Mahābhārata · Adhyāya 18.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.5.1
भीष्मद्रोणौ महात्मानौ धृतराष्ट्रश्च पार्थिवः ।
विराटद्रुपदौ चोभौ शङ्खश्चैवोत्तरस्तथा ॥ १८.५.१ ॥
Bhīṣma and Droṇa, the great-souled Dhṛtarāṣṭra and the king, both Virāṭa and Drupada, and likewise Śaṅkha and Uttara.
18.5.2
धृष्टकेजुर्जयत्सेनो राजा चैव स सत्यजित् ।
दुर्योधनसुताश्चैव शकुनिश्चैव सौबलः ॥ १८.५.२ ॥
Dhṛṣṭaketu, Jayatsena, the king Satyajit too, the sons of Duryodhana, and Śakuni, the son of Subala.
18.5.3
कर्णपुत्राश्च विक्रान्ता राजा चैव जयद्रथः ।
घटोत्कवादयश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १८.५.३ ॥
the sons of Karṇa, the valiant king Jayadratha, Ghaṭotkaca and the others, and the rest who are not named here.
18.5.4
ये चान्ये कीर्तिता वीरा राजानो दीप्तमूर्तयः ।
स्वर्गे कालं कियन्तं ते तस्थुस्तदपि शंस मे ॥ १८.५.४ ॥
And the other heroic kings named here, radiant in form, how long did they remain in heaven? Tell me that too.
18.5.5
आहोस्विच्छाश्वतं स्थानं तेषां तत्र द्विजोत्तम ।
अन्ते वा कर्मणां कां ते गतिं प्राप्ता नरर्षभाः ॥ १८.५.५ ॥
Or is their abode there eternal, O best of Brahmins? Or, at the end of their deeds, what destination did those bulls among men attain?
18.5.6
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं प्रोच्यमानं द्विजोत्तम ।
तपसा हि प्रदीप्तेन सर्वं त्वमनुपश्यति ॥ १८.५.६ ॥
This I wish to hear, as it is told, O best of Brahmins. For you see all through your blazing austerity.
18.5.7
इत्युक्तः स तु विप्रर्षिरनुज्ञातो महात्मना ।
व्यासेन तस्य नृपतेराख्यातुमुपचक्रमे। ॥ १८.५.७ ॥
Thus addressed, that sage among brahmins, having been permitted by the great-souled Vyāsa, began to recount it to that king.
18.5.8
गन्तव्यं कर्मणामन्ते सर्वेषां मनुजाधिप ।
शृणु गुह्यमिदं राजन्देवानां भरतर्षभ।
यदुवाच महातेजा दिव्यचक्षुः प्रतापवान् ॥ १८.५.८ ॥
O lord of men, all must go to the end of their deeds. Hear this secret of the gods, O king, bull of the Bharatas, which the great-splendoured, divine-eyed, mighty one declared.
18.5.9
मुनिः पुराणः कौरव्य पाराशर्यो महाव्रतः ।
अगाधबुद्धिः सर्वज्ञो गतिज्ञः सर्वकर्मणाम् ॥ १८.५.९ ॥
The ancient sage, O descendant of the Kurus, son of Parāśara, of great vows, of unfathomable intellect, all-knowing, knower of the courses of all deeds.
18.5.10
तेनोक्तं कर्मणामन्ते प्रविशन्ति स्विकां तनुम् ॥ १८.५.१० ॥
By him it was said: at the end of their deeds they enter their own bodies.
18.5.11
वसूनेव महातेजा भीष्मः प्राप महाद्युतिः ।
अष्टावेव हि दृश्यन्ते वसवो भरतर्षभ ॥ १८.५.११ ॥
The great-splendoured, greatly radiant Bhīṣma attained to the Vasus; for indeed only eight Vasus are seen, O bull of the Bharatas.
18.5.12
बृहस्पतिं विवेशाथ द्रोणो ह्यङ्गिरसां वरम् ।
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः प्रविवेश मरुद्गणान् ॥ १८.५.१२ ॥
Then Droṇa entered Bṛhaspati, the best of the Aṅgirases; and Kṛtavarman, son of Hṛdīka, entered the host of the Maruts.
18.5.13
सनत्कुमारं प्रद्युम्नः प्रविवेश यथागतम् ।
धृतराष्ट्रो धनेशस्य लोकान्प्राप दुरासदान् ॥ १८.५.१३ ॥
Pradyumna entered Sanatkumāra just as he had come. Dhṛtarāṣṭra attained the hard-to-reach worlds of the lord of wealth.
18.5.14
धृतराष्ट्रो सहिता गन्धारी च यशस्विनी ।
पत्नीभ्यां सहितः पाण्डुमहेन्द्रसदनं ययौ ॥ १८.५.१४ ॥
Dhṛtarāṣṭra, together with the famous Gāndhārī, went with both wives to the abode of Indra, the great lord of Pāṇḍu.
18.5.15
विराटद्रुपदौ चोभौ धृष्टकेतुश्च पार्थिवः ।
निशठाक्रूरसाम्बाश्च भानुः कण्वो विदूरथः ॥ १८.५.१५ ॥
Virāṭa and Drupada both, the king Dhṛṣṭaketu, Niśaṭha, Akrūra, Sāmba, Bhānu, Kaṇva and Vidūratha.
18.5.16
भूरिश्रवाः शलश्चैव भूरिश्च पृथिवीपतिः ।
कंशश्चैवोग्रसेनश्च वसुदेवस्तथैव च ॥ १८.५.१६ ॥
Bhūriśravas, Śala, and Bhūri the lord of the earth, Kaṃsa and Ugrasena, and likewise Vasudeva.
18.5.17
उत्तरश्च सह भ्रात्रा शङ्खेन नरपुङ्गवः ।
विश्वेषां देवतानां ते विविशुर्नरसत्तमाः ॥ १८.५.१७ ॥
Uttara, together with his brother Śaṅkha, bull among men, those best of men entered the realm of all the gods.
18.5.18
वर्चा नाम महातेजाः सोमपुत्रः प्रतापवान् ।
सोभिमन्युर्नृसिंहस्य फल्गुनस्य सुतोऽभवत् ॥ १८.५.१८ ॥
Varcā by name, of great splendour, son of Soma, mighty — he became the son of Phalguna (Arjuna), the man-lion, as Abhimanyu.
18.5.19
स युद्ध्वा क्षत्रधर्मेण यथा नान्यः पुमान्क्वचित् ।
विवेश सोमं धर्मात्मा कर्मणोन्ते मरारथः ॥ १८.५.१९ ॥
Having fought according to the duty of a warrior, as no other man ever has, the righteous great charioteer entered Soma at the end of his deed.
18.5.20
आविवेश रविं कर्णो निहतः पुरुषर्षभ ।
द्वापरं शकुनिः प्राप धृष्टद्युम्नस्तु पावकम् ॥ १८.५.२० ॥
O bull among men, the slain Karṇa entered the sun. Śakuni attained the Dvāpara age, and Dhṛṣṭadyumna attained the fire.
18.5.21
धृतराष्ट्रात्मजाः सर्वे यातुधानान्प्रपेदिरे ।
धर्ममेवाविशत्क्षत्ता राजा चैव युधिष्ठिरः ॥ १८.५.२१ ॥
All the sons of Dhṛtarāṣṭra went to the Yātudhānas. The steward (Vidura) entered dharma, and King Yudhiṣṭhira likewise.
18.5.22
अनन्तो भगवान्देवः प्रविवेश रसातलम् ।
पितामहनियोगाद्वै यो योगाद्गामधारयत् ॥ १८.५.२२ ॥
The blessed god Ananta entered the netherworld, by the command of the grandsire, he who by his power had upheld the earth.
18.5.23
यः स नारायणो नाम देवदेवः सनातनः ।
तस्यांशो वासुदेवस्तु कर्मणोन्ते विवेश ह ॥ १८.५.२३ ॥
He who is named Nārāyaṇa, the god of gods, the eternal one — his portion was Vāsudeva, who entered at the end of his deed.
18.5.24
षोडशस्त्रीसहस्राणि वासुदेवपरिग्रहाः ।
अमज्जंस्ताः सरस्वत्यां कालेन जनमेजय ॥ १८.५.२४ ॥
The sixteen thousand women who were the wives of Vāsudeva — O Janamejaya, in time they plunged into the Sarasvatī.
18.5.25
तत्र त्यक्त्वा शरीराणि दिवमारुरुहुः पुनः ।
ताश्चैवाप्सरसो भूत्वा वासुदेवमुपाविशन् ॥ १८.५.२५ ॥
There, having abandoned their bodies, they ascended once more to heaven; and becoming apsarases themselves, they sat down beside Vāsudeva.
18.5.26
हतास्तस्मिन्महायुद्धे ये वीरास्तु महारथाः ।
घटोत्कचादयश्चैव देवान्यक्षांश्च भेजिरे ॥ १८.५.२६ ॥
Those heroes and great charioteers who were slain in that great battle, and Ghaṭotkaca and the others, attained the gods and the yakṣas.
18.5.27
दुर्योधनसहायाश्च राक्षसा येऽनुकीर्तिताः ।
प्राप्तास्ते क्रमशो राजन्सर्वलोकाननुत्तमान् ॥ १८.५.२७ ॥
The rākṣasas who were allies of Duryodhana, those who were named, O king, attained in order all the highest worlds.
18.5.28
भवनं च महेन्द्रस्य कुबेरस्य च धीमतः ।
वरुणस्य तथा लोकान्विविशुः पुरुषर्षभाः ॥ १८.५.२८ ॥
The abode of great Indra, the abode of the wise Kubera, and the worlds of Varuṇa, those bulls among men entered.
18.5.29
एतत्ते सर्वमाख्यातं विस्तरेण महाद्युते ।
कुरूणां चरितं कृत्स्नं पाण्डवानां च भारत ॥ १८.५.२९ ॥
O radiant one, all this I have told you in detail: the entire deeds of the Kurus and of the Pāṇḍavas, O Bhārata.
18.5.30
एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठात्स राजा जनमेजयः ।
विस्मितोऽभवदत्यर्थं यज्ञकर्मान्तरेष्वथ ॥ १८.५.३० ॥
Having heard this from the best of brahmins, King Janamejaya became exceedingly astonished, in the intervals of the sacrificial rites.
18.5.31
ततः समापयामासुः कर्म तत्तस्य याजकाः ।
आस्तिकश्चाभवत्प्रीतः परिमोक्ष्य भुजङ्गमान् ॥ १८.५.३१ ॥
Then the officiating priests completed that rite, and Āstika, having freed the serpents, was pleased. [machine draft]
18.5.32
ततो द्विजातीन्सर्वास्तान्दक्षिणाभिरतोषयत् ।
पूजिताश्चापि ते राज्ञा ततो जग्मुर्यथागतम् ॥ १८.५.३२ ॥
Then he satisfied all those twice-born men with gifts; honored by the king, they went back the way they had come. [machine draft]
18.5.33
विसर्जयित्वा विप्रांस्तान्राजाऽपि जनमेजयः ।
हृष्टस्तक्षशिलायाः स पुनरायाद्गचाह्वयम् ॥ १८.५.३३ ॥
Having dismissed those brahmins, King Janamejaya too, delighted, returned from Takṣaśilā again to Gajāhvaya (Hāstinapura). [machine draft]
18.5.34
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशम्पायनकीर्तितम् ।
व्यासाज्ञया समाज्ञातं सर्पसत्रे नृपस्य हि ॥ १८.५.३४ ॥
All this has been told to you, as recited by Vaiśampāyana; by Vyāsa's command it was thoroughly learned at the king's snake sacrifice. [machine draft]
18.5.35
पुण्योऽयमितिहासाख्यः पवित्रं चेदमुत्तमम् ।
कृष्णेन मुनिना विप्र निर्मितं सत्यवादिना ॥ १८.५.३५ ॥
O brahmin, this sacred history called the Itihāsa, and this supreme purifier, was composed by the truthful sage Kṛṣṇa (Dvaipāyana). [machine draft]
18.5.36
सर्वज्ञेन विधिज्ञेन धर्मज्ञानवता सता ।
अतीन्द्रियेण शुचिना तपसा भावितात्मना ॥ १८.५.३६ ॥
By the sage who knows all, knows the rites, possesses knowledge of dharma, is a virtuous man, beyond the senses, pure, and whose self was refined by austerity. [machine draft]
18.5.37
ऐश्वर्ये वर्तता चैव साङ्ख्ययोगवता तथा ।
नैकतन्त्रविबुद्धेन दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १८.५.३७ ॥
He who abides in sovereignty, possessed of Sāṅkhya and Yoga, awakened in many doctrines, having seen with the divine eye.
18.5.38
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १८.५.३८ ॥
Spreading the fame in the world of the great-souled Pāṇḍavas and of other kṣatriyas rich in wealth and splendour.
18.5.39
क्रीडां च वासुदेवस्य देवदेवस्य शाङ्गिणः ।
विश्वेषां देवभागानां जन्मसायुज्यमेव च ॥ १८.५.३९ ॥
The sport of Vāsudeva, of the god of gods, the bearer of the Śārṅga bow, and the birth and union of all the divine portions.
18.5.40
य इदं शृणुयाद्विद्वान्पर्वसु द्विजसत्तमः ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्मभूयाय गच्छति ॥ १८.५.४० ॥
The learned best of twice-born who hears this in the parvans, his sins shaken off and heaven won, goes to becoming Brahman.
18.5.41
कार्ष्णं वेदमिमं सर्वं शृणुयाद्यः समाहितः ।
ब्रह्महत्याकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १८.५.४१ ॥
Whoever with composed mind hears this entire Kṛṣṇa Veda, the sin of brahmin-slaying is destroyed in that very instant.
18.5.42
यश्चेदं श्रावयेच्छ्राद्धे ब्राह्मणान्पादमन्ततः ।
अक्षय्यमन्नपानं वै पितॄंस्तस्योपतदिष्ठते ॥ १८.५.४२ ॥
Whoever has even a single quarter of this recited to brahmins at the śrāddha rite, to his ancestors come inexhaustible food and drink.
18.5.43
अह्ना यदेनः कुरुते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
महाभारतमाख्याय सर्पपापैः प्रमुच्यते ॥ १८.५.४३ ॥
Whatever sin one commits by day, through the senses or even in mind, is freed from the serpent-like sins by reciting the Mahābhārata.
18.5.44
यद्रात्रौ कुरुते पापं ब्राह्मणः स्त्रीगणैर्वृतः ।
महाभारतमाख्याय पूर्वां सन्ध्यां प्रमुच्यते ॥ १८.५.४४ ॥
A brahmin who commits a sin at night, surrounded by a throng of women, is freed from it at the former twilight by reciting the Mahābhārata.
18.5.45
महत्त्वाद्भारवत्त्वाच्च महाभारतमुच्यते ।
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १८.५.४५ ॥
It is called the Mahābhārata because of its greatness and its weight; whoever knows its etymology is freed from all sins.
18.5.46
अष्टादशपुराणानि धर्मशास्त्राणि सर्वशः ।
वेदाः साङ्गास्तथैकत्र भारतं चैकतः स्थितम् ॥ १८.५.४६ ॥
The eighteen Purāṇas and all the treatises on dharma, and the Vedas together with their limbs, stand on one side; the Mahābhārata stands on the other.
18.5.47
श्रूयतां सिंहनादोऽयमृषेस्तस्य महात्मनः ।
अष्टादशपुराणानां कर्तुर्वेदमहोदधेः ॥ १८.५.४७ ॥
Hear this lion's roar of that great-souled sage, the author of the eighteen Purāṇas, the great ocean of the Vedas.
18.5.48
त्रिभिर्वर्षैर्महत्पुण्यं कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
अखिलं भारतं चेदं चकार भगवान्मुनिः ॥ १८.५.४८ ॥
In three years, as a great meritorious work, the lord Kṛṣṇa Dvaipāyana, the blessed sage, composed this entire Mahābhārata.
18.5.49
आकर्ण्य भक्त्या सततं जयाख्यं भारतं महत् ।
श्रीश्च कीर्तिस्तथा विद्या भवन्ति सहिताः सदा ॥ १८.५.४९ ॥
Whoever constantly hears with devotion this great Bhārata named Jaya, prosperity, fame and learning always remain with him.
18.5.50
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रिचित् ॥ १८.५.५० ॥
O best of the Bharatas, what is here concerning dharma, wealth, desire and liberation is found elsewhere; what is not here is nowhere.
18.5.51
वाच्यते यत्र सततं जयाख्यं भारतं महत् ।
श्रीश्व कीर्तिश्च विद्या च भवन्ति मुदिताः सदा ॥ १८.५.५१ ॥
Where this great Bhārata named Jaya is constantly recited, prosperity, fame and learning always remain joyful.
18.5.52
भारतस्य तु वक्तारं ब्रह्मर्षि च महागुरुम् ।
वैशंपायनमारोप्य स्वर्णभद्रासनं तदा ॥ १८.५.५२ ॥
Then, having seated Vaiśampāyana—the speaker of the Bhārata, the brahmarshi and great teacher—upon a golden throne...
18.5.53
जनमेजयादिराजान आस्तिकाद्या द्विजातयः ।
धर्मदत्तादिवैश्याश्च सोम्यवंश्यादिशूद्रकाः ॥ १८.५.५३ ॥
Kings headed by Janamejaya, twice-born men headed by Āstīka, vaishyas headed by Dharmadatta, and shudras headed by Somyavaṃśya.
18.5.54
प्रयुतं चायुतं चेति सहस्रं शतमित्यपि ।
दशकं चेति निष्काणामानर्चुस्तं महागुरुम् ॥ १८.५.५४ ॥
They honored that great teacher with gold coins (niṣka) counted as prayuta, ayuta, sahasra, śata and daśaka.
18.5.55
निष्काणां दशकं दत्त्वा मृतपुत्रोऽमृतप्रजः ।
ऊष्मादिव्याधियुक्तश्च शतं दत्त्वा निरामयः ॥ १८.५.५५ ॥
Having given ten niṣkas, one whose sons have died obtains undying offspring; and one afflicted with fever and other diseases, having given a hundred, becomes free from disease.
18.5.56
सहस्रदानात्संतानहीनः संतानपुत्रवान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं भेजुस्तेऽन्नं च पुत्रकान् ॥ १८.५.५६ ॥
Through the gift of a thousand, those without offspring became blessed with children; they obtained long life, health, prosperity, food and sons.
18.5.57
सुवर्णं रजतं रत्नं सर्वाण्याभरणानि च ।
सर्वोपकरणैर्युक्तं निधिनिक्षेपसंयुतम् ॥ १८.५.५७ ॥
Gold, silver, jewels and all ornaments, furnished with all implements, together with hoards and deposited treasure.
18.5.58
इष्टकाभित्तिसंयुक्तमग्निबाधादिवर्जितम् ।
देवपूजाग्निहोत्रादिपाठार्थगृहसंयुतम्।
सान्तर्बहिस्संवरणं सप्रासादं सगोगृहम् ॥ १८.५.५८ ॥
Having brick walls, free from fire and other harms, with a house for the worship of gods, the agnihotra and recitation, enclosed within and without, with a palace and a cow-shed.
18.5.59
व्यष्ट्या समष्ट्या वा दद्यात्स्वर्गारोहणपर्वणि ।
निवृत्तिकामो दद्याच्चेत्पुनर्जन्म न विद्यते ॥ १८.५.५९ ॥
At the festival of the ascent to heaven one should give, either individually or collectively; if one who desires release gives, there is no rebirth for him.
18.5.60
सकामश्चेद्ब्रह्मकल्पं सुकं ब्रह्मगृहे वसेत् ॥ १८.५.६० ॥
If one desires the fruit, let him dwell happily in the world of Brahmā for a Brahmā-kalpa.
18.5.61
पुराणमुखतो यस्माद्वेदान्तज्ञानमाप्यते ।
स तेन गुरुराख्यातस्तत्पूजा हीशपूजनम् ॥ १८.५.६१ ॥
Because knowledge of the Vedānta is obtained from the mouth of the Purāṇas, he is declared a guru, and worship of him is indeed worship of the Lord.
18.5.62
भारतस्य तु वक्तारं श्रोतारं लेखकांस्तदा ।
प्रपूजयन्ति संहृष्टाः सिद्धाश्च परमर्षयः ॥ १८.५.६२ ॥
The reciter of the Bhārata, its listeners and its scribes are then greatly honoured, joyfully, by the perfected beings and the great sages.
18.5.63
महाभारतवक्तारं नार्चयन्तीह ये नराः ।
तेषां सर्वक्रियाहानिर्भवेद्देवाः शपन्ति च ॥ १८.५.६३ ॥
Those men who here do not honour the reciter of the Mahābhārata lose all their works, and the gods curse them.
18.5.64
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो जयमिच्छता ।
राज्ञा राजसुतैश्चैव गर्भिण्या चैव योषिता ॥ १८.५.६४ ॥
This history named Jaya should be heard by the king who desires victory, by princes, and also by a pregnant woman.
18.5.65
स्वर्गकामो लभेत्स्वर्गं जयकामो लभेज्जयम् ।
गर्भिणी लभते पुत्रं कन्यां वा बहुभागिनीम् ॥ १८.५.६५ ॥
He who desires heaven obtains heaven, he who desires victory obtains victory; a pregnant woman obtains a son, or a daughter of great fortune.
18.5.66
अनागतश्च मोक्षश्च कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
संदर्भं भारतस्यास्य कृतवान्धर्मकाम्यया ॥ १८.५.६६ ॥
Kṛṣṇa Dvaipāyana, the lord, composed this Bhārata out of desire for dharma, for future fruit and liberation.
18.5.67
षष्टिं शतसहस्राणि चकारान्यां स संहिताम् ।
त्रिंशच्छतसहस्राणि देवलोके प्रतिष्ठितम् ॥ १८.५.६७ ॥
He composed another compendium of sixty hundred thousand (verses); of these, three hundred thousand are established in the world of the gods.
18.5.68
पित्र्ये पञ्चदशं ज्ञेयं यक्षलोके चतुर्दश ।
एकं शतसहस्रं तु मानुषेषु प्रभाषितम् ॥ १८.५.६८ ॥
Fifteen (hundred thousand) are to be known in the world of the ancestors, fourteen in the world of the yakṣas; and the one hundred thousand declared among men.
18.5.69
नारदोऽश्रावयद्देवानसितो देवलः पितॄन् ।
रक्षोयक्षाञ्शुको मर्त्यान्वैशम्पायन एव तु ॥ १८.५.६९ ॥
Nārada caused the gods to hear it, Asita and Devala the ancestors, Śuka the rākṣasas and yakṣas, and Vaiśampāyana indeed the mortals.
18.5.70
इतिहासमिमं पुण्यं महार्थं वेदसंमितम् ।
व्यासोक्तं श्रूयते येन कृत्वा ब्राह्म्णमग्रतः ॥ १८.५.७० ॥
This sacred history of great meaning, equal to the Vedas, spoken by Vyāsa, is heard by one who has a brahmin placed before him.
18.5.71
स नरः सर्वकामांश्च कीर्तिं प्राप्येह शौनक ।
गच्छेत्परमिकां सिद्धिमत्र मे नास्ति संशयः ॥ १८.५.७१ ॥
That man, O Śaunaka, having obtained all his desires and fame here, goes to the supreme perfection; of this I have no doubt.
18.5.72
भारताध्ययनात्पुण्यादपि पादमधीयतः ।
श्रद्धया परया भक्त्या श्राव्यते चापि येन तु।
य इमां संहितां पुण्यां पुत्रमध्यापयच्छुकम् ॥ १८.५.७२ ॥
Even one quarter of the sacred study of the Bhārata yields merit; and he who has this sacred compendium heard with supreme faith and devotion, and who had it studied by his son Śuka.
18.5.73
मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च ।
संसारेष्वनुभूतानि यान्ति यास्यन्ति चापरे ॥ १८.५.७३ ॥
In the cycles of worldly existence, thousands of mothers and fathers, and hundreds of sons and wives, have been experienced; they go away, and others will go away too.
18.5.74
हर्षस्थानसहस्राणि भयस्थानशतानि च ।
दिवसेदिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम् ॥ १८.५.७४ ॥
Thousands of occasions for joy and hundreds of occasions for fear enter the fool day after day, but not the wise man.
18.5.75
ऊर्ध्वबाहुर्विरौम्येष न च कश्चिच्छृणोति मे ।
धर्मादर्थश्च कामश्च स किमर्थं न सेव्यते ॥ १८.५.७५ ॥
With arms raised I cry out, yet no one hears me. From dharma alone come wealth and pleasure; why, then, is it not served?
18.5.76
न जातु कामान्न भयान्न लोभा-
द्धर्मं त्यजेज्जीवितस्यापि हेतोः।
नित्यो धर्मः सुखदुःखे त्वनिथ्ये ।
जीवो नित्यो हेतुरस्य त्वनित्यः ॥ १८.५.७६ ॥
Never, out of desire, fear, or greed, nor even for the sake of life, should one abandon dharma. Dharma is eternal; pleasure and pain are impermanent. The soul is eternal; its cause is impermanent.
18.5.77
इमां भारतसावित्रीं प्रातरुत्थायः यः पठेत् ।
स भारतफलं प्राप्य परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ १८.५.७७ ॥
He who rises in the morning and recites this Bhārata-Sāvitrī, having obtained the fruit of the Bhārata, attains the supreme Brahman.
18.5.78
कयथा समुद्रो भगवान्यथा हि हिमवान्गिरिः ।
ख्यातावुभौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १८.५.७८ ॥
As the venerable ocean and the Himālaya mountain are both renowned as treasure-stores of gems, so the Bhārata is said to be.
18.5.79
कार्ष्णं देवमिमं विद्वाञ्श्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ।
इदं भारतमाख्यानं यः पठेत्सुसमाहितः।
स गच्छेत्परमां सिद्धिमिति मे नास्ति संशयः ॥ १८.५.७९ ॥
The learned man who causes this god Kṛṣṇa to be heard attains his goal; whoever recites this narrative of the Bhārata with perfect attention attains the supreme perfection — of this I have no doubt.
18.5.80
द्वैपायनोष्ठपुटनिस्सृतमप्रमेयं ।
पुण्यं पवित्रमथ पापहरं शिवं च।
यो भारतं समधिगच्छति वाच्यमानं ।
किं तस्य पुष्करजलैरभिषेचनेन ॥ १८.५.८० ॥
Issued from the lip-cup of Dvaipāyana, this is immeasurable, meritorious, pure, sin-destroying and auspicious. For one who attentively attends to the Bhārata as it is recited, what need is there of anointing with the waters of Puṣkara?
18.5.81
यो गोशतं कनकशृङ्गमयं ददाति ।
विप्राय वेदविदुषे सुबहुश्रुताय।
पुण्यां च भारतकथां सततं शृणोति ।
तुल्यं फलं भवति तस्य च तस्य चैव ॥ १८.५.८१ ॥
He who gives a hundred cows with golden horns to a Brahmin learned in the Vedas and widely versed, and he who constantly hears the meritorious tale of the Bhārata — for both of them the fruit is equal.
18.5.82
यद्यदिष्टतमं कामं लभते श्रद्धयाऽन्वितः ।
शृणुयान्मुदितो भूत्वा आस्तिको बुद्धिसंयुतः ॥ १८.५.८२ ॥
Whatever most cherished desire a man endowed with faith obtains — let him, a believer of sound understanding and joyful of heart, listen to this.
18.5.83
वासुदेवं स्मरन्विद्वान्पुण्डरीकायतेक्षणम् ।
इतिहासमिमं पुण्यं महार्थं वेदसंमितम् ॥ १८.५.८३ ॥
Remembering Vāsudeva, the lotus-eyed one, the learned man should hear this meritorious history of great meaning, equal to the Vedas.
18.5.84
श्रावयेद्यस्तु वर्णादीन्कृत्वा ब्राह्मणमग्रतः ।
सर्वपापविशुद्धात्मा शुचिस्तद्गतमानसः ॥ १८.५.८४ ॥
He who has a brahmin placed in front and recites this aloud to the varṇas and the rest, his self wholly purified of all sins, pure, with his mind fixed upon it.
18.5.85
इह कीर्तिं महत्प्राप्य भोगवान्सुखमश्नुते ।
व्यासप्रसादेन पुनः स्वर्गलोकं स गच्छति ॥ १८.५.८५ ॥
Having gained great fame here, he enjoys happiness, possessed of pleasures; and by the grace of Vyāsa he goes again to the heavenly world.
18.5.86
एतद्विदित्वा सर्वं तु सर्ववेदार्थविद्भवेत् ।
पूजनीयश्च सततं माननीयो भवेद्द्विजः ॥ १८.५.८६ ॥
Having known all this, one becomes a knower of the meaning of all the Vedas; and a twice-born brahmin should always be worthy of worship and honour.