.2.38
स ता गिरः पुरस्ताद्वै श्रुतपूर्वाः पुनःपुनः ।
ग्लानानां दुःखितानां च नाभ्यजानत पाण्डवः ॥ १८.२.३८ ॥
அந்தக் குரல்களை முன்பும் பலமுறை கேட்டிருந்தாலும், சோர்ந்தும் துன்புற்றும் இருந்தவர்களை பாண்டவன் அடையாளம் காணவில்லை.
18.2.39
अबुध्यमानस्ता वाचो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच के भवन्तो वै किमर्थमिह तिष्ठथ ॥ १८.२.३९ ॥
அந்தக் குரல்களைப் புரிந்துகொள்ளாத தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன், "நீங்கள் யார்? எதற்காக இங்கே நிற்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டான்.
18.2.40
इत्युक्तास्ते ततः सर्वे समन्तादवभाषिरे ।
कर्णोऽहं भीमसेनोऽहमर्जुनोऽहमिति प्रभो ॥ १८.२.४० ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்டதும் அவர்கள் அனைவரும் நாலா பக்கங்களிலிருந்தும் கூறினர்: "பிரபுவே! நான் கர்ணன், நான் பீமசேனன், நான் அர்ஜுனன்."
18.2.41
नकुलः सहदेवोऽहं धृष्टद्युम्नोऽहमित्युत ।
द्रौप्दी द्रौपदेयाश्चि इत्येवं ते विचुक्रुशुः ॥ १८.२.४१ ॥
"நான் நகுலன், நான் சகதேவன், நான் திருஷ்டத்யும்னன்" என்றும், "நான் திரௌபதி, நாங்கள் திரௌபதியின் புதல்வர்கள்" என்றும் அவர்கள் கதறினர்.
18.2.42
ता वाचः स तदा श्रुत्वा तद्देशसदृशीर्नृप ।
ततो विममृशे राजा किंत्विदं दैवकारितम् ॥ १८.२.४२ ॥
அந்த இடத்திற்குப் பொருத்தமான அந்தக் குரல்களைக் கேட்ட அரசன் சிந்தித்தான்: "இது தெய்வத்தால் செய்யப்பட்டதோ?"
18.2.43
किन्तु तत्कलुषं कर्म कृतमेभिर्महात्मभिः ।
कर्णेन द्रौपदेयैर्वा पाञ्चाल्या वा सुमध्यया ॥ १८.२.४३ ॥
ஆனால் அந்த மகாத்மாக்கள், கர்ணன், த்ரௌபதியின் புதல்வர்கள் அல்லது பாஞ்சாலியாகிய நற்இடையாள் ஆகியோர் இந்தக் கலுஷமான செயலைச் செய்தனர்.
18.2.44
य इमे पापगन्धेऽस्मिन्देशे सन्ति सुदारुणे ।
नाहं जानामि सर्वेषां दुष्कृतं पुण्यकर्मणाम् ॥ १८.२.४४ ॥
பாவ நாற்றம் நிறைந்த இந்த மிகக் கொடிய இடத்தில் இருப்பவர்களில் அனைவரின் தீச்செயல்களையும் புண்ணியச் செயல்களையும் நான் அறியேன்.
18.2.45
किं कृत्वा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो राजा सुयोधनः ।
तथा श्रिया युतः पापैः सहसर्वैः पदानुगैः ॥ १८.२.४५ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகனான அரசன் சுயோதனன் என்ன செய்ததால் இத்தகைய செல்வத்தைப் பெற்றுள்ளான், அவனுடன் அனைத்துப் பாவிகளான பின்தொடர்வோரும்?
18.2.46
महेन्द्रि इव लक्ष्मीवानास्ते परमपूजितः ।
कस्येदानीं विकारोऽयं य इमे नरकं गताः ॥ १८.२.४६ ॥
மகேந்திரனைப் போல் செல்வமும் மிக்க மரியாதையும் உடையவனாக அவன் வாழ்கிறான்; அப்படியிருக்க, நரகத்திற்குச் சென்ற இவர்களின் இந்த மாற்றம் யாருடையது?
18.2.47
सर्वे धर्मविदः शूराः सत्यागमपरायणाः ।
क्षत्रधर्मरताः सन्तो यज्वानो भूरिदक्षिणाः ॥ १८.२.४७ ॥
அவர்கள் அனைவரும் தர்மம் அறிந்த வீரர்கள், சத்தியத்திலும் வேதநூல்களிலும் நிலைத்தவர்கள், க்ஷத்ரிய தர்மத்தில் மகிழ்பவர்கள், நல்லோர், யாகம் செய்பவர்கள், மிகுந்த தட்சிணை தருபவர்கள்.
18.2.48
किंनु सुप्तोस्मि जागर्मि चेतयामि न चेतये ।
अहो चित्तविकारोऽयं स्याद्वा मे चित्तविभ्रमः ॥ १८.२.४८ ॥
நான் உறங்குகிறேனா, விழித்திருக்கிறேனா? உணர்வுடன் இருக்கிறேன், ஆனாலும் உணர்வு இல்லாதது போலிருக்கிறது. ஆ! இது என் மனத்தின் கோளாறா, அல்லது என் சிந்தனையின் மயக்கமா?
18.2.49
एवं बहुविधं राजा विममर्श युधिष्ठिरः ।
दुःखशोकसमाविष्टश्चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ॥ १८.२.४९ ॥
இவ்வாறு அரசன் யுதிட்டிரன் பல விதமாக சிந்தித்தான்; துக்கமும் சோகமும் சூழ்ந்தவனாய், கவலையால் புலன்கள் கலங்கியவனாய்.
18.2.50
क्रोधमाहारयच्चैव तीव्रं धर्मसुतो नृपः ।
देवांश्च गर्हयामास धर्मं चैव युधिष्ठिरः ॥ १८.२.५० ॥
தர்மனின் மகனான அரசன் யுதிட்டிரன் கடும் கோபத்தை வரவழைத்தான்; தேவர்களையும் தர்மத்தையும் நிந்தித்தான்.
18.2.51
स तीव्रशोकसंतप्तो देवदूतमुवाच ह ।
गम्यतां तत्र येषां त्वं दूतस्तेषामुपान्तिकम् ॥ १८.२.५१ ॥
கடும் சோகத்தால் வருந்தியவனாய் அவன் தேவதூதனிடம் கூறினான்: "நீ யாருடைய தூதனோ அவர்களிடம் அங்கே செல்."
18.2.52
न ह्यहं तत्र यास्यामि स्थितोस्मीति निवेद्यताम् ।
मत्संश्रयादिमे दूनाः सुखिनो भ्रातरो हि मे ॥ १८.२.५२ ॥
நான் அங்கே செல்லமாட்டேன்; நான் இங்கேயே இருக்கிறேன் என்று தெரிவிக்கப்படட்டும். என் ஆதரவால்தான் இந்த என் சகோதரர்கள், இப்போது துன்பப்படுபவர்கள், சுகமடைவார்கள்.
18.2.53
इत्युक्तः स तदा दूतः पाण्डुपुत्रेण धीमता ।
जगामि तत्र यत्रास्ते देवराजः शतक्रतुःठ ॥ १८.२.५३ ॥
பாண்டுவின் மகனான அறிவுள்ள யுதிட்டிரன் இவ்வாறு கூறியதும், அந்த தூதன் தேவராஜன் சதக்ரதுவான இந்திரன் வசிக்கும் இடத்திற்குச் சென்றான்.
18.2.54
निवेदयामास च तद्धर्मराजचिकीर्षितम् ।
यथोक्तं धर्मपुत्रेण सर्वमेव जनाधिप ॥ १८.२.५४ ॥
அதன்படி தர்மனின் மகன் கூறியவாறு, தர்மராஜன் விரும்பியதை அனைத்தையும் அவன் தெரிவித்தான்; ஓ மக்களின் தலைவனே.