ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.103.1
वनं गतेषु पार्थेषु निर्जितेषु दुरोदरे ।
धृतराष्ट्रं महाराज तदा चिन्ता समाविशत् ॥ २.१०३.१ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಪಾಂಡವರು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಸೋತು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮನದಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆ ತುಂಬಿತು.
2.103.2
तं चिन्तयानमासीनं धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
निः श्वसन्तमनेकाग्रमिति होवाच सञ्जयः ॥ २.१०३.२ ॥
ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಕುಳಿತು, ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಏಕಾಗ್ರತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಜನೇಶ್ವರ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಸಂಜಯನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.103.3
अवाप्य वसुसम्पूर्णां वसुधां वसुधाधिप ।
प्रव्राज्य पाण्डवान्राज्याद्राजन्किमनुशोचसि ॥ २.१०३.३ ॥
ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಪಾಂಡವರನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿದ ನಂತರ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ಏಕೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವೆ?
2.103.4
अशोच्यत्वं कुतस्तेषां येषां वैरं भविष्यति ।
पाण्डवैर्युद्धशौण्डैर्हि बलवद्भिर्महारथैः ॥ २.१०३.४ ॥
ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ವೈರ ಬರುವವರಿಗೆ ದುಃಖಿಸದಿರುವ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ? ಪಾಂಡವರು ಯುದ್ಧ ನಿಪುಣರು, ಬಲಶಾಲಿ ಮಹಾರಥರು.
2.103.5
तवेदं सुकृतं राजन्महद्वैरमुपस्थितम् ।
विनाशो येन लोकस्य सानुबन्धो भविष्यति ॥ २.१०३.५ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಈ 'ಸುಕೃತ'ದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ವೈರ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಅದರಿಂದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿನಾಶ ಬರುವುದು.
2.103.6
वार्यमाणो हि भीष्मेण द्रोणेन विदुरेण च ।
पाण्डवानां प्रियां भार्यां द्रौपदीं धर्मचारिणीम्। ॥ २.१०३.६ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ವಿದುರರು ತಡೆದರೂ, ಪಾಂಡವರ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿ, ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡುವ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು (ನೀನು ಅವಮಾನಿಸಿದೆ).
2.103.7
प्राहिणोदानयेहेति पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
सूतपुत्रं सुमन्दात्मा निर्लज्जः प्रातिकामिनम् ॥ २.१०३.७ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆ ಮಂದಬುದ್ಧಿ, ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರಾತಿಕಾಮಿಯನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, "ಅವಳನ್ನು ಕರೆತಾ" ಎಂದನು.
2.103.8
यस्मै देवाः प्रयच्छन्ति पुरुषाय पराभवम् ।
बुद्धिं तस्यापकर्षन्ति सोऽवाचीनानि पश्यति ॥ २.१०३.८ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪರಾಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೋ, ಅವನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅವರು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಕೀಳಾದವುಗಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
2.103.9
बुद्धौ कलुषभूतायां विनाशे समुपस्थिते ।
अनयो नयसङ्काशो हृदयान्नापसर्पति ॥ २.१०३.९ ॥
ಬುದ್ಧಿ ಕಲುಷಿತವಾಗಿ ವಿನಾಶ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ನ್ಯಾಯದಂತೆ ತೋರುವ ಅನ್ಯಾಯವು ಹೃದಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
2.103.10
अनर्थाश्चार्थरूपेण अर्थाश्चानर्थरूपिणः ।
उत्तिष्ठन्ति विनाशाय नूनं तच्चास्य रोचते ॥ २.१०३.१० ॥
ಅನರ್ಥಗಳು ಅರ್ಥದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅರ್ಥಗಳು ಅನರ್ಥದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಏಳುತ್ತವೆ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅದೇ ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
2.103.11
न कालो दण्डमुद्यम्य शिरः कृन्तति कस्यचित् ।
कालस्य बलमेतार्वाद्वपरीतार्थदर्शनम् ॥ २.१०३.११ ॥
ಕಾಲ ದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಯಾರ ತಲೆಯನ್ನೂ ಕಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ಕಾಲದ ಬಲ, ಅದು ವಿಪರೀತ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
2.103.12
आसादितमिदं घोरं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
पाञ्चालीमपकर्षद्भिः सभामध्ये तपस्विनीम् ॥ २.१०३.१२ ॥
ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ದವರು ಈ ಭಯಂಕರ, ಕೋಲಾಹಲದ, ರೋಮಾಂಚಕ ಘಟನೆಯನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಿದ್ದಾರೆ.
2.103.13
अयोनिजां रूपवतीं कुले जातां विभावसोः ।
को नु तां सर्वधर्मज्ञां परिभूय यशस्विनीम् ॥ २.१०३.१३ ॥
ಅಯೋನಿಜೆ, ರೂಪವತಿ, ವಿಭಾವಸು (ಅಗ್ನಿ)ಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞೆಯಾದ ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ಯಾರು ಧೈರ್ಯಮಾಡುವರು?
2.103.14
पर्यानयेत्सभामध्ये विना दुर्द्यूतदेविनम् ।
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा शोणितेन परिप्लुता ॥ २.१०३.१४ ॥
ಕೆಟ್ಟ ಜೂಜಾಟಗಾರನ ಹೊರತು ಯಾರು ಅವಳನ್ನು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಎಳೆದು ತರುವರು? ಸ್ತ್ರೀಧರ್ಮಿಣಿ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳು, ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದವಳು.
2.103.15
एकवस्त्राथ पाञ्चाली पाण्डवानभ्यवैक्षत ।
हृतस्वान्हृतराज्यांश्च हृतवस्त्रान्हृतश्रियः ॥ २.१०३.१५ ॥
ಆಗ ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಂಚಾಲಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು ನೋಡಿದಳು; ಅವರು ಧನವನ್ನು, ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ವಸ್ತ್ರವನ್ನು, ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಾಗಿದ್ದರು.
2.103.16
विहीनान्सर्वकामेभ्यो दासभावमुपागतान् ।
धर्मपाशपरिक्षिप्तानशक्तानिव विक्रमे ॥ २.१०३.१६ ॥
ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಾಗಿ, ದಾಸಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಾಗಿ, ಧರ್ಮಪಾಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದವರಾಗಿ, ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಶಕ್ತರಂತಿದ್ದರು.
2.103.17
क्रुद्धां चानर्हतीं कृष्णां दुःखितां कुरुसंसदि ।
दुर्योधनश्च कर्णश्च कटुकान्यभ्यभाषताम् ॥ २.१०३.१७ ॥
ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ, ಅಂತಹ ವರ್ತನೆಗೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲದ, ದುಃಖಿತಳಾದ ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ಕರ್ಣ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು.
2.103.18
इति सर्वमिदं राजन्नाकुलं प्रतिभाति मे ।
तस्याः कृपणचक्षुर्भ्यां प्रदह्येतापि मेदिनी ॥ २.१०३.१८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಇದೆಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಕಳವಳಕಾರಿಯಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ಆಕೆಯ ದೀನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯೂ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.
2.103.19
अपि शेषं भवेदद्य पुत्राणां मम सञ्जय ।
भरतानां स्त्रियः सर्वा गान्धार्या सह सङ्गताः ॥ २.१०३.१९ ॥
ಸಂಜಯ, ಇಂದು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಉಳಿಯುವುದೇ? ಭರತರ ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲರೂ ಗಾಂಧಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
2.103.20
प्राकोशन्भैरवं तत्र दृष्ट्वा कृष्णां सभागताम् ।
धर्मिष्टां धर्मपत्नीं च रूपयौवनशालिनीम् ॥ २.१०३.२० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಭೆಗೆ ಕರೆತರಲ್ಪಟ್ಟ, ಧರ್ಮಿಷ್ಠೆ, ಧರ್ಮಪತ್ನಿ, ರೂಪ ಯೌವನಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಭೀಕರವಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದರು.
2.103.21
प्रजाभिःसह सङ्गम्य ह्यनुशोचन्ति नित्यशः ।
अग्निहोत्राणि सायाह्ने च चाहूयन्त सर्वशः ॥ २.१०३.२१ ॥
ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವರು ನಿತ್ಯವೂ ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳಿಗೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
2.103.22
ब्राह्मणाः कुपिताश्चासन्द्रौपद्याः परिकर्षणे ।
आसीन्निष्ठानको घोरो निर्घातश्च महानभूत् ॥ २.१०३.२२ ॥
ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯುವಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೋಪಗೊಂಡರು; ಭೀಕರ ಘರ್ಜನೆಯೂ ಮಹಾ ಸಿಡಿಲೂ ಉಂಟಾದವು.
2.103.23
दिव उल्काश्चापतन्त राहुश्चार्कमुपाग्रसत् ।
अपर्वणि महाघोरं प्रजानां जयन्भयम् ॥ २.१०३.२३ ॥
ಆಕಾಶದಿಂದ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಬಿದ್ದವು; ರಾಹು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನುಂಗಿದನು—ಅಪರ್ವದಲ್ಲಿ, ಅತಿ ಭೀಕರವಾಗಿ, ಜನರಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ.
2.103.24
तथैव रथशालासु प्रादुरासीद्धुताशनः ।
ध्वजाश्चापि व्यशीर्यन्त भरतानामभूतये ॥ २.१०३.२४ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ರಥಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು; ಭರತರ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಧ್ವಜಗಳೂ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದವು.
2.103.25
दुर्योधनस्याग्निहोत्रे प्राक्रोशन्भैरवं शिवाः ।
तास्तदा प्रत्यभाषन्त रासभाः सर्वतो दिशः ॥ २.१०३.२५ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ನರಿಗಳು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕೂಗಿದವು; ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕತ್ತೆಗಳು ಅವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದವು.
2.103.26
प्रातिष्ठत ततो भीष्मो द्रोणेन सह सञ्जय ।
कृपश्च सोमदत्तश्च बाह्लीकश्च महामनाः ॥ २.१०३.२६ ॥
ಸಂಜಯ, ಆಗ ಭೀಷ್ಮನು ದ್ರೋಣನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು; ಕೃಪ, ಸೋಮದತ್ತ ಮತ್ತು ಮಹಾಮನಸ್ಕ ಬಾಹ್ಲೀಕರೂ ಹೊರಟರು.
2.103.27
ततोऽहमब्रुवं तत्र विदुरेण प्रचोदितः ।
वरं ददानि कृष्णायै काङ्क्षितं यद्यदिच्छति ॥ २.१०३.२७ ॥
ಆಗ ವಿದುರನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆನು — "ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ಅವಳು ಬಯಸುವ ಯಾವ ವರವನ್ನಾದರೂ ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ."
2.103.28
अवृणोत्तत्र पाञ्चाली पाण्डवाना …सताम् ।
सरथान्सधनुष्कांश्चाप्यनुज्ञासिषमप्यहम् ॥ २.१०३.२८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು…ಸತ್ಪುರುಷರನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳು; ರಥ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ನಾನೇ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ.
2.103.29
अथाब्रवीन्महाप्राज्ञो विदुरः सर्वधर्मवित् ।
एतदन्तास्तु भरता यद्व-कृष्णा सभां गता ॥ २.१०३.२९ ॥
ಆಗ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞ ವಿದುರನು ಹೇಳಿದನು — "ಭರತರೇ, ಕೃಷ್ಣೆ ಸಭೆಗೆ ಬಂದದ್ದರ ಫಲ ಇದೇ ಆಗಬಹುದು."
2.103.30
यैषा पाञ्चालराजस्य सुता सा श्रीरनुत्तमा ।
पाञ्चाली पाण्डवानेतान्दैवसृष्टोपसर्पति ॥ २.१०३.३० ॥
ಪಾಂಚಾಲರಾಜನ ಈ ಮಗಳು ಅನುಪಮ ಸಿರಿ; ಪಾಂಚಾಲಿ ದೈವಪ್ರೇರಿತಳಾಗಿ ಈ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
2.103.31
तस्याः पार्थाः परिक्लेशं न क्षंस्यन्ते ह्यमर्षणाः ।
वृष्णयो वा महेष्वासाः पाञ्चाला वा महारथाः ॥ २.१०३.३१ ॥
ಅವಳಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಈ ಅವಮಾನವನ್ನು ಪಾರ್ಥರು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅಮರ್ಷಶೀಲರು; ಮಹಾಧನುರ್ಧರರಾದ ವೃಷ್ಣಿಗಳೂ, ಮಹಾರಥರಾದ ಪಾಂಚಾಲರೂ ಸಹಿಸರು.
2.103.32
तेन सत्याभिसन्धेन वासुदेवेन रक्षिताः ।
आगमिष्यति बीभत्सुः पञ्चालैः परिवारितः ॥ २.१०३.३२ ॥
ಸತ್ಯ-ಸಂಕಲ್ಪನಾದ ವಾಸುದೇವನಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಪಾಂಚಾಲರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಬರುವನು.
2.103.33
तेषां मध्ये महेष्वासो भीमसेनो महाबलः ।
आगमिष्यति धुन्वानो गदां दण्डमिवान्तकः ॥ २.१०३.३३ ॥
ಅವರ ನಡುವೆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಭೀಮಸೇನನು ಯಮನು ದಂಡವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಗದೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಬರುವನು.
2.103.34
ततो गाण्डीवनिर्घोषं श्रुत्वा पार्थस्य धीमतः ।
गदावेगं च भीमस्य नालं सोढुं नराधिपाः ॥ २.१०३.३४ ॥
ಆಗ ಧೀಮಂತನಾದ ಪಾರ್ಥನ ಗಾಂಡೀವದ ಘೋಷವನ್ನೂ, ಭೀಮನ ಗದೆಯ ವೇಗವನ್ನೂ ಕೇಳಿ ರಾಜರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರರು.
2.103.35
तत्र मे रोचते नित्यं पार्थैः साम न विग्रहः ।
कुरुभ्यो हि सदा मन्ये पाण्डवान्बलवत्तरान् ॥ २.१०३.३५ ॥
ಪಾರ್ಥರೊಂದಿಗೆ ಸಾಮವೇ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಯುದ್ಧವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಸದಾ ಹಿತವೆನಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪಾಂಡವರು ಕೌರವರಿಗಿಂತ ಬಲಶಾಲಿಗಳೆಂದು ನಾನು ಸದಾ ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.103.36
तथा हि बलवान्राजा जरासन्धो महाद्युतिः ।
बाहुप्रहरणेनैव भीमेन निहतो युधि। ॥ २.१०३.३६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಆದ ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಮನ ಬಾಹುಪ್ರಹಾರದಿಂದಲೇ ಹತನಾದನು.
2.103.37
तस्य ते शम एवास्तु पाण्डवैर्भरतर्षभ ।
उभयोः पक्षयोर्युक्तं क्रियतामविशङ्कया ॥ २.१०३.३७ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ನಿನಗೆ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ. ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ಶಂಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡು.
2.103.38
एवं कृते महाराज परं श्रेयस्त्वमाप्स्यसि ।
एवं गावल्गणे क्षत्ता धर्मार्थसहितं वचः ॥ २.१०३.३८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಿನಗೆ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಲಭಿಸುವುದು. ಗಾವಲ್ಗಣಿಯೇ, ಕ್ಷತ್ತನು (ವಿದುರನು) ಧರ್ಮಾರ್ಥಸಹಿತವಾದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದನು.
2.103.39
उक्तवान्न गृहीतं वै मया पुत्रहितैषिणा ॥ २.१०३.३९ ॥
ಅವನು ಹೇಳಿದನು; ಆದರೆ ಪುತ್ರರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ.