Mahābhārata · Adhyāya 2.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.102.1
तमागतमथो राजा विदुरं दीर्घदर्शिनम् ।
साशङ्क इव प्रपच्छ धृतराष्टोऽम्बिकासुतः ॥ २.१०२.१ ॥
Então o rei Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, como que apreensivo, perguntou a Vidura, o de visão longa, que havia chegado.
2.102.2
कथं गच्छति कौन्तेयो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनः सव्यसाची माद्रीपुत्री च पाण्डवौ ॥ २.१०२.२ ॥
Como vão Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī e filho de Dharma, Bhīmasena, Savyasācin e os dois filhos de Mādrī, os Pāṇḍavas?
2.102.3
धौम्यश्चैव कथं क्षत्तर्द्रौपदी च यशस्विनी ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं सर्वं तेषां शंस विचेष्टितम् ॥ २.१०२.३ ॥
E como, ó Vidura, vão Dhaumya e a gloriosa Draupadī? Desejo ouvir toda a conduta deles; conta-me.
2.102.4
वस्त्रेण संवृत्य मुखं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
बाहू विशालौ सम्पश्यन्भीमो गच्छति पाण्डवः ॥ २.१०२.४ ॥
Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, vai com o rosto coberto por um pano; Bhīma, o Pāṇḍava, caminha olhando para os seus largos braços.
2.102.5
सिकता वपन्सव्यसाची राजानमनुगच्छति ।
माद्रीपुत्रः सहदेवो मुखमालिप्य गच्छति ॥ २.१०२.५ ॥
Savyasācin, espalhando areia, segue o rei; Sahadeva, filho de Mādrī, vai com o rosto besuntado.
2.102.6
पांसूपलिप्तसर्वाङ्गो नकुलश्चित्तविह्वलः ।
दर्शनीयतमो लोके राजानमनुगच्छति ॥ २.१०२.६ ॥
Nakula, com todo o corpo coberto de poeira, o coração perturbado, o mais belo de se ver no mundo, segue o rei.
2.102.7
कृष्णा तु केशैः प्रच्छाद्य मुखमायतलोचना ।
दर्शनीया प्ररुदती राजानमनुगच्छति ॥ २.१०२.७ ॥
Kṛṣṇā, Draupadī, cobrindo o rosto com os cabelos, de olhos grandes e bela de se ver, segue o rei chorando.
2.102.8
धौम्यो रौद्राणि सामानि याम्यानि च विशाम्पते ।
गायन्गच्छति मार्गेषु कुशानादाय पाणिना ॥ २.१०२.८ ॥
Ó senhor dos homens, Dhaumya caminha pelas trilhas cantando os Sāmas ferozes e meridionais, com um talo de kuśa na mão.
2.102.9
विविधानीह रूपाणि कृत्वा गच्छन्ति पाण्डवाः ।
तन्ममाचक्ष्व विदुर कस्मादेवं व्रजन्ति ते ॥ २.१०२.९ ॥
Os Pāṇḍavas vão aqui, assumindo diversas formas. Diga-me, Vidura, por que eles seguem assim.
2.102.10
निकृतस्यापि ते पुत्रैर्हृते राज्ये धनेषु च ।
न धर्माच्चलते बुद्धिर्धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.१०२.१० ॥
Embora teus filhos os tenham ofendido e tirado o reino e a riqueza, o intelecto do sábio rei do dharma não se afasta do dharma.
2.102.11
योऽसौ राजा घृणी नित्यं धार्तराष्ट्रेषु भारत ।
निकृत्या भ्रंशितः क्रोधान्नोन्मीलयति लोचने ॥ २.१०२.११ ॥
Ó Bhārata, aquele rei que é sempre compassivo para com os filhos de Dhṛtarāṣṭra, mesmo privado pelo engano, não abre os olhos de raiva.
2.102.12
नाहं जनं निर्दहेयं दृष्ट्वा घोरेण चक्षुषा ।
स पिधाय मुखं राजा तस्माद्गच्छति पाण्डवः ॥ २.१०२.१२ ॥
Eu não queimaria as pessoas com um olhar terrível; por isso aquele rei Pāṇḍava segue com o rosto coberto.
2.102.13
यथा च भीमो व्रजति निगदतः शृणु ।
बाह्वोर्बले नास्ति समो ममेति भरतर्षभ ॥ २.१०२.१३ ॥
Ouve o que Bhīma diz enquanto caminha: «Ó touro dos Bharatas, na força dos meus braços não há igual a mim».
2.102.14
बाहू विशालौ कृत्वाऽसौ तेन भीमोपि गच्छति ।
बाहू विदर्शयन्राजन्बाहुद्रविणदर्पितः ॥ २.१०२.१४ ॥
Estendendo seus largos braços, Bhīma também caminha da mesma forma, ó rei, orgulhoso da riqueza de seus braços, exibindo-os.
2.102.15
चिकीर्षन्कर्म शत्रुभ्यो बाहुद्रव्यानुरूपतः ।
प्रदिशञ्शरसम्पातान्कुन्तीपुत्रोऽर्जुनस्तदा ॥ २.१०२.१५ ॥
Desejando agir contra os inimigos, de acordo com a força de seus braços, e exibindo chuvas de flechas, então Arjuna, filho de Kuntī, segue adiante.
2.102.16
सिकता वपन्सव्यसाची राजानमनुगच्छति ।
असक्ताः सिकतास्तस्य यथा सम्प्रति भारत।
असक्तं शरवर्षाणि तथा मोक्ष्यति शत्रुषु ॥ २.१०२.१६ ॥
Espalhando areia, Savyasācī segue o rei. Ó Bhārata, assim como agora a areia não se fixa nele, assim ele lançará sem cessar chuvas de flechas sobre os inimigos.
2.102.17
न मे कश्चिद्विजानीयान्मुखमद्येति भारत ।
मुखमालिप्य तेनासौ सहदेवोऽपि गच्छति ॥ २.१०२.१७ ॥
«Hoje ninguém deve reconhecer meu rosto, ó Bhārata». Assim, tendo untado o rosto, Sahadeva também segue adiante.
2.102.18
नाहं मनांस्याददेयं मार्गे स्त्रीणामिति प्रभो ।
पांसूपलिप्तसर्वाङ्गो नकुलस्तेन गच्छति ॥ २.१०२.१८ ॥
«Eu não tomarei as mentes das mulheres no caminho, ó senhor». Assim Nakula segue, com todo o corpo coberto de poeira.
2.102.19
एकवस्त्रा प्ररुदती मुक्तकेशी रजस्वला ।
शोणितेनाक्तवसना द्रौपदी वाक्यमब्रवीत् ॥ २.१०२.१९ ॥
Draupadī, vestindo uma só peça, chorando em voz alta, com os cabelos soltos, em estado menstrual, a veste encharcada de sangue, proferiu estas palavras.
2.102.20
यत्कृतेऽहमिदं प्राप्ता तेषां वर्षे चतुर्दशे ।
हतपत्यो हतसुता हतबन्धुजनप्रियाः ॥ २.१०२.२० ॥
Por cuja causa cheguei a este estado — no décimo quarto ano, seus maridos mortos, seus filhos mortos, seus parentes e entes queridos mortos.
2.102.21
बन्धुशोणितदिग्धाङ्ग्यो मुक्तकेश्यो रजस्वलाः ।
एवं कृतोदका भार्याः प्रवेक्ष्यन्ति गजाह्वयम् ॥ २.१०२.२१ ॥
Com os corpos manchados do sangue dos parentes, cabelos soltos, em estado menstrual, as esposas, tendo feito assim a oferenda de água, entrarão em Gajāhvaya (Hāstinapura).
2.102.22
कृत्वा तु नैर्ऋतान्दर्भान्धीरो धौम्यः पुरोहितः ।
सामानि गायन्याम्यानि पुरतो याति भारत ॥ २.१०२.२२ ॥
Tendo preparado a grama darbha nairṛta (fúnebre), o sábio sacerdote Dhaumya segue à frente cantando os hinos sāma de Yama, ó Bhārata.
2.102.23
हतेषु भरतेष्वाजौ कुरूणां गुरवस्तदा ।
एवं सामानि गास्यन्तीत्युक्त्वा धौम्योपि गच्छति । ॥ २.१०२.२३ ॥
Quando os Bharatas e os Kurus forem mortos na batalha, os anciãos dirão 'assim cantarão os hinos sāma', e Dhaumya também se vai.
2.102.24
प्रस्थाप्य पाण्डवाञ्शेषान्निः शेषस्ते भविष्यति ।
इति धौम्यो व्यवसितो रौद्रसामानि गायति ॥ २.१०२.२४ ॥
Enviados os Pāṇḍavas restantes, tua linhagem será totalmente destruída — decidido a isto, Dhaumya canta os terríveis hinos sāma.
2.102.25
धृतराष्ट्र उवाच ॥ २.१०२.२५ ॥
Dhṛtarāṣṭra disse.
2.102.26
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा येऽन्ये वदन्त्यथ ।
तच्छृणुष्व महाराज वक्ष्यते च मया तव ॥ २.१०२.२६ ॥
Ouvi, grande rei, o que dizem brâmanes, kṣatriyas, vaiśyas, śūdras e outros, e ouvi também o que eu vos direi.
2.102.27
हाहा गच्छन्ति नो नाथाः समवेक्षध्वमीदृशम् ।
अहो धिक्कुरुवृद्धानां बालानामिव चेष्टितम् ॥ २.१०२.२७ ॥
Ai, nossos protetores estão partindo! Vede isto. Ah, vergonha sobre a conduta dos anciãos dos Kurus, como a de crianças!
2.102.28
राष्ट्रेभ्यः पाण्डुदायादाँल्लोभान्निर्वासयन्ति ये ।
अनाथाः स्म वयं सर्वे वियुक्ताः पाण्डुनन्दनैः ॥ २.१०२.२८ ॥
Aqueles que, por cobiça, expulsam dos reinos os herdeiros de Pāṇḍu: por causa deles todos nós ficamos sem protetores, separados dos filhos de Pāṇḍu.
2.102.29
दुर्विनीतेषु लुब्धेषु का प्रीतिः कौरवेषु नः ।
इति पौराः सुदुः खार्ताः क्रोशन्ति स्म पुनः पुनः ॥ २.१०२.२९ ॥
Que afeição podemos ter pelos Kauravas, insolentes e gananciosos? Assim clamavam os cidadãos, profundamente aflitos de dor, repetidas vezes.
2.102.30
एवमाकारलिङ्गैस्ते व्यवसायं मनोगतम् ।
कथयन्तश्च कौन्तेया वनं जग्मुर्मनस्विनः ॥ २.१०२.३० ॥
Assim, revelando pela aparência e pelos sinais a resolução de seus espíritos, os magnânimos filhos de Kuntī foram para a floresta.
2.102.31
एवं तेषु नराग्र्येषु निर्यत्सु गजसाह्वयात् ।
अनभ्रे विद्युतश्चासन्भूमिश्च समकम्पत ॥ २.१०२.३१ ॥
Enquanto aqueles melhores dos homens deixavam Gajāhvaya, relâmpagos surgiram sem nuvens, e a terra tremeu toda de uma vez.
2.102.32
राहुरग्रसदादित्यमपर्वणि विशाम्पते ।
उल्का चाप्यपसव्येन पुरं कृत्वा व्यशीर्यत ॥ २.१०२.३२ ॥
Ó senhor dos povos, Rāhu engoliu o sol fora de tempo; e um meteoro, passando à esquerda sobre a cidade, se desfez.
2.102.33
प्रत्याहरन्ति क्रव्यादा गृध्रगोमायुवायसाः ।
देवायतनचैत्येषु प्राकाराट्टालकेषु च ॥ २.१०२.३३ ॥
Abutres carnívoros, chacais e corvos voltam repetidamente aos templos e santuários sagrados, às muralhas e às torres de vigia.
2.102.34
एवमेते महोत्पाताः प्रादुरासन्दुरासदाः ।
भरतानामभावाय राजन्दुर्मन्त्रिते तव ॥ २.१०२.३४ ॥
Assim surgiram estes grandes presságios insuportáveis, ó rei, para a ruína dos Bhāratas, por causa do teu mau conselho.
2.102.35
एवं प्रवदतोरेव तयोस्तत्र विशाम्पते ।
धृतराष्ट्रस्य राज्ञश्च विदुरस्य च धीमतः ॥ २.१०२.३५ ॥
Assim, ó senhor dos povos, enquanto aqueles dois falavam ali — o rei Dhṛtarāṣṭra e o sábio Vidura —
2.102.36
नारदश्च सभामध्ये कुरूणामग्रतः स्थितः ।
महर्षिभिः परिवृतो रौद्रं वाक्यमुवाच ह ॥ २.१०२.३६ ॥
E Nārada, de pé no meio da assembleia diante dos Kurus, cercado de grandes sábios, proferiu palavras terríveis.
2.102.37
इतश्चतुर्दशे वर्षे विङ्क्ष्यन्तीह कौरवाः ।
दुर्योधनापराधेन भीमार्जुनबलेन च ॥ २.१०२.३७ ॥
Daqui a catorze anos, os Kaurava perecerão aqui, pela culpa de Duryodhana e pelo poder de Bhīma e Arjuna.
2.102.38
इत्युक्त्वा दिवमाक्रम्य क्षिप्रमन्तरधीयत ।
ब्राह्मीं श्रियं सुविपुलां बिभ्रद्देवर्षिसत्तमः ॥ २.१०२.३८ ॥
Tendo dito isto, o melhor dos sábios divinos elevou-se ao céu e desapareceu rapidamente, trazendo o vasto esplendor de Brahmā.
2.102.39
ततो दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
द्रोणं द्वीपममन्यन्त राज्यं चास्मै न्यवेदयन् ॥ २.१०२.३९ ॥
Então Duryodhana, Karṇa e Śakuni, filho de Subala, tomaram Droṇa como sua ilha e entregaram-lhe o reino.
2.102.40
अथाब्रवीत्ततो द्रोणो दुर्योधनममर्षणम् ।
दुःशासनं च कर्णं च सर्वानेव च भारतान् ॥ २.१०२.४० ॥
Então Droṇa falou ao iracundo Duryodhana, a Duḥśāsana, a Karṇa e a todos os Bharatas.
2.102.41
अवध्यान्पाण्डवान्प्राहुर्देवपुत्रान्द्विजातयः ।
अहं चै शरणं प्राप्तान्वर्तमानो यथाबलम् ॥ २.१०२.४१ ॥
Os duas vezes nascidos dizem que os Pāṇḍava são filhos dos deuses, não podem ser mortos; e eu também, que busquei refúgio com eles, agirei conforme minha força.
2.102.42
गन्ता सर्वात्मना भक्त्या धार्तराष्ट्रान्सराजकान् ।
नोत्सहेयं परित्यक्तुं दैवं हि बलवत्तरम् ॥ २.१०२.४२ ॥
De todo o coração e com devoção irei aos filhos de Dhṛtarāṣṭra com seus reis; mas não tenho coragem de abandoná-los, pois o destino é muito mais forte.
2.102.43
धर्मतः पाण्डुपुत्रा वै वनं गच्छन्ति निर्जिताः ।
ते च द्वादश वर्षाणि वने वत्स्यन्ति पाण्डवः ॥ २.१०२.४३ ॥
Derrotados segundo o dharma, os filhos de Pāṇḍu irão à floresta, e os Pāṇḍavas viverão doze anos na floresta.
2.102.44
चरितब्रह्मचर्याश्च क्रोधामर्षवशानुगाः ।
वैरं निर्यातयिष्यन्ति महद्दुःखाय पाण्डवाः ॥ २.१०२.४४ ॥
Tendo guardado o voto de castidade e seguindo o domínio da ira e do ressentimento, os Pāṇḍavas vingarão sua inimizade, para grande sofrimento.
2.102.45
मया च भ्रंशितो राजन्द्रुपदः सखिविग्रहे ।
पुत्रार्थमयजद्राजा वधाय मम भारत ॥ २.१०२.४५ ॥
Ó rei, na contenda com seu amigo eu humilhei Drupada; e aquele rei, desejando um filho, realizou um sacrifício para minha destruição, ó descendente de Bharata.
2.102.46
याजोपयाजतपसा पुत्रं लेभे स पावकात् ।
धृष्टद्युम्नं द्रौपदीं च वेदीमध्यात्सुमध्यमाम् ॥ २.१०२.४६ ॥
Pela austeridade de Yāja e Upayāja, obteve do fogo um filho, Dhṛṣṭadyumna, e do centro do altar a esbelta Draupadī.
2.102.47
धृष्टद्युम्नस्तु पार्थानां स्यालः सम्बन्धतो मतः ।
पाण्डवानां प्रियरतस्तस्मान्मां भयमाविशत् ॥ २.१०२.४७ ॥
Dhṛṣṭadyumna é tido como cunhado dos filhos de Pṛthā por relação matrimonial; devotado ao bem dos Pāṇḍavas, por isso o temor entrou em mim.
2.102.48
ज्वालावर्णो देवदत्तो धनुष्मान्कवची शरी ।
मर्त्यधर्मतया तस्मादद्य मे साध्वसो महान् ॥ २.१०२.४८ ॥
De cor de chama, portando a concha Devadatta, armado com arco, couraçado e portador de flechas — pela natureza dos mortais, hoje sinto grande temor.
2.102.49
गतो हि पक्षतां तेषां पार्षतः परवीरहा ।
रथातिरथसङ्ख्यायां योऽग्रणीरर्जुनो युवा ॥ २.१०२.४९ ॥
Pārṣata (Dhṛṣṭadyumna), matador de heróis inimigos, passou para o lado deles, e também o jovem Arjuna, o primeiro entre os guerreiros de carro e os grandes guerreiros de carro.
2.102.50
सृष्टप्राणो भृशतरं तेन चेत्सङ्गमो मम ।
किमन्यद्दुःखमधिकं परमं भुवि कौरवाः ॥ २.१०२.५० ॥
Se eu for colocado contra ele, minha vida sofrerá muito. Ó Kauravas, que maior dor suprema poderia haver na terra do que esta?
2.102.51
धृष्टद्युम्नो द्रोणमृत्युरिति विप्रथितं वचः ।
मद्वधायाश्रितोऽप्येष लोके चाप्यतिविश्रुतः ॥ २.१०२.५१ ॥
O dito de que “Dhṛṣṭadyumna é a morte de Droṇa” está amplamente difundido. Ele se abrigou aqui justamente para me matar, e também é muito famoso no mundo.
2.102.52
सोऽयं नूनमनुप्राप्तस्त्वत्कृते कालपर्ययः ।
त्वरितं कुरुत श्रेयो नैतदेतावता कृतम् ॥ २.१०२.५२ ॥
Certamente chegou aquela virada do tempo, causada por ti. Faze depressa o que é teu bem; com isto apenas não se fez o bastante.
2.102.53
मुहूर्तं सुखमेवैतत्तालच्छायेव हैमनी ।
जयध्वं च महायज्ञैर्भोगानश्नीत दत्त च ॥ २.१०२.५३ ॥
Esta felicidade dura apenas um momento, como a sombra de uma palmeira no inverno. Vence pelos grandes sacrifícios, goza dos prazeres e também faz doações.
2.102.54
इतश्चतुर्दशे वर्षे महत्प्राप्स्यथ वैशसम् ।
दुर्योधन निशम्यैतत्प्रतिपद्य यथेच्छसि ॥ २.१०२.५४ ॥
No décimo quarto ano a partir de agora obterás grande calamidade. Ó Duryodhana, tendo ouvido isto, age como quiseres.
2.102.55
शमं वा पाण्डुपुत्रेण प्रयुङ्क्ष्व यदि मन्यसे। ॥ २.१०२.५५ ॥
Ou, se assim pensas, faz a paz com o filho de Pāṇḍu.
2.102.56
सम्यगाह गुरुः क्षत्तरुपावर्तय पाण्डवान् ।
यदि ते न निवर्तन्ते सत्कृता यान्तु पाण्डवाः। ॥ २.१०२.५६ ॥
O mestre falou com acerto: ó Kṣattṛ, traze de volta os Pāṇḍava. Se não voltarem, que os Pāṇḍava honrados partam.
2.102.57
सशस्त्ररथपादाता भोगवन्तश्च पुत्रकाः ॥ २.१०२.५७ ॥
Com armas, carros e infantaria, e também os filhos prósperos.