مهابهاراتا · أدهيايا 2.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.102.1
तमागतमथो राजा विदुरं दीर्घदर्शिनम् ।
साशङ्क इव प्रपच्छ धृतराष्टोऽम्बिकासुतः ॥ २.१०२.१ ॥
فسأل الملك دهريتاراشترا، ابن أمبيكا، فيدورا ذا النظر البعيد الذي قدم، كأنه مضطرب القلب.
2.102.2
कथं गच्छति कौन्तेयो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनः सव्यसाची माद्रीपुत्री च पाण्डवौ ॥ २.१०२.२ ॥
كيف يسير يودهيشتيرا ابن كونتي وابن دharma، وبهيمسينا، وسافياساتشين، وابنا مادري البانداوان؟
2.102.3
धौम्यश्चैव कथं क्षत्तर्द्रौपदी च यशस्विनी ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं सर्वं तेषां शंस विचेष्टितम् ॥ २.१०२.३ ॥
وكيف، يا فيدورا، يسير داوميا والمجيدة دروبادي؟ أريد أن أسمع كل سلوكهما؛ فأخبرني.
2.102.4
वस्त्रेण संवृत्य मुखं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
बाहू विशालौ सम्पश्यन्भीमो गच्छति पाण्डवः ॥ २.१०२.४ ॥
يمضي يودهيشتيرا ابن كونتي وقد غطى وجهه بثوب، ويمشي بهيما البانداوي ينظر إلى ذراعيه العريضتين.
2.102.5
सिकता वपन्सव्यसाची राजानमनुगच्छति ।
माद्रीपुत्रः सहदेवो मुखमालिप्य गच्छति ॥ २.१०२.५ ॥
يتبع سافياساتشين الملك وهو ينثر الرمل، ويمضي سهاديفا ابن مادري وقد لطخ وجهه.
2.102.6
पांसूपलिप्तसर्वाङ्गो नकुलश्चित्तविह्वलः ।
दर्शनीयतमो लोके राजानमनुगच्छति ॥ २.१०२.६ ॥
يتبع الملك نكولا، وقد لطخ الغبار جسده كله، مضطربَ القلب، وهو أجمل من يُرى في العالم.
2.102.7
कृष्णा तु केशैः प्रच्छाद्य मुखमायतलोचना ।
दर्शनीया प्ररुदती राजानमनुगच्छति ॥ २.१०२.७ ॥
كريشنا (دروبادي) تغطي وجهها بشعرها، واسعة العينين، جميلة المنظر، تبكي وهي تتبع الملك.
2.102.8
धौम्यो रौद्राणि सामानि याम्यानि च विशाम्पते ।
गायन्गच्छति मार्गेषु कुशानादाय पाणिना ॥ २.१०२.८ ॥
يا سيد البشر، يمشي داهمya على الدروب يترنم بسامات مروِّعة وجنوبية، وفي يده عشبة كوشا.
2.102.9
विविधानीह रूपाणि कृत्वा गच्छन्ति पाण्डवाः ।
तन्ममाचक्ष्व विदुर कस्मादेवं व्रजन्ति ते ॥ २.१०२.९ ॥
يمضي البانداويون هنا متخذين أشكالاً شتى. قل لي يا فidura، لماذا يمضون هكذا؟
2.102.10
निकृतस्यापि ते पुत्रैर्हृते राज्ये धनेषु च ।
न धर्माच्चलते बुद्धिर्धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.१०२.१० ॥
ورغم أن أبناءك ظلموهم وأخذوا منهم المملكة والثروة، فإن عقل ملك الدارما الحكيم لا يحيد عن الدارما.
2.102.11
योऽसौ राजा घृणी नित्यं धार्तराष्ट्रेषु भारत ।
निकृत्या भ्रंशितः क्रोधान्नोन्मीलयति लोचने ॥ २.१०२.११ ॥
يا بهارata، ذلك الملك الذي يُظهر الرحمة دائماً لأبناء دهريتاراشترا، ومع أنه حُرم ملكه بالخداع، لا يفتح عينيه غضباً.
2.102.12
नाहं जनं निर्दहेयं दृष्ट्वा घोरेण चक्षुषा ।
स पिधाय मुखं राजा तस्माद्गच्छति पाण्डवः ॥ २.१०२.१२ ॥
لا أُحرق الناس بنظرة مرعبة؛ ولذلك يمضي ذلك الملك البانداوي وقد غطى وجهه.
2.102.13
यथा च भीमो व्रजति निगदतः शृणु ।
बाह्वोर्बले नास्ति समो ममेति भरतर्षभ ॥ २.१०२.१३ ॥
اسمع ما يقوله بهيما وهو يمشي: «يا ثور البهاراتا، ليس في قوة ذراعيّ من يساويني».
2.102.14
बाहू विशालौ कृत्वाऽसौ तेन भीमोपि गच्छति ।
बाहू विदर्शयन्राजन्बाहुद्रविणदर्पितः ॥ २.१०२.१४ ॥
ويمضي بهيما كذلك، بعد أن مدّ ذراعيه العريضتين، أيها الملك، فخورًا بثروة ذراعيه، مُظهرًا إياهما.
2.102.15
चिकीर्षन्कर्म शत्रुभ्यो बाहुद्रव्यानुरूपतः ।
प्रदिशञ्शरसम्पातान्कुन्तीपुत्रोऽर्जुनस्तदा ॥ २.१०२.१५ ॥
يريد أن يفعل بالأعداء، بحسب قوة ذراعيه، مُظهرًا وابلًا من السهام، فيمضي حينئذٍ أرجونا ابن كونتي.
2.102.16
सिकता वपन्सव्यसाची राजानमनुगच्छति ।
असक्ताः सिकतास्तस्य यथा सम्प्रति भारत।
असक्तं शरवर्षाणि तथा मोक्ष्यति शत्रुषु ॥ २.१०२.१६ ॥
يذرو الرمل، ويتبع سافياساتشي الملك. يا بهاراتا، كما أن رمله لا يلتصق به الآن، كذلك سيطلق بلا انقطاع وابل السهام على الأعداء.
2.102.17
न मे कश्चिद्विजानीयान्मुखमद्येति भारत ।
मुखमालिप्य तेनासौ सहदेवोऽपि गच्छति ॥ २.१०२.१७ ॥
«لا يعرف أحدٌ وجهي اليوم، يا بهاراتا». فيمضي سهاديفا أيضًا بعد أن طلى وجهه.
2.102.18
नाहं मनांस्याददेयं मार्गे स्त्रीणामिति प्रभो ।
पांसूपलिप्तसर्वाङ्गो नकुलस्तेन गच्छति ॥ २.१०२.१८ ॥
«لن أسلب قلوب النساء في الطريق، أيها السيد». فيمضي ناكولا وقد لطّخ الغبار جسده كله.
2.102.19
एकवस्त्रा प्ररुदती मुक्तकेशी रजस्वला ।
शोणितेनाक्तवसना द्रौपदी वाक्यमब्रवीत् ॥ २.१०२.१९ ॥
قالت دراوباديّ، وهي ترتدي ثوبًا واحدًا وتبكي بصوت عالٍ، وشعرها منفوش، وفي حالة الحيض، وثوبها مبلّل بالدم، هذه الكلمات.
2.102.20
यत्कृतेऽहमिदं प्राप्ता तेषां वर्षे चतुर्दशे ।
हतपत्यो हतसुता हतबन्धुजनप्रियाः ॥ २.१०२.२० ॥
من أجلهم وصلتُ إلى هذه الحال — في السنة الرابعة عشرة، قُتل أزواجهم وأبناؤهم وأقاربهم وأحبّاؤهم.
2.102.21
बन्धुशोणितदिग्धाङ्ग्यो मुक्तकेश्यो रजस्वलाः ।
एवं कृतोदका भार्याः प्रवेक्ष्यन्ति गजाह्वयम् ॥ २.१०२.२१ ॥
ستدخل الزوجات، وأجسادهن ملطخة بدم الأقارب، وشعورهن منفوشة، وفي حالة الحيض، بعد أن يقمن بتقديم الماء على هذا النحو، إلى غَجَاهْفَيَا (هاستينابورا).
2.102.22
कृत्वा तु नैर्ऋतान्दर्भान्धीरो धौम्यः पुरोहितः ।
सामानि गायन्याम्यानि पुरतो याति भारत ॥ २.१०२.२२ ॥
بعد أن أعدّ الكاهن الحكيم دهومية حشيش الدربها النيرُّيتي (الجنائزي)، يمشي في المقدمة مُنشدًا أناشيد السامان المتعلقة بيَما، يا بهارتا.
2.102.23
हतेषु भरतेष्वाजौ कुरूणां गुरवस्तदा ।
एवं सामानि गास्यन्तीत्युक्त्वा धौम्योपि गच्छति । ॥ २.१०२.२३ ॥
وحين يُقتل البهاراتا والكورو في المعركة، يقول الكبار «هكذا سيُنشدون أناشيد السامان»، ويمضي دهومية أيضًا.
2.102.24
प्रस्थाप्य पाण्डवाञ्शेषान्निः शेषस्ते भविष्यति ।
इति धौम्यो व्यवसितो रौद्रसामानि गायति ॥ २.१०२.२४ ॥
إذا أُرسل بقية البانداڤا، فسيفنى نسلك تمامًا — وقد عزم دهومية على ذلك، فيُنشد أناشيد السامان المرعبة.
2.102.25
धृतराष्ट्र उवाच ॥ २.१०२.२५ ॥
قال دهريتاراشتра.
2.102.26
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा येऽन्ये वदन्त्यथ ।
तच्छृणुष्व महाराज वक्ष्यते च मया तव ॥ २.१०२.२६ ॥
اسمع أيها الملك العظيم ما يقوله البراهمة والكشатرية والفيشيا والشودرا وغيرهم، واسمع أيضا ما سأقوله لك.
2.102.27
हाहा गच्छन्ति नो नाथाः समवेक्षध्वमीदृशम् ।
अहो धिक्कुरुवृद्धानां बालानामिव चेष्टितम् ॥ २.१०२.२७ ॥
آه، سادتنا يرحلون! انظروا إلى هذا. أوه، عار على تصرف كبار الكورو، كتصرف الأطفال!
2.102.28
राष्ट्रेभ्यः पाण्डुदायादाँल्लोभान्निर्वासयन्ति ये ।
अनाथाः स्म वयं सर्वे वियुक्ताः पाण्डुनन्दनैः ॥ २.१०२.२८ ॥
الذين بسبب الطمع يطردون ورثة باندو من ممالكهم، بسببهم صرنا جميعا بلا حامٍ، منفصلين عن أبناء باندو.
2.102.29
दुर्विनीतेषु लुब्धेषु का प्रीतिः कौरवेषु नः ।
इति पौराः सुदुः खार्ताः क्रोशन्ति स्म पुनः पुनः ॥ २.१०२.२९ ॥
أي محبة لنا تجاه الكورافا المتغطرسين الطامعين؟ وهكذا كان أهل المدينة، المثقلون بالحزن الشديد، يصرخون مرارا وتكرارا.
2.102.30
एवमाकारलिङ्गैस्ते व्यवसायं मनोगतम् ।
कथयन्तश्च कौन्तेया वनं जग्मुर्मनस्विनः ॥ २.१०२.३० ॥
هكذا، مُظهرين بمظهرهم وإشاراتهم عزم نفوسهم، مضى أبناء كونتي النبلاء إلى الغابة.
2.102.31
एवं तेषु नराग्र्येषु निर्यत्सु गजसाह्वयात् ।
अनभ्रे विद्युतश्चासन्भूमिश्च समकम्पत ॥ २.१०२.३१ ॥
وبينما كان أولئك الأفضل بين البشر يغادرون غجاهفايا، لمعت البروق بلا سحاب، وارتجفت الأرض كلها معًا.
2.102.32
राहुरग्रसदादित्यमपर्वणि विशाम्पते ।
उल्का चाप्यपसव्येन पुरं कृत्वा व्यशीर्यत ॥ २.१०२.३२ ॥
يا سيد الشعوب، ابتلع راهو الشمس في غير أوانها؛ وكان شهاب يمر إلى اليسار فوق المدينة ثم تفتت.
2.102.33
प्रत्याहरन्ति क्रव्यादा गृध्रगोमायुवायसाः ।
देवायतनचैत्येषु प्राकाराट्टालकेषु च ॥ २.१०२.३३ ॥
تعود الجوارح والضباع وكذلك الغربان مرارًا إلى المعابد والمزارات المقدسة، وإلى الأسوار والأبراج.
2.102.34
एवमेते महोत्पाताः प्रादुरासन्दुरासदाः ।
भरतानामभावाय राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ २.१०२.३४ ॥
هكذا ظهرت هذه العلامات الكبرى التي لا تُدفع، أيها الملك، لخراب البهاراتا بسبب مشورتك السيئة.
2.102.35
एवं प्रवदतोरेव तयोस्तत्र विशाम्पते ।
धृतराष्ट्रस्य राज्ञश्च विदुरस्य च धीमतः ॥ २.१०२.३५ ॥
وهكذا، أيها سيد الشعوب، بينما كان الاثنان يتحدثان هناك — الملك دهريتاراشترا والحكيم فيدورا —
2.102.36
नारदश्च सभामध्ये कुरूणामग्रतः स्थितः ।
महर्षिभिः परिवृतो रौद्रं वाक्यमुवाच ह ॥ २.१०२.३६ ॥
وقام ناراداً في وسط المجلس أمام الكورو، محاطاً بالحكماء العظام، فنطق بكلمات مرعبة.
2.102.37
इतश्चतुर्दशे वर्षे विङ्क्ष्यन्तीह कौरवाः ।
दुर्योधनापराधेन भीमार्जुनबलेन च ॥ २.१०२.३७ ॥
بعد أربعة عشر عامًا من الآن سيهلك الكورافا هنا، بذنب دورْيودهانا وبقوة بهيمة وأرجونا.
2.102.38
इत्युक्त्वा दिवमाक्रम्य क्षिप्रमन्तरधीयत ।
ब्राह्मीं श्रियं सुविपुलां बिभ्रद्देवर्षिसत्तमः ॥ २.१०२.३८ ॥
قال ذلك، ثم صعد أفضل الحكماء الإلهيين إلى السماء واختفى سريعًا، حاملًا البهاء الواسع المنسوب إلى براهمَا.
2.102.39
ततो दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
द्रोणं द्वीपममन्यन्त राज्यं चास्मै न्यवेदयन् ॥ २.१०२.३९ ॥
ثم اعتبر دورْيودهانا وكارْنا وشاكُني ابن سوبالا دْرونا جزيرةً لهم، وقدّموا له المملكة.
2.102.40
अथाब्रवीत्ततो द्रोणो दुर्योधनममर्षणम् ।
दुःशासनं च कर्णं च सर्वानेव च भारतान् ॥ २.१०२.४० ॥
فقال دْرونا عندئذٍ لدورْيودهانا الغاضب، ولدُهشاسانا، ولكارْنا، ولجميع البهارَتا.
2.102.41
अवध्यान्पाण्डवान्प्राहुर्देवपुत्रान्द्विजातयः ।
अहं चै शरणं प्राप्तान्वर्तमानो यथाबलम् ॥ २.१०२.४१ ॥
يقول المولودون مرتين إن البانداوا أبناء آلهة لا يُقتلون؛ وأنا أيضًا، وقد لجأت إليهم، سأتصرف بحسب قوتي.
2.102.42
गन्ता सर्वात्मना भक्त्या धार्तराष्ट्रान्सराजकान् ।
नोत्सहेयं परित्यक्तुं दैवं हि बलवत्तरम् ॥ २.१०२.४२ ॥
بكل قلبي وإخلاص سأذهب إلى أبناء دهريتراشترا مع ملوكهم؛ لكنني لا أستطيع أن أتخلى عنهم، فالقدر أقوى بكثير.
2.102.43
धर्मतः पाण्डुपुत्रा वै वनं गच्छन्ति निर्जिताः ।
ते च द्वादश वर्षाणि वने वत्स्यन्ति पाण्डवः ॥ २.१०२.४३ ॥
سيذهب أبناء باندو إلى الغابة مهزومين وفق الدهارما، وسيقيم البانداڤا فيها اثنتي عشرة سنة.
2.102.44
चरितब्रह्मचर्याश्च क्रोधामर्षवशानुगाः ।
वैरं निर्यातयिष्यन्ति महद्दुःखाय पाण्डवाः ॥ २.१०२.४४ ॥
وقد التزم البانداڤا بنذر العفاف، وانقادوا لسلطان الغضب والحنق، فسينتقمون لعداوتهم، إلى حزن عظيم.
2.102.45
मया च भ्रंशितो राजन्द्रुपदः सखिविग्रहे ।
पुत्रार्थमयजद्राजा वधाय मम भारत ॥ २.१०२.४५ ॥
أيها الملك، لقد أذللت دروبادا في خصومة مع صديقه؛ وقد أقام ذلك الملك، راغباً في ابن، قربانًا لهلاكي، يا سليل بهاراتا.
2.102.46
याजोपयाजतपसा पुत्रं लेभे स पावकात् ।
धृष्टद्युम्नं द्रौपदीं च वेदीमध्यात्सुमध्यमाम् ॥ २.१०२.४६ ॥
بتقشف ياجا وأوبياجا نال من النار ابنًا هو دهريشتادْيومنا، ومن وسط المذبح دراوبدي ذات الخصر النحيل.
2.102.47
धृष्टद्युम्नस्तु पार्थानां स्यालः सम्बन्धतो मतः ।
पाण्डवानां प्रियरतस्तस्मान्मां भयमाविशत् ॥ २.१०२.४७ ॥
دهريشتادْيومنا هو صهر أبناء بريثا بحكم المصاهرة، وهو منصرف إلى ما يحبه البانداڤا؛ لذلك دخل الخوف إليّ.
2.102.48
ज्वालावर्णो देवदत्तो धनुष्मान्कवची शरी ।
मर्त्यधर्मतया तस्मादद्य मे साध्वसो महान् ॥ २.१०२.४८ ॥
ذو لون اللهب، حامل المحارة ديفادتّا، ممسك القوس، لابس الدرع، حامل السهام — فلطبيعة البشر أشعر اليوم بفزع عظيم.
2.102.49
गतो हि पक्षतां तेषां पार्षतः परवीरहा ।
रथातिरथसङ्ख्यायां योऽग्रणीरर्जुनो युवा ॥ २.१०२.४९ ॥
لقد انضم بارشاتا (دهريشتاديومنا)، قاتل الأبطال الأعداء، إلى جانبهم، وكذلك الشاب أرجونا، الأول بين محاربي العربات والعربات الكبرى.
2.102.50
सृष्टप्राणो भृशतरं तेन चेत्सङ्गमो मम ।
किमन्यद्दुःखमधिकं परमं भुवि कौरवाः ॥ २.१०२.५० ॥
إن اضطررت إلى مواجهته، فستعاني روحي معاناة شديدة. يا كوراڤا، أي حزن أعظم من هذا في الأرض؟
2.102.51
धृष्टद्युम्नो द्रोणमृत्युरिति विप्रथितं वचः ।
मद्वधायाश्रितोऽप्येष लोके चाप्यतिविश्रुतः ॥ २.१०२.५१ ॥
عبارة «دهريشتاديومنا هو موت درونا» شائعة على نطاق واسع. لقد لجأ إلى هنا لقتلي بعينه، وهو مشهور جدًا في العالم أيضًا.
2.102.52
सोऽयं नूनमनुप्राप्तस्त्वत्कृते कालपर्ययः ।
त्वरितं कुरुत श्रेयो नैतदेतावता कृतम् ॥ २.१०२.५२ ॥
لقد حلّ بالتأكيد ذلك الدوران الزمني، الذي جاء بسببك. بادر إلى ما فيه خيرك؛ فهذا القدر وحده لم يكفِ.
2.102.53
मुहूर्तं सुखमेवैतत्तालच्छायेव हैमनी ।
जयध्वं च महायज्ञैर्भोगानश्नीत दत्त च ॥ २.१०२.५३ ॥
هذه السعادة لحظة واحدة، كظل نخلة في الشتاء. فاغلب بالقرابين العظيمة، وتمتع بالملذات، وأعطِ الصدقات أيضًا.
2.102.54
इतश्चतुर्दशे वर्षे महत्प्राप्स्यथ वैशसम् ।
दुर्योधन निशम्यैतत्प्रतिपद्य यथेच्छसि ॥ २.१०२.५४ ॥
في السنة الرابعة عشرة من الآن ستنال هلاكًا عظيمًا. يا دورّيودهانا، بعد أن تسمع هذا، فاعمل كما تشاء.
2.102.55
शमं वा पाण्डुपुत्रेण प्रयुङ्क्ष्व यदि मन्यसे। ॥ २.१०२.५५ ॥
وإن كنت ترى ذلك، فاصنع السلام مع ابن فاندو.
2.102.56
सम्यगाह गुरुः क्षत्तरुपावर्तय पाण्डवान् ।
यदि ते न निवर्तन्ते सत्कृता यान्तु पाण्डवाः। ॥ २.१०२.५६ ॥
قال المعلم الحق: يا كشتّا، أعد البانداڤا. فإن لم يعودوا، فليذهب البانداڤا المكرمون.
2.102.57
सशस्त्ररथपादाता भोगवन्तश्च पुत्रकाः ॥ २.१०२.५७ ॥
مع السلاح والعربات والمشاة، وكذلك الأبناء المرفهون.