மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 18.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.5.1
भीष्मद्रोणौ महात्मानौ धृतराष्ट्रश्च पार्थिवः ।
विराटद्रुपदौ चोभौ शङ्खश्चैवोत्तरस्तथा ॥ १८.५.१ ॥
பீஷ்மரும் துரோணரும், மகாத்மா திருதராஷ்டிரனும் அரசனும், விராடனும் துருபதனும் இருவரும், சங்கனும் உத்தரனும் அவ்வாறே.
18.5.2
धृष्टकेजुर्जयत्सेनो राजा चैव स सत्यजित् ।
दुर्योधनसुताश्चैव शकुनिश्चैव सौबलः ॥ १८.५.२ ॥
திருஷ்டகேது, ஜயத்சேனன், அரசன் சத்யஜித், துரியோதனனின் புதல்வர்கள், சுபலனின் மகன் சகுனியும்.
18.5.3
कर्णपुत्राश्च विक्रान्ता राजा चैव जयद्रथः ।
घटोत्कवादयश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १८.५.३ ॥
கர்ணனின் புதல்வர்களும், வீரனான அரசன் ஜயத்ரதனும், கடோத்கசன் முதலானோரும், இங்கு பெயர் சொல்லப்படாத மற்றவர்களும்.
18.5.4
ये चान्ये कीर्तिता वीरा राजानो दीप्तमूर्तयः ।
स्वर्गे कालं कियन्तं ते तस्थुस्तदपि शंस मे ॥ १८.५.४ ॥
மேலும் இங்கு குறிக்கப்பட்ட மற்ற வீர அரசர்கள், ஒளிரும் உருவம் கொண்டவர்கள், அவர்கள் சொர்க்கத்தில் எவ்வளவு காலம் தங்கினார்கள்? அதையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
18.5.5
आहोस्विच्छाश्वतं स्थानं तेषां तत्र द्विजोत्तम ।
अन्ते वा कर्मणां कां ते गतिं प्राप्ता नरर्षभाः ॥ १८.५.५ ॥
அல்லது அவர்களின் நிலைப்பு அங்கே நிலையானதா, இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே? அல்லது செயல்களின் முடிவில் அந்த நரர்களில் காளைகள் எந்த நிலையை அடைந்தனர்?
18.5.6
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं प्रोच्यमानं द्विजोत्तम ।
तपसा हि प्रदीप्तेन सर्वं त्वमनुपश्यति ॥ १८.५.६ ॥
இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, சொல்லப்படுவதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன். ஒளிரும் தவத்தினால் நீர் அனைத்தையும் காண்கிறீர்.
18.5.7
इत्युक्तः स तु विप्रर्षिरनुज्ञातो महात्मना ।
व्यासेन तस्य नृपतेराख्यातुमुपचक्रमे। ॥ १८.५.७ ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட அந்த விப்ரரிஷி, மகாத்மாவான வியாசரின் அனுமதி பெற்று, அந்த அரசனுக்குக் கூறத் தொடங்கினார்.
18.5.8
गन्तव्यं कर्मणामन्ते सर्वेषां मनुजाधिप ।
शृणु गुह्यमिदं राजन्देवानां भरतर्षभ।
यदुवाच महातेजा दिव्यचक्षुः प्रतापवान् ॥ १८.५.८ ॥
மனிதர்களின் தலைவனே, அனைவரும் கர்மங்களின் முடிவில் செல்ல வேண்டியது உண்டு. அரசனே, பரத குலத்தின் சிறந்தவனே, தேவர்களின் இந்த ரகசியத்தைக் கேள். திவ்ய கண்ணும் மகாதேஜஸும் பிரதாபமும் கொண்டவர் சொன்னதை.
18.5.9
मुनिः पुराणः कौरव्य पाराशर्यो महाव्रतः ।
अगाधबुद्धिः सर्वज्ञो गतिज्ञः सर्वकर्मणाम् ॥ १८.५.९ ॥
பழமையான முனிவர், கௌரவரே, பராசரரின் மகன், மகாவிரதம் கொண்டவர், ஆழ்ந்த புத்தியுடையவர், எல்லாம் அறிந்தவர், அனைத்து கர்மங்களின் வழியை அறிந்தவர் (வியாசர்).
18.5.10
तेनोक्तं कर्मणामन्ते प्रविशन्ति स्विकां तनुम् ॥ १८.५.१० ॥
அவர் கூறியது: கர்மங்களின் முடிவில் அவர்கள் தங்கள் சொந்த உடலுக்குள் நுழைகிறார்கள்.
18.5.11
वसूनेव महातेजा भीष्मः प्राप महाद्युतिः ।
अष्टावेव हि दृश्यन्ते वसवो भरतर्षभ ॥ १८.५.११ ॥
மகாதேஜஸ்வியும் பேரொளி கொண்ட பீஷ்மர் வசுக்களை அடைந்தார். பரதர்களில் சிறந்தவனே, வசுக்கள் உண்மையில் எட்டு பேராகவே காணப்படுகின்றனர்.
18.5.12
बृहस्पतिं विवेशाथ द्रोणो ह्यङ्गिरसां वरम् ।
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः प्रविवेश मरुद्गणान् ॥ १८.५.१२ ॥
பின்னர் துரோணர் அங்கிரஸர்களில் சிறந்த பிருஹஸ்பதியுள் நுழைந்தார்; ஹார்திக்யனான கிருதவர்மா மருத் கணங்களுள் நுழைந்தார்.
18.5.13
सनत्कुमारं प्रद्युम्नः प्रविवेश यथागतम् ।
धृतराष्ट्रो धनेशस्य लोकान्प्राप दुरासदान् ॥ १८.५.१३ ॥
பிரத்யும்னன் சனத்குமாரரில் சென்று ஒன்றினான்; திருதராஷ்டிரன் குபேரனின் அடைய அரிய உலகங்களை அடைந்தான்.
18.5.14
धृतराष्ट्रो सहिता गन्धारी च यशस्विनी ।
पत्नीभ्यां सहितः पाण्डुमहेन्द्रसदनं ययौ ॥ १८.५.१४ ॥
திருதராஷ்டிரனும் புகழ்மிக்க காந்தாரியும், இரு மனைவியருடன் சேர்ந்து, இந்திரனின் இல்லத்திற்குச் சென்றனர்.
18.5.15
विराटद्रुपदौ चोभौ धृष्टकेतुश्च पार्थिवः ।
निशठाक्रूरसाम्बाश्च भानुः कण्वो विदूरथः ॥ १८.५.१५ ॥
விராடனும் துருபதனும் இருவரும், அரசன் திருஷ்டகேதுவும், நிசடனும், அக்ரூரனும், சாம்பனும், பானுவும், கண்வனும், விதூரதனும்.
18.5.16
भूरिश्रवाः शलश्चैव भूरिश्च पृथिवीपतिः ।
कंशश्चैवोग्रसेनश्च वसुदेवस्तथैव च ॥ १८.५.१६ ॥
பூரிசிரவஸ், சலன், பூமிபதியான பூரி, கம்சன், உக்கிரசேனன், அவ்வாறே வசுதேவனும்.
18.5.17
उत्तरश्च सह भ्रात्रा शङ्खेन नरपुङ्गवः ।
विश्वेषां देवतानां ते विविशुर्नरसत्तमाः ॥ १८.५.१७ ॥
உத்தரனும் அவன் சகோதரன் சங்கனுடன், மனிதர்களில் காளையான அவர்கள் அனைத்து தேவர்களின் உலகில் நுழைந்தனர்.
18.5.18
वर्चा नाम महातेजाः सोमपुत्रः प्रतापवान् ।
सोभिमन्युर्नृसिंहस्य फल्गुनस्य सुतोऽभवत् ॥ १८.५.१८ ॥
வர்சா என்னும் பெரும் ஒளியுடையவன், சோமனின் மகன், வலிமைமிக்கவன் — அவனே நரசிம்மனான பால்குனனின் (அர்ஜுனனின்) மகன் அபிமன்யுவாகப் பிறந்தான்.
18.5.19
स युद्ध्वा क्षत्रधर्मेण यथा नान्यः पुमान्क्वचित् ।
विवेश सोमं धर्मात्मा कर्मणोन्ते मरारथः ॥ १८.५.१९ ॥
அவர் க்ஷத்திரிய தர்மப்படி போரிட்டார்; வேறு எந்த மனிதனும் அவ்வாறு போரிட்டதில்லை. தர்மாத்மாவாகிய அந்த மாவீரன் தனது செயலின் முடிவில் சோமனுள் நுழைந்தான்.
18.5.20
आविवेश रविं कर्णो निहतः पुरुषर्षभ ।
द्वापरं शकुनिः प्राप धृष्टद्युम्नस्तु पावकम् ॥ १८.५.२० ॥
ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே, கொல்லப்பட்ட கர்ணன் சூரியனுள் நுழைந்தான். சகுனி துவாபர யுகத்தை அடைந்தான்; திருஷ்டத்யுமனோ அக்னியை அடைந்தான்.
18.5.21
धृतराष्ट्रात्मजाः सर्वे यातुधानान्प्रपेदिरे ।
धर्ममेवाविशत्क्षत्ता राजा चैव युधिष्ठिरः ॥ १८.५.२१ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அனைவரும் யாதுதானர்களை நோக்கிச் சென்றனர். க்ஷத்தா (விதுரர்) தர்மத்துள் நுழைந்தார்; அரசன் யுதிஷ்டிரனும் அவ்வாறே.
18.5.22
अनन्तो भगवान्देवः प्रविवेश रसातलम् ।
पितामहनियोगाद्वै यो योगाद्गामधारयत् ॥ १८.५.२२ ॥
பகவான் அனந்தன் ஆகிய தேவன் ரசாதலத்துள் நுழைந்தார்; பிதாமகரின் கட்டளையின்படி, தமது யோகத்தால் பூமியைத் தாங்கியவர்.
18.5.23
यः स नारायणो नाम देवदेवः सनातनः ।
तस्यांशो वासुदेवस्तु कर्मणोन्ते विवेश ह ॥ १८.५.२३ ॥
நாராயணன் என்ற பெயருடைய தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனும் சனாதனனும் ஆகிய அவரின் அம்சமே வாசுதேவர்; அவர் தமது செயலின் முடிவில் நுழைந்தார்.
18.5.24
षोडशस्त्रीसहस्राणि वासुदेवपरिग्रहाः ।
अमज्जंस्ताः सरस्वत्यां कालेन जनमेजय ॥ १८.५.२४ ॥
வாசுதேவருக்கு உரிமையான பதினாறாயிரம் பெண்கள் — ஓ ஜனமேஜயா, காலத்தின்போது அவர்கள் சரஸ்வதியில் மூழ்கினர்.
18.5.25
तत्र त्यक्त्वा शरीराणि दिवमारुरुहुः पुनः ।
ताश्चैवाप्सरसो भूत्वा वासुदेवमुपाविशन् ॥ १८.५.२५ ॥
அங்கே அவர்கள் உடல்களைத் துறந்து மீண்டும் வானுலகுக்கு ஏறினார்கள்; அவர்களே அப்சரஸ்களாகி வாசுதேவரின் அருகில் அமர்ந்தனர்.
18.5.26
हतास्तस्मिन्महायुद्धे ये वीरास्तु महारथाः ।
घटोत्कचादयश्चैव देवान्यक्षांश्च भेजिरे ॥ १८.५.२६ ॥
அந்த மாபெரும் போரில் கொல்லப்பட்ட வீர மகாரதர்கள், கடோத்கசன் முதலானோர், தேவர்களையும் யக்ஷர்களையும் அடைந்தனர்.
18.5.27
दुर्योधनसहायाश्च राक्षसा येऽनुकीर्तिताः ।
प्राप्तास्ते क्रमशो राजन्सर्वलोकाननुत्तमान् ॥ १८.५.२७ ॥
துரியோதனனின் துணைவர்களான ராட்சதர்கள், யாரைப் பற்றி கூறப்பட்டதோ, அவர்கள் ஓ அரசே, வரிசையாக உயர்ந்த எல்லா உலகங்களையும் அடைந்தனர்.
18.5.28
भवनं च महेन्द्रस्य कुबेरस्य च धीमतः ।
वरुणस्य तथा लोकान्विविशुः पुरुषर्षभाः ॥ १८.५.२८ ॥
மகேந்திரனின் மாளிகையிலும், ஞானியான குபேரனின் மாளிகையிலும், வருணனின் உலகங்களிலும் அந்த நரசிரேஷ்டர்கள் நுழைந்தனர்.
18.5.29
एतत्ते सर्वमाख्यातं विस्तरेण महाद्युते ।
कुरूणां चरितं कृत्स्नं पाण्डवानां च भारत ॥ १८.५.२९ ॥
ஓ மகாதேஜஸ்வியே, இவை அனைத்தையும் விரிவாக உனக்குச் சொன்னேன்; ஓ பாரதா, குருக்களின் முழு சரிதமும் பாண்டவர்களின் சரிதமும்.
18.5.30
एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठात्स राजा जनमेजयः ।
विस्मितोऽभवदत्यर्थं यज्ञकर्मान्तरेष्वथ ॥ १८.५.३० ॥
இதனைத் துவிஜ சிரேஷ்டரிடமிருந்து கேட்டு, அந்த ராஜா ஜனமேஜயன், யாகச் செயல்களின் இடையே, மிகவும் வியப்படைந்தான்.
18.5.31
ततः समापयामासुः कर्म तत्तस्य याजकाः ।
आस्तिकश्चाभवत्प्रीतः परिमोक्ष्य भुजङ्गमान् ॥ १८.५.३१ ॥
பின்னர் யாகம் செய்த புரோகிதர்கள் அந்தச் சடங்கை முடித்தனர்; ஆஸ்திகர் பாம்புகளை விடுவித்து மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
18.5.32
ततो द्विजातीन्सर्वास्तान्दक्षिणाभिरतोषयत् ।
पूजिताश्चापि ते राज्ञा ततो जग्मुर्यथागतम् ॥ १८.५.३२ ॥
பின்னர் அவர் அந்த அனைத்து துவிஜர்களையும் தட்சிணைகளால் மகிழ்வித்தார்; அரசரால் மதிக்கப்பட்ட அவர்கள் வந்த வழியே திரும்பினர்.
18.5.33
विसर्जयित्वा विप्रांस्तान्राजाऽपि जनमेजयः ।
हृष्टस्तक्षशिलायाः स पुनरायाद्गचाह्वयम् ॥ १८.५.३३ ॥
அந்த பிராமணர்களை அனுப்பிவிட்டு, மன்னன் ஜனமேஜயனும் மகிழ்ச்சியுடன் தட்சசிலையிலிருந்து மீண்டும் கஜாஹ்வயத்திற்கு (ஹஸ்தினாபுரம்) வந்தான்.
18.5.34
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशम्पायनकीर्तितम् ।
व्यासाज्ञया समाज्ञातं सर्पसत्रे नृपस्य हि ॥ १८.५.३४ ॥
வைசம்பாயனர் கூறிய இவை அனைத்தும் உமக்குச் சொல்லப்பட்டன; வியாசரின் கட்டளைப்படி அரசனின் சர்ப்பசத்திரத்தில் இது நன்கு அறியப்பட்டது.
18.5.35
पुण्योऽयमितिहासाख्यः पवित्रं चेदमुत्तमम् ।
कृष्णेन मुनिना विप्र निर्मितं सत्यवादिना ॥ १८.५.३५ ॥
அந்தணரே, இந்த இதிகாசம் என்று பெயர்பெற்ற புனிதமும், மிகச் சிறந்த தூய்மையுமான இது, உண்மை பேசும் முனிவர் கிருஷ்ணரால் (த்வைபாயனரால்) இயற்றப்பட்டது.
18.5.36
सर्वज्ञेन विधिज्ञेन धर्मज्ञानवता सता ।
अतीन्द्रियेण शुचिना तपसा भावितात्मना ॥ १८.५.३६ ॥
அனைத்தையும் அறிந்தவரும், சடங்குகளின் விதியை அறிந்தவரும், தர்ம ஞானம் கொண்டவரும், சான்றோரும், புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டவரும், தூயவரும், தவத்தால் ஆன்மா பண்பட்டவருமான முனிவரால் (இது இயற்றப்பட்டது).
18.5.37
ऐश्वर्ये वर्तता चैव साङ्ख्ययोगवता तथा ।
नैकतन्त्रविबुद्धेन दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १८.५.३७ ॥
ஐசுவரியத்தில் நிலைத்தவரும், சாங்கியம் யோகம் ஆகியவற்றை உடையவரும், பல தந்திரங்களால் விழிப்புற்றவரும், தெய்வீகக் கண்ணால் கண்டவருமான அவரால்.
18.5.38
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १८.५.३८ ॥
உலகில் மகாத்மாக்களாகிய பாண்டவர்களின் புகழையும், மிகுந்த செல்வமும் தேஜஸும் கொண்ட பிற க்ஷத்திரியர்களின் புகழையும் பரப்பியவர்.
18.5.39
क्रीडां च वासुदेवस्य देवदेवस्य शाङ्गिणः ।
विश्वेषां देवभागानां जन्मसायुज्यमेव च ॥ १८.५.३९ ॥
வாசுதேவனின் லீலையையும், தேவதேவனாகிய சார்ங்கதாரியின் லீலையையும், எல்லா தேவ அம்சங்களின் பிறப்பையும், அவற்றின் சாயுஜ்யத்தையும்.
18.5.40
य इदं शृणुयाद्विद्वान्पर्वसु द्विजसत्तमः ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्मभूयाय गच्छति ॥ १८.५.४० ॥
இதை பர்வங்களில் கேட்கும் அறிவுள்ள சிறந்த துவிஜன், பாவங்கள் உதிர்ந்து, சுவர்க்கத்தை வென்று, பிரம்மநிலையை அடைகிறான்.
18.5.41
कार्ष्णं वेदमिमं सर्वं शृणुयाद्यः समाहितः ।
ब्रह्महत्याकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १८.५.४१ ॥
கிருஷ்ணரின் இந்த முழு வேதத்தையும் ஒருமுகப்பட்ட மனதுடன் கேட்பவனின் பிரம்மஹத்தி பாவம் அந்த நொடியிலேயே அழிகிறது.
18.5.42
यश्चेदं श्रावयेच्छ्राद्धे ब्राह्मणान्पादमन्ततः ।
अक्षय्यमन्नपानं वै पितॄंस्तस्योपतदिष्ठते ॥ १८.५.४२ ॥
சிராத்தத்தில் பிராமணர்களுக்கு இதன் ஒரு பாதத்தையாவது கேட்கச் செய்பவனுக்கு, அவனுடைய பித்ருக்களுக்கு அழியாத உணவும் பானமும் கிடைக்கும்.
18.5.43
अह्ना यदेनः कुरुते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
महाभारतमाख्याय सर्पपापैः प्रमुच्यते ॥ १८.५.४३ ॥
பகலில் புலன்களாலோ மனத்தாலோ எந்தப் பாவத்தைச் செய்தாலும், மகாபாரதத்தை ஓதுவதால் பாம்பு போன்ற பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
18.5.44
यद्रात्रौ कुरुते पापं ब्राह्मणः स्त्रीगणैर्वृतः ।
महाभारतमाख्याय पूर्वां सन्ध्यां प्रमुच्यते ॥ १८.५.४४ ॥
இரவில் பெண்கள் கூட்டத்தால் சூழப்பட்டு ஒரு பிராமணன் பாவம் செய்தால், மகாபாரதத்தை ஓதி முன் சந்தியில் அதிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
18.5.45
महत्त्वाद्भारवत्त्वाच्च महाभारतमुच्यते ।
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १८.५.४५ ॥
அதன் மகத்துவத்தாலும் பாரத்தாலும் இது மகாபாரதம் எனப்படுகிறது; இதன் பொருளை அறிந்தவன் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
18.5.46
अष्टादशपुराणानि धर्मशास्त्राणि सर्वशः ।
वेदाः साङ्गास्तथैकत्र भारतं चैकतः स्थितम् ॥ १८.५.४६ ॥
பதினெட்டு புராணங்களும், எல்லா தர்மசாஸ்திரங்களும், அங்கங்களுடன் கூடிய வேதங்களும் ஒரு பக்கம்; மகாபாரதம் மறுபக்கம் நிற்கிறது.
18.5.47
श्रूयतां सिंहनादोऽयमृषेस्तस्य महात्मनः ।
अष्टादशपुराणानां कर्तुर्वेदमहोदधेः ॥ १८.५.४७ ॥
பதினெட்டு புராணங்களின் ஆசிரியரும், வேதப் பெருங்கடலுமான அந்த மகாத்மா ரிஷியின் இந்த சிங்க முழக்கத்தைக் கேளுங்கள்.
18.5.48
त्रिभिर्वर्षैर्महत्पुण्यं कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
अखिलं भारतं चेदं चकार भगवान्मुनिः ॥ १८.५.४८ ॥
மூன்று ஆண்டுகளில், பெரும் புண்ணியச் செயலாக, பகவான் கிருஷ்ணத்வைபாயன முனிவர் இந்த முழு மகாபாரதத்தையும் உருவாக்கினார்.
18.5.49
आकर्ण्य भक्त्या सततं जयाख्यं भारतं महत् ।
श्रीश्च कीर्तिस्तथा विद्या भवन्ति सहिताः सदा ॥ १८.५.४९ ॥
ஜயம் எனும் இந்தப் பெரிய பாரதத்தைப் பக்தியுடன் எப்பொழுதும் கேட்பவரிடம் செல்வம், புகழ், கல்வி ஆகியவை எப்போதும் சேர்ந்திருக்கும்.
18.5.50
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रिचित् ॥ १८.५.५० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! தர்மம், பொருள், காமம், மோட்சம் பற்றி இங்கே எது உள்ளதோ அதுவே பிறிடத்திலும் உள்ளது; இங்கே இல்லாதது எங்கும் இல்லை.
18.5.51
वाच्यते यत्र सततं जयाख्यं भारतं महत् ।
श्रीश्व कीर्तिश्च विद्या च भवन्ति मुदिताः सदा ॥ १८.५.५१ ॥
ஜயம் எனும் இந்தப் பெரிய பாரதம் எங்கே எப்பொழுதும் ஓதப்படுகிறதோ, அங்கே செல்வம், புகழ், கல்வி ஆகியவை எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கும்.
18.5.52
भारतस्य तु वक्तारं ब्रह्मर्षि च महागुरुम् ।
वैशंपायनमारोप्य स्वर्णभद्रासनं तदा ॥ १८.५.५२ ॥
அப்போது பாரதத்தை உரைப்பவரும் பிரம்மரிஷியும் மகா குருவுமான வைசம்பாயனரைத் தங்கப் பீடத்தில் அமர்த்தி...
18.5.53
जनमेजयादिराजान आस्तिकाद्या द्विजातयः ।
धर्मदत्तादिवैश्याश्च सोम्यवंश्यादिशूद्रकाः ॥ १८.५.५३ ॥
ஜனமேஜயன் முதலிய அரசர்களும், ஆஸ்திகர் முதலிய த்விஜர்களும், தர்மதத்தர் முதலிய வைசியர்களும், சோம்யவம்சியர் முதலிய சூத்திரர்களும்.
18.5.54
प्रयुतं चायुतं चेति सहस्रं शतमित्यपि ।
दशकं चेति निष्काणामानर्चुस्तं महागुरुम् ॥ १८.५.५४ ॥
பிரயுதம், அயுதம், ஆயிரம், நூறு, பத்து என்ற அளவு நிஷ்க நாணயங்களால் அந்த மகா குருவை அவர்கள் பூஜித்தனர்.
18.5.55
निष्काणां दशकं दत्त्वा मृतपुत्रोऽमृतप्रजः ।
ऊष्मादिव्याधियुक्तश्च शतं दत्त्वा निरामयः ॥ १८.५.५५ ॥
பத்து நிஷ்கங்களைத் தானம் செய்தால், இறந்த மகன்களை உடையவன் அழிவற்ற சந்ததியைப் பெறுகிறான்; காய்ச்சல் முதலிய நோய்களால் பீடிக்கப்பட்டவன் நூறு நிஷ்கங்களைத் தானம் செய்து நோயற்றவனாகிறான்.
18.5.56
सहस्रदानात्संतानहीनः संतानपुत्रवान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं भेजुस्तेऽन्नं च पुत्रकान् ॥ १८.५.५६ ॥
ஆயிரம் தானத்தினால் குழந்தையற்றவர்கள் குழந்தை பெற்றவர்களாகினர்; அவர்கள் நீண்ட ஆயுள், ஆரோக்கியம், செல்வம், உணவு மற்றும் மகன்களைப் பெற்றனர்.
18.5.57
सुवर्णं रजतं रत्नं सर्वाण्याभरणानि च ।
सर्वोपकरणैर्युक्तं निधिनिक्षेपसंयुतम् ॥ १८.५.५७ ॥
தங்கம், வெள்ளி, இரத்தினங்கள் மற்றும் எல்லா ஆபரணங்களையும், எல்லா உபகரணங்களுடன் கூடியதும், புதையல் மற்றும் வைப்புச் செல்வத்துடன் கூடியதுமாக (தானம் செய்ய வேண்டும்).
18.5.58
इष्टकाभित्तिसंयुक्तमग्निबाधादिवर्जितम् ।
देवपूजाग्निहोत्रादिपाठार्थगृहसंयुतम्।
सान्तर्बहिस्संवरणं सप्रासादं सगोगृहम् ॥ १८.५.५८ ॥
செங்கல் சுவர்களுடன், தீ முதலிய தீங்குகள் இல்லாத, தெய்வ வழிபாடு, அக்னிஹோத்ரம் மற்றும் வேதபாராயணத்திற்கான இல்லத்துடன் கூடிய, உள்ளும் வெளியும் சூழப்பட்ட, அரண்மனை மற்றும் பசுத்தொழுவத்துடன் கூடிய (வீட்டை தானம் செய்ய வேண்டும்).
18.5.59
व्यष्ट्या समष्ट्या वा दद्यात्स्वर्गारोहणपर्वणि ।
निवृत्तिकामो दद्याच्चेत्पुनर्जन्म न विद्यते ॥ १८.५.५९ ॥
சுவர்க்காரோஹண பர்வத்தில் தனித்தோ கூட்டாகவோ தானம் செய்ய வேண்டும்; விடுதலையை விரும்பி தானம் செய்பவனுக்கு மறுபிறப்பு இல்லை.
18.5.60
सकामश्चेद्ब्रह्मकल्पं सुकं ब्रह्मगृहे वसेत् ॥ १८.५.६० ॥
பலனை விரும்புபவன் என்றால், பிரம்மனின் உலகில் ஒரு பிரம்மகல்பம் வரை இன்பமாக வாழ வேண்டும்.
18.5.61
पुराणमुखतो यस्माद्वेदान्तज्ञानमाप्यते ।
स तेन गुरुराख्यातस्तत्पूजा हीशपूजनम् ॥ १८.५.६१ ॥
ஏனெனில் புராணங்களின் வாயிலாக வேதாந்த ஞானம் பெறப்படுகிறது; ஆகவே அவர் குரு எனப்படுகிறார். அவரை வழிபடுவதே ஈசுவரனை வழிபடுவதாகும்.
18.5.62
भारतस्य तु वक्तारं श्रोतारं लेखकांस्तदा ।
प्रपूजयन्ति संहृष्टाः सिद्धाश्च परमर्षयः ॥ १८.५.६२ ॥
பாரதத்தை உரைப்பவரையும், கேட்பவரையும், எழுதுபவர்களையும் அப்போது மகிழ்ச்சியுடன் சித்தர்களும் பெரிய முனிவர்களும் பெரிதும் போற்றுகின்றனர்.
18.5.63
महाभारतवक्तारं नार्चयन्तीह ये नराः ।
तेषां सर्वक्रियाहानिर्भवेद्देवाः शपन्ति च ॥ १८.५.६३ ॥
இங்கு மகாபாரதம் உரைப்பவரை எவர் போற்றவில்லையோ, அவர்களுக்கு எல்லா செயல்களும் அழிந்துபோகும்; தேவர்களும் அவர்களை சபிக்கின்றனர்.
18.5.64
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो जयमिच्छता ।
राज्ञा राजसुतैश्चैव गर्भिण्या चैव योषिता ॥ १८.५.६४ ॥
'ஜயம்' என்னும் இந்த இதிகாசத்தை வெற்றி விரும்பும் அரசனும், அரச குமாரர்களும், கர்ப்பிணிப் பெண்ணும் கேட்கவேண்டும்.
18.5.65
स्वर्गकामो लभेत्स्वर्गं जयकामो लभेज्जयम् ।
गर्भिणी लभते पुत्रं कन्यां वा बहुभागिनीम् ॥ १८.५.६५ ॥
சொர்க்கத்தை விரும்புபவன் சொர்க்கத்தை அடைவான்; வெற்றியை விரும்புபவன் வெற்றியை அடைவான்; கர்ப்பிணிப் பெண் மகனையோ, அதிர்ஷ்டமிக்க மகளையோ பெறுவாள்.
18.5.66
अनागतश्च मोक्षश्च कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
संदर्भं भारतस्यास्य कृतवान्धर्मकाम्यया ॥ १८.५.६६ ॥
எதிர்காலத்தின் நலனும் விடுதலையும் நோக்கி, இறைவன் கிருஷ்ண த்வைபாயனர் தருமத்தின் விருப்பத்தால் இந்த பாரதத்தின் தொகுப்பைச் செய்தார்.
18.5.67
षष्टिं शतसहस्राणि चकारान्यां स संहिताम् ।
त्रिंशच्छतसहस्राणि देवलोके प्रतिष्ठितम् ॥ १८.५.६७ ॥
அவர் வேறொரு சம்ஹிதையை உருவாக்கினார்; அறுபது லட்சம் (ஸ்லோகங்கள்) அதில் இருந்தன. அவற்றில் முப்பது லட்சம் தேவலோகத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன.
18.5.68
पित्र्ये पञ्चदशं ज्ञेयं यक्षलोके चतुर्दश ।
एकं शतसहस्रं तु मानुषेषु प्रभाषितम् ॥ १८.५.६८ ॥
பித்ருலோகத்தில் பதினைந்து (லட்சம்) அறியத் தக்கவை; யக்ஷலோகத்தில் பதினான்கு; மனிதர்களிடையே சொல்லப்பட்டது ஒரு லட்சம் (ஸ்லோகங்கள்).
18.5.69
नारदोऽश्रावयद्देवानसितो देवलः पितॄन् ।
रक्षोयक्षाञ्शुको मर्त्यान्वैशम्पायन एव तु ॥ १८.५.६९ ॥
நாரதர் தேவர்களுக்குக் கேட்கச் செய்தார்; அசிதரும் தேவலரும் பித்ருக்களுக்கு; சுகர் ராக்ஷஸர்களுக்கும் யக்ஷர்களுக்கும்; வைசம்பாயனரோ மனிதர்களுக்கு.
18.5.70
इतिहासमिमं पुण्यं महार्थं वेदसंमितम् ।
व्यासोक्तं श्रूयते येन कृत्वा ब्राह्म्णमग्रतः ॥ १८.५.७० ॥
இந்த புண்ணியமும், பெரும் பொருளும், வேதத்திற்கு ஒப்பானதுமான இதிகாசம்—வியாசர் உரைத்தது—யாரால் பிராமணரை முன்னிறுத்தி கேட்கப்படுகிறதோ (அவர்களால் கேட்கப்படுகிறது).
18.5.71
स नरः सर्वकामांश्च कीर्तिं प्राप्येह शौनक ।
गच्छेत्परमिकां सिद्धिमत्र मे नास्ति संशयः ॥ १८.५.७१ ॥
ஷௌனகரே, அந்த மனிதன் இங்கே எல்லா விருப்பங்களையும் புகழையும் பெற்று, உயர்ந்த சித்தியை அடைவான்; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
18.5.72
भारताध्ययनात्पुण्यादपि पादमधीयतः ।
श्रद्धया परया भक्त्या श्राव्यते चापि येन तु।
य इमां संहितां पुण्यां पुत्रमध्यापयच्छुकम् ॥ १८.५.७२ ॥
பாரத அத்யயனத்தின் புண்ணியத்தில் கால் பகுதியைக் கூட ஓதுபவனுக்கு (பலன் கிடைக்கும்); மிக்க சிரத்தையுடனும் பக்தியுடனும் யாரால் இது கேட்கப்படுகிறதோ, அந்த புண்ணிய சம்ஹிதையை தன் மகன் சுகருக்கு ஓதுவித்தவர் (அவர்).
18.5.73
मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च ।
संसारेष्वनुभूतानि यान्ति यास्यन्ति चापरे ॥ १८.५.७३ ॥
சம்சாரத்தில் ஆயிரக்கணக்கான தாய்தந்தையரும், நூற்றுக்கணக்கான மகன்களும் மனைவியரும் அனுபவிக்கப்பட்டனர்; அவர்கள் செல்கின்றனர், மற்றவர்களும் செல்வார்கள்.
18.5.74
हर्षस्थानसहस्राणि भयस्थानशतानि च ।
दिवसेदिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम् ॥ १८.५.७४ ॥
மகிழ்ச்சிக்கான ஆயிரக்கணக்கான இடங்களும், பயத்திற்கான நூற்றுக்கணக்கான இடங்களும் நாளுக்கு நாள் மூடனில் நுழைகின்றன; அறிவுடையவனில் நுழைவதில்லை.
18.5.75
ऊर्ध्वबाहुर्विरौम्येष न च कश्चिच्छृणोति मे ।
धर्मादर्थश्च कामश्च स किमर्थं न सेव्यते ॥ १८.५.७५ ॥
கைகளை உயர்த்தி நான் கதறுகிறேன், ஆனால் என்னை யாரும் கேட்பதில்லை. தர்மத்திலிருந்தே பொருளும் இன்பமும் வருகின்றன; அது ஏன் பின்பற்றப்படுவதில்லை?
18.5.76
न जातु कामान्न भयान्न लोभा-
द्धर्मं त्यजेज्जीवितस्यापि हेतोः।
नित्यो धर्मः सुखदुःखे त्वनिथ्ये ।
जीवो नित्यो हेतुरस्य त्वनित्यः ॥ १८.५.७६ ॥
ஆசையாலோ, பயத்தாலோ, பேராசையாலோ, உயிருக்காகவேனும் ஒருபோதும் தர்மத்தைக் கைவிடக்கூடாது. தர்மம் நித்தியமானது; இன்பமும் துன்பமும் நிலையற்றவை. ஆன்மா நித்தியமானது; அதன் காரணமோ நிலையற்றது.
18.5.77
इमां भारतसावित्रीं प्रातरुत्थायः यः पठेत् ।
स भारतफलं प्राप्य परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ १८.५.७७ ॥
காலையில் எழுந்து இந்த பாரத-சாவித்ரியை ஓதுபவன் பாரதத்தின் பலனைப் பெற்று பரம பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
18.5.78
कयथा समुद्रो भगवान्यथा हि हिमवान्गिरिः ।
ख्यातावुभौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १८.५.७८ ॥
பகவான் சமுத்திரமும், இமவான் மலையும் இரத்தினங்களின் பொக்கிஷங்களாகப் புகழ்பெற்றவை போல, பாரதம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
18.5.79
कार्ष्णं देवमिमं विद्वाञ्श्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ।
इदं भारतमाख्यानं यः पठेत्सुसमाहितः।
स गच्छेत्परमां सिद्धिमिति मे नास्ति संशयः ॥ १८.५.७९ ॥
கிருஷ்ண தேவனை அறிந்த ஒருவன் இதனைக் கேட்பித்து பொருளை அடைகிறான்; இந்த பாரத ஆக்கியானத்தை மிக ஒருமுகத்துடன் படிப்பவன் உயர்ந்த சித்தியை அடைவான், இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
18.5.80
द्वैपायनोष्ठपुटनिस्सृतमप्रमेयं ।
पुण्यं पवित्रमथ पापहरं शिवं च।
यो भारतं समधिगच्छति वाच्यमानं ।
किं तस्य पुष्करजलैरभिषेचनेन ॥ १८.५.८० ॥
வ்யாசரின் உதட்டுக் கூட்டிலிருந்து வெளிப்பட்ட இது அளவிட முடியாதது, புண்ணியமானது, தூய்மையானது, பாபத்தை நீக்குவது, மங்களமானது; இந்த பாரதத்தை ஓதப்படும்போது கவனமாகக் கேட்பவனுக்கு புஷ்கர நீரால் அபிஷேகம் செய்வதால் என்ன பயன்?
18.5.81
यो गोशतं कनकशृङ्गमयं ददाति ।
विप्राय वेदविदुषे सुबहुश्रुताय।
पुण्यां च भारतकथां सततं शृणोति ।
तुल्यं फलं भवति तस्य च तस्य चैव ॥ १८.५.८१ ॥
வேதம் அறிந்த, பல நூல்கள் கற்ற பிராமணனுக்கு பொன் கொம்புடைய நூறு பசுக்களைக் கொடுப்பவனும், பாரத புண்ணியக் கதையை எப்போதும் கேட்பவனும் பெறும் பலன் ஒன்றே.
18.5.82
यद्यदिष्टतमं कामं लभते श्रद्धयाऽन्वितः ।
शृणुयान्मुदितो भूत्वा आस्तिको बुद्धिसंयुतः ॥ १८.५.८२ ॥
சிரத்தையுடன் கூடியவன் எந்த மிகவும் விரும்பிய விருப்பத்தை அடைகிறானோ, ஆஸ்திகனாகவும் புத்தியுடையவனாகவும் மகிழ்ச்சியுடன் இதைக் கேட்கட்டும்.
18.5.83
वासुदेवं स्मरन्विद्वान्पुण्डरीकायतेक्षणम् ।
इतिहासमिमं पुण्यं महार्थं वेदसंमितम् ॥ १८.५.८३ ॥
தாமரைக் கண்ணனாம் வாசுதேவனை நினைத்துக்கொண்டு அறிஞன் இந்த புண்ணியமும், மகத்தான பொருளுடையதும், வேதத்திற்கு நிகரானதுமான இதிகாசத்தை (கேட்கட்டும்).
18.5.84
श्रावयेद्यस्तु वर्णादीन्कृत्वा ब्राह्मणमग्रतः ।
सर्वपापविशुद्धात्मा शुचिस्तद्गतमानसः ॥ १८.५.८४ ॥
யார் பிராமணரை முன்னிறுத்தி வருணத்தார் முதலானோருக்கு இதை உரக்க ஓதிக் கேட்கச் செய்கிறாரோ, அவர் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையான ஆன்மாவுடனும் தூய்மையுடனும், மனத்தை அதில் நிலைநிறுத்தியவராய் இருப்பார்.
18.5.85
इह कीर्तिं महत्प्राप्य भोगवान्सुखमश्नुते ।
व्यासप्रसादेन पुनः स्वर्गलोकं स गच्छति ॥ १८.५.८५ ॥
இவ்வுலகில் பெரும் புகழை அடைந்து, இன்பங்களுடன் கூடியவனாய் அவன் சுகத்தை அனுபவிக்கிறான்; வியாசரின் அருளால் மீண்டும் அவன் சுவர்க்க உலகை அடைகிறான்.
18.5.86
एतद्विदित्वा सर्वं तु सर्ववेदार्थविद्भवेत् ।
पूजनीयश्च सततं माननीयो भवेद्द्विजः ॥ १८.५.८६ ॥
இதை முழுமையாக அறிந்தவன் அனைத்து வேதங்களின் பொருளையும் அறிந்தவனாவான்; இருபிறப்பாளன் (பிராமணன்) எப்போதும் வணங்கத்தக்கவனும் மதிக்கத்தக்கவனுமாவான்.