ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 18.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.5.1
भीष्मद्रोणौ महात्मानौ धृतराष्ट्रश्च पार्थिवः ।
विराटद्रुपदौ चोभौ शङ्खश्चैवोत्तरस्तथा ॥ १८.५.१ ॥
ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರು, ಮಹಾತ್ಮ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ, ವಿರಾಟ ಮತ್ತು ದ್ರುಪದ ಇಬ್ಬರೂ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಉತ್ತರರೂ ಹಾಗೆಯೇ.
18.5.2
धृष्टकेजुर्जयत्सेनो राजा चैव स सत्यजित् ।
दुर्योधनसुताश्चैव शकुनिश्चैव सौबलः ॥ १८.५.२ ॥
ಧೃಷ್ಟಕೇತು, ಜಯತ್ಸೇನ, ರಾಜ ಸತ್ಯಜಿತ್, ದುರ್ಯೋಧನನ ಪುತ್ರರು, ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿಯೂ.
18.5.3
कर्णपुत्राश्च विक्रान्ता राजा चैव जयद्रथः ।
घटोत्कवादयश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १८.५.३ ॥
ಕರ್ಣನ ಪುತ್ರರು, ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಜ ಜಯದ್ರಥ, ಘಟೋತ್ಕಚ ಮೊದಲಾದವರು, ಹೆಸರಿಸದೆ ಉಳಿದ ಇತರರು.
18.5.4
ये चान्ये कीर्तिता वीरा राजानो दीप्तमूर्तयः ।
स्वर्गे कालं कियन्तं ते तस्थुस्तदपि शंस मे ॥ १८.५.४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಇತರ ವೀರ ರಾಜರು, ತೇಜಸ್ವಿ ರೂಪದವರು, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇದ್ದರು? ಅದನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು.
18.5.5
आहोस्विच्छाश्वतं स्थानं तेषां तत्र द्विजोत्तम ।
अन्ते वा कर्मणां कां ते गतिं प्राप्ता नरर्षभाः ॥ १८.५.५ ॥
ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ನೆಲೆ ಶಾಶ್ವತವೇ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ? ಅಥವಾ ಕರ್ಮಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಯಾವ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು?
18.5.6
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं प्रोच्यमानं द्विजोत्तम ।
तपसा हि प्रदीप्तेन सर्वं त्वमनुपश्यति ॥ १८.५.६ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ.
18.5.7
इत्युक्तः स तु विप्रर्षिरनुज्ञातो महात्मना ।
व्यासेन तस्य नृपतेराख्यातुमुपचक्रमे। ॥ १८.५.७ ॥
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯು, ಮಹಾತ್ಮ ವ್ಯಾಸರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
18.5.8
गन्तव्यं कर्मणामन्ते सर्वेषां मनुजाधिप ।
शृणु गुह्यमिदं राजन्देवानां भरतर्षभ।
यदुवाच महातेजा दिव्यचक्षुः प्रतापवान् ॥ १८.५.८ ॥
ಓ ಮನುಜಾಧಿಪ, ಎಲ್ಲರೂ ಕರ್ಮಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೇವತೆಗಳ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು — ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ಸು, ಪ್ರತಾಪವಂತರು ಹೇಳಿದುದನ್ನು.
18.5.9
मुनिः पुराणः कौरव्य पाराशर्यो महाव्रतः ।
अगाधबुद्धिः सर्वज्ञो गतिज्ञः सर्वकर्मणाम् ॥ १८.५.९ ॥
ಪುರಾತನ ಮುನಿ, ಓ ಕೌರವ್ಯನೇ, ಪರಾಶರನ ಮಗನು, ಮಹಾವ್ರತನು, ಅಗಾಧ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು, ಸರ್ವಜ್ಞನು, ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ಬಲ್ಲವನು (ವ್ಯಾಸ).
18.5.10
तेनोक्तं कर्मणामन्ते प्रविशन्ति स्विकां तनुम् ॥ १८.५.१० ॥
ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆಂದರೆ: ಕರ್ಮಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ದೇಹದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
18.5.11
वसूनेव महातेजा भीष्मः प्राप महाद्युतिः ।
अष्टावेव हि दृश्यन्ते वसवो भरतर्षभ ॥ १८.५.११ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಮಹಾಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳ ಭೀಷ್ಮನು ವಸುಗಳನ್ನು ಸೇರಿದನು. ಓ ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವಸುಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಎಂಟು ಮಂದಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ.
18.5.12
बृहस्पतिं विवेशाथ द्रोणो ह्यङ्गिरसां वरम् ।
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः प्रविवेश मरुद्गणान् ॥ १८.५.१२ ॥
ನಂತರ ದ್ರೋಣನು ಅಂಗಿರಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಸೇರಿದನು; ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನಾದ ಕೃತವರ್ಮನು ಮರುದ್ಗಣಗಳನ್ನು ಸೇರಿದನು.
18.5.13
सनत्कुमारं प्रद्युम्नः प्रविवेश यथागतम् ।
धृतराष्ट्रो धनेशस्य लोकान्प्राप दुरासदान् ॥ १८.५.१३ ॥
ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಸನತ್ಕುಮಾರನಲ್ಲಿ ಬಂದಂತೆಯೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಧನೇಶನ (ಕುಬೇರನ) ದುರ್ಲಭ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು.
18.5.14
धृतराष्ट्रो सहिता गन्धारी च यशस्विनी ।
पत्नीभ्यां सहितः पाण्डुमहेन्द्रसदनं ययौ ॥ १८.५.१४ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿನಿ ಗಾಂಧಾರಿಯು, ಇಬ್ಬರು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಮಹೇಂದ್ರನ (ಇಂದ್ರನ) ಭವನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.
18.5.15
विराटद्रुपदौ चोभौ धृष्टकेतुश्च पार्थिवः ।
निशठाक्रूरसाम्बाश्च भानुः कण्वो विदूरथः ॥ १८.५.१५ ॥
ವಿರಾಟ ಮತ್ತು ದ್ರುಪದ ಇಬ್ಬರೂ, ರಾಜ ಧೃಷ್ಟಕೇತು, ನಿಶಠ, ಅಕ್ರೂರ, ಸಾಂಬ, ಭಾನು, ಕಣ್ವ ಮತ್ತು ವಿದೂರಥ.
18.5.16
भूरिश्रवाः शलश्चैव भूरिश्च पृथिवीपतिः ।
कंशश्चैवोग्रसेनश्च वसुदेवस्तथैव च ॥ १८.५.१६ ॥
ಭೂರಿಶ್ರವ, ಶಲ, ಪೃಥ್ವೀಪತಿ ಭೂರಿ, ಕಂಸ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿ ವಸುದೇವ.
18.5.17
उत्तरश्च सह भ्रात्रा शङ्खेन नरपुङ्गवः ।
विश्वेषां देवतानां ते विविशुर्नरसत्तमाः ॥ १८.५.१७ ॥
ಉತ್ತರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಶಂಖನೊಂದಿಗೆ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಅವರು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
18.5.18
वर्चा नाम महातेजाः सोमपुत्रः प्रतापवान् ।
सोभिमन्युर्नृसिंहस्य फल्गुनस्य सुतोऽभवत् ॥ १८.५.१८ ॥
ವರ್ಚಾ ಎಂಬ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಸೋಮನ ಪುತ್ರ, ಪ್ರತಾಪವಂತ — ಅವನೇ ನರಸಿಂಹನಾದ ಫಲ್ಗುನನ (ಅರ್ಜುನನ) ಪುತ್ರ ಅಭಿಮನ್ಯುವಾದನು.
18.5.19
स युद्ध्वा क्षत्रधर्मेण यथा नान्यः पुमान्क्वचित् ।
विवेश सोमं धर्मात्मा कर्मणोन्ते मरारथः ॥ १८.५.१९ ॥
ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಂತೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು; ಬೇರೆ ಯಾವ ಪುರುಷನೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಆ ಮಹಾರಥನು ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋಮನನ್ನು ಸೇರಿದನು.
18.5.20
आविवेश रविं कर्णो निहतः पुरुषर्षभ ।
द्वापरं शकुनिः प्राप धृष्टद्युम्नस्तु पावकम् ॥ १८.५.२० ॥
ಓ ಪುರುಷರ್ಷಭನೇ, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಕರ್ಣನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸೇರಿದನು. ಶಕುನಿಯು ದ್ವಾಪರವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
18.5.21
धृतराष्ट्रात्मजाः सर्वे यातुधानान्प्रपेदिरे ।
धर्ममेवाविशत्क्षत्ता राजा चैव युधिष्ठिरः ॥ १८.५.२१ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಯಾತುಧಾನರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಕ್ಷತ್ತ (ವಿದುರ) ಧರ್ಮವನ್ನು ಸೇರಿದನು, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೂ ಹಾಗೆಯೇ.
18.5.22
अनन्तो भगवान्देवः प्रविवेश रसातलम् ।
पितामहनियोगाद्वै यो योगाद्गामधारयत् ॥ १८.५.२२ ॥
ಭಗವಾನ್ ದೇವ ಅನಂತನು ರಸಾತಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಪಿತಾಮಹನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ, ತನ್ನ ಯೋಗದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದವನು.
18.5.23
यः स नारायणो नाम देवदेवः सनातनः ।
तस्यांशो वासुदेवस्तु कर्मणोन्ते विवेश ह ॥ १८.५.२३ ॥
ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ದೇವದೇವನಾದ ಸನಾತನನು — ಅವನ ಅಂಶವೇ ವಾಸುದೇವನು; ಅವನು ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
18.5.24
षोडशस्त्रीसहस्राणि वासुदेवपरिग्रहाः ।
अमज्जंस्ताः सरस्वत्यां कालेन जनमेजय ॥ १८.५.२४ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಪತ್ನಿಯರಾಗಿದ್ದ ಹದಿನರಡು ಸಾವಿರ ಸ್ತ್ರೀಯರು — ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸರಸ್ವತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.
18.5.25
तत्र त्यक्त्वा शरीराणि दिवमारुरुहुः पुनः ।
ताश्चैवाप्सरसो भूत्वा वासुदेवमुपाविशन् ॥ १८.५.२५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇಹಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿದರು; ಅವರೇ ಅಪ್ಸರೆಯರಾಗಿ ವಾಸುದೇವನ ಬಳಿ ಕುಳಿತರು.
18.5.26
हतास्तस्मिन्महायुद्धे ये वीरास्तु महारथाः ।
घटोत्कचादयश्चैव देवान्यक्षांश्च भेजिरे ॥ १८.५.२६ ॥
ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ವೀರ ಮಹಾರಥರು, ಘಟೋತ್ಕಚ ಮೊದಲಾದವರು, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಯಕ್ಷರನ್ನೂ ಸೇರಿದರು.
18.5.27
दुर्योधनसहायाश्च राक्षसा येऽनुकीर्तिताः ।
प्राप्तास्ते क्रमशो राजन्सर्वलोकाननुत्तमान् ॥ १८.५.२७ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಸಹಾಯಕರಾದ, ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಕ್ಷಸರು, ಓ ರಾಜನೇ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿದರು.
18.5.28
भवनं च महेन्द्रस्य कुबेरस्य च धीमतः ।
वरुणस्य तथा लोकान्विविशुः पुरुषर्षभाः ॥ १८.५.२८ ॥
ಮಹೇಂದ್ರನ ಭವನವನ್ನೂ, ಜ್ಞಾನಿ ಕುಬೇರನ ಭವನವನ್ನೂ, ವರುಣನ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
18.5.29
एतत्ते सर्वमाख्यातं विस्तरेण महाद्युते ।
कुरूणां चरितं कृत्स्नं पाण्डवानां च भारत ॥ १८.५.२९ ॥
ಓ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಓ ಭಾರತ, ಕುರುಗಳ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು.
18.5.30
एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठात्स राजा जनमेजयः ।
विस्मितोऽभवदत्यर्थं यज्ञकर्मान्तरेष्वथ ॥ १८.५.३० ॥
ಇದನ್ನು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನಿಂದ ಕೇಳಿ, ಆ ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನು, ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳ ನಡುವೆ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಿತನಾದನು.
18.5.31
ततः समापयामासुः कर्म तत्तस्य याजकाः ।
आस्तिकश्चाभवत्प्रीतः परिमोक्ष्य भुजङ्गमान् ॥ १८.५.३१ ॥
ನಂತರ ಯಾಜಕರು ಆ ಯಜ್ಞಕರ್ಮವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು; ಆಸ್ತಿಕನು ನಾಗಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
18.5.32
ततो द्विजातीन्सर्वास्तान्दक्षिणाभिरतोषयत् ।
पूजिताश्चापि ते राज्ञा ततो जग्मुर्यथागतम् ॥ १८.५.३२ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಆ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರನ್ನು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು; ರಾಜನಿಂದ ಗೌರವಿತರಾದ ಅವರು ಬಂದಂತೆಯೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
18.5.33
विसर्जयित्वा विप्रांस्तान्राजाऽपि जनमेजयः ।
हृष्टस्तक्षशिलायाः स पुनरायाद्गचाह्वयम् ॥ १८.५.३३ ॥
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು, ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಕ್ಷಶಿಲೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಗಜಾಹ್ವಯಕ್ಕೆ (ಹಸ್ತಿನಾಪುರ) ಬಂದನು.
18.5.34
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशम्पायनकीर्तितम् ।
व्यासाज्ञया समाज्ञातं सर्पसत्रे नृपस्य हि ॥ १८.५.३४ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ; ವ್ಯಾಸರ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ರಾಜನ ಸರ್ಪಸತ್ರದಲ್ಲಿ ಇದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
18.5.35
पुण्योऽयमितिहासाख्यः पवित्रं चेदमुत्तमम् ।
कृष्णेन मुनिना विप्र निर्मितं सत्यवादिना ॥ १८.५.३५ ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಇತಿಹಾಸ ಎಂಬ ಈ ಪುಣ್ಯವೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಆದ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಸತ್ಯವಾದಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣ (ದ್ವೈಪಾಯನ) ಮುನಿ ರಚಿಸಿದನು.
18.5.36
सर्वज्ञेन विधिज्ञेन धर्मज्ञानवता सता ।
अतीन्द्रियेण शुचिना तपसा भावितात्मना ॥ १८.५.३६ ॥
ಸರ್ವಜ್ಞನೂ, ವಿಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವನೂ, ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವನೂ, ಸತ್ಪುರುಷನೂ, ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತನೂ, ಶುಚಿಯೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡವನೂ ಆದ (ಮುನಿ) ರಚಿಸಿದನು.
18.5.37
ऐश्वर्ये वर्तता चैव साङ्ख्ययोगवता तथा ।
नैकतन्त्रविबुद्धेन दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १८.५.३७ ॥
ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರೂ, ಸಾಂಖ್ಯ ಯೋಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವರೂ, ಅನೇಕ ತಂತ್ರಗಳಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡವರೂ, ದಿವ್ಯ ಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಕಂಡವರೂ ಆದ ಆತನು.
18.5.38
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १८.५.३८ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಧನ-ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಇತರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಡಿದವನು.
18.5.39
क्रीडां च वासुदेवस्य देवदेवस्य शाङ्गिणः ।
विश्वेषां देवभागानां जन्मसायुज्यमेव च ॥ १८.५.३९ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಲೀಲೆಯನ್ನೂ, ದೇವದೇವನಾದ ಶಾರ್ಙ್ಗಧಾರಿಯ ಲೀಲೆಯನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ದೇವಭಾಗಗಳ ಜನ್ಮವನ್ನೂ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನೂ.
18.5.40
य इदं शृणुयाद्विद्वान्पर्वसु द्विजसत्तमः ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्मभूयाय गच्छति ॥ १८.५.४० ॥
ಪರ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ವಿದ್ವಾಂಸ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು, ಪಾಪ ಕಳೆದು, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮಭಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
18.5.41
कार्ष्णं वेदमिमं सर्वं शृणुयाद्यः समाहितः ।
ब्रह्महत्याकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १८.५.४१ ॥
ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಸಮಸ್ತ ವೇದವನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳುವವನ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
18.5.42
यश्चेदं श्रावयेच्छ्राद्धे ब्राह्मणान्पादमन्ततः ।
अक्षय्यमन्नपानं वै पितॄंस्तस्योपतदिष्ठते ॥ १८.५.४२ ॥
ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಇದರ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಪಾದವನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಿಸುವವನ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ ಅನ್ನಪಾನ ತಲುಪುತ್ತದೆ.
18.5.43
अह्ना यदेनः कुरुते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
महाभारतमाख्याय सर्पपापैः प्रमुच्यते ॥ १८.५.४३ ॥
ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಪಠಿಸುವುದರಿಂದ ಸರ್ಪ ಸದೃಶ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
18.5.44
यद्रात्रौ कुरुते पापं ब्राह्मणः स्त्रीगणैर्वृतः ।
महाभारतमाख्याय पूर्वां सन्ध्यां प्रमुच्यते ॥ १८.५.४४ ॥
ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಪೂರ್ವ ಸಂಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
18.5.45
महत्त्वाद्भारवत्त्वाच्च महाभारतमुच्यते ।
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १८.५.४५ ॥
ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಭಾರದ ಕಾರಣದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಹಾಭಾರತ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಇದರ ನಿರುಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
18.5.46
अष्टादशपुराणानि धर्मशास्त्राणि सर्वशः ।
वेदाः साङ्गास्तथैकत्र भारतं चैकतः स्थितम् ॥ १८.५.४६ ॥
ಹದಿನೆಂಟು ಪುರಾಣಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಗಳು ಒಂದೆಡೆ; ಮಹಾಭಾರತ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ನಿಂತಿದೆ.
18.5.47
श्रूयतां सिंहनादोऽयमृषेस्तस्य महात्मनः ।
अष्टादशपुराणानां कर्तुर्वेदमहोदधेः ॥ १८.५.४७ ॥
ಹದಿನೆಂಟು ಪುರಾಣಗಳ ಕರ್ತನೂ, ವೇದ ಎಂಬ ಮಹಾಸಾಗರನೂ ಆದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಯ ಈ ಸಿಂಹನಾದವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
18.5.48
त्रिभिर्वर्षैर्महत्पुण्यं कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
अखिलं भारतं चेदं चकार भगवान्मुनिः ॥ १८.५.४८ ॥
ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯವಾಗಿ, ಪ್ರಭು ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ಮುನಿ ಈ ಸಮಗ್ರ ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು.
18.5.49
आकर्ण्य भक्त्या सततं जयाख्यं भारतं महत् ।
श्रीश्च कीर्तिस्तथा विद्या भवन्ति सहिताः सदा ॥ १८.५.४९ ॥
ಜಯ ಎಂಬ ಈ ಮಹಾ ಭಾರತವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳುವವರಲ್ಲಿ ಸದಾ ಶ್ರೀ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆ ಸೇರಿರುತ್ತವೆ.
18.5.50
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रिचित् ॥ १८.५.५० ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷಗಳ ಕುರಿತು ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಬೇರೆಡೆ ಇದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
18.5.51
वाच्यते यत्र सततं जयाख्यं भारतं महत् ।
श्रीश्व कीर्तिश्च विद्या च भवन्ति मुदिताः सदा ॥ १८.५.५१ ॥
ಜಯ ಎಂಬ ಈ ಮಹಾ ಭಾರತವನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆ ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುತ್ತವೆ.
18.5.52
भारतस्य तु वक्तारं ब्रह्मर्षि च महागुरुम् ।
वैशंपायनमारोप्य स्वर्णभद्रासनं तदा ॥ १८.५.५२ ॥
ಆಗ ಭಾರತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ವಕ್ತಾರ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ, ಮಹಾಗುರು ವೈಶಂಪಾಯನರನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಭದ್ರಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ...
18.5.53
जनमेजयादिराजान आस्तिकाद्या द्विजातयः ।
धर्मदत्तादिवैश्याश्च सोम्यवंश्यादिशूद्रकाः ॥ १८.५.५३ ॥
ಜನಮೇಜಯ ಮೊದಲಾದ ರಾಜರು, ಆಸ್ತಿಕ ಮೊದಲಾದ ದ್ವಿಜರು, ಧರ್ಮದತ್ತ ಮೊದಲಾದ ವೈಶ್ಯರು, ಸೋಮ್ಯವಂಶ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಶೂದ್ರರು.
18.5.54
प्रयुतं चायुतं चेति सहस्रं शतमित्यपि ।
दशकं चेति निष्काणामानर्चुस्तं महागुरुम् ॥ १८.५.५४ ॥
ಪ್ರಯುತ, ಅಯುತ, ಸಹಸ್ರ, ಶತ, ದಶಕ ಎಂಬ ನಿಷ್ಕ ನಾಣ್ಯಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಆ ಮಹಾಗುರುವನ್ನು ಅವರು ಪೂಜಿಸಿದರು.
18.5.55
निष्काणां दशकं दत्त्वा मृतपुत्रोऽमृतप्रजः ।
ऊष्मादिव्याधियुक्तश्च शतं दत्त्वा निरामयः ॥ १८.५.५५ ॥
ಹತ್ತು ನಿಷ್ಕಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಮೃತಪುತ್ರನು ಅಮೃತ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಜ್ವರ ಮೊದಲಾದ ರೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ನೂರು ನಿಷ್ಕಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ನಿರೋಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
18.5.56
सहस्रदानात्संतानहीनः संतानपुत्रवान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं भेजुस्तेऽन्नं च पुत्रकान् ॥ १८.५.५६ ॥
ಸಾವಿರ ದಾನದಿಂದ ಸಂತಾನಹೀನರು ಸಂತಾನವಂತರಾದರು; ಅವರು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದರು.
18.5.57
सुवर्णं रजतं रत्नं सर्वाण्याभरणानि च ।
सर्वोपकरणैर्युक्तं निधिनिक्षेपसंयुतम् ॥ १८.५.५७ ॥
ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ರತ್ನ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳು, ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನಿಧಿ ಮತ್ತು ನಿಕ್ಷೇಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ (ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು).
18.5.58
इष्टकाभित्तिसंयुक्तमग्निबाधादिवर्जितम् ।
देवपूजाग्निहोत्रादिपाठार्थगृहसंयुतम्।
सान्तर्बहिस्संवरणं सप्रासादं सगोगृहम् ॥ १८.५.५८ ॥
ಇಟ್ಟಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಬೆಂಕಿ ಮೊದಲಾದ ತೊಂದರೆಗಳಿಲ್ಲದ, ದೇವಪೂಜೆ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮತ್ತು ಪಠನಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಒಳ ಹೊರಗೆ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮಹಲು ಮತ್ತು ಗೋಶಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ (ಮನೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು).
18.5.59
व्यष्ट्या समष्ट्या वा दद्यात्स्वर्गारोहणपर्वणि ।
निवृत्तिकामो दद्याच्चेत्पुनर्जन्म न विद्यते ॥ १८.५.५९ ॥
ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣ ಪರ್ವದಲ್ಲಿ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ.
18.5.60
सकामश्चेद्ब्रह्मकल्पं सुकं ब्रह्मगृहे वसेत् ॥ १८.५.६० ॥
ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವನಾದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬ್ರಹ್ಮಕಲ್ಪದವರೆಗೆ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಬೇಕು.
18.5.61
पुराणमुखतो यस्माद्वेदान्तज्ञानमाप्यते ।
स तेन गुरुराख्यातस्तत्पूजा हीशपूजनम् ॥ १८.५.६१ ॥
ಏಕೆಂದರೆ ಪುರಾಣಗಳ ಮುಖದಿಂದ ವೇದಾಂತ ಜ್ಞಾನ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಗುರು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಪೂಜೆಯೇ ಈಶ್ವರನ ಪೂಜೆ.
18.5.62
भारतस्य तु वक्तारं श्रोतारं लेखकांस्तदा ।
प्रपूजयन्ति संहृष्टाः सिद्धाश्च परमर्षयः ॥ १८.५.६२ ॥
ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಹೇಳುವವರನ್ನು, ಕೇಳುವವರನ್ನು ಮತ್ತು ಬರೆಯುವವರನ್ನು ಆಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ.
18.5.63
महाभारतवक्तारं नार्चयन्तीह ये नराः ।
तेषां सर्वक्रियाहानिर्भवेद्देवाः शपन्ति च ॥ १८.५.६३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಹೇಳುವವರನ್ನು ಯಾರು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳು ಅವರನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
18.5.64
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो जयमिच्छता ।
राज्ञा राजसुतैश्चैव गर्भिण्या चैव योषिता ॥ १८.५.६४ ॥
'ಜಯ' ಎಂಬ ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ರಾಜನು, ರಾಜಕುಮಾರರು ಮತ್ತು ಗರ್ಭಿಣಿ ಸ್ತ್ರೀ ಕೇಳಬೇಕು.
18.5.65
स्वर्गकामो लभेत्स्वर्गं जयकामो लभेज्जयम् ।
गर्भिणी लभते पुत्रं कन्यां वा बहुभागिनीम् ॥ १८.५.६५ ॥
ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಗರ್ಭಿಣಿ ಸ್ತ್ರೀ ಮಗನನ್ನೋ ಅದೃಷ್ಟವಂತ ಮಗಳನ್ನೋ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.
18.5.66
अनागतश्च मोक्षश्च कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
संदर्भं भारतस्यास्य कृतवान्धर्मकाम्यया ॥ १८.५.६६ ॥
ಮುಂದಿನ ಫಲ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರಭು ಕೃಷ್ಣ ದ್ವೈಪಾಯನನು ಧರ್ಮದ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಈ ಭಾರತದ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
18.5.67
षष्टिं शतसहस्राणि चकारान्यां स संहिताम् ।
त्रिंशच्छतसहस्राणि देवलोके प्रतिष्ठितम् ॥ १८.५.६७ ॥
ಅವರು ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು; ಅದರಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತು ಲಕ್ಷ (ಶ್ಲೋಕಗಳು) ಇದ್ದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ಲಕ್ಷ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿವೆ.
18.5.68
पित्र्ये पञ्चदशं ज्ञेयं यक्षलोके चतुर्दश ।
एकं शतसहस्रं तु मानुषेषु प्रभाषितम् ॥ १८.५.६८ ॥
ಪಿತೃಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು (ಲಕ್ಷ) ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವು; ಯಕ್ಷಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು; ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ (ಶ್ಲೋಕಗಳು).
18.5.69
नारदोऽश्रावयद्देवानसितो देवलः पितॄन् ।
रक्षोयक्षाञ्शुको मर्त्यान्वैशम्पायन एव तु ॥ १८.५.६९ ॥
ನಾರದರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿದರು; ಅಸಿತ ಮತ್ತು ದೇವಲರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ; ಶುಕರು ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಯಕ್ಷರಿಗೆ; ವೈಶಂಪಾಯನರು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ.
18.5.70
इतिहासमिमं पुण्यं महार्थं वेदसंमितम् ।
व्यासोक्तं श्रूयते येन कृत्वा ब्राह्म्णमग्रतः ॥ १८.५.७० ॥
ಈ ಪುಣ್ಯದ, ಮಹಾರ್ಥದ, ವೇದಸಮಾನವಾದ ಇತಿಹಾಸ—ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದದ್ದು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
18.5.71
स नरः सर्वकामांश्च कीर्तिं प्राप्येह शौनक ।
गच्छेत्परमिकां सिद्धिमत्र मे नास्ति संशयः ॥ १८.५.७१ ॥
ಶೌನಕ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
18.5.72
भारताध्ययनात्पुण्यादपि पादमधीयतः ।
श्रद्धया परया भक्त्या श्राव्यते चापि येन तु।
य इमां संहितां पुण्यां पुत्रमध्यापयच्छुकम् ॥ १८.५.७२ ॥
ಭಾರತ ಅಧ್ಯಯನದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಕಾಲು ಭಾಗವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನಿಗೂ (ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ); ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾರಿಂದ ಇದು ಕೇಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಪುಣ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಗ ಶುಕನಿಗೆ ಓದಿಸಿದವನು.
18.5.73
मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च ।
संसारेष्वनुभूतानि यान्ति यास्यन्ति चापरे ॥ १८.५.७३ ॥
ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರು, ನೂರಾರು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರು ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಇತರರೂ ಹೋಗುವರು.
18.5.74
हर्षस्थानसहस्राणि भयस्थानशतानि च ।
दिवसेदिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम् ॥ १८.५.७४ ॥
ಸಂತೋಷದ ಸಾವಿರಾರು ಸ್ಥಾನಗಳು ಮತ್ತು ಭಯದ ನೂರಾರು ಸ್ಥಾನಗಳು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂಢನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ, ಪಂಡಿತನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
18.5.75
ऊर्ध्वबाहुर्विरौम्येष न च कश्चिच्छृणोति मे ।
धर्मादर्थश्च कामश्च स किमर्थं न सेव्यते ॥ १८.५.७५ ॥
ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಾನು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಯಾರೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮ ಬರುತ್ತವೆ; ಅದನ್ನು ಏಕೆ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
18.5.76
न जातु कामान्न भयान्न लोभा-
द्धर्मं त्यजेज्जीवितस्यापि हेतोः।
नित्यो धर्मः सुखदुःखे त्वनिथ्ये ।
जीवो नित्यो हेतुरस्य त्वनित्यः ॥ १८.५.७६ ॥
ಆಸೆಯಿಂದಾಗಲಿ, ಭಯದಿಂದಾಗಲಿ, ಲೋಭದಿಂದಾಗಲಿ, ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಎಂದಿಗೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು. ಧರ್ಮ ನಿತ್ಯ; ಸುಖ-ದುಃಖ ಅನಿತ್ಯ. ಜೀವ ನಿತ್ಯ; ಅದರ ಕಾರಣ ಅನಿತ್ಯ.
18.5.77
इमां भारतसावित्रीं प्रातरुत्थायः यः पठेत् ।
स भारतफलं प्राप्य परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ १८.५.७७ ॥
ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಈ ಭಾರತ-ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಭಾರತದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
18.5.78
कयथा समुद्रो भगवान्यथा हि हिमवान्गिरिः ।
ख्यातावुभौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १८.५.७८ ॥
ಭಗವಾನ್ ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತ ಎರಡೂ ರತ್ನನಿಧಿಗಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದಂತೆ, ಭಾರತವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
18.5.79
कार्ष्णं देवमिमं विद्वाञ्श्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ।
इदं भारतमाख्यानं यः पठेत्सुसमाहितः।
स गच्छेत्परमां सिद्धिमिति मे नास्ति संशयः ॥ १८.५.७९ ॥
ಕೃಷ್ಣ ದೇವನನ್ನು ಅರಿತ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಈ ಭಾರತ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪಠಿಸುವವನು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
18.5.80
द्वैपायनोष्ठपुटनिस्सृतमप्रमेयं ।
पुण्यं पवित्रमथ पापहरं शिवं च।
यो भारतं समधिगच्छति वाच्यमानं ।
किं तस्य पुष्करजलैरभिषेचनेन ॥ १८.५.८० ॥
ದ್ವೈಪಾಯನನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಇದು ಅಪ್ರಮೇಯ, ಪುಣ್ಯ, ಪವಿತ್ರ, ಪಾಪಹಾರಿ, ಮಂಗಳಕರ; ಈ ಭಾರತವನ್ನು ಪಠಿಸುವಾಗ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುವವನಿಗೆ ಪುಷ್ಕರ ಜಲದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಸುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
18.5.81
यो गोशतं कनकशृङ्गमयं ददाति ।
विप्राय वेदविदुषे सुबहुश्रुताय।
पुण्यां च भारतकथां सततं शृणोति ।
तुल्यं फलं भवति तस्य च तस्य चैव ॥ १८.५.८१ ॥
ವೇದವಿದುಷಿ, ಬಹುಶ್ರುತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಕೊಂಬಿನ ನೂರು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಪುಣ್ಯಕಥೆಯನ್ನು ಸದಾ ಕೇಳುವವನು - ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾನ ಫಲ.
18.5.82
यद्यदिष्टतमं कामं लभते श्रद्धयाऽन्वितः ।
शृणुयान्मुदितो भूत्वा आस्तिको बुद्धिसंयुतः ॥ १८.५.८२ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ತನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟವಾದ ಯಾವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಆಸ್ತಿಕನೂ ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಆಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು.
18.5.83
वासुदेवं स्मरन्विद्वान्पुण्डरीकायतेक्षणम् ।
इतिहासमिमं पुण्यं महार्थं वेदसंमितम् ॥ १८.५.८३ ॥
ಕಮಲನೇತ್ರ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಈ ಪುಣ್ಯವಾದ, ಮಹಾರ್ಥವುಳ್ಳ, ವೇದಸಮಾನವಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು (ಕೇಳಬೇಕು).
18.5.84
श्रावयेद्यस्तु वर्णादीन्कृत्वा ब्राह्मणमग्रतः ।
सर्वपापविशुद्धात्मा शुचिस्तद्गतमानसः ॥ १८.५.८४ ॥
ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿ ವರ್ಣಾದಿಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾಗಿ, ಪವಿತ್ರನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
18.5.85
इह कीर्तिं महत्प्राप्य भोगवान्सुखमश्नुते ।
व्यासप्रसादेन पुनः स्वर्गलोकं स गच्छति ॥ १८.५.८५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ವ್ಯಾಸರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
18.5.86
एतद्विदित्वा सर्वं तु सर्ववेदार्थविद्भवेत् ।
पूजनीयश्च सततं माननीयो भवेद्द्विजः ॥ १८.५.८६ ॥
ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು ಸರ್ವ ವೇದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದ್ವಿಜನು ಸದಾ ಪೂಜನೀಯನೂ ಮಾನನೀಯನೂ ಆಗಿರಬೇಕು.