Mahābhārata · Adhyāya 18.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
18.5.1
भीष्मद्रोणौ महात्मानौ धृतराष्ट्रश्च पार्थिवः ।
विराटद्रुपदौ चोभौ शङ्खश्चैवोत्तरस्तथा ॥ १८.५.१ ॥
Bhīṣma und Droṇa, der großherzige Dhṛtarāṣṭra und der König, beide Virāṭa und Drupada, und ebenso Śaṅkha und Uttara.
18.5.2
धृष्टकेजुर्जयत्सेनो राजा चैव स सत्यजित् ।
दुर्योधनसुताश्चैव शकुनिश्चैव सौबलः ॥ १८.५.२ ॥
Dhṛṣṭaketu, Jayatsena, auch der König Satyajit, die Söhne Duryodhanas und Śakuni, der Sohn Subalas.
18.5.3
कर्णपुत्राश्च विक्रान्ता राजा चैव जयद्रथः ।
घटोत्कवादयश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १८.५.३ ॥
die Söhne Karṇas, der tapfere König Jayadratha, Ghaṭotkaca und die anderen, und jene, die hier nicht genannt sind.
18.5.4
ये चान्ये कीर्तिता वीरा राजानो दीप्तमूर्तयः ।
स्वर्गे कालं कियन्तं ते तस्थुस्तदपि शंस मे ॥ १८.५.४ ॥
Und die anderen hier genannten heldenhaften Könige, leuchtend an Gestalt: Wie lange verweilten sie im Himmel? Auch das sag mir.
18.5.5
आहोस्विच्छाश्वतं स्थानं तेषां तत्र द्विजोत्तम ।
अन्ते वा कर्मणां कां ते गतिं प्राप्ता नरर्षभाः ॥ १८.५.५ ॥
Oder ist ihre Wohnstatt dort ewig, o Bester der Brahmanen? Oder welches Ziel erreichten jene Stiere unter den Menschen am Ende ihrer Taten?
18.5.6
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं प्रोच्यमानं द्विजोत्तम ।
तपसा हि प्रदीप्तेन सर्वं त्वमनुपश्यति ॥ १८.५.६ ॥
Dies möchte ich hören, wie es erzählt wird, o Bester der Brahmanen. Denn du siehst alles durch deine leuchtende Askese.
18.5.7
इत्युक्तः स तु विप्रर्षिरनुज्ञातो महात्मना ।
व्यासेन तस्य नृपतेराख्यातुमुपचक्रमे। ॥ १८.५.७ ॥
So angesprochen, begann jener Weise unter den Brahmanen, nachdem er die Erlaubnis des großseelen Vyāsa erhalten hatte, dem König zu erzählen.
18.5.8
गन्तव्यं कर्मणामन्ते सर्वेषां मनुजाधिप ।
शृणु गुह्यमिदं राजन्देवानां भरतर्षभ।
यदुवाच महातेजा दिव्यचक्षुः प्रतापवान् ॥ १८.५.८ ॥
O Herr der Menschen, alle müssen am Ende ihrer Taten hingelangen. Höre dieses Geheimnis der Götter, o König, Stier der Bharatas, das der an Glanz Große, mit göttlichem Auge und mächtig, verkündete.
18.5.9
मुनिः पुराणः कौरव्य पाराशर्यो महाव्रतः ।
अगाधबुद्धिः सर्वज्ञो गतिज्ञः सर्वकर्मणाम् ॥ १८.५.९ ॥
Der alte Weise, o Nachkomme der Kuru, Sohn des Parāśara, von großen Gelübden, von unergründlichem Verstand, allwissend, Kenner des Wegs aller Taten.
18.5.10
तेनोक्तं कर्मणामन्ते प्रविशन्ति स्विकां तनुम् ॥ १८.५.१० ॥
Von ihm wurde gesagt: Am Ende ihrer Taten treten sie in ihren eigenen Leib ein.
18.5.11
वसूनेव महातेजा भीष्मः प्राप महाद्युतिः ।
अष्टावेव हि दृश्यन्ते वसवो भरतर्षभ ॥ १८.५.११ ॥
Der an Glanz Große, von großer Strahlkraft, Bhīṣma, gelangte zu den Vasus; denn in Wahrheit werden nur acht Vasus gesehen, o Stier der Bharatas.
18.5.12
बृहस्पतिं विवेशाथ द्रोणो ह्यङ्गिरसां वरम् ।
कृतवर्मा तु हार्दिक्यः प्रविवेश मरुद्गणान् ॥ १८.५.१२ ॥
Dann ging Droṇa in Bṛhaspati ein, den besten der Aṅgiras; und Kṛtavarman, Sohn des Hṛdīka, ging in die Schar der Marut ein.
18.5.13
सनत्कुमारं प्रद्युम्नः प्रविवेश यथागतम् ।
धृतराष्ट्रो धनेशस्य लोकान्प्राप दुरासदान् ॥ १८.५.१३ ॥
Pradyumna ging, wie er gekommen war, in Sanatkumāra ein. Dhṛtarāṣṭra erreichte die schwer zugänglichen Welten des Herrn des Reichtums.
18.5.14
धृतराष्ट्रो सहिता गन्धारी च यशस्विनी ।
पत्नीभ्यां सहितः पाण्डुमहेन्द्रसदनं ययौ ॥ १८.५.१४ ॥
Dhṛtarāṣṭra ging mit der ruhmreichen Gāndhārī und seinen beiden Frauen zur Wohnstatt Indras, des großen Herrn Pāṇḍus.
18.5.15
विराटद्रुपदौ चोभौ धृष्टकेतुश्च पार्थिवः ।
निशठाक्रूरसाम्बाश्च भानुः कण्वो विदूरथः ॥ १८.५.१५ ॥
Virāṭa und Drupada beide, der König Dhṛṣṭaketu, Niśaṭha, Akrūra, Sāmba, Bhānu, Kaṇva und Vidūratha.
18.5.16
भूरिश्रवाः शलश्चैव भूरिश्च पृथिवीपतिः ।
कंशश्चैवोग्रसेनश्च वसुदेवस्तथैव च ॥ १८.५.१६ ॥
Bhūriśravas, Śala und Bhūri, der Herr der Erde, Kaṃsa und Ugrasena, und ebenso Vasudeva.
18.5.17
उत्तरश्च सह भ्रात्रा शङ्खेन नरपुङ्गवः ।
विश्वेषां देवतानां ते विविशुर्नरसत्तमाः ॥ १८.५.१७ ॥
Uttara ging zusammen mit seinem Bruder Śaṅkha, dem Stier unter den Menschen, ein, jene besten der Menschen, in die Welt aller Götter.
18.5.18
वर्चा नाम महातेजाः सोमपुत्रः प्रतापवान् ।
सोभिमन्युर्नृसिंहस्य फल्गुनस्य सुतोऽभवत् ॥ १८.५.१८ ॥
Varcā mit Namen, von großem Glanz, Sohn des Soma, mächtig — er wurde als Abhimanyu der Sohn des Phalguna (Arjuna), des Mann-Löwen.
18.5.19
स युद्ध्वा क्षत्रधर्मेण यथा नान्यः पुमान्क्वचित् ।
विवेश सोमं धर्मात्मा कर्मणोन्ते मरारथः ॥ १८.५.१९ ॥
Nachdem er nach der Pflicht des Kriegers gekämpft hatte, wie kein anderer Mann es je tat, trat der rechtschaffene große Wagenkämpfer am Ende seiner Tat in Soma ein.
18.5.20
आविवेश रविं कर्णो निहतः पुरुषर्षभ ।
द्वापरं शकुनिः प्राप धृष्टद्युम्नस्तु पावकम् ॥ १८.५.२० ॥
O Stier unter den Männern, der erschlagene Karṇa trat in die Sonne ein. Śakuni erreichte das Dvāpara-Zeitalter, und Dhṛṣṭadyumna erreichte das Feuer.
18.5.21
धृतराष्ट्रात्मजाः सर्वे यातुधानान्प्रपेदिरे ।
धर्ममेवाविशत्क्षत्ता राजा चैव युधिष्ठिरः ॥ १८.५.२१ ॥
Alle Söhne Dhṛtarāṣṭras gingen zu den Yātudhānas. Der Verwalter (Vidura) trat in das Dharma ein, und König Yudhiṣṭhira ebenso.
18.5.22
अनन्तो भगवान्देवः प्रविवेश रसातलम् ।
पितामहनियोगाद्वै यो योगाद्गामधारयत् ॥ १८.५.२२ ॥
Der gesegnete Gott Ananta trat in die Unterwelt ein, auf Geheiß des Urgroßvaters, der durch seine Kraft die Erde getragen hatte.
18.5.23
यः स नारायणो नाम देवदेवः सनातनः ।
तस्यांशो वासुदेवस्तु कर्मणोन्ते विवेश ह ॥ १८.५.२३ ॥
Jener, der Nārāyaṇa heißt, der Gott der Götter, der Ewige — sein Teil war Vāsudeva, der am Ende seiner Tat eintrat.
18.5.24
षोडशस्त्रीसहस्राणि वासुदेवपरिग्रहाः ।
अमज्जंस्ताः सरस्वत्यां कालेन जनमेजय ॥ १८.५.२४ ॥
Die sechzehntausend Frauen, die Ehefrauen Vāsudevas waren — o Janamejaya, mit der Zeit tauchten sie in die Sarasvatī.
18.5.25
तत्र त्यक्त्वा शरीराणि दिवमारुरुहुः पुनः ।
ताश्चैवाप्सरसो भूत्वा वासुदेवमुपाविशन् ॥ १८.५.२५ ॥
Dort legten sie ihre Körper ab und stiegen wieder zum Himmel empor; und als Apsaras selbst setzten sie sich zu Vāsudeva.
18.5.26
हतास्तस्मिन्महायुद्धे ये वीरास्तु महारथाः ।
घटोत्कचादयश्चैव देवान्यक्षांश्च भेजिरे ॥ १८.५.२६ ॥
Die Helden und großen Streitwagenkämpfer, die in jener großen Schlacht fielen, und Ghaṭotkaca und die anderen, gelangten zu den Göttern und Yakṣas.
18.5.27
दुर्योधनसहायाश्च राक्षसा येऽनुकीर्तिताः ।
प्राप्तास्ते क्रमशो राजन्सर्वलोकाननुत्तमान् ॥ १८.५.२७ ॥
Die Rākṣasas, die Verbündete Duryodhanas waren und genannt wurden, o König, erlangten der Reihe nach alle höchsten Welten.
18.5.28
भवनं च महेन्द्रस्य कुबेरस्य च धीमतः ।
वरुणस्य तथा लोकान्विविशुः पुरुषर्षभाः ॥ १८.५.२८ ॥
Die Wohnstätte des großen Indra, die des weisen Kubera und die Welten Varuṇas betraten jene Stiere unter den Männern.
18.5.29
एतत्ते सर्वमाख्यातं विस्तरेण महाद्युते ।
कुरूणां चरितं कृत्स्नं पाण्डवानां च भारत ॥ १८.५.२९ ॥
O Strahlender, all dies habe ich dir ausführlich erzählt: die gesamte Geschichte der Kurus und der Pāṇḍavas, o Bhārata.
18.5.30
एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठात्स राजा जनमेजयः ।
विस्मितोऽभवदत्यर्थं यज्ञकर्मान्तरेष्वथ ॥ १८.५.३० ॥
Als König Janamejaya dies vom besten der Brahmanen gehört hatte, geriet er in den Zwischenpausen der Opferhandlungen in höchstes Erstaunen.
18.5.31
ततः समापयामासुः कर्म तत्तस्य याजकाः ।
आस्तिकश्चाभवत्प्रीतः परिमोक्ष्य भुजङ्गमान् ॥ १८.५.३१ ॥
Dann vollendeten die Priester jenes Opfer, und Āstika, der die Schlangen befreit hatte, war erfreut. [maschineller Entwurf]
18.5.32
ततो द्विजातीन्सर्वास्तान्दक्षिणाभिरतोषयत् ।
पूजिताश्चापि ते राज्ञा ततो जग्मुर्यथागतम् ॥ १८.५.३२ ॥
Dann befriedigte er alle jene Dvijas mit Gaben; von dem König geehrt, kehrten sie auf dem Weg zurück, den sie gekommen waren. [maschineller Entwurf]
18.5.33
विसर्जयित्वा विप्रांस्तान्राजाऽपि जनमेजयः ।
हृष्टस्तक्षशिलायाः स पुनरायाद्गचाह्वयम् ॥ १८.५.३३ ॥
Nachdem er jene Brahmanen entlassen hatte, kehrte auch König Janamejaya erfreut von Takṣaśilā wieder nach Gajāhvaya (Hāstinapura) zurück. [maschineller Entwurf]
18.5.34
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैशम्पायनकीर्तितम् ।
व्यासाज्ञया समाज्ञातं सर्पसत्रे नृपस्य हि ॥ १८.५.३४ ॥
All dies wurde dir berichtet, wie Vaiśampāyana es vortrug; auf Vyāsas Geheiß wurde es beim Schlangenopfer des Königs gründlich gelernt. [maschineller Entwurf]
18.5.35
पुण्योऽयमितिहासाख्यः पवित्रं चेदमुत्तमम् ।
कृष्णेन मुनिना विप्र निर्मितं सत्यवादिना ॥ १८.५.३५ ॥
O Brahmane, diese heilige Geschichte namens Itihāsa und diese höchste Reinigung wurde vom wahrhaftigen Weisen Kṛṣṇa (Dvaipāyana) verfasst. [maschineller Entwurf]
18.5.36
सर्वज्ञेन विधिज्ञेन धर्मज्ञानवता सता ।
अतीन्द्रियेण शुचिना तपसा भावितात्मना ॥ १८.५.३६ ॥
Vom Weisen, der alles weiß, die Riten kennt, Wissen um das Dharma besitzt, ein tugendhafter Mann ist, jenseits der Sinne, rein, und dessen Selbst durch Askese geläutert wurde. [maschineller Entwurf]
18.5.37
ऐश्वर्ये वर्तता चैव साङ्ख्ययोगवता तथा ।
नैकतन्त्रविबुद्धेन दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १८.५.३७ ॥
Der in Herrschaft weilt, im Sāṅkhya und Yoga bewandert, in vielen Lehren erwacht, der mit dem göttlichen Auge gesehen hat.
18.5.38
कीर्तिं प्रथयता लोके पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अन्येषां क्षत्रियाणां च भूरिद्रविणतेजसाम् ॥ १८.५.३८ ॥
Der den Ruhm der großherzigen Pāṇḍavas und anderer Kṣatriyas von großem Reichtum und Glanz in der Welt verbreitet.
18.5.39
क्रीडां च वासुदेवस्य देवदेवस्य शाङ्गिणः ।
विश्वेषां देवभागानां जन्मसायुज्यमेव च ॥ १८.५.३९ ॥
Das Spiel Vāsudevas, des Gottes der Götter, des Trägers des Śārṅga-Bogens, und die Geburt und Vereinigung aller göttlichen Anteile.
18.5.40
य इदं शृणुयाद्विद्वान्पर्वसु द्विजसत्तमः ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गो ब्रह्मभूयाय गच्छति ॥ १८.५.४० ॥
Der gelehrte Beste der Zweimalgeborenen, der dies in den Parvans hört, dessen Sünden abgeschüttelt und der Himmel gewonnen sind, geht ein in den Zustand Brahmans.
18.5.41
कार्ष्णं वेदमिमं सर्वं शृणुयाद्यः समाहितः ।
ब्रह्महत्याकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १८.५.४१ ॥
Wer dieses ganze Veda Kṛṣṇas mit gesammeltem Geist hört, dessen Sünde des Brahmanenmords vergeht in eben diesem Augenblick.
18.5.42
यश्चेदं श्रावयेच्छ्राद्धे ब्राह्मणान्पादमन्ततः ।
अक्षय्यमन्नपानं वै पितॄंस्तस्योपतदिष्ठते ॥ १८.५.४२ ॥
Wer bei dem Śrāddha den Brahmanen auch nur ein Viertel davon vorträgt, zu dessen Ahnen gelangen unerschöpfliche Speise und Trank.
18.5.43
अह्ना यदेनः कुरुते इन्द्रियैर्मनसाऽपि वा ।
महाभारतमाख्याय सर्पपापैः प्रमुच्यते ॥ १८.५.४३ ॥
Welche Sünde man am Tag durch die Sinne oder auch im Geist begeht, von der befreit man sich von den schlangenartigen Sünden, indem man das Mahābhārata vorträgt.
18.5.44
यद्रात्रौ कुरुते पापं ब्राह्मणः स्त्रीगणैर्वृतः ।
महाभारतमाख्याय पूर्वां सन्ध्यां प्रमुच्यते ॥ १८.५.४४ ॥
Ein Brahmane, der nachts, umgeben von einer Schar Frauen, eine Sünde begeht, wird durch den Vortrag des Mahābhārata in der früheren Dämmerung davon befreit.
18.5.45
महत्त्वाद्भारवत्त्वाच्च महाभारतमुच्यते ।
निरुक्तमस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १८.५.४५ ॥
Es heißt Mahābhārata wegen seiner Größe und seines Gewichts; wer seine Etymologie kennt, wird von allen Sünden befreit.
18.5.46
अष्टादशपुराणानि धर्मशास्त्राणि सर्वशः ।
वेदाः साङ्गास्तथैकत्र भारतं चैकतः स्थितम् ॥ १८.५.४६ ॥
Die achtzehn Purāṇas und alle Dharma-Lehrbücher sowie die Veden mit ihren Gliedern stehen auf einer Seite; das Mahābhārata steht auf der anderen.
18.5.47
श्रूयतां सिंहनादोऽयमृषेस्तस्य महात्मनः ।
अष्टादशपुराणानां कर्तुर्वेदमहोदधेः ॥ १८.५.४७ ॥
Hört diesen Löwenruf jenes großherzigen Weisen, des Verfassers der achtzehn Purāṇas, des großen Ozeans der Veden.
18.5.48
त्रिभिर्वर्षैर्महत्पुण्यं कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
अखिलं भारतं चेदं चकार भगवान्मुनिः ॥ १८.५.४८ ॥
In drei Jahren, als großes verdienstvolles Werk, verfasste der Herr Kṛṣṇa Dvaipāyana, der erhabene Weise, dieses ganze Mahābhārata.
18.5.49
आकर्ण्य भक्त्या सततं जयाख्यं भारतं महत् ।
श्रीश्च कीर्तिस्तथा विद्या भवन्ति सहिताः सदा ॥ १८.५.४९ ॥
Wer dieses große Bhārata namens Jaya stets mit Hingabe anhört, dem bleiben Glück, Ruhm und Wissen stets verbunden.
18.5.50
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च भरतर्षभ ।
यदिहास्ति तदन्यत्र यन्नेहास्ति न कुत्रिचित् ॥ १८.५.५० ॥
O Stier der Bharatas! Was hier über Dharma, Reichtum, Verlangen und Befreiung steht, findet sich auch anderswo; was hier nicht ist, ist nirgends.
18.5.51
वाच्यते यत्र सततं जयाख्यं भारतं महत् ।
श्रीश्व कीर्तिश्च विद्या च भवन्ति मुदिताः सदा ॥ १८.५.५१ ॥
Wo dieses große Bhārata namens Jaya stets vorgetragen wird, da bleiben Glück, Ruhm und Wissen stets froh.
18.5.52
भारतस्य तु वक्तारं ब्रह्मर्षि च महागुरुम् ।
वैशंपायनमारोप्य स्वर्णभद्रासनं तदा ॥ १८.५.५२ ॥
Dann, nachdem man Vaiśampāyana, den Vortragenden des Bhārata, den Brahmarshi und großen Lehrer, auf einen goldenen Thron gesetzt hatte...
18.5.53
जनमेजयादिराजान आस्तिकाद्या द्विजातयः ।
धर्मदत्तादिवैश्याश्च सोम्यवंश्यादिशूद्रकाः ॥ १८.५.५३ ॥
Die Könige unter Janamejaya, die Zweimalgeborenen unter Āstīka, die Vaiśyas unter Dharmadatta und die Śūdras unter Somyavaṃśya.
18.5.54
प्रयुतं चायुतं चेति सहस्रं शतमित्यपि ।
दशकं चेति निष्काणामानर्चुस्तं महागुरुम् ॥ १८.५.५४ ॥
Sie ehrten jenen großen Lehrer mit Goldmünzen (niṣka), gezählt als prayuta, ayuta, sahasra, śata und daśaka.
18.5.55
निष्काणां दशकं दत्त्वा मृतपुत्रोऽमृतप्रजः ।
ऊष्मादिव्याधियुक्तश्च शतं दत्त्वा निरामयः ॥ १८.५.५५ ॥
Wer zehn niṣkas gibt, dessen Söhne gestorben sind, erlangt unsterbliche Nachkommenschaft; und wer an Fieber und anderen Krankheiten leidet, wird nach der Gabe von hundert frei von Krankheit.
18.5.56
सहस्रदानात्संतानहीनः संतानपुत्रवान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं भेजुस्तेऽन्नं च पुत्रकान् ॥ १८.५.५६ ॥
Durch die Gabe von tausend erhielten die Kinderlosen Nachkommen; sie erlangten langes Leben, Gesundheit, Wohlstand, Nahrung und Söhne.
18.5.57
सुवर्णं रजतं रत्नं सर्वाण्याभरणानि च ।
सर्वोपकरणैर्युक्तं निधिनिक्षेपसंयुतम् ॥ १८.५.५७ ॥
Gold, Silber, Juwelen und alle Schmuckstücke, mit allen Gerätschaften ausgestattet, zusammen mit Schätzen und hinterlegtem Reichtum.
18.5.58
इष्टकाभित्तिसंयुक्तमग्निबाधादिवर्जितम् ।
देवपूजाग्निहोत्रादिपाठार्थगृहसंयुतम्।
सान्तर्बहिस्संवरणं सप्रासादं सगोगृहम् ॥ १८.५.५८ ॥
Mit Ziegelwänden, frei von Feuer und anderen Schäden, mit einem Haus für die Verehrung der Götter, das Agnihotra und das Rezitieren, innen wie außen umfriedet, mit Palast und Kuhstall.
18.5.59
व्यष्ट्या समष्ट्या वा दद्यात्स्वर्गारोहणपर्वणि ।
निवृत्तिकामो दद्याच्चेत्पुनर्जन्म न विद्यते ॥ १८.५.५९ ॥
Beim Fest des Aufstiegs zum Himmel soll man geben, einzeln oder gemeinsam; wer nach Befreiung strebt und gibt, für den gibt es keine Wiedergeburt.
18.5.60
सकामश्चेद्ब्रह्मकल्पं सुकं ब्रह्मगृहे वसेत् ॥ १८.५.६० ॥
Wünscht er den Lohn, so möge er glücklich in Brahmās Welt verweilen, einen Brahmā-kalpa lang.
18.5.61
पुराणमुखतो यस्माद्वेदान्तज्ञानमाप्यते ।
स तेन गुरुराख्यातस्तत्पूजा हीशपूजनम् ॥ १८.५.६१ ॥
Denn die Erkenntnis des Vedānta wird aus dem Munde der Purāṇas gewonnen; deshalb heißt er Guru, und ihn zu verehren ist in der Tat die Verehrung des Herrn.
18.5.62
भारतस्य तु वक्तारं श्रोतारं लेखकांस्तदा ।
प्रपूजयन्ति संहृष्टाः सिद्धाश्च परमर्षयः ॥ १८.५.६२ ॥
Den Vortragenden des Bhārata, seine Zuhörer und seine Schreiber ehren dann freudig die Vollendeten und die großen Weisen.
18.5.63
महाभारतवक्तारं नार्चयन्तीह ये नराः ।
तेषां सर्वक्रियाहानिर्भवेद्देवाः शपन्ति च ॥ १८.५.६३ ॥
Die Menschen, die hier den Vortragenden des Mahābhārata nicht ehren, verlieren all ihr Tun, und die Götter verfluchen sie.
18.5.64
जयो नामेतिहासोऽयं श्रोतव्यो जयमिच्छता ।
राज्ञा राजसुतैश्चैव गर्भिण्या चैव योषिता ॥ १८.५.६४ ॥
Diese Geschichte namens Jaya soll gehört werden vom König, der den Sieg begehrt, von den Prinzen und ebenso von der schwangeren Frau.
18.5.65
स्वर्गकामो लभेत्स्वर्गं जयकामो लभेज्जयम् ।
गर्भिणी लभते पुत्रं कन्यां वा बहुभागिनीम् ॥ १८.५.६५ ॥
Wer den Himmel begehrt, erlangt den Himmel; wer den Sieg begehrt, erlangt den Sieg; die schwangere Frau erlangt einen Sohn oder eine sehr glückliche Tochter.
18.5.66
अनागतश्च मोक्षश्च कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
संदर्भं भारतस्यास्य कृतवान्धर्मकाम्यया ॥ १८.५.६६ ॥
Kṛṣṇa Dvaipāyana, der Herr, verfasste diesen Bhārata aus Verlangen nach Dharma, für die künftige Frucht und die Befreiung.
18.5.67
षष्टिं शतसहस्राणि चकारान्यां स संहिताम् ।
त्रिंशच्छतसहस्राणि देवलोके प्रतिष्ठितम् ॥ १८.५.६७ ॥
Er verfasste eine andere Sammlung von sechzig Hunderttausend (Versen); davon sind dreihunderttausend in der Welt der Götter verankert.
18.5.68
पित्र्ये पञ्चदशं ज्ञेयं यक्षलोके चतुर्दश ।
एकं शतसहस्रं तु मानुषेषु प्रभाषितम् ॥ १८.५.६८ ॥
Fünfzehn (Hunderttausend) sind in der Welt der Ahnen zu kennen, vierzehn in der Welt der Yakṣas; und die unter den Menschen verkündeten hunderttausend.
18.5.69
नारदोऽश्रावयद्देवानसितो देवलः पितॄन् ।
रक्षोयक्षाञ्शुको मर्त्यान्वैशम्पायन एव तु ॥ १८.५.६९ ॥
Nārada ließ die Götter hören, Asita und Devala die Ahnen, Śuka die Rākṣasas und Yakṣas, und Vaiśampāyana wahrlich die Sterblichen.
18.5.70
इतिहासमिमं पुण्यं महार्थं वेदसंमितम् ।
व्यासोक्तं श्रूयते येन कृत्वा ब्राह्म्णमग्रतः ॥ १८.५.७० ॥
Diese heilige Geschichte von großer Bedeutung, den Veden gleich, von Vyāsa verkündet, wird gehört, wenn ein Brahmane vorangestellt wird.
18.5.71
स नरः सर्वकामांश्च कीर्तिं प्राप्येह शौनक ।
गच्छेत्परमिकां सिद्धिमत्र मे नास्ति संशयः ॥ १८.५.७१ ॥
Dieser Mensch, o Śaunaka, erlangt hier alle Wünsche und Ruhm und gelangt zur höchsten Vollendung; daran habe ich keinen Zweifel.
18.5.72
भारताध्ययनात्पुण्यादपि पादमधीयतः ।
श्रद्धया परया भक्त्या श्राव्यते चापि येन तु।
य इमां संहितां पुण्यां पुत्रमध्यापयच्छुकम् ॥ १८.५.७२ ॥
Schon ein Viertel des heiligen Studiums des Bhārata bringt Verdienst für den, der es studiert; und wer diese heilige Sammlung mit höchstem Glauben und Hingabe hören lässt und sie seinen Sohn Śuka studieren ließ.
18.5.73
मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च ।
संसारेष्वनुभूतानि यान्ति यास्यन्ति चापरे ॥ १८.५.७३ ॥
In den Kreisläufen des weltlichen Daseins wurden Tausende von Müttern und Vätern, Hunderte von Söhnen und Ehefrauen erfahren; sie gehen fort, und andere werden ebenfalls fortgehen.
18.5.74
हर्षस्थानसहस्राणि भयस्थानशतानि च ।
दिवसेदिवसे मूढमाविशन्ति न पण्डितम् ॥ १८.५.७४ ॥
Tausende Anlässe zur Freude und Hunderte Anlässe zur Furcht dringen Tag für Tag in den Toren ein, nicht aber in den Weisen.
18.5.75
ऊर्ध्वबाहुर्विरौम्येष न च कश्चिच्छृणोति मे ।
धर्मादर्थश्च कामश्च स किमर्थं न सेव्यते ॥ १८.५.७५ ॥
Mit erhobenen Armen rufe ich, doch niemand hört mich. Aus dem Dharma allein entstehen Besitz und Lust; warum wird er dann nicht gepflegt?
18.5.76
न जातु कामान्न भयान्न लोभा-
द्धर्मं त्यजेज्जीवितस्यापि हेतोः।
नित्यो धर्मः सुखदुःखे त्वनिथ्ये ।
जीवो नित्यो हेतुरस्य त्वनित्यः ॥ १८.५.७६ ॥
Niemals, aus Verlangen, Furcht oder Gier, auch nicht um des Lebens willen, soll man den Dharma aufgeben. Der Dharma ist ewig; Freude und Leid sind vergänglich. Die Seele ist ewig; ihre Ursache ist vergänglich.
18.5.77
इमां भारतसावित्रीं प्रातरुत्थायः यः पठेत् ।
स भारतफलं प्राप्य परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ १८.५.७७ ॥
Wer am Morgen aufsteht und diese Bhārata-Sāvitrī rezitiert, erlangt die Frucht des Bhārata und gelangt zum höchsten Brahman.
18.5.78
कयथा समुद्रो भगवान्यथा हि हिमवान्गिरिः ।
ख्यातावुभौ रत्ननिधी तथा भारतमुच्यते ॥ १८.५.७८ ॥
Wie das ehrwürdige Meer und der Himālaya-Berg beide als Schatzkammern der Edelsteine berühmt sind, so wird das Bhārata genannt.
18.5.79
कार्ष्णं देवमिमं विद्वाञ्श्रावयित्वाऽर्थमश्नुते ।
इदं भारतमाख्यानं यः पठेत्सुसमाहितः।
स गच्छेत्परमां सिद्धिमिति मे नास्ति संशयः ॥ १८.५.७९ ॥
Der Weise, der diesen Gott Kṛṣṇa zu Gehör bringt, erlangt sein Ziel; wer diese Erzählung des Bhārata mit vollkommener Sammlung rezitiert, erlangt die höchste Vollendung – daran zweifle ich nicht.
18.5.80
द्वैपायनोष्ठपुटनिस्सृतमप्रमेयं ।
पुण्यं पवित्रमथ पापहरं शिवं च।
यो भारतं समधिगच्छति वाच्यमानं ।
किं तस्य पुष्करजलैरभिषेचनेन ॥ १८.५.८० ॥
Aus dem Lippenkelch Dvaipāyanas hervorgegangen, ist dies unermesslich, verdienstvoll, rein, sündentilgend und heilbringend. Was nützt die Salbung mit den Wassern von Puṣkara dem, der das Bhārata, während es vorgetragen wird, aufmerksam hört?
18.5.81
यो गोशतं कनकशृङ्गमयं ददाति ।
विप्राय वेदविदुषे सुबहुश्रुताय।
पुण्यां च भारतकथां सततं शृणोति ।
तुल्यं फलं भवति तस्य च तस्य चैव ॥ १८.५.८१ ॥
Wer hundert Kühe mit goldenen Hörnern einem in den Veden bewanderten, sehr gelehrten Brahmanen schenkt, und wer beständig die verdienstvolle Erzählung des Bhārata hört – für beide ist die Frucht gleich.
18.5.82
यद्यदिष्टतमं कामं लभते श्रद्धयाऽन्वितः ।
शृणुयान्मुदितो भूत्वा आस्तिको बुद्धिसंयुतः ॥ १८.५.८२ ॥
Welchen liebsten Wunsch der mit Glauben Begabte auch erlangt – er höre dies, als Gläubiger von klarem Verstand und frohen Herzens.
18.5.83
वासुदेवं स्मरन्विद्वान्पुण्डरीकायतेक्षणम् ।
इतिहासमिमं पुण्यं महार्थं वेदसंमितम् ॥ १८.५.८३ ॥
Des lotusäugigen Vāsudeva gedenkend, soll der Gelehrte diese verdienstvolle Geschichte von großer Bedeutung, den Veden gleich, hören.
18.5.84
श्रावयेद्यस्तु वर्णादीन्कृत्वा ब्राह्मणमग्रतः ।
सर्वपापविशुद्धात्मा शुचिस्तद्गतमानसः ॥ १८.५.८४ ॥
Wer einen Brahmanen vorn aufstellt und dies den Varṇas und den übrigen laut vorträgt, wird von allen Sünden gereinigt, rein und mit dem Geist darauf gerichtet.
18.5.85
इह कीर्तिं महत्प्राप्य भोगवान्सुखमश्नुते ।
व्यासप्रसादेन पुनः स्वर्गलोकं स गच्छति ॥ १८.५.८५ ॥
Nachdem er hier großen Ruhm erlangt hat, genießt er das Glück, mit Freuden ausgestattet; und durch die Gnade Vyāsas geht er wieder in die himmlische Welt.
18.5.86
एतद्विदित्वा सर्वं तु सर्ववेदार्थविद्भवेत् ।
पूजनीयश्च सततं माननीयो भवेद्द्विजः ॥ १८.५.८६ ॥
Wer all dies erkennt, wird ein Kenner der Bedeutung aller Veden; und ein Dvija soll stets verehrungswürdig und ehrwürdig sein.